ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಭಾರತ, ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ ನಾನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ. ಆಗ ಆ ಕನಸನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹರ್ಷ ಲಭಿಸಿತು.
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಭಾರತ, ಆಗ ನನಗೂ ಅವನಿಗೂ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭೀಕರವೂ ರೋಮಾಂಚಕವೂ ಅದ್ಭುತವೂ ಆಗಿತ್ತು.
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
ಆಗ ಭಾರ್ಗವ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಓ ಭಾರತ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ತಡೆದೆನು.
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
ಆಗ ಅತಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮತ್ತೆ, ನಿನ್ನೆಯ ಕೋಪದಿಂದ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬ ಆಯುಧವನ್ನು ಎಸೆದನು.
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಸ್ಪರ್ಶವುಳ್ಳದ್ದು, ಯಮದಂಡದಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳದ್ದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಲಿಗೆ ಚಾಚುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
ಆಗ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಅದು ವೇಗವಾಗಿ ನನ್ನ ಜತ್ರು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ (ಕಾಲರ್‌ಬೋನ್ ಪ್ರದೇಶ) ಬಡಿಯಿತು; ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ.
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
ಆಗ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ರಾಮನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ನನ್ನಿಂದ ಗೈರಿಕ ಧಾತುವಿನ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಯಂಕರ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಿತು.
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
ಆಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತೆ, ಸರ್ಪವಿಷದಂತೆ ಇದ್ದ ಬಾಣವನ್ನು ಎಸೆದೆ.
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
ಅದರಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವೀರ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕಾಲಾಂತಕನಂತಿದ್ದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ಭಯಂಕರ ಬಾಣವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಹೂಡಿದನು.
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
ಆ ಪಾಪಕರ, ತೀವ್ರ ಬಾಣವು ಸರ್ಪದಂತೆ ಬುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತ ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ನಾಟಿತು; ರಾಜನೇ, ಆಗ ನಾನು ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದೆನು.
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪಡೆದು, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ವಜ್ರದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದೆ.
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
ಆ ಶಕ್ತಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಭುಜಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ವಿಹ್ವಲನಾದನು; ನಡುಕ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದ ಸ್ನೇಹಿತ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಕೃತವ್ರಣನು ಶುಭವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
ನಂತರ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾವ್ರತ ರಾಮನು ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೆಂಬ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
ಆಗ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾನು ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆನು; ಅದು ಯುಗಾಂತದಂತೆ ಉರಿಯಿತು.
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಎರಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಡುವೆಯೇ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದವು; ಅವು ರಾಮನನ್ನಾಗಲಿ ನನ್ನನ್ನಾಗಲಿ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ.
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು; ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವು.
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
ಭಾರತನೇ! ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಅಸ್ತ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಾಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
ಆಗ ಪರ್ವತ, ವನ, ವೃಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಸಂತಪ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದವನ್ನು ಹೊಂದಿದವು.
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
ರಾಜನೇ! ಆಕಾಶ ಉರಿಯಿತು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಹೊಗೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಿಗೆ ಆಗ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
ಆಗ ದೇವ, ಅಸುರ, ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕವು ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿತು; ಭಾರತನೇ! 'ಇದೇ ಸಮಯ' ಎಂದು ನಾನು (ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು) ಬಿಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾದೆ.
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳ ಮಾತಿನಿಂದ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ವಾಪ ಎಂಬ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ; ಆಗ ಆ ಅಸ್ತ್ರವೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯಿತು.