മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.26.1
कां नु वाचं सञ्जय मे शृणोषि ।
युद्धैषिणीं येन युद्धाद्बिभेषि ।
अयुद्धं वै तात युद्धाद्गरीयः ।
कस्तल्लब्ध्वा जातु युद्ध्येत सूत ॥ ५.२६.१ ॥
സഞ്ജയാ, യുദ്ധമാഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് വാക്കാണ് നീ എന്നോട് കേൾപ്പിക്കുന്നത്? ഏതിനാൽ യുദ്ധത്തെ നീ ഭയപ്പെടുന്നു? പ്രിയനേ, യുദ്ധത്തേക്കാൾ അയുദ്ധം (സമാധാനം) ശ്രേഷ്ഠമാണ്. സൂതാ, അതു ലഭിച്ചശേഷം ആരാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുക?
5.26.2
अकुर्वतश्चेत्पुरुषस्य सञ्जय ।
सिद्ध्येत्सङ्कल्पो मनसा यं यमिच्छेत्।
न कर्म कुर्याद्विदितं ममैत-
दन्यत्र युद्धाद्बहु यल्लघीयः ॥ ५.२६.२ ॥
സഞ്ജയാ, ഒരു കർമ്മവും ചെയ്യാത്ത മനുഷ്യന്റെ സങ്കല්പം മനസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ സിദ്ധിക്കുമായിരുന്നെങ്കിൽ, അവൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതെല്ലാം സിദ്ധിക്കുമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരു കർമ്മവും ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്നത് എനിക്കറിയാം. യുദ്ധമല്ലാതെ, ലഘുവായ പല കർമ്മങ്ങളുമുണ്ട്.
5.26.3
कुतो युद्धं जातु नरोऽवगच्छे-
त्को देवशप्तो हि वृणीत युद्धम्।
सुखैषिणः कर्म कुर्वन्ति पार्था ।
धर्मादहीनं यच्च लोकस्य पथ्यम् ॥ ५.२६.३ ॥
മനുഷ്യൻ യുദ്ധത്തെ എങ്ങനെ എപ്പോഴെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കും? ദേവശാപമേറ്റവനാര് യുദ്ധം വരിക്കും? സുഖം തേടുന്ന പാർത്ഥന്മാർ ധർമ്മത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകാത്തതും ലോകത്തിന് ഹിതകരവുമായ കർമ്മം ചെയ്യുന്നു.
5.26.4
धर्मोदयं सुखमाशंसमानाः ।
कृच्छ्रोपायं तत्त्वतः कर्म दुःखम्।
सुखं प्रेप्सुर्विजिघांसुश्च दुःखं ।
कर्मारभेद्यच्च धर्मानपेतम् ॥ ५.२६.४ ॥
ധർമ്മോദയവും സുഖവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, യഥാർത്ഥത്തിൽ കഠിനമായ ഉപായത്തോടുകൂടിയ കർമ്മം ദുഃഖമാണെന്ന് അറിയുന്നു. സുഖം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ദുഃഖത്തെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ധർമ്മത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകാത്ത കർമ്മം ആരംഭിക്കണം.
5.26.5
क इन्द्रियाणां प्रीतिवशानुरानां ।
कर्माभिज्ञः स्वशरीरं दुनोति।
यया प्रमुक्तो न करोति दुःखं ।
तृष्णां त्यजेत्सर्वधर्मादपेताम् ॥ ५.२६.५ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രീതിക്കു വശപ്പെട്ടു നടക്കുന്നവൻ, കർമം അറിയുന്നവനായാലും സ്വന്തം ശരീരത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. ഏതിൽനിന്നു മുക്തനായാൽ ദുഃഖം ചെയ്യുന്നില്ലയോ ആ തൃഷ്ണയെ എല്ലാ ധർമങ്ങളിൽനിന്നും അകന്നുകൊണ്ട് ത്യജിക്കണം.
5.26.6
सहास्माभिर्धृतराष्ट्रस्य राज्ञः ॥ ५.२६.६ ॥
നമ്മോടൊപ്പം, രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ (രാജ്യത്തിൽ).
5.26.7
कथं त्वस्मान्संप्रणुदेत्कुरुभ्यः ॥ ५.२६.७ ॥
എന്നാൽ അവൻ നമ്മെ കുരുക്കളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ ആട്ടിയോടിക്കും?
5.26.8
अत्रैव स्यादवुधस्यैव कामः ।
प्रायः शरीरे हृदयं दुनोति ॥ ५.२६.८ ॥
ഇവിടെത്തന്നെ മൂഢന്റെ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകും. പലപ്പോഴും ശരീരത്തിലെ ഹൃദയത്തെ അത് വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
5.26.9
स्वयं राजा विषमस्थः परेषु ।
सामर्थ्यमन्विच्छति तन्न साधु।
यथाऽऽत्मनः पश्यति वृत्तमेव ।
तथा परेतामपि सोऽभ्युपैति ॥ ५.२६.९ ॥
രാജാവ് തന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് അന്യായമായ നിലയിൽ നിന്ന് ശക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് നല്ലതല്ല. തന്റെ നടപ്പു കാണുന്നതുപോലെതന്നെ അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ നടപ്പും നേരിടുന്നു.
5.26.10
आसन्नमग्निं तु निदाघकाले ।
गम्भीरकक्षे गहने विसृज्य।
यथा विवृद्धं वायुवशेन शोचे-
त्क्षेमं मुमुक्षुः शिशिरव्यपाये ॥ ५.२६.१० ॥
വേനൽക്കാലത്ത് ആഴമുള്ള കുറ്റിക്കാടുകളുള്ള ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ അടുത്തുള്ള തീ വിട്ടുകളഞ്ഞ്, കാറ്റിന്റെ വശത്താൽ വളർന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും ദുഃഖിക്കുന്നതുപോലെ, ശിശിരം കഴിഞ്ഞാൽ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ (വ്യർഥമായി ദുഃഖിക്കുന്നു).
5.26.11
प्राप्तैश्वर्यो धृतराष्ट्रोऽद्य राजा ।
लालप्यते सञ्जय कस्य हेतोः ।
प्रगृह्य दुर्बुद्धिमनार्जवे रतं ।
पुत्रं मन्दं मूढममन्त्रिणं तु ॥ ५.२६.११ ॥
സഞ്ജയാ, ഇന്ന് രാജ്യൈശ്വര്യം നേടിയ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഏത് കാരണത്താൽ വിലപിക്കുന്നു? വക്രതയിൽ രമിക്കുന്ന, ദുർബുദ്ധിയും മന്ദനും മൂഢനും ആലോചകരില്ലാത്തവനുമായ പുത്രനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവൻ എന്തിന് കരയുന്നു?
5.26.12
अनाप्तवच्चाप्ततमस्य वाचः ।
सुयोधनो विदुरस्यावमत्य।
सुतस्य राजा धृतराष्ट्रः प्रियैषी ।
संबुध्यमानो विशतेऽधर्ममेव ॥ ५.२६.१२ ॥
ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ വിദുരന്റെ വാക്കുകളെ അവിശ്വസനീയമെന്നപോലെ കരുതി, സുയോധനനെ അവമതിച്ച്, പുത്രന്റെ പ്രിയം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അധർമ്മത്തിൽത്തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നു.
5.26.13
मेधाविनं ह्यर्थकामं कुरूणां ।
बहुश्रुतं वाग्मिनं शीलवन्तम् ।
स तं राजा धृतराष्ट्रः कुरुभ्यो ।
न सस्मार विदुरं पुत्रकाम्यात् ॥ ५.२६.१३ ॥
ബുദ്ധിമാനും കുരുക്കളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ബഹുശ്രുതനും വാഗ്മിയും ശീലവാനുമായ വിദുരനെ, പുത്രകാമത്താൽ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ കുരുക്കളുടെ മുമ്പിൽ ഓർത്തതുപോലുമില്ല.
5.26.14
मानघ्नस्यासौ मानकामस्य चेर्षोः ।
संरम्भिणश्चार्थधर्मातिगस्य।
दुर्भाषिणो मन्युवशानुगस्य ।
कामात्मनो दौर्हृदैर्भावितस्य ॥ ५.२६.१४ ॥
അവൻ മാനം നശിപ്പിക്കുന്നവനും മാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമാണ്; അസൂയയുള്ളവനും ക്രോധിയും അർത്ഥധർമ്മങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്നവനും കടുംവാക്ക് പറയുന്നവനും മന്യുവിന് വശംവദനായി നടക്കുന്നവനും കാമമാണ് ആത്മാവായവനും ദുർചിന്തകളാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടവനുമാണ്.
5.26.15
अनेयस्याश्रेयसो दीर्घमन्यो-
र्मित्रद्रुहः सञ्जय पापबुद्धेः।
सुतस्य राजा धृतराष्ट्रः प्रियैषी ।
प्रपश्यमानः प्राजहाद्धर्मकामौ ॥ ५.२६.१५ ॥
സഞ്ജയാ, അടക്കമില്ലാത്തവനും ശ്രേയസ്സ് ആഗ്രഹിക്കാത്തവനും ദീർഘകാലം കോപം വെച്ചുപുലർത്തുന്നവനും മിത്രദ്രോഹിയും ദുർബുദ്ധിയുമായ മകന്റെ പ്രിയം തേടിയ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടും ധർമത്തെയും നന്മയുടെ ആഗ്രഹത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ചു.
5.26.16
तदैव मे सञ्जय दीव्यतोऽभू-
न्मतिः कुरूणामागतः स्यादभावः ।
काव्यां वाचं विदुरो भाषमाणो ।
न विन्दते यद्धार्तराष्ट्रात्प्रशंसाम् ॥ ५.२६.१६ ॥
സഞ്ജയാ, ഞാൻ ചൂതുകളിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കുരുക്കൾക്ക് നാശത്തിന്റെ ബുദ്ധി വന്നു; വിദുരൻ ജ്ഞാനപൂർണമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ടും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനിൽനിന്ന് പ്രശംസ നേടിയില്ല.
5.26.17
क्षत्तुर्यदा नान्ववर्तन्त बुद्धिं ।
कृच्छ्रं कुरून्सूत तदाऽभ्याजगाम।
यावत्प्रज्ञामन्ववर्तन्त तस्य ।
तावत्तेषां राष्ट्रवृद्धिर्बभूव ॥ ५.२६.१७ ॥
സൂതാ, കുരുക്കൾ വിദുരന്റെ ബുദ്ധി അനുസരിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ അവർ കഷ്ടതയിലായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രജ്ഞയെ അനുസരിച്ചിടത്തോളം കാലം അവരുടെ രാഷ്ട്രം വളർന്നു.
5.26.18
तदर्थलुब्धस्य निबोध मेऽद्य ।
ये मन्त्रिणो धार्तराष्ट्रस्य सूत।
दुःशासनः शकुनिः सूतपुत्रो ।
गावल्गणे पश्य संमोहमस्य ॥ ५.२६.१८ ॥
സൂതാ, ഇപ്പോൾ എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കൂ: ആ ധനത്തിൽ മോഹിച്ച ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ മന്ത്രിമാർ ആരെന്നാൽ — ദുശ്ശാസനൻ, ശകുനി, സൂതപുത്രൻ (കർണൻ); ഗാവൽഗണീ, അവന്റെ ഈ മോഹം കാണുക.
5.26.19
सोऽहं न पश्यामि परीक्षमाणः ।
कथं स्वस्ति स्यात्कुरुसृञ्जयानाम् ।
आत्तैश्वर्यो धृतराष्ट्रः परेभ्यः ।
प्रव्राजिते विदुरे दीर्घदृष्टौ ॥ ५.२६.१९ ॥
ഞാൻ വിചാരിച്ചിട്ടും കുരുക്കൾക്കും സൃഞ്ജയർക്കും എങ്ങനെ ക്ഷേമമുണ്ടാകുമെന്ന് കാണുന്നില്ല; അന്യരിൽ നിന്ന് അധികാരം നേടിയ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ദീർഘദൃഷ്ടിയുള്ള വിദുരനെ പുറത്താക്കിയ ശേഷം.
5.26.20
आशंसते वै धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
महाराज्यमसपत्नं पृथिव्याम्।
तस्मिञ्शमः केवलं नोपलभ्यः ।
सर्वं स्वकं मद्गते मन्यतेऽर्थम् ॥ ५.२६.२० ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ എതിരില്ലാത്ത മഹാരാജ്യം ആശിക്കുന്നു; അവനിൽ ശാന്തി മാത്രം കാണാനാകുന്നില്ല; എന്റേതായതെല്ലാം അവൻ തന്റേതെന്നു കരുതുന്നു.
5.26.21
यत्तत्कर्णो मन्यते पारणीयं ।
युद्धे गृहीतायुधमर्जुनं वै ।
आसंश्च युद्धानि पुरा महान्ति ।
कथं कर्णो नाभवद्द्वीप एषाम् ॥ ५.२६.२१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആയുധമെടുത്ത അർജുനനെ ജയിക്കാമെന്ന് കർണൻ കരുതുന്നു; മുമ്പ് അവർക്കിടയിൽ മഹായുദ്ധങ്ങൾ നടന്നിട്ടും കർണൻ അവർക്ക് അഭയമായി മാറിയില്ലല്ലോ?
5.26.22
कर्णश्च जानाति सुयोधनश्च ।
द्रोणश्च जानाति पितामहश्च।
अन्ये च ये कुग्वस्तत्र सन्ति ।
यथाऽर्जुनान्नाम्त्यपरो धनुर्धरः ॥ ५.२६.२२ ॥
കർണനറിയാം, ദുര്യോധനനറിയാം, ദ്രോണനറിയാം, പിതാമഹനുമറിയാം; അവിടെയുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കുമറിയാം—അർജുനനെക്കാൾ മറ്റൊരു വില്ലാളിയില്ലെന്ന്.
5.26.23
जानन्त्येतन्कुरवः सर्व एव ।
ये चाप्यन्ये भूमिपालाः समेताः।
दुर्योधने राज्यमिहाभवद्यथा ।
अरिन्दमे फाल्गुनेऽविद्यमाने ॥ ५.२६.२३ ॥
എല്ലാ കുരുക്കൾക്കും ഇതറിയാം; ഇവിടെ ഒത്തുകൂടിയ മറ്റു ഭൂപാലന്മാർക്കുമറിയാം—ശത്രുനിഗ്രഹകനായ ഫാൽഗുനൻ (അർജുനൻ) ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഇവിടത്തെ രാജ്യം ദുര്യോധനന്റേതാകുമെന്ന്.
5.26.24
तेनानुबन्धं मन्यते धार्तराष्ट्रः ।
शक्यं हर्तुं पाण्डवानां ममत्वम् ।
किरीटिना तालमात्रायुधेन ।
तद्वेदिना संयुगं तत्र गत्वा ॥ ५.२६.२४ ॥
അതിനാൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ പാണ്ഡവരുടെ ഉടമസ്ഥത അപഹരിക്കാമെന്ന് കരുതുന്നു. താലവൃക്ഷത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ആയുധമുള്ള കിരീടിയോടൊപ്പം, അത് അറിയുന്നവൻ അവിടെ യുദ്ധത്തിന് പോയി.
5.26.25
गाण्डीवविष्फारितशब्दमात्रं ।
श्रुत्वैव ते धार्तराष्ट्रा म्रियन्ते।
क्रुद्धं न चेदीक्षते भीमसेनं ।
सुयोधनो मन्यते सिद्धमर्थम् ॥ ५.२६.२५ ॥
ഗാണ്ഡീവ വില്ല് വലിക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രം കേട്ടാൽ തന്നെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ മരിക്കുന്നു. കോപിച്ച ഭീമസേനനെ അവർ നോക്കുന്നില്ല, എങ്കിലും സുയോധനൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയെന്ന് കരുതുന്നു.
5.26.26
इन्द्रोऽप्येतन्नोत्सहेत्तात हर्तु-
मैश्वर्यं नो जीवति भीमसेने।
धनञ्जये नकुले चैव सूत ।
तथा वीरे सहदेवेऽसहिष्णौ ॥ ५.२६.२६ ॥
പ്രിയ സുഹൃത്തേ, ഭീമസേനൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ പോലും നമ്മുടെ ഐശ്വര്യം അപഹരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല. ധനഞ്ജയനും നകുലനും, അതുപോലെ വീരനായ സഹദേവനും അസഹിഷ്ണുക്കളായിരിക്കുമ്പോൾ.
5.26.27
सचेदेतां प्रतिपद्येत बुद्धिं ।
वृद्धो राजा सह पुत्रेण सूत।
एवं रणे पाण्डवकोपदग्धा ।
न नश्येयुः सञ्जय धार्तराष्ट्राः ॥ ५.२६.२७ ॥
വൃദ്ധനായ രാജാവ് മകനോടൊപ്പം ഈ ബുദ്ധി സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, സഞ്ജയാ, പാണ്ഡവരുടെ കോപത്താൽ ദഹിച്ച ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഇങ്ങനെ നശിക്കില്ലായിരുന്നു.
5.26.28
जानामि त्वं क्लेशमस्मासु वृत्तं ।
त्वां पूजयन्मञ्जयाहं क्षमेयम्।
वच्चास्माकं कौरवैर्भृतपूर्वं ।
या नो वृत्तिधार्तराष्ट्रे तदाऽऽसीत् ॥ ५.२६.२८ ॥
സഞ്ജയാ, ഞങ്ങളുടെമേൽ വന്ന ദുരിതം ഞാൻ അറിയുന്നു. നിന്നെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ക്ഷമിക്കാം. കൗരവർ മുൻപ് ഞങ്ങളോട് പെരുമാറിയതും, അന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരോട് ഞങ്ങൾ പെരുമാറിയതും ഞാൻ സഹിക്കാം.
5.26.29
अद्यापि सा तत्र तथैव वर्ततां ।
यान्ति गमिष्यामि यथा न्वमात्थ ।
द्वन्द्राप्रव्ये भवतु ममैव राज्यं ।
सूयोधनो यच्छतु भाग्नाग्र्यः ॥ ५.२६.२९ ॥
ഇന്നും അവിടെ അതുപോലെ തുടരട്ടെ. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ പോകും. ചൂതിൽ തോൽക്കാത്ത രാജ്യം എന്റേതുതന്നെയാകട്ടെ; ശ്രേഷ്ഠനായ സുയോധനൻ തന്റെ പങ്ക് നൽകട്ടെ.