Mahābhārata · Adhyāya 5.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.185.1
ततो हलहलाशब्दो दिवि राजन्महानभूत् ।
प्रस्वापं भीष्म मा स्राक्षीरिति कौरवनन्दन ॥ ५.१८५.१ ॥
Da erhob sich am Himmel ein großer Lärm, o König: »Bhīṣma, entsende nicht die Schlafwaffe«, o Freude der Kauravas.
5.185.2
अयुञ्जमेव चैवाहं तदस्त्रं भृगुनन्दने ।
प्रस्वापं मां प्रयुज्जानं नारदो वाकयमब्रवीत् ॥ ५.१८५.२ ॥
O Sohn des Bhṛgu, ich hatte jene Waffe noch nicht entsandt, als Nārada diese Worte zu mir sprach, während ich die Schlafwaffe anwendete.
5.185.3
एते वियति करव्य दिवि देवगणाः स्थिताः ।
ते त्वां निवारयन्त्यद्य प्रस्वापं मा प्रयोजय ॥ ५.१८५.३ ॥
O Kaurava, diese Scharen der Götter stehen am Himmel; heute halten sie dich zurück. Wende die Schlafwaffe nicht an.
5.185.4
रामस्तपस्वी ब्रह्मण्यो ब्राह्मणश्च गुरुश्च ते ।
तस्यवमानं कौरव्य मास्म कार्षीः कथञ्चन ॥ ५.१८५.४ ॥
Rāma ist ein Asket, den Brahmanen ergeben, ein Brahmane, und auch dein Lehrer. O Kaurava, erweise ihm auf keine Weise Missachtung.
5.185.5
ततोऽपश्यं दिविष्ठान्वै तानष्टौ ब्रह्मवादिनः ।
ते मां स्मयन्तो राजेन्द्र शनकैरिदमब्रुवन् ॥ ५.१८५.५ ॥
Da sah ich jene acht Künder des Brahman am Himmel stehen. O Herr der Könige, lächelnd sprachen sie diese Worte leise zu mir.
5.185.6
यथाऽऽह भरतश्रेष्ठ नारदस्तत्तथा कुरु ।
एतद्धि परमं श्रेयो लोकानां भरतर्षभ ॥ ५.१८५.६ ॥
So wie Nārada gesagt hat, so tu es, o Bester der Bharatas. O Stier der Bharatas, dies ist das höchste Gut für die Welten.
5.185.7
ततश्च प्रतिसंहृत्य तदस्त्रं स्वापनं महत् ।
ब्रह्मास्त्रं दीपयाञ्चक्रे तस्मिन्युधि यथाविधि ॥ ५.१८५.७ ॥
Dann zog er jene große schlafbringende Waffe zurück und entfachte in jenem Kampf gemäß der Vorschrift das Brahmāstra.
5.185.8
ततो रामो हृषितो राजसिंह ।
दृष्ट्वा तदस्त्रं विनिवर्तितं वै।
जितोऽस्मि भीष्मेण सुमन्दबुद्धि-
रित्येव वाक्यं सहसा व्यमुञ्चत् ॥ ५.१८५.८ ॥
Da rief Rāma, o Löwe unter den Königen, erfreut darüber, dass jene Waffe zurückgezogen war, plötzlich diese Worte aus: »Ich bin von Bhīṣma besiegt; ich bin wahrlich dümmlichen Geistes.«
5.185.9
ततोऽपश्यत्पितरं जामदग्न्यः ।
पितुस्तथा पितरं चास्य मान्यम्।
ते तत्र चैनं परिवार्य तस्थु-
रूचुश्चैनं सान्त्वपूर्वं तदनीम् ॥ ५.१८५.९ ॥
Dann erblickte der Sohn des Jamadagni seinen Vater und auch den verehrten Vater seines Vaters. Sie traten dort um ihn herum und sprachen mit beschwichtigenden Worten zu ihm, vor jenem Heer.
5.185.10
मा स्मैवं साहसं तात पुनः कार्षीः कथञ्चन ।
भीष्मेण संयुगं गन्तुं क्षत्रियेण विशेषतः ॥ ५.१८५.१० ॥
»Mein Kind, begehe niemals wieder eine solche Verwegenheit — besonders du als Kṣatriya solltest nicht zum Kampf gegen Bhīṣma ziehen.«
5.185.11
क्षत्रियस्य तु धर्मोऽयं यद्युद्धं भृगुनन्दन ।
स्वाध्यायो व्रतचर्याऽथ ब्राह्मणानां परं धनम् ॥ ५.१८५.११ ॥
»O Freude der Bhṛgu, der Kampf ist wahrlich die Pflicht des Kṣatriya; das Studium des Veda und das Halten der Gelübde sind der höchste Reichtum der Brahmanen.«
5.185.12
इदं निमित्ते कस्मिंश्चिदस्माभिः प्रागुदाहृतम् ।
शस्त्रधारणमत्युग्रं तच्चाकार्यं कृतं त्वया ॥ ५.१८५.१२ ॥
»Bei einer gewissen Gelegenheit haben wir dies schon früher erklärt: Das Tragen von Waffen ist überaus grausam; und du hast getan, was nicht getan werden sollte.«
5.185.13
वत्स पर्याप्तमेतावद्भीष्मेण सह संयुगे ।
विमर्दस्ते महाबाहो व्यपयाहि रणादितः ॥ ५.१८५.१३ ॥
Mein Kind, dieser Kampf mit Bhīṣma im Gefecht ist genug. O Starkarmiger, dein Ringen genügt; zieh dich von diesem Schlachtfeld zurück.
5.185.14
पर्याप्तमेतद्भद्रं ते तव कार्मुकधारणम् ।
विसर्जयैतद्दुर्धर्ष तपस्तप्यस्व भार्गव ॥ ५.१८५.१४ ॥
Das genügt; mögest du Glück haben. Dein Tragen des Bogens genügt. O Unbezwingbarer, leg dies nieder; o Nachkomme Bhṛgus, übe Askese.
5.185.15
एष भीष्मः शान्तनवो देवैः सर्वैर्निवारितः ।
निवर्तस्व रणादस्मादिति चैव प्रसादितः ॥ ५.१८५.१५ ॥
Dieser Bhīṣma, Sohn Śantanus, ist von allen Göttern zurückgehalten worden, und so wurde auch er gebeten: Kehre von diesem Kampf um.
5.185.16
रामेण सह मायोत्सीर्गुरुणेति पुनः पुनः ।
न हि रामो रणे जेतुं त्वया न्याय्यः कुरूद्वह ॥ ५.१८५.१६ ॥
Mit Rāma, deinem Lehrer, kämpfe nicht — das wurde immer wieder gesagt. O Bester der Kurus, es ziemt sich nicht für dich, Rāma im Kampf zu besiegen.
5.185.17
मानं कुरुष्व गाङ्गेय ब्राह्मणस्य रणाजिरे ।
वयं तु गुरवस्तुभ्यं तस्मात्त्वां वारयामहे ॥ ५.१८५.१७ ॥
O Sohn der Gaṅgā, erweise auf dem Schlachtfeld dem Brahmanen Ehre. Wir sind deine Ältesten, und darum verbieten wir es dir.
5.185.18
भीष्मो वसूनामन्यतमो दिष्ट्या जीवसि पुत्रक ।
गाङ्गेयः शन्तनोः पुत्रो वसुरेष महायशाः ॥ ५.१८५.१८ ॥
Bhīṣma ist einer der Vasus. Mein Sohn, durch Glück lebst du. Dieser Gāṅgeya, Sohn Śantanus, ist ein Vasu von großem Ruhm.
5.185.19
कथं शक्यस्त्वया जेतुं निवर्तस्वेह भार्गव ।
अर्जुनः पाण्डवश्रेष्ठः पुरन्दरसुतो बली ॥ ५.१८५.१९ ॥
Bhārgava, wie könntest du ihn besiegen? Kehre hier um. Arjuna, der Beste unter den Pāṇḍavas, ist der mächtige Sohn des Purandara.
5.185.20
नरः प्रजापतिर्वीरः पूर्वदेवः सनातनः ।
सव्यसाचीति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान्।
भीष्ममृत्युर्यथाकालं विहितो वै स्वयंभुवा ॥ ५.१८५.२० ॥
Nara, Herr der Geschöpfe, der Held, der uralte Gott, der Ewige, in den drei Welten als Savyasācin berühmt und mächtig, wurde vom Selbstexistierenden als Bhīṣmas Tod zur rechten Zeit bestimmt.
5.185.21
एवमुक्तः स पितृभिः पितॄन्रामोऽब्रवीदिदम् ।
नाहं युधि निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम्।
न निवर्तितपूर्वश्च कदाचिद्रणमूर्धनि ॥ ५.१८५.२१ ॥
Als die Ahnen so gesprochen hatten, sagte Rāma zu den Ahnen: „Ich werde im Kampf nicht umkehren; das ist mein fest gehaltenes Gelübde. An der Spitze der Schlacht bin ich nie zurückgewichen."
5.185.22
निवर्त्यतामापगेयः कामं युद्धात्पितामहाः ।
न त्वहं विनिवर्तिष्ये युद्धादस्मात्कथंचन ॥ ५.१८५.२२ ॥
O Großväter, mögt ihr Āpageya (Bhīṣma) nach eurem Wunsch vom Kampf abwenden; ich aber werde auf keine Weise von diesem Kampf umkehren.
5.185.23
ततस्ते मुनयो राजन्नृचीकप्रमुखास्तदा ।
नारदेनैव सहिताः समागम्येदमब्रुवन् ॥ ५.१८५.२३ ॥
Da versammelten sich, o König, die Weisen unter Führung Ṛcīkas zusammen mit Nārada und sprachen diese Worte.
5.185.24
निवर्तस्व रणात्तात मानयस्व द्विजोत्तमम् ।
इत्यवोचमहं तांश्च क्षत्रधर्मव्यपेक्षया ॥ ५.१८५.२४ ॥
„Lieber Sohn, kehre vom Kampf zurück und ehre den besten der Brahmanen." So sprach ich zu ihnen, mit Rücksicht auf die Pflicht des Kriegers.
5.185.25
मम व्रतमिदं लोके नाहं युद्धात्कदाचन ।
विमुखो विनिवर्तेयं पृष्ठतोऽभ्याहतः शरैः ॥ ५.१८५.२५ ॥
Dies ist mein Gelübde in der Welt: Ich werde niemals vom Kampf abgewandten Gesichts umkehren, auch wenn ich von hinten mit Pfeilen getroffen werde.
5.185.26
नाहं लोभान्न कार्पण्यान्न भयान्नार्थकारणात् ।
त्यजेयं शाश्वतं धर्ममिति मे निश्चिता मतिः ॥ ५.१८५.२६ ॥
Weder aus Gier, noch aus Geiz, noch aus Furcht, noch um irgendeines Gewinnes willen würde ich das ewige Dharma aufgeben — dies ist mein fester Entschluss.
5.185.27
ततस्ते मुनयः सर्वे नारदप्रमुखा नृप ।
भागीरथी च मे माता रणमध्यं प्रपेदिरे ॥ ५.१८५.२७ ॥
Da kamen, o König, alle Weisen unter Führung Nāradas und meine Mutter Bhāgīrathī (die Gaṅgā) in die Mitte der Schlacht.
5.185.28
तथैवात्तशरो धन्वी तथैव दृढनिश्चयः ।
स्थितोऽहमाहवे योद्धुं ततस्ते राममब्रुवन् ॥ ५.१८५.२८ ॥
Ebenso stand ich, den Bogen in der Hand und Pfeile gegriffen, von festem Entschluss, in der Schlacht, um zu kämpfen; da sprachen sie zu Rāma.
5.185.29
समेत्य सहिता भूयः समरे भृगुनन्दनम् ।
नावनीतं हि हृदयं विप्राणां शाम्य भार्गव ॥ ५.१८५.२९ ॥
Wieder versammelt im Kampf, sprachen sie zum Sohn des Bhṛgu: 'Das Herz der Brahmanen ist nicht weich; beruhige dich, o Bhārgava.'
5.185.30
राम राम निवर्तस्व युद्धादस्माद्द्विजोत्तम ।
अवध्यो वै त्वया भीष्मस्त्वं च भीष्मस्य भार्गव ॥ ५.१८५.३० ॥
'Rāma, Rāma! O Bester der Brahmanen, kehre von diesem Kampf zurück. O Bhārgava, Bhīṣma kann von dir nicht getötet werden, und du kannst von Bhīṣma nicht getötet werden.'
5.185.31
एवं ब्रुवन्तस्ते सर्वे प्रतिरुद्ध्य रणाजिरम् ।
न्यासयाञ्चक्रिरे शस्त्रं पितरो भृगुनन्दनम् ॥ ५.१८५.३१ ॥
So sprechend, hielten sie alle das Schlachtfeld an und ließen den Sohn Bhṛgus die Waffen niederlegen.
5.185.32
ततोऽहं पुनरेवाथ तानष्टौ ब्रह्मवादिनः ।
अद्राक्षं दीप्यमानान्वै ग्रहानष्टाविवोदितान् ॥ ५.१८५.३२ ॥
Dann sah ich jene acht Verkünder des Veda wieder, die wie acht aufgegangene Planeten leuchteten.
5.185.33
ते मां सप्रणयं वाक्यमब्रुवन्समरे स्थितम् ।
प्रैहि रामं महाबाहो गुरुं लोकहितं कुरु ॥ ५.१८५.३३ ॥
Als ich im Kampf stand, sprachen sie liebevoll diese Worte zu mir: "Geh zu Rāma, o Starkarmiger; tu, was dem Lehrer und dem Wohl der Welten dient."
5.185.34
दृष्ट्वा निवर्तितं रामं सुहृद्वाक्येन तेन वै ।
लोकानां च हितं कुर्वन्नहमप्याददे वचः ॥ ५.१८५.३४ ॥
Als ich Rāma durch jene freundlichen Worte umkehren sah, nahm auch ich um der Welten Wohl jene Worte an.
5.185.35
ततोऽहं राममासाद्य ववन्दे भृशविक्षतः ।
रामश्चाभ्युत्स्मयन्प्रेम्णा मामुवाच महातपाः ॥ ५.१८५.३५ ॥
Dann trat ich zu Rāma, schwer verwundet, und verneigte mich vor ihm. Und Rāma, der große Asket, lächelte und sprach liebevoll zu mir.
5.185.36
त्वत्समो नास्ति लोकेऽस्मिन्क्षत्रियः पृथिवीचरः ।
गम्यतां भीष्म युद्धेऽस्मिंस्तोषितोऽहं भृशं त्वया ॥ ५.१८५.३६ ॥
In dieser Welt gibt es keinen Krieger, der über die Erde geht, der dir gleicht. Geh, o Bhīṣma, aus diesem Kampf; ich bin sehr zufrieden mit dir.
5.185.37
मम चैव समक्षं तां कन्यामाहूय भार्गवः ।
उक्तवान्दीनया वाचा मध्ये तेषां महात्मनाम् ॥ ५.१८५.३७ ॥
In meiner eigenen Gegenwart rief der Bhārgava jene Jungfrau herbei und sprach mit kläglicher Stimme inmitten jener großmütigen Männer.