ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ହେ ଭାରତ, ରାତି ଗଲା ପରେ ମୁଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଲି। ତା ପରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ମୋତେ ପରମ ହର୍ଷ ମିଳିଲା।
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ହେ ଭାରତ, ତା ପରେ ମୋ ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ତାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲା।
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
ତା ପରେ ଭାର୍ଗବ ମୋ ଉପରେ ବାଣବର୍ଷା କଲେ; ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ତାହା ବାଣଜାଳରେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲି।
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
ତା ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ଗତକାଲିର କ୍ରୋଧରେ ପୁନର୍ବାର ମୋ ଉପରେ ଶକ୍ତି ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରର ସ୍ପର୍ଶ ପରି, ଯମଦଣ୍ଡର ପ୍ରଭା ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳୁଥିବା, ଚାରିପଟେ ଜିଭ ଲେଲିହାନ କରୁଥିବା।
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
ତା ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶରେ ଯାଉଥିବା ଉଲ୍କା ପରି ତାହା ଶୀଘ୍ର ମୋ ଜତ୍ରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ (କଣ୍ଠାସ୍ଥି ଅଞ୍ଚଳ) ଆଘାତ କଲା; ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମହାବାହୁ, ପରଶୁରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ମୋଠାରୁ ଗୈରିକ ଧାତୁ ଥିବା ପର୍ବତ ପରି ଭୟଙ୍କର ରକ୍ତ ବହିଲା।
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉପରେ ମୃତ୍ୟୁ ସଦୃଶ, ସର୍ପବିଷ ପରି ଏକ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲି।
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ସେ ବୀର, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲଲାଟରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଶିଖରଯୁକ୍ତ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭିଲେ।
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
ସେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, କାଳାନ୍ତକ ସଦୃଶ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ସେହି ଭୟଙ୍କର ବାଣକୁ ଟାଣି ବଳପୂର୍ବକ ଧନୁରେ ଯୋଡ଼ିଲେ।
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
ସେହି ପାପୀ ଓ ତୀବ୍ର ବାଣ ସର୍ପ ପରି ଫୁତ୍କାର କରି ମୋ ବକ୍ଷରେ ବାଜିଲା; ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ମୁଁ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲି।
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
ପୁଣି ଚେତନା ଫେରି ପାଇ ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ଉପରେ ବଜ୍ର ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ନିର୍ମଳ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲି।
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
ସେ ଶକ୍ତି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବାହୁ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲା। ହେ ରାଜନ୍, ସେ ବିହ୍ୱଳ ହେଲେ ଏବଂ କମ୍ପନ ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲା।
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତାଙ୍କ ସଖା, ମହାତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅକୃତବ୍ରଣ ଶୁଭ ବାକ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ।
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
ତା'ପରେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ, କ୍ରୋଧ ଓ ଅସହିଷ୍ଣୁତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମହାବ୍ରତ ରାମ ସେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମ ନାମକ ପରମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶ କଲେ।
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
ତା'ପରେ ତାହାର ପ୍ରତିଘାତ ପାଇଁ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ର ହିଁ ପ୍ରୟୋଗ କଲି; ତାହା ଯୁଗାନ୍ତ ପରି ଦେଖାଇ ଜଳି ଉଠିଲା।
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମାସ୍ତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ସଂଘର୍ଷ ହେଲା; ସେମାନେ ରାମ କିମ୍ବା ମୋ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ନାହିଁ।
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
ତା'ପରେ ଆକାଶରେ କେବଳ ତେଜ ପ୍ରକଟ ହେଲା; ହେ ବିଶାଂପତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆର୍ତ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
ହେ ଭରତବଂଶଧର! ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତାପ ପାଇଲେ।
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
ସେତେବେଳେ ପର୍ବତ, ବନ ଓ ବୃକ୍ଷ ସହିତ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେଲା; ସନ୍ତପ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷାଦରେ ପଡ଼ିଲେ।
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଆକାଶ ଜଳି ଉଠିଲା, ଦଶ ଦିଗ ଧୂଆଁରେ ଭରିଗଲା; ଆକାଶଚାରୀମାନେ ସେତେବେଳେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଠିଆ ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବ, ଅସୁର, ରାକ୍ଷସଙ୍କ ସହିତ ଲୋକ ହାହାକାର କଲା; ହେ ଭରତ! 'ଏହା ହିଁ ସୁଯୋଗ' ବୋଲି ଭାବି ମୁଁ (ଅସ୍ତ୍ର) ଛାଡ଼ିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲି।
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନଙ୍କ ବଚନରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସ୍ୱାପ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କଲି; ସେତେବେଳେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ମୋ ମନରେ ଉଦିତ ହେଲା।