மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.196.1
तथैव राजा कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धृष्टद्युम्नमुखान्वीरांश्चोदयामास भारत ॥ ५.१९६.१ ॥
அதேபோல குந்தியின் மகனும் தர்மபுத்திரனுமான அரசன் யுதிஷ்டிரன், திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிட்ட வீரர்களை ஊக்கப்படுத்தினான், ஓ பாரதா.
5.196.2
चेदिकाशिकरूशानां नेतारं दृढविक्रमम् ।
सेनापतिममित्रघ्नं धृष्टकेतुमथादिशत् ॥ ५.१९६.२ ॥
சேதி, காசி, குருக்களின் தலைவனும், உறுதியான வீரமுடையவனும், பகைவரை அழிப்பவனுமான திருஷ்டகேதுவை அவன் படைத்தலைவனாக நியமித்தான்.
5.196.3
विराटं द्रुपदं चैव युयुधानं शिखण्डिनम् ।
पाञ्चाल्यौ च महेष्वासौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ ५.१९६.३ ॥
விராடன், துருபதன், யுயுதானன், சிகண்டி, மேலும் இரு பெரும் வில்லாளிகளான பாஞ்சாலர்கள் யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜனும்.
5.196.4
ते शूराश्चित्रवर्माणस्तप्तकुण्डलधारिणः ।
आज्यावसिक्ता ज्वलिता धिष्ण्येष्विव हुताशनाः ॥ ५.१९६.४ ॥
அந்த வீரர்கள், வண்ணக் கவசமணிந்தவர்கள், பொன் குண்டலங்களை அணிந்தவர்கள், நெய்யால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு யாகத்தீக்குண்டங்களில் எரியும் அக்கினிகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
5.196.5
अशोभन्त महेष्वासा ग्रहाः प्रज्वलिता इव ।
अथ सैन्यं यथायोगं पूजयित्वा नरर्षभः ॥ ५.१९६.५ ॥
பெரும் வில்லாளிகள் பிரகாசமாய்ப் பிரகாசிக்கும் கிரகங்களைப் போல் விளங்கினர். பின்னர் அந்த நரர்களில் சிறந்தவன் படையை முறைப்படி கௌரவித்து—
5.196.6
दिदेश तान्यनीकानि प्रयाणाय महीपतिः ।
तेषां युधिष्ठिरो राजा ससैन्यानां महात्मनाम् ॥ ५.१९६.६ ॥
அந்தப் படைப்பிரிவுகளை புறப்பாட்டுக்கு அந்த மன்னனாகிய பூபதி ஆணையிட்டான். அந்த மகாத்மாக்களும் அவர்களின் படைகளுமான அவர்களுக்குத் தலைவனாக அரசன் யுதிஷ்டிரன் (நியமிக்கப்பட்டான்).
5.196.7
व्यादिदेश सबाह्यानां भक्ष्यभोज्यमनुत्तमम् ।
स गजाश्वमनुष्याणां ये च शिल्पोपजीविनः ॥ ५.१९६.७ ॥
வெளியில் இருந்தவர்களுக்கு உயர்ந்த உண்பொருட்களையும் பானங்களையும் அவன் கட்டளையிட்டான்; யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்கள் மற்றும் கைத்தொழிலால் வாழ்வோருக்கும்.
5.196.8
अभिमन्युं बृहन्तं च द्रौपदेयांश्च सर्वशः ।
धृष्टद्युम्नमुखानेतान्प्राहिणोत्पाण्डुनन्दनः ॥ ५.१९६.८ ॥
பாண்டுவின் மகன் அபிமன்யு, பிருஹந்தன், திரௌபதியின் எல்லா மகன்களையும், திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிட்டவர்களையும் அனுப்பினான்.
5.196.9
भीमं च युयुधानं च पाण्डवं च धनंजयम् ।
द्वितीयं प्रेषयामास बलस्कन्धं युधिष्टिरः ॥ ५.१९६.९ ॥
பீமனையும், யுயுதானனையும், பாண்டவனான தனஞ்சயனையும் யுதிஷ்டிரன் இரண்டாம் படைப்பிரிவாக அனுப்பினான்.
5.196.10
भाण्डं समारोपयतां चरतां संप्रधावताम् ।
हृष्टानां तत्र योधानां शब्दो दिवमिवास्पशत् ॥ ५.१९६.१० ॥
சுமைகளை ஏற்றிக்கொண்டும், அங்குமிங்கும் நடந்தும் ஓடியும் மகிழ்ந்திருந்த வீரர்களின் ஒலி வானத்தைத் தொடுவது போல் இருந்தது.
5.196.11
स्वयमेव ततः पश्चाद्विराटद्रपदान्वितः ।
अथापरैर्महीपालैः सह प्रायान्महीपतिः ॥ ५.१९६.११ ॥
பின்னர் தானே பின்புறமாக விராடன், துருபதனுடன், பிற அரசர்களுடன் நிலத்தலைவன் புறப்பட்டான்.
5.196.12
भीमधन्वायती सेना धृष्टद्युम्नेन पालिता ।
गङ्गेव पूर्णा स्तिमिता स्यन्दमाना व्यदृश्यत ॥ ५.१९६.१२ ॥
பீமனின் வில்லால் விரிந்ததும், திருஷ்டத்யும்னனால் காக்கப்பட்டதுமான அந்தப் படை, நிறைந்து அமைதியாகப் பாயும் கங்கையைப் போலத் தெரிந்தது.
5.196.13
ततः पुनरनीकानि न्ययोजयत बुद्धिमान् ।
मोहयन्धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां बुद्धिनिश्चयम् ॥ ५.१९६.१३ ॥
பின்னர் அறிவுள்ள அவன் மீண்டும் படைகளை அணிவகுத்தான்; திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் உறுதியான எண்ணத்தை அது குழப்பியது.
5.196.14
द्रौपदेयान्महेष्वासानभिमन्युं च पाण्डवः ।
नकुलं सहदेवं च सर्वांश्चैव प्रभद्रकान् ॥ ५.१९६.१४ ॥
பாண்டவன் திரௌபதியின் மகன்களாகிய பெரும் வில்லாளிகளையும், அபிமன்யுவையும், நகுலனையும், சகதேவனையும், எல்லா பிரபத்ரகர்களையும் (நியமித்தான்).
5.196.15
दश चाश्वसहस्राणि द्विसहस्त्राणि दन्तिनाम् ।
अयुतं च पदातीनां रथाः पञ्चशतं तथा ॥ ५.१९६.१५ ॥
பத்தாயிரம் குதிரைகள், இரண்டாயிரம் யானைகள், பத்தாயிரம் காலாட்படை வீரர்கள், ஐநூறு தேர்கள் (அவன் நியமித்தான்).
5.196.16
भीमसेनस्य दुर्धर्षं प्रथमं प्रादिशद्बलम् ।
मध्यमे च विराटं च जयत्सेनं च पाण्डवः ॥ ५.१९६.१६ ॥
பாண்டவன் முதலில் பீமசேனனின் அடக்க முடியாத படையை நிறுத்தினான்; நடுவில் விராடனையும் ஜயத்சேனனையும் நிறுத்தினான்.
5.196.17
महारथौ च पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ।
वीर्यवन्तौ महात्मानौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ ५.१९६.१७ ॥
மகாரதர்களான பாஞ்சால வீரர்கள் யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜஸுவும் — வீரியமும் உயர்ந்த ஆன்மாவும் கொண்டவர்கள்.
5.196.18
अन्वयातां तदा मध्ये वासुदेवधनञ्जयौ ।
तौ दृष्ट्वा पृथिवीपाला नष्टमित्येव मेनिरे।
अन्तरिक्षगताः सर्वे देवाः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ ५.१९६.१८ ॥
அப்போது நடுவில் வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும் பின்தொடர்ந்தனர். அவர்களைக் கண்டு மன்னர்கள் எல்லாம் அழிந்ததென்று நினைத்தனர்; இந்திரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட விண்ணில் நின்ற தேவர்களும் அவ்வாறே நினைத்தனர்.
5.196.19
बभूवुरतिसंरब्धाः कृतप्रहरणा नराः ।
तेषां विंशतिसाहस्रा हयाः शूरैरधिष्ठिताः ।
पञ्च नागसहस्राणि रथवंशाश्च सर्वशः ॥ ५.१९६.१९ ॥
அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த கோபம் கொண்டவர்களாகி, ஆயுதங்களை ஏந்திய வீரர்களானார்கள். அவர்களில் இருபதாயிரம் குதிரைகள் இருந்தன, அவற்றின்மேல் சூரர்கள் ஏறியிருந்தனர்; ஐந்தாயிரம் யானைகளும், எல்லாப் பக்கமும் தேர்ப்படைகளும் இருந்தன.
5.196.20
पदातयश्च ये शूराः कार्मुकासिगदाधराः ।
सहस्रशोऽन्वयुः पश्चादग्रतश्च सहस्रशः ॥ ५.१९६.२० ॥
வில், வாள், கதை ஏந்திய சூரர்களான காலாட்படையினர் ஆயிரக்கணக்கில் பின்தொடர்ந்தனர்; ஆயிரக்கணக்கில் முன்னும் சென்றனர்.
5.196.21
युधिष्ठिरो यत्र सैन्ये स्वयमेव बलार्णवे ।
तत्र ते पृथिवीपाला भूयिष्ठं पर्यवस्थिताः ॥ ५.१९६.२१ ॥
யுதிஷ்டிரர் தாமே படைக்கடலில் எங்கு இருந்தாரோ, அங்கேயே அந்த மன்னர்கள் பெருமளவில் சூழ்ந்து நின்றனர்.
5.196.22
तत्र नागसहस्राणि हयानामयुतानि च ।
तथा रथसहस्राणि पदातीनां च भारत ॥ ५.१९६.२२ ॥
அங்கே ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும், பல்லாயிரக்கணக்கான குதிரைகளும், ஆயிரக்கணக்கான தேர்களும், காலாட்படையினரும் இருந்தனர், ஓ பாரதா.
5.196.23
चेकितानः स्वसैन्येन महता पार्थिवर्षभ ।
धृष्टकेतुश्च चेदीनां प्रणेता पार्थिवो ययौ ॥ ५.१९६.२३ ॥
அரசர்களில் காளையே, தன் பெரும் படையுடன் சேகிதானன் சென்றான்; சேதிகளின் தலைவனான மன்னன் திருஷ்டகேது சென்றான்.
5.196.24
सात्यकिश्च महेष्वासो वृष्णीनां प्रवरो रथः ।
वृतः शतसहस्रेण रथानां प्रमुदन्बली ॥ ५.१९६.२४ ॥
பெரும் வில்லாளியும், விருஷ்ணிகளில் சிறந்த தேரோட்டியுமான சாத்யகி, ஒரு லட்சம் தேர்களால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன், வலிமையுடன் சென்றான்.
5.196.25
क्षत्रदेवब्रह्मदेवौ रथस्थौ पुरुषर्षभौ ।
जघनं पालयन्तौ च पृष्ठतोऽनुप्रजग्मतुः ॥ ५.१९६.२५ ॥
ரதத்தில் நின்ற நரசிரேஷ்டர்களான க்ஷத்ரதேவரும் பிரம்மதேவரும் படையின் பின்பகுதியைக் காத்தவாறு பின்தொடர்ந்தனர்.
5.196.26
शकटापणवेशाश्च यानं युग्यं च सर्वशः ।
तत्र नागसहस्राणि हयानामयुतानि च ।
फल्गु सर्वं कलत्रं च यत्किंचित्कृशदुर्बलम् ॥ ५.१९६.२६ ॥
வண்டிகள், கடைகள், ஊழியர்கள், எல்லா வகை வாகனங்களும் சுமைவிலங்குகளும்; அங்கே ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும் பல்லாயிரம் குதிரைகளும் இருந்தன; எல்லா அற்பப் பொருட்களும், மனைவியரும், பலவீனமானவை அனைத்தும் இருந்தன.
5.196.27
कोशसञ्चयवाहांश्च कोष्ठागारं तथैव च ।
गजानीकेन संगृह्य शनैः प्रायाद्युधिष्ठिरः ॥ ५.१९६.२७ ॥
கருவூலத்தையும் சேமிப்புப் பொருட்களைச் சுமந்து செல்வோரையும், தானியக் களஞ்சியத்தையும் யானைப் படையால் சூழ்ந்து காத்து, யுதிஷ்டிரர் மெதுவாக முன்னேறினார்.
5.196.28
तमन्वयात्सत्यधृतिः सौचित्तिर्युद्धदुर्मदः ।
श्रेणिमान्वसुदानश्च पुत्रः काश्यस्य वा विभुः ॥ ५.१९६.२८ ॥
அவரைப் பின்தொடர்ந்தவர்கள்: போரின் வெறியில் மூழ்கிய சத்யதிருதி, சௌசித்தி, ஷ்ரேணிமான், வசுதானன், அல்லது காசி அரசனின் வலிமைமிக்க மகன்.
5.196.29
रथा विंशतिसाहस्रा ये तेषामनुयायिनः ।
हयानां दश कोट्यश्च महतां किंकिणीकिनाम् ॥ ५.१९६.२९ ॥
இருபதாயிரம் ரதங்கள் இருந்தன, அவற்றைப் பின்தொடர்பவை அவை; மணிகள் கட்டிய பெரிய குதிரைகள் பத்துக் கோடி இருந்தன.
5.196.30
गजा विंशतिसाहस्रा ईषादन्ताः प्रहारिणः ।
कुलीना भिन्नकरटा मेघा इव विसर्पिणः ॥ ५.१९६.३० ॥
இருபதாயிரம் யானைகள் இருந்தன; நுகத்தடி போன்ற தந்தங்களுடையவை, தாக்கும் வல்லமை கொண்டவை; உயர்குலத்தவை, மதம் வழியும் கன்னங்களுடையவை, மேகங்களைப் போல் நகர்பவை.
5.196.31
षष्टिर्नागसहस्राणि दशान्यानि च भारत ।
युधिष्ठिरस्य यान्यासन्युधि सेना महात्मनः ॥ ५.१९६.३१ ॥
பாரதா, மகாத்மாவாகிய யுதிஷ்டிரனின் போரில் இருந்த யானைகள் அறுபதாயிரமும் பத்தும் மேலும் இருந்தன.
5.196.32
क्षरन्त इव जीमूताः प्रभिन्नकरटामुखाः ।
राजानमन्वयुः पश्चाच्चलन्त इव पर्वताः ॥ ५.१९६.३२ ॥
மதநீர் சொரியும் மேகங்களைப் போல், மதம் பொழிந்த முகங்களுடன் அவை அரசனைப் பின்தொடர்ந்தன, நகரும் மலைகள் போல.
5.196.33
एवं तस्य बलं भीमं कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
यदाश्रित्याथ युयुधे धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ ५.१९६.३३ ॥
இவ்வாறு அறிவாளியான குந்தியின் மகன் (யுதிஷ்டிரன்) அந்த அச்சமூட்டும் படையை நம்பி, திருதராஷ்டிரன் மகன் சுயோதனனுடன் போரிட்டான்.
5.196.34
ततोऽन्ये शतशः पश्चात्सहस्रायुतशो नराः ।
नर्दन्तः प्रययुस्तेषाणनीकानि सहस्रशः ॥ ५.१९६.३४ ॥
பின்னர் பின்னால் நூற்றுக்கணக்கிலும், ஆயிரக்கணக்கிலும், பதினாயிரக்கணக்கிலும் மற்ற மனிதர்கள் கர்ஜித்தபடி அவர்களுடைய ஆயிரக்கணக்கான படைப்பிரிவுகளுடன் முன்னேறினர்.
5.196.35
तत्र भेरीसहस्राणि शङ्खानामयुतानि च ।
न्यवादयन्त संहृष्टाः सहस्रायुतशो नराः ॥ ५.१९६.३५ ॥
அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் ஆயிரக்கணக்கிலும், பதினாயிரக்கணக்கிலும் மனிதர்கள் ஆயிரக்கணக்கான முரசுகளையும் பதினாயிரக்கணக்கான சங்குகளையும் முழங்கினர்.