Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.23

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

5.23.1

राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धृतराष्ट्रस्य सञ्जयः ।
उपप्लाव्यं ययौ द्रष्टुं पाण्डवानमितौजसः ॥ ५.२३.१ ॥

ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସଞ୍ଜୟ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉପପ୍ଲାବ୍ୟକୁ ଗଲେ।

5.23.2

स तु राजानमासाद्य कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अभिवाद्य ततः पूर्वं सूतपुत्रोऽभ्यभाषत ॥ ५.२३.२ ॥

ସେ ରାଜା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଣାମ କରି ପରେ କହିଲେ।

5.23.3

गवल्गणिः सञ्जयः सूतसूनु-
रजातशत्रुमवदत्प्रतीतः।
दिष्ट्या राजंस्त्वामरोगं प्रपश्ये ।
सहायवन्तं च महेन्द्रकल्पम् ॥ ५.२३.३ ॥

ଗବଲ୍ଗଣିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୂତପୁତ୍ର ସଞ୍ଜୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ରାଜନ, ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଓ ସହାୟକ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଦେଖୁଛି।"

5.23.4

अनामयं पृच्छति त्वाम्बिकेयो ।
वृद्धो राजा धृतराष्ट्रो मनीषी ।
कच्चिद्भीमः कुशली पाण्डवाग्र्यो ।
धनञ्जयस्तौ च माद्रीतनूजौ ॥ ५.२३.४ ॥

ଅମ୍ବିକାର ପୁତ୍ର, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଆପଣଙ୍କ କୁଶଳ ପଚାରୁଛନ୍ତି। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି?

5.23.5

कच्चित्कृष्णा द्रौपदी राजपुत्री ।
सत्यव्रता वीरपत्नी सुपुत्रा।
मनस्विनी यत्र च वाञ्छसि त्व-
मिष्टान्कामान्भारत स्वस्तिकामः ॥ ५.२३.५ ॥

ରାଜକୁମାରୀ, ସତ୍ୟବ୍ରତା, ବୀରମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସୁପୁତ୍ରବତୀ ଓ ମନସ୍ୱିନୀ କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ହେ ଭାରତ, ଆପଣ ଯେଉଁ ଇଷ୍ଟ କାମନା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେସବୁ ଆପଣଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ଇଚ୍ଛୁକ ତାଙ୍କ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

5.23.6

गावल्गणे सञ्जय स्वागतं ते ।
प्रीतात्माऽहं त्वाऽभिनन्दामि सूत।
अनामयं प्रतिमाने तवाहं ।
सहानुजैः कुशली चास्मि विद्वन् ॥ ५.२३.६ ॥

ଗାବଲ୍ଗଣର ପୁତ୍ର ସଞ୍ଜୟ, ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ। ମନ ଆନନ୍ଦିତ, ହେ ସୂତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କରୁଛି। ତୁମେ କୁଶଳୀ ଅଛ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି; ମୁଁ ମୋ ଛୋଟ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ କୁଶଳୀ ଅଛି, ହେ ବିଦ୍ୱାନ।

5.23.7

चिरादिदं कुशलं भारतस्य ।
श्रुत्वा राज्ञः कुरुवृद्धस्य सूत।
मन्ये साक्षाद्दृष्टमहं नरेन्द्रं ।
दृष्ट्वैव त्वां सञ्जय प्रीतियोगात् ॥ ५.२३.७ ॥

ବହୁ ଦିନ ପରେ ଭରତବଂଶର ରାଜା ଓ କୁରୁବୃଦ୍ଧଙ୍କ କୁଶଳ ସମାଚାର ଶୁଣି, ହେ ସୂତ, ମୁଁ ଭାବୁଛି ସେହି ନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଲି। ହେ ସଞ୍ଜୟ, ତୁମକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ସ୍ନେହବନ୍ଧନରେ ମୋର ଏପରି ମନେ ହେଉଛି।

5.23.8

पितामहो नः स्थविरो मनस्वी ।
महाप्राज्ञः सर्वधर्मोपपन्नः।
सकौरव्यः कुशली तात भीष्मो ।
यथापूर्वं वृत्तिरस्त्यस्य कच्चित् ॥ ५.२३.८ ॥

ଆମ ପିତାମହ, ବୃଦ୍ଧ, ମନସ୍ୱୀ, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବଧର୍ମସମ୍ପନ୍ନ ଭୀଷ୍ମ — ହେ ତାତ, କୌରବମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ କୁଶଳୀ ଅଛନ୍ତି କି? ତାଙ୍କ ଜୀବନଯାପନ ପୂର୍ବ ପରି ଅଛି କି?

5.23.9

कच्चिद्राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
वैचित्रवीर्यः कुशली महात्मा।
महाराजो बाह्लिकः प्रातिपेयः ।
कच्चिद्विद्वान्कुशली सूतपुत्र ॥ ५.२३.९ ॥

ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ କୁଶଳୀ ଅଛନ୍ତି କି? ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମହାତ୍ମା ପୁତ୍ର କୁଶଳୀ ଅଛନ୍ତି କି? ପ୍ରତୀପଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାରାଜ ବାହ୍ଲୀକ କୁଶଳୀ ଅଛନ୍ତି କି? ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ବିଦ୍ୱାନ କୁଶଳୀ ଅଛନ୍ତି କି?

5.23.10

स सोमदत्तः कुशली तात कच्चि-
द्भूरिश्रवाः सत्यसन्धः शलश्च।
द्रोणः सपुत्रश्च कृपश्च विप्रो ।
महेष्वासाः कच्चिदेतेऽप्यरोगाः ॥ ५.२३.१० ॥

ପ୍ରିୟ ତାତ, ସୋମଦତ୍ତ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଶଲ୍ୟ, ପୁତ୍ର ସହିତ ଦ୍ରୋଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୃପ, ଏହି ମହାଧନୁର୍ଧରମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି କି?

5.23.11

सर्वे कुरुभ्यः स्पृहयन्ति सञ्जय ।
धनुर्धरा ये पृथिव्यां प्रधानाः ।
महाप्रज्ञाः सर्वशास्त्रावदाता ।
धनुर्भृतां मुख्यतमाः पृथिव्याम् ॥ ५.२३.११ ॥

ହେ ସଞ୍ଜୟ, ପୃଥିବୀର ପ୍ରଧାନ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ସମସ୍ତେ କୁରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖନ୍ତି। ସେମାନେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ଏବଂ ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗମ; ପୃଥିବୀର ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ।

5.23.12

कच्चिन्मानं तात लभन्त एते ।
धनुर्भृतः कचिदेतेऽप्यरोगाः।
येषां राष्ट्रे निवसति दर्शनीयो ।
महेष्वासः शीलवान्द्रोणपुत्रः ॥ ५.२३.१२ ॥

ପ୍ରିୟ ତାତ, ଏହି ଧନୁର୍ଧରମାନେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛନ୍ତି କି? ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ରୋଗମୁକ୍ତ କି? ଯାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଦର୍ଶନୀୟ, ଶୀଳବାନ, ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ବାସ କରନ୍ତି।

5.23.13

वैश्यापुत्रः कुशली तात कच्चित् ।
महाप्राज्ञो राजपुत्रो युयुत्सुः ।
कर्णो मानी कुशली तात कच्चित् ।
सुयोधनो यस्य मन्दो विधेयः ॥ ५.२३.१३ ॥

ପ୍ରିୟ ତାତ, ବୈଶ୍ୟପୁତ୍ର କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ରାଜପୁତ୍ର ଯୁଯୁତ୍ସୁ? ପ୍ରିୟ ତାତ, ଅଭିମାନୀ କର୍ଣ୍ଣ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ଯାହାର ମନ୍ଦ ସ୍ୱଭାବ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ, ସେ ସୁଯୋଧନ?

5.23.14

स्त्रियो वृद्धा भारतानां जनन्यो ।
महादास्यो दासभार्याश्च सूत।
वध्वः पुत्रा भागिनेया भगिन्यो ।
दौहित्रा वा कच्चिदप्यव्यलीकाः ॥ ५.२३.१४ ॥

ହେ ସୂତ, ଭରତବଂଶର ବୃଦ୍ଧା ସ୍ତ୍ରୀ, ମାତା, ବଡ଼ ଦାସୀ, ଦାସମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ରବଧୂ, ପୁତ୍ର, ଭାଗିନେୟ, ଭଉଣୀ ଓ ଦୌହିତ୍ରମାନେ କ'ଣ ଅକ୍ଷତ ଅଛନ୍ତି?

5.23.15

कच्चिद्राजा ब्राह्मणानां यथावत् ।
प्रवर्तते पूर्ववत्तात वृत्तिम्।
कच्चिद्दायान्मामकान्धार्तराष्ट्रो ।
द्विजातीनां सञ्जय नोपहन्ति ॥ ५.२३.१५ ॥

ହେ ତାତ, ରାଜା କ'ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂର୍ବ ପରି ଯଥୋଚିତ ଆଚରଣ କରନ୍ତି? ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୋ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦାନ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଜୀବିକା ହରଣ କରୁନାହାନ୍ତି କି?

5.23.16

कच्चिद्राजा धृतराष्ट्रः सपुत्र ।
उपेक्षते ब्राह्मणातिक्रमान्वै।
स्वर्गस्य कच्चिन्न तथा वर्त्मभूता-
मुपेक्षते तेषु सदैव वृत्तिम् ॥ ५.२३.१६ ॥

ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମକୁ ଉପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି କି? ସ୍ୱର୍ଗର ପଥସ୍ୱରୂପ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେ ସର୍ବଦା ସେହି ଉପେକ୍ଷାରେ ଆଚରଣ କରୁନାହାନ୍ତି କି?

5.23.17

एतञ्ज्योतिश्चोत्तमं जीवलोके ।
शुक्लं प्रजानां विहितं विधात्रा।
ते चेद्दोषं न नियच्छन्ति मन्दाः ।
कृत्स्नो नाशो भविता कौरवाणाम् ॥ ५.२३.१७ ॥

ଜୀବଲୋକରେ ବିଧାତା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିବା ଏହି ଉତ୍ତମ, ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକକୁ ଯଦି ସେହି ମୂର୍ଖମାନେ ଦୋଷ ରୋକନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ କୌରବମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ହେବ।

5.23.18

कच्चिद्राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
बुभूषते वृत्तिममात्यवर्गे।
कच्चिन्न भेदेन जिजीविषन्ति ।
मुहृद्रूपा दुर्हृदश्चैकमत्यात् ॥ ५.२३.१८ ॥

ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଅମାତ୍ୟବର୍ଗର ଜୀବିକା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି କି? ମିତ୍ରରୂପୀ ଦୁର୍ଜନମାନେ ଭେଦ ବିନା ଏକମତରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି କି?

5.23.19

कच्चिन्न पापं कथयन्ति तात ।
ते पाण्डवानां कुरवः सर्व एव।
द्रोणः सपुत्रश्च कृपश्च वीरो ।
नास्मासु पापानि वदन्ति कच्चित् ॥ ५.२३.१९ ॥

ହେ ତାତ, କୌରବମାନେ ସମସ୍ତେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କୌଣସି ପାପବାକ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ କି? ପୁତ୍ର ସହିତ ଦ୍ରୋଣ ଏବଂ ବୀର କୃପ ଆମ ବିଷୟରେ ପାପବାକ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ କି?

5.23.20

कच्चिद्राज्ये धृतराष्ट्रं सपुत्रं ।
समेत्याहुः कुरवः सर्व एव।
कच्चिद्दृष्ट्वा दस्युसङ्घान्समेता-
न्स्मरन्ति पार्थस्य युधां प्रणेतुः ॥ ५.२३.२० ॥

ରାଜ୍ୟରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କୌରବମାନେ ପୁତ୍ରସହ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି କି? ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦସ୍ୟୁଦଳକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ନେତା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି କି?

5.23.21

मौर्वीभुजाग्रप्रहितान्स्म तात ।
दोधूयमानेन धनुर्धरेण।
गाण्डीवनुन्नांस्तनयित्नुघोषा-
नजिह्मगान्कच्चिदनुस्मरन्ति ॥ ५.२३.२१ ॥

ହେ ତାତ, ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ସହିତ ବାହୁ-ଅଗ୍ରରୁ ଛାଡ଼ିତ, ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଚଞ୍ଚଳତାରେ ଚାଳିତ, ଗାଣ୍ଡୀବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ମେଘଗର୍ଜନ ଭଳି ଶବ୍ଦକାରୀ, ସରଳ ଗତିର ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ କି ସେମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି?

5.23.22

न चापश्यं कंचिदहं पृथिव्यां ।
योधं समं वाऽधिकमर्जुनेन।
यस्यैकषष्टिर्निशितास्तीक्ष्णधाराः ।
सुवाससः समंतो हस्तवापः ॥ ५.२३.२२ ॥

ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମାନ କିମ୍ବା ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କୌଣସି ଯୋଦ୍ଧା ଦେଖି ନାହିଁ; ଯାହାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରର, ସୂଚ୍ୟଗ୍ର, ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷ ଥିବା ଏକଷଠି ବାଣ ଚାରିଆଡ଼େ ହାତରୁ ଛାଡ଼ିତ ହେଉଥିଲା।

5.23.23

गदापाणिर्भीमसेनस्तरस्वी ।
प्रवेपयञ्छत्रुसङ्घाननीके।
नागः प्रभिन्न इव नङ्घलेषु ।
चंक्रम्यते कच्चिदेनं स्मरन्ति ॥ ५.२३.२३ ॥

ଗଦା ହାତରେ ଧରିଥିବା ବେଗବାନ ଭୀମସେନ, ଯିଏ ସେନାପଂକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁସଂଘକୁ କମ୍ପାଇଥିଲେ; ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ନଳଖଗଡ଼ା ବନରେ ବୁଲେ ସେପରି ସେ ବୁଲନ୍ତି — ଲୋକେ ଏବେ ବି ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି କି?

5.23.24

माद्रीपुत्रः सहदेवः कलिङ्गान् ।
समागतानजयद्दन्तकूरे।
वामेनास्यन्दक्षिणेनैव यो वै ।
महाबलं कच्चिदेनं स्मरन्ति ॥ ५.२३.२४ ॥

ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହଦେବ, ଯିଏ ଦନ୍ତକୂରରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା କଳିଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ, ବାମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଉଭୟ ହାତରେ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ — ଲୋକେ ସେହି ମହାବଳୀଙ୍କୁ ଏବେ ବି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି କି?

5.23.25

पुरा जेतुं नकुलः प्रेषितोऽयं ।
शिबींस्त्रिगर्तान्सञ्जय पश्यतस्ते।
दिशं प्रतीचीं वशमानयन्मे ।
माद्रीसुतं कच्चिदेनं स्मरन्ति ॥ ५.२३.२५ ॥

ପୂର୍ବରେ ଜୟ ପାଇଁ ନକୁଳଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା; ସଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ସେ ଶିବି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୋ ବଶକୁ ଆଣିଥିଲେ — ଲୋକେ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ସେହି ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏବେ ବି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି କି?

5.23.26

पराभवो द्वैतवने य आसी-
द्दुर्मन्विते घोपयात्रागतानाम् ।
यत्र मन्दाञ्छत्रुवशं प्रयाता-
नमोचयद्भीमसेनो जयश्च ॥ ५.२३.२६ ॥

ଦ୍ୱୈତବନରେ ଯେଉଁ ପରାଜୟ ହୋଇଥିଲା — ଦୁର୍ମନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଘୋଷଯାତ୍ରାକୁ ଯାଇଥିବା ଲୋକେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବଶ ହେଲେ, ସେଠାରେ ମୂର୍ଖ ଆମକୁ ଭୀମସେନ ମୁକ୍ତ କରି ଜୟ ଲାଭ କଲେ।

5.23.27

अहं पश्चादर्जुनमभ्यरक्षं ।
माद्रीपुत्रौ भीमसेनोऽप्यरक्षत्।
गाण्डीवधन्वा शत्रुसङ्घानुदस्य ।
स्वस्त्यागमत्कच्चिदेनं स्मरन्ति ॥ ५.२३.२७ ॥

ମୁଁ ପଛରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲି; ଭୀମସେନ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ଗାଣ୍ଡୀବଧନୁଧର ଶତ୍ରୁସଂଘକୁ ଠେଲି କୁଶଳରେ ଫେରିଲେ — ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଏବେ ବି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି କି?

5.23.28

न कर्मणा साधुनैकेन नूनं ।
सुखं शक्यं वै भवतीह सञ्जय ।
सर्वात्मना परिजेतुं वयं चे-
न्न शक्नुमो धृतराष्ट्रस्य पुत्रम् ॥ ५.२३.२८ ॥

ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଭଲ କର୍ମରେ ନିଶ୍ଚିତ ସୁଖ ମିଳେ ନାହିଁ; ଆମେ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଚେଷ୍ଟା କରି ମଧ୍ୟ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଜିଣି ନ ପାରିଲେ।