மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.186.1
प्रत्यक्षमेतल्लोकानां सर्वेषामेव भामिनि ।
यथाशक्त्या मया युद्धं कृतं वै पौरुषं परम् ॥ ५.१८६.१ ॥
அழகியே, இது அனைத்து உலகங்களுக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்ததே; என் சக்திக்கு ஏற்ப நான் உயர்ந்த வீரத்துடன் போர் செய்தேன்.
5.186.2
न चैवमपि शक्नोमि भीष्मं शस्त्रभृतां वरम् ।
विशेषयितुमत्यर्थमुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ ५.१८६.२ ॥
ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவரான பீஷ்மரை, உயர்ந்த அஸ்திரங்களைக் காட்டியும் கூட என்னால் இவ்வாறு மிகவும் வெல்ல முடியவில்லை.
5.186.3
एषा मे परमा शक्तिरेतन्मे परमं बलम् ।
यथेष्टं गम्यतां भद्रे किमन्यद्वा करोमि ते ॥ ५.१८६.३ ॥
இதுவே என் உயர்ந்த சக்தி, இதுவே என் பெரிய பலம்; ஓ நல்லவளே, உனக்கு விருப்பமான இடத்திற்குச் செல். உனக்காக இதற்கு மேல் நான் என்ன செய்ய முடியும்?
5.186.4
भीष्ममेव प्रपद्यस्व न तेऽन्या विद्यते गतिः ।
निर्जितो ह्यस्मि भीष्मेण महास्त्राणि प्रमुञ्चता ॥ ५.१८६.४ ॥
பீஷ்மரையே சரணடை; உனக்கு வேறு புகலிடம் இல்லை. மகா அஸ்திரங்களை எய்யும் பீஷ்மரால் நான் உண்மையிலேயே தோற்கடிக்கப்பட்டேன்.
5.186.5
एवमुक्त्वा ततो रामो विनिःश्वस्य महामनाः ।
तूष्मीमासीत्ततः कनक्या प्रोवाच भृगुनन्दनम् ॥ ५.१८६.५ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, பெருமனமுடைய ராமன் பெருமூச்சு விட்டு மௌனமாக இருந்தான்; பின்னர் கனகி பிருகுவின் மகனிடம் பேசினாள்.
5.186.6
भगवन्नेवमेवैतद्यथाऽऽह भगवांस्तथा ।
अजेयो युधि भीष्मोऽयमपि देवैरुदारधीः ॥ ५.१८६.६ ॥
பகவானே, பகவான் கூறியது போலவே இது உண்மை; போரில் இந்த உதாரபுத்தி கொண்ட பீஷ்மர் தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்.
5.186.7
यथाशक्ति यथोत्साहं मम कार्यं कृतं त्वया ।
अनिवार्यं रणे वीर्यमस्त्राणि विविधानि च ॥ ५.१८६.७ ॥
நான் என் சக்திக்கேற்பவும் உற்சாகத்திற்கேற்பவும் என் கடமையைச் செய்தேன். போரில் உன் வீரியமும், பல்வேறு அஸ்திரங்களும் தவிர்க்க இயலாதவை.
5.186.8
ने चैव शक्यते युद्धे विशेषयितुमन्ततः ।
न चाहमेनं यास्यामि पुनर्भीष्मं कथंचन ॥ ५.१८६.८ ॥
போரில் இறுதியில் யாரையும் உயர்ந்தவனாக நிரூபிப்பது இயலாது. நான் பீஷ்மரிடம் எந்த வகையிலும் மீண்டும் செல்லமாட்டேன்.
5.186.9
गमिष्यामि तु तत्राहं यत्र भीष्मं तपोधन ।
समरे पातयिष्यामि स्वयमेव भृगूद्वह ॥ ५.१८६.९ ॥
தவத்தின் செல்வனே, பீஷ்மர் எங்கே இருக்கிறாரோ அங்கே நான் செல்வேன். பிருகு குலத்தில் சிறந்தவனே, போரில் நானே அவரை வீழ்த்துவேன்.
5.186.10
एवमुक्त्वा ययौ कन्या रोषव्याकुललोचना ।
तापस्ये धृतसंकल्पा सा मे चिन्तयती वधम् ॥ ५.१८६.१० ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்தக் கன்னிகை கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் சென்றாள். தவத்தில் உறுதிகொண்டவள், என் வதத்தையே எண்ணிக்கொண்டு அவள் சென்றாள்.
5.186.11
ततो महेन्द्रं सहितैरमुनिभिर्भृगुसत्तमः ।
यथाऽऽगतं तथा सोऽगन्मामुपामन्त्र्य भारत ॥ ५.१८६.११ ॥
பின்னர் மகேந்திர மலையிலிருந்து முனிவர்களுடன் வந்த பிருகு குலச்சிறந்தவர், வந்த வழியே, பாரதனே, என்னிடம் விடைபெற்றுச் சென்றார்.
5.186.12
ततो रथं समारुह्य स्तूयमानो द्विजातिभिः ।
प्रविश्य नगरं मात्रे सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१८६.१२ ॥
பின்னர் தேரில் ஏறி, அந்தணர்களால் புகழப்பட்டவனாய், நகரத்தில் நுழைந்து, தாய் சத்யவதியிடம் அனைத்தையும் அறிவித்தேன்.
5.186.13
यथावृत्तं महाराज सा च मां प्रत्यनन्दत ।
पुरुषांश्चादिशं प्राज्ञान्कन्यावृत्तान्तकर्मणि ॥ ५.१८६.१३ ॥
மன்னா, நடந்ததுபோலவே — அவளும் என்னை ஏற்றுக்கொண்டாள். கன்னியின் நிகழ்வுகள் தொடர்பான காரியத்திற்கு அறிவுள்ள மனிதர்களை நான் நியமித்தேன்.
5.186.14
दिवसे दिवसे ह्यस्या गतिजल्पितचेष्टितम् ।
प्रत्याहरंश्च मे युक्ताः स्थिताः प्रियहिते सदा ॥ ५.१८६.१४ ॥
நாளுக்கு நாள் அவளுடைய நடை, பேச்சு, செயல்களை அவர்கள் எனக்குத் தெரிவித்தனர். நலமும் பிரியமும் கருதி எப்போதும் நியமிக்கப்பட்டவர்கள் அங்கே இருந்தனர்.
5.186.15
यदैव हि वनं प्रायात्सा कन्या तपसे धृता ।
तदैव व्यथितो दीनो गतचेता इवाभवम् ॥ ५.१८६.१५ ॥
அந்தக் கன்னி தவத்தில் உறுதி கொண்டு காட்டுக்குச் சென்ற அந்தக் கணமே, நான் வருந்தி, துயருற்று, உணர்வழிந்தவனைப் போல் ஆனேன்.
5.186.16
न हि मां क्षत्रियः कश्चिद्वीर्येण व्यजयद्युधि ।
ऋते ब्रह्मविदस्तात तपसा संशितव्रतात् ॥ ५.१८६.१६ ॥
போரில் வீரியத்தால் எந்த க்ஷத்திரியனும் என்னை வெல்லவில்லை — அன்பனே, தவத்தால் விரதம் கூர்மையான பிரம்மஞானிகளைத் தவிர.
5.186.17
अपि चैतन्मया राजन्नारदेऽपि निवेदितम् ।
व्यासे चैव तथा कार्यं तौ चोभौ मामवोचताम् ॥ ५.१८६.१७ ॥
மேலும், அரசே, இதை நான் நாரதருக்கும் அறிவித்தேன்; வியாசருக்கும் அவ்வாறே செய்யப்பட வேண்டும் — அவ்விருவரும் என்னிடம் கூறினர்.
5.186.18
न विषादस्त्वया कार्यो भीष्म काशिसुतां प्रति ।
दैवं पुरुषकारेण को निवर्तितुमुत्सहेत् ॥ ५.१८६.१८ ॥
பீஷ்மா, காசியின் மகளைப் பற்றி நீ துயரம் கொள்ளக்கூடாது. விதியை மனித முயற்சியால் திருப்ப யார் துணிவார்?
5.186.19
सा कन्या तु महाराज प्रविश्याश्रममण्डलम् ।
यमुनातीरमाश्रित्य तपस्तेपेऽतिमानुषम् ॥ ५.१८६.१९ ॥
மகாராஜனே, அந்தக் கன்னிகை ஆசிரம வட்டத்திற்குள் நுழைந்து யமுனைக் கரையை அடைந்து மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட தவம் செய்தாள்.
5.186.20
निराहारा कृशा रूक्षा जटिला मलपङ्किनी ।
षण्मासान्वायुभक्षा च स्थाणुभूता तपोधना ॥ ५.१८६.२० ॥
உணவின்றி, மெலிந்து, வறண்டு, சடை முடியுடனும் அழுக்கு படிந்தவளாகவும் இருந்த அந்தத் தவச் செல்வி ஆறு மாதம் காற்றை மட்டும் உண்டு மரக்கட்டை போல் நின்றாள்.
5.186.21
यमुनाजलमाश्रित्य संवत्सरमथाऽपरम् ।
उदवासं निराहारा पारयामास भामिनी ॥ ५.१८६.२१ ॥
யமுனை நீரை ஆதரித்து, அந்த பாமினி ஒரு வருடமும், பின்னர் மற்றொரு வருடமும் நீரில் தங்கி உணவின்றி தவத்தை முடித்தாள்.
5.186.22
शीर्णपर्णेन चैकेन पारयामास सा परम् ।
संवत्सरं तीव्रकोपा पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठिता ॥ ५.१८६.२२ ॥
அவள் ஒரு காய்ந்த இலையால் பின்னும் ஓர் ஆண்டு தீவிரக் கோபத்துடன் கால் பெருவிரலின் நுனியில் நின்று தவத்தை முடித்தாள்.
5.186.23
एवं द्वादश वर्षाणि तापयामास रोदसी ।
निवर्त्यमानापि च सा ज्ञातिभिर्नैव शक्यते ॥ ५.१८६.२३ ॥
இவ்வாறு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அவள் வானையும் பூமியையும் வெப்பப்படுத்தினாள்; உறவினர்களால் திருப்பப்பட்டபோதும் அவளைத் திருப்ப முடியவில்லை.
5.186.24
ततोऽगमद्वत्सभूमिं सिद्धचारणसेविताम् ।
आश्रमं पुण्यशीलानां तापसानां महात्मनाम् ॥ ५.१८६.२४ ॥
பின்னர் அவள் சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவித்த வத்ஸ நாட்டை அடைந்தாள்; புண்ணிய சீலரும் மகாத்மாக்களுமான தவசிகளின் ஆசிரமத்திற்கு.
5.186.25
तत्र पुण्येषु तीर्थेषु साऽऽप्लुताङ्गी दिवानिशम् ।
व्यचरत्काशिकन्या सा यथाकामविचारिणी ॥ ५.१८६.२५ ॥
அங்கே புனிதமான தீர்த்தங்களில் நீராடிய அங்கங்களுடன், காசி மன்னனின் மகள் பகலும் இரவும் தனக்கு விருப்பம்போல் அலைந்து திரிந்தாள்.
5.186.26
नन्दाश्रमे महाराज तथोलूकाश्रमे शुभे ।
च्यवनस्याश्रमे चैव ब्रह्मणः स्थान एव च ॥ ५.१८६.२६ ॥
மகாராஜா, நந்தனின் ஆசிரமத்திலும், சுபமான உலூகனின் ஆசிரமத்திலும், சியவனனின் ஆசிரமத்திலும், பிரம்மாவின் தலத்திலும்.
5.186.27
त्रयागे देवयजने देवारण्येषु चैव ह ।
भोगवत्यां महाराज कौशिकस्याश्रमे तथा ॥ ५.१८६.२७ ॥
த்ரயாகத்திலும், தேவயஜனத்திலும், தேவாரண்யங்களிலும்; மகாராஜா, போகவதியிலும் கௌசிகனின் ஆசிரமத்திலும்.
5.186.28
माण्डव्यस्याश्रमे राजन्दिलीपस्याश्रमे तथा ।
रामह्रदे च कौरव्य पैलगर्गस्य चाश्रमे ॥ ५.१८६.२८ ॥
மாண்டவ்யரின் ஆசிரமத்திலும், அரசே, திலீபனின் ஆசிரமத்திலும், கௌரவ்யனே, ராமஹ்ரதத்திலும் பைலகர்கனின் ஆசிரமத்திலும்.
5.186.29
एतेषु तीर्थेषु तदा काशिकन्या विशांपते ।
आप्लावयत गात्राणि व्रतमास्थाय दुष्करम् ॥ ५.१८६.२९ ॥
இந்தத் தீர்த்தங்களில் அப்போது காசி மன்னனின் மகள், மன்னா, கடினமான விரதத்தை மேற்கொண்டு தன் அங்கங்களை நீராட்டினாள்.
5.186.30
तामब्रवीच्च कौरव्य मम माता जले स्थिता ।
किमर्थं क्लिश्यसे भद्रे तथ्यमेव वदस्व मे ॥ ५.१८६.३० ॥
கௌரவ்யனே, அவளிடம் அவன் கூறினான்: "என் தாய் நீரில் நிற்கிறாள். நல்லவளே, ஏன் துன்பப்படுகிறாய்? உண்மையையே என்னிடம் சொல்."
5.186.31
सैनामथाब्रवीद्राजन्कृताञ्जलिरनिन्दिता ।
भीष्मेण समरे रामो निर्जितश्चारुलोचनि ॥ ५.१८६.३१ ॥
அரசே, அப்போது குற்றமற்ற அவள் கைகூப்பிக்கொண்டு அவளிடம் கூறினாள்: 'அழகிய கண்களை உடையவளே, போரில் பீஷ்மரால் ராமன் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.'
5.186.32
कोऽन्यस्तमुत्सहेञ्जेतुमुद्यतेषुं महीपतिः ।
साहं भीष्मविनाशाय तपस्तप्स्ये सुदारुणम् ॥ ५.१८६.३२ ॥
'போருக்கு ஆயத்தமான அரசர்களில் வேறு யார் அவனை வெல்லத் துணிவான்? ஆகவே பீஷ்மரை அழிப்பதற்காக நான் கடும் தவம் செய்வேன்.'
5.186.33
विचरामि महीं देवि यथा हन्यामहं नृपम् ।
एतद्व्रतफलं देवि परमस्मिन्यथा हि मे ॥ ५.१८६.३३ ॥
'தேவியே, நான் பூமியில் அலைவேன், அந்த அரசனை நான் கொல்லக்கூடும்படி. தேவியே, இந்த விரதத்தின் பயன் இதுவே, அது எனக்கு மிக உயர்ந்தது.'
5.186.34
ततोऽब्रवीत्सागरगा जिह्मं चरसि भामिनि ।
नैष कामोऽनवद्याङ्गि शक्यः प्राप्तुं त्वयाऽबले ॥ ५.१८६.३४ ॥
'அப்போது கடலை நோக்கிச் செல்லும் நதியான அவள் கூறினாள்: 'அழகியே, நீ கோணலான வழியில் அலைகிறாய். குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, அபலையே, இந்த விருப்பம் உன்னால் அடையக்கூடியதல்ல.'
5.186.35
यदि भीष्मविनाशाय काश्ये चरसि वै व्रतम् ।
व्रतस्था च शरीरं त्वं यदि नाम विमोक्ष्यसि ॥ ५.१८६.३५ ॥
'காசிப் பெண்ணே, நீ பீஷ்மரின் அழிவுக்காக விரதம் மேற்கொண்டால், விரதத்தில் நிலைத்து நீ உன் உடலைத் துறந்தால்—'
5.186.36
नदी भविष्यसि शुभे कुटिला वार्षिकोदका ।
दुस्तीर्था न तु विज्ञेया वार्षिकी नाष्टमासिकी ॥ ५.१८६.३६ ॥
'நல்லவளே, நீ மழைக்கால நீருடன் கூடிய கோணலான நதியாவாய், கடப்பது கடினமானது; ஆனால் அது மழைக்கால நதி மட்டுமே, எட்டு மாத நதி அல்ல என்று அறிவாயாக.'
5.186.37
भीमग्राहवती घोरा सर्वभूतभयंकरी ।
एवमुक्त्वा ततो राजन्काशिकन्यां न्यवर्तत ॥ ५.१८६.३७ ॥
பயங்கரமான முதலைகள் நிறைந்தவளும், கொடியவளும், எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சத்தைத் தருபவளுமாக அவள் இருப்பாள். அரசே, இவ்வாறு கூறிவிட்டு அவள் காசி மன்னனின் மகளிடமிருந்து திரும்பினாள்.
5.186.38
माता मम महाभागा स्मयमानेव भामिनी ।
कदाचिदष्टमे मासि कदाचिद्दशमे तथा।
न प्राश्नीतोदकमपि पुनः सा वरवर्णिनी ॥ ५.१८६.३८ ॥
என் தாய், மிகுந்த பாக்கியம் உடையவளும், புன்னகைக்கும் அழகியுமானவள். சில சமயம் எட்டாம் மாதத்திலும், சில சமயம் பத்தாம் மாதத்திலும், அந்த அழகிய நிறமுடையவள் தண்ணீரையும் பருகமாட்டாள்.
5.186.39
सा वत्सभूमिं कौरव्य तीर्थलोभात्ततस्ततः ।
पतिता परिधावन्ती पुनः काशिपतेः सुता ॥ ५.१८६.३९ ॥
அவள் வத்ஸ நாட்டு நிலத்தில், குருவம்சத்தவனே, புனிதத் துறையின் பேராசையால் இங்கும் அங்கும் ஓடியபடி விழுந்தாள் — காசி மன்னனின் மகள் மீண்டும்.
5.186.40
सा नदी वत्सभूम्यां तु प्रथिताम्बेति भारत ।
वार्षिकी ग्राहबहुला दुस्तीर्था कुटिला तथा ॥ ५.१८६.४० ॥
அந்த ஆறு வத்ஸ நாட்டு நிலத்தில் 'அம்பா' என்று புகழ் பெற்றது, பாரதா. அது மழைக்காலத்தியது, முதலைகள் நிறைந்தது, கடக்க இயலாத துறை உடையது, வளைந்து செல்வதும் ஆகும்.
5.186.41
सा कन्या तपसा तेन देहार्धेन व्यजायत ।
नदी च राजन्वत्सेषु कन्या चैवाभवत्तदा ॥ ५.१८६.४१ ॥
அந்தக் கன்னி அந்தத் தவத்தால் பாதி உடலுடன் பிறந்தாள். அரசே, அப்போது வத்ஸர்களிடையே அவள் நதியாகவும் கன்னியாகவும் ஆனாள்.