മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
ഭീഷ്മർ പറഞ്ഞു: ഓ ഭാരതാ, രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഉണർന്നു. അനന്തരം ആ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ഞാൻ പരമമായ സന്തോഷം നേടി.
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
ഭീഷ്മർ പറഞ്ഞു: ഓ ഭാരതാ, അപ്പോൾ എനിക്കും അവനുമിടയിൽ യുദ്ധം നടന്നു; അത് സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചജനകവും അദ്ഭുതകരവുമായിരുന്നു.
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
അപ്പോൾ ഭാർഗവൻ എന്റെ മേൽ അമ്പുമഴ പെയ്യിച്ചു; ഓ ഭാരതാ, ഞാൻ അത് അമ്പുവലകൊണ്ട് തടുത്തു.
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
അപ്പോൾ അതിരൂക്ഷമായി കോപിച്ച ആ മഹാതപസ്വി ഇന്നലത്തെ കോപത്തോടെ വീണ്ടും എന്റെ നേരെ ശക്തി എന്ന ആയുധം എറിഞ്ഞു.
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിന്റെ സ്പർശവും യമദണ്ഡത്തിന്റെ പ്രഭയുമുള്ളതും യുദ്ധത്തിൽ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ച് ചുറ്റും നാവ് നീട്ടുന്നതുമായത്.
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
അപ്പോൾ, ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആകാശത്തിലൂടെ പോകുന്ന ഉൽക്കപോലെ അത് വേഗത്തിൽ എന്റെ ജത്രുപ്രദേശത്ത് (കോളർബോൺ ഭാഗം) പതിച്ചു; ഓ കുരുശ്രേഷ്ഠാ.
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
അപ്പോൾ, മഹാബാഹോ, പരശുരാമനാൽ മുറിവേറ്റ എന്നിൽ നിന്ന് ഗൈരിക ധാതുവുള്ള പർവതം പോലെ ഭയങ്കരമായ രക്തം ഒഴുകി.
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ അതിയായ കോപത്തോടെ ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനുനേരെ മൃത്യുവിനു തുല്യവും സർപ്പവിഷം പോലെയുമുള്ള ഒരു അമ്പ് എയ്തു.
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
അതിനാൽ അടിയേറ്റ ആ വീരൻ, ദ്വിജരിൽ ഉത്തമൻ, നെറ്റിയിൽ, മഹാരാജാവേ, ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവതം പോലെ തിളങ്ങി.
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
അവൻ കോപിച്ച്, കാലാന്തകനു തുല്യവും ശത്രുനിഗ്രഹകവുമായ ആ ഭയങ്കര അമ്പ് വലിച്ച് ബലത്തോടെ വില്ലിൽ തൊടുത്തു.
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
ആ പാപതീവ്രമായ അമ്പ് സർപ്പത്തെപ്പോലെ ചീറ്റിക്കൊണ്ട് എന്റെ മാറിൽ തറച്ചു; രാജാവേ, പിന്നെ ഞാൻ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണു.
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
വീണ്ടും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ബുദ്ധിമാനായ ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനുനേരെ, വജ്രംപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന നിർമലമായ ശക്തി ഞാൻ എറിഞ്ഞു.
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
ആ ശക്തി ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭുജങ്ങൾക്കിടയിൽ പതിച്ചു. ഹേ രാജാവേ, അവൻ വിഹ്വലനായി; വിറയൽ അവനെ ബാധിച്ചു.
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
പിന്നീട് അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത സുഹൃത്തായ മഹാതപസ്വിയായ അകൃതവ്രണൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ശുഭവാക്യങ്ങളാൽ പലവിധത്തിൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
പിന്നീട് ആശ്വാസം പ്രാപിച്ച, ക്രോധവും അമർഷവും നിറഞ്ഞ മഹാവ്രതനായ രാമൻ അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മം എന്ന പരമാസ്ത്രം പ്രത്യക്ഷമാക്കി.
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
അപ്പോൾ അതിനെ തടുക്കാൻ ഞാൻ ഉത്തമമായ ബ്രാഹ്മാസ്ത്രം തന്നെ പ്രയോഗിച്ചു; അത് യുഗാന്തം കാണിക്കുന്നതുപോലെ ജ്വലിച്ചു.
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ രണ്ടു ബ്രാഹ്മാസ്ത്രങ്ങളും മദ്ധ്യേ തന്നെ കൂട്ടിമുട്ടി; അവ രാമനെയോ എന്നെയോ എത്തിയില്ല.
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
പിന്നീട് ആകാശത്ത് തേജസ്സു മാത്രം പ്രത്യക്ഷമായി; ഹേ വിശാംപതേ, സർവ്വ ജീവികളും ദുഃഖത്തിലായി.
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
ഭാരതാ! ഋഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദേവന്മാരും അസ്ത്രതേജസ്സിനാൽ പീഡിതരായി അത്യന്തം സന്താപത്തിലായി.
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
അപ്പോൾ പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും സഹിതം ഭൂമി വിറച്ചു; സന്തപ്തരായ ജീവികൾ അത്യന്തം വിഷാദത്തിലായി.
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
രാജാവേ! ആകാശം ജ്വലിച്ചു; പത്ത് ദിക്കുകളും പുകയാൽ മൂടി; ആകാശസഞ്ചാരികൾക്ക് അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരുമടങ്ങിയ ലോകം ഹാഹാകാരം മുഴക്കി; ഭാരതാ! 'ഇതാണ് അവസരം' എന്നു കരുതി ഞാൻ (അസ്ത്രം) വിടാൻ ഒരുങ്ങി.
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
ബ്രഹ്മവാദികളുടെ വാക്കിനാൽ ഞാൻ വേഗം പ്രസ്വാപം എന്ന അസ്ത്രം ഓർത്തു; അപ്പോൾ ആ അസ്ത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.