Mahābhārata · Adhyāya 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
अविनाशं सञ्जय पाण्डवाना-
मिच्छाम्यहं भूतिमेषां प्रियं च।
तथा राज्ञो धृतराष्ट्रस्य सूत ।
समाशंसे बहुपुत्रस्य वृद्धिम् ॥ ५.२९.१ ॥
O Sañjaya, ich wünsche den Pāṇḍavas Unvergänglichkeit, ihr Gedeihen und Wohl; ebenso hoffe ich auf das Wachstum des Königs Dhṛtarāṣṭra, des Vaters vieler Söhne.
5.29.2
कामो हि मे सञ्जय नित्यमेव ।
नान्यद्ब्रूयां तान्प्रति शाम्यतेति।
राज्ञश्च हि प्रियमेतच्छृणोमि ।
मन्ये चैतत्पाण्डवानां समक्षम् ॥ ५.२९.२ ॥
O Sañjaya, dies ist stets mein Wunsch; ich würde ihnen nichts anderes sagen als »Friede sei«. Ich höre, dies ist auch dem König lieb, und ich meine, dies ist auch vor den Pāṇḍavas recht.
5.29.3
सुदुष्करस्तत्र शमो हि नूनं ।
प्रदर्शितः सञ्जय पाण्डवेन।
यस्मिन्गृद्धो धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
कस्मादेषां कलहो नावमूर्च्छेत् ॥ ५.२९.३ ॥
O Sañjaya, dort ist Frieden überaus schwer; gewiss hat ihn der Pāṇḍava gezeigt. Da Dhṛtarāṣṭra mit seinen Söhnen dafür gierig ist, warum sollte ihr Streit nicht verebben?
5.29.4
न त्वं धर्मं विचरं सञ्जयेह ।
मत्तश्च जानामि युधिष्ठिराच्च
अथो कस्मात्सज्जय पाण्डवस्य ।
उत्साहिनः पूरयतः स्वकर्म ॥ ५.२९.४ ॥
O Sañjaya, du bedenkst hier das Dharma nicht; dies weiß ich von dir und auch von Yudhiṣṭhira. Warum, o Sañjaya, sprichst du so vom Pāṇḍava, der eifrig seine eigene Pflicht erfüllt?
5.29.5
यथाख्यातमावमतः कुटुम्बे ।
पुरा कस्मान्साधुविलोपमात्थ।
अस्मिन्विधौ वर्तमाने यथाव-
दुच्चावचा मतयो ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.५ ॥
Wie es verkündet wurde, im Familienkreis verachtet, warum sprichst du zuvor von der Vernichtung der Guten? Solange diese Ordnung besteht, sind die Meinungen der Brahmanen gebührend verschieden, hohe und niedrige.
5.29.6
कर्मणाऽऽहुः सिद्धिमेके परत्र ।
हिन्वा कर्म विद्यया सिद्धिमेके।
नाभुञ्जानो भक्ष्यभोज्यस्य तृप्ये-
द्विद्वानपीह विहितं ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.६ ॥
Manche sagen, der Erfolg in der jenseitigen Welt komme durch Handeln, und andere erlangen ihn durch Wissen, indem sie das Handeln aufgeben. Doch auch der Weise wird hier nicht gesättigt, ohne Speisen zu essen, die zu essen und zu genießen sind; dies ist den Brāhmaṇas vorgeschrieben.
5.29.7
या वै विद्याः साधयन्तीह कर्म ।
तासां फलं विद्यते नेतरासाम्।
तत्रेह वै दृष्टफलं तु कर्म ।
पीत्वोदकं शाम्यति तृष्णयाऽऽर्तः ॥ ५.२९.७ ॥
Jene Wissenschaften, die hier durch Handeln vollendet werden, haben eine Frucht; den anderen fehlt sie. Hier ist die Frucht des Handelns sichtbar, wie der vom Durst Geplagte nach dem Trinken von Wasser sich beruhigt.
5.29.8
सोऽयं विधिर्विहितः कर्मणैव ।
संवर्तते सञ्जय तत्र कर्म।
तत्र योऽन्यत्कर्मणः साधु मन्ये-
न्मोघं तस्यालपितं दुर्बलस्य ॥ ५.२९.८ ॥
Diese Ordnung ist allein durch das Handeln vorgeschrieben, o Sañjaya; dort entfaltet sich das Handeln. Die Rede jenes Schwachen, der etwas anderes als das Handeln für besser hält, ist vergeblich.
5.29.9
कर्मणाऽमी भान्ति देवाः परत्र ।
कर्मणैवेह प्लवते मातरिश्वा।
अहोरात्रे विदधत्कर्मणैव ।
अतन्द्रितो नित्यमुदेति सूर्यः ॥ ५.२९.९ ॥
Durch das Handeln leuchten diese Götter in der jenseitigen Welt; durch das Handeln allein weht hier der Wind. Tag und Nacht durch Handeln allein hervorbringend, geht die unermüdliche Sonne beständig auf.
5.29.10
मासार्धमासानथ नक्षत्रयोगा-
नतन्द्रितश्चन्द्रमाश्चाभ्युपैति।
अतन्द्रितो दहते जातवेदाः ।
समिद्ध्यमानः कर्म कुर्वन्प्रजाभ्यः ॥ ५.२९.१० ॥
Der unermüdliche Mond nähert sich den Monaten, Halbmonaten und den Konjunktionen der Mondhäuser. Das unermüdliche Feuer Jātavedas brennt, entzündet und sein Werk für die Geschöpfe vollbringend.
5.29.11
अतन्द्रिता भारमिमं महान्तं ।
बिभर्ति देवी पृथिवी वलेन।
अतन्द्रिताः शीघ्रसपो वहन्ति ।
सन्तर्पयन्त्यः सर्वभूतानि नद्यः ॥ ५.२९.११ ॥
Unermüdlich trägt die Göttin Erde diese große Last durch ihre Kraft; die schnellen, unermüdlichen Flüsse strömen dahin und erquicken alle Wesen.
5.29.12
अतन्द्रितो वर्षति भूरितेजाः ।
सन्नादयन्नन्तरिक्षं दिशश्च।
अतन्द्रितो ब्रह्मचर्यं चचार ।
श्रेष्ठत्वमिच्छन्बलभिद्देवतानाम् ॥ ५.२९.१२ ॥
Unermüdlich, von großer Strahlkraft, läßt er Regen fallen und erfüllt Himmel und Richtungen mit Donner; unermüdlich übte er die Keuschheitsdisziplin, nach Vorrang unter den Göttern strebend, er, der Bezwinger Balas (Indra).
5.29.13
हित्वा सुखं मनसश्च प्रियाणि ।
तेन शक्रः कर्मणा श्रैष्ठ्यमाप।
सत्यं धर्मं पालयन्नप्रमत्तो ।
दमं तितिक्षां समतां प्रियं च ॥ ५.२९.१३ ॥
Nachdem er Lust und Lieblingsdinge des Geistes aufgegeben hatte, erlangte Śakra durch diese Tat den Vorrang; die Wahrheit und den Dharma wahrend, wachsam, Selbstbeherrschung, Geduld, Gleichmut und Güte übend.
5.29.14
एतानि सर्वाण्युपसेवमानो ।
यो देवराज्यं मघवान्प्राप मुख्यम्।
बृहस्पतिर्ब्रह्मचर्यं चचार ।
समीहितः संशिमात्मा यथावत् ॥ ५.२९.१४ ॥
Indem er all dies übte, erlangte Maghavan (Indra) die höchste Herrschaft der Götter; Bṛhaspati übte die Keuschheitsdisziplin, entschlossen und mit gezügelter Seele, wie es recht ist.
5.29.15
हित्वा सुख प्रतिरुध्येन्द्रियाणि ।
तेन देवानामगमद्गौरवं सः।
तथा नक्षत्राणि कर्मणाऽमुत्र भान्ति ।
रुद्रादित्या वसवोऽथापि विश्वे ॥ ५.२९.१५ ॥
Nachdem er die Lust aufgegeben und die Sinne gezügelt hatte, erlangte er durch diese Tat die Ehre der Götter; so leuchten die Gestirne in der anderen Welt durch ihre Taten, ebenso die Rudras, Ādityas, Vasus und auch die Viśvedevas.
5.29.16
यमो राजा वैश्रवणः कुबेरो ।
गन्धर्वयक्षाप्सरसश्च सूत।
ब्रह्मविद्यां ब्रह्मचर्यं क्रियां च ।
निपेवमाणा ऋषयोऽमुत्र भान्ति ॥ ५.२९.१६ ॥
König Yama, Vaiśravaṇa Kubera, die Gandharvas, Yakṣas und Apsaras, und, o Wagenlenker, die Weisen, die sich der Brahman-Erkenntnis, dem Keuschheitsgelübde und den heiligen Riten widmen, leuchten in der anderen Welt.
5.29.17
जानन्निमं सर्वलोकस्य धर्मं ।
विप्रेन्द्राणां क्षत्रियाणां विशां च।
स कस्मात्त्वं जानतां ज्ञानवान्सन् ।
व्यायच्छसेक सञ्जय कौरवार्थे ॥ ५.२९.१७ ॥
Warum, o Sañjaya, mühst du dich für die Kauravas, da du doch dieses Dharma aller Welten kennst und das Dharma der besten Brahmanen, der Kṣatriyas und der Vaiśyas, und da du unter den Wissenden weise bist?
5.29.18
आम्नायेषु नित्यसंयोगमस्य ।
तथाऽश्वमेधे राजसूये च विद्धि।
संयुज्यते धनुपा वर्मणा च ।
हस्त्यश्वाद्यै रथशस्त्रैश्च भूयः ॥ ५.२९.१८ ॥
In den vedischen Überlieferungen besteht dafür eine ständige Verbindung; wisse, dass es ebenso beim Pferdeopfer und bei der königlichen Weihe ist. Es verbindet sich erneut mit Bogen und Rüstung, mit Elefanten, Pferden und dergleichen, sowie mit Streitwagen und Waffen.
5.29.19
ते चेदिमे कौरवाणाम्रुपाय-
मवगच्छेयुवधेनैव पार्थाः।
धर्मत्राणं पुण्यमेषां कृतं स्या-
दार्ये वृत्ते भीमसेनं निगृह्य ॥ ५.२९.१९ ॥
Wenn diese Söhne Pṛthās das Mittel der Kauravas nur durch Tötung erkennen würden, wäre es für sie eine verdienstvolle Tat zum Schutz des Dharma, wenn sie Bhīmasena im edlen Verhalten zurückhalten.
5.29.20
ते चेत्पित्र्ये कर्मणि वर्तमाना ।
आपद्येरन्दिष्टवशेन मृत्युम्।
यथाशक्त्यापूरयन्तः स्वकर्म ।
तदप्येषां निधनं स्यात्प्रशस्तम् ॥ ५.२९.२० ॥
Wenn sie, dem Ahnenritus verpflichtet, durch die Macht des Schicksals dem Tod begegnen und dabei ihre eigene Pflicht nach ihren Kräften erfüllen, dann wäre auch dieser Tod von ihnen lobenswert.
5.29.21
उताहो त्वं मन्यसे शाम्यमेव ।
राज्ञां युद्धे वर्तते धर्मतन्त्रम्।
अयुद्धे वा वर्तते धर्मतन्त्रं ।
तथैव ते वाचमिमां श्रृणोमि ॥ ५.२९.२१ ॥
Oder hältst du allein den Frieden für gut? Für Könige gilt die Ordnung des Dharma im Krieg, und die Ordnung des Dharma gilt auch, wenn kein Krieg herrscht. So höre ich deine Worte.
5.29.22
चातुर्वर्ण्यस्य प्रथमं संविभाग-
मवेक्ष्य त्वं सञ्जय स्वं च कर्म।
निशम्याथो पाण्डवानां च कर्म ।
प्रशंस वा निन्द वा या मतिस्ते ॥ ५.२९.२२ ॥
O Sañjaya, nachdem du die erste Gliederung der vier Stände und deine eigene Pflicht bedacht und die Taten der Pāṇḍavas gehört hast, lobe oder tadle, wie es deiner Meinung entspricht.
5.29.23
अधीयीत ब्राह्मणो वै यजेत ।
दद्यादीयात्तीर्थमुख्यानि चैव।
अध्याप्रयेद्याजयेच्चापि याज्यान् ।
प्रतिग्रहान्वा विहितान्प्रतीच्छेत् ॥ ५.२९.२३ ॥
Ein Brahmane soll studieren und opfern; er soll Gaben geben und zu den vornehmsten heiligen Stätten gehen. Er soll lehren, andere opfern lassen und die vorgeschriebenen Gaben annehmen.
5.29.24
अधीयीत क्षत्रियोऽथो यजेत ।
दद्याद्धनं न तु याचेत किंचित्।
न याजयेन्न तु चाध्यापयीत ।
एवं स्मृतः क्षत्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२४ ॥
Ein Kshatriya soll studieren und opfern; er soll Reichtum geben, aber um nichts betteln. Er soll andere nicht opfern lassen und nicht lehren. So wurde die alte Pflicht des Kshatriya verkündet.
5.29.25
तथा राजन्यो रक्षणं वै प्रजानां ।
कृत्वा धर्मेणाप्रमत्तोऽथ दत्त्वा।
यज्ञैदिष्ट्वा सर्ववेदानधीत्य ।
दारान्कृवा पुण्यकृदावसेद्गृहान् ॥ ५.२९.२५ ॥
Ebenso soll der König, der die Untertanen beschützt, im Dharma wachsam ist, Gaben gibt, durch Opfer verehrt, alle Veden studiert, Frauen genommen hat und Verdienst erwirbt, in seinem Haus wohnen.
5.29.26
स धर्मात्मा धर्ममधीत्य पुण्यं ।
यदृच्छया व्रजति ब्रह्मलोकम्।
वैश्योऽधीत्य कृषिगोरक्षपण्यै-
र्वित्तं चिन्वन्पालयन्नप्रमत्तः ॥ ५.२९.२६ ॥
Jener Rechtschaffene, der das Dharma studiert hat, geht durch Verdienst nach Belieben in die Welt Brahmās. Der Händler soll nach dem Studium Reichtum durch Ackerbau, Viehzucht und Handel sammeln und ihn wachsam bewahren.
5.29.27
देवं स्मृतः शूद्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२७ ॥
Der Dienst an den Göttern wird als das alte Dharma des Śūdra erklärt.
5.29.28
एतान्राजा पालयन्नप्रमत्तो ।
नियोजयन्सर्ववर्णान्स्वधर्मे।
अकामात्मा समवृत्तिः प्रजासु ।
नाधार्मिकाननुरुध्येत कामात् ॥ ५.२९.२८ ॥
Der König, der diese Stände wachsam beschützt, alle Stände ihren eigenen Pflichten zuweist, mit einem begierdelosen Sinn und gleichmäßigem Verhalten gegenüber den Untertanen, soll die Unrechtschaffenen nicht aus Begehren begünstigen.
5.29.29
श्रेयांस्तस्माद्यदि विद्येत कश्चि-
दभिज्ञातः सर्वधर्मोपपन्नः ।
स तं द्रष्टुमनुशिष्यन्प्रजानां ।
न चैतद्बुध्येदिति तस्मिन्नसाधुः ॥ ५.२९.२९ ॥
Wenn es also jemanden Bekannten gibt, der mit allem Dharma ausgestattet ist, so ist er vorzuziehen. Der König soll ihn aufsuchen und die Untertanen belehren; begreift er dies nicht, so ist es sein Fehler.
5.29.30
उत्पादितं वर्म शस्त्रं धनुश्च ॥ ५.२९.३० ॥
Panzer, Waffe und Bogen wurden hergestellt.
5.29.31
तत्र पुण्यं दस्युवधेन लभ्यते ।
सोऽयं दोषः कुरुभिस्तीव्ररूपः ।
अधर्मज्ञैर्धर्ममबुध्यमानैः ।
प्रादुर्भूतः सञ्जय साधु तन्न ॥ ५.२९.३१ ॥
Dort wird Verdienst durch die Tötung von Räubern erlangt. Dieser schwere Fehler ist von den Kurus ausgegangen, die das Dharma nicht kennen und es nicht begreifen. Sañjaya, das ist nicht gut.
5.29.32
तत्र राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
धर्म्यं हरेत्पाण्डवानामकस्मात्।
नावेक्षन्ते राजधर्मं पुराणं ।
तदन्वयाः कुरवः सर्व एव ॥ ५.२९.३२ ॥
Dort würde König Dhṛtarāṣṭra mit seinen Söhnen den rechtmäßigen Anteil der Pāṇḍavas plötzlich an sich reißen. Alle Kurus dieses Geschlechts achten nicht auf die alte Pflicht der Könige.
5.29.33
स्तेनो हरेद्यत्र धनं ह्यदृष्टः ।
प्रसह्य वा यत्र हरेत दृष्टः ।
उभौ गर्ह्यौ भवतः सञ्जयैतौ ।
किं वै पृथत्कं धृतराष्ट्रस्य पुत्रे ॥ ५.२९.३३ ॥
Wo ein Dieb Reichtum unbemerkt nimmt oder wo er ihn offen mit Gewalt nimmt, beide sind tadelnswert, Sañjaya. Was unterscheidet sie im Sohn des Dhṛtarāṣṭra?
5.29.34
सोऽयं लोभान्मन्यते धर्ममेतं ।
यमिच्छति क्रोधवशानुगामी।
भागः पुनः पाण्डवानां निविष्ट-
स्तं नः कस्मादाददीरन्परे वै ॥ ५.२९.३४ ॥
Aus Gier hält er für Dharma, was er begehrt, dem Zorn gehorchend. Der Anteil der Pāṇḍavas ist wieder festgesetzt; warum sollten andere diesen Anteil von uns nehmen?
5.29.35
अस्मिन्पदे युध्यतां नो वधोऽपि ।
श्लाघ्यः पित्र्यं पपराज्याद्विशिष्टम्।
एतान्धर्मान्कौरवाणां पुराणा-
नाचक्षीथाः सञ्जय राजमध्ये ॥ ५.२९.३५ ॥
In dieser Lage ist selbst der Tod für uns Kämpfende lobenswert, besser als die Niederlage unserer Vorfahren. Sañjaya, verkünde inmitten der Könige diese alten Dharmas der Kauravas.
5.29.36
एते मदान्मृत्युवशाभिपन्नाः ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण मूढाः।
इदं पुनः कर्म पापीय एव ।
सभामध्ये पश्य वत्तं कुरूणाम् ॥ ५.२९.३६ ॥
Diese Toren, vom Rausch ergriffen und in die Gewalt des Todes geraten, wurden vom Sohn Dhṛtarāṣṭras hierhergebracht. Und diese Tat ist die sündhafteste. Sieh das Verhalten der Kurus inmitten der Versammlungshalle.
5.29.37
प्रियं भार्यां द्रौपदीं पाण्डवानां ।
यशस्विनीं शीलवृत्तोपपन्नाम्।
यदुपैक्षन्त कुरवो भीष्ममुख्याः ।
कामानिगेनोपरुद्धां व्रजन्तीम् ॥ ५.२९.३७ ॥
Als die geliebte Gattin der Pāṇḍavas, die glanzvolle Draupadī, mit gutem Charakter und Wandel begabt, von einem von Begierde Getriebenen ergriffen und fortgeschleppt wurde, sahen die Kurus unter Bhīṣma gleichgültig zu.
5.29.38
तां चेत्तदा ते सकुमारवृद्धा ।
अवारयिष्यन्कुरवः समेताः ।
मम प्रियं धृतराष्ट्रोऽकरिष्यत् ।
पुत्राणां च कृतमस्याभविष्यत् ॥ ५.२९.३८ ॥
Hätten damals die Kurus, Junge und Alte zusammen, sich versammelt und sie zurückgehalten, so hätte Dhṛtarāṣṭra getan, was mir lieb ist, und es wäre auch seinen Söhnen zum Guten ausgegangen.
5.29.39
दुःशासनः प्रतिलोम्यान्निनाय ।
सभामध्ये श्वशुराणां च कृष्णाम्।
सा तत्र नीता करुणं व्यपेक्ष्य ।
नान्यं क्षत्तुर्नाथमवाप किंचित् ॥ ५.२९.३९ ॥
Duḥśāsana führte sie entgegen aller Sitte in die Mitte der Versammlungshalle, vor die Schwiegerväter, Kṛṣṇā. Sich dort jämmerlich umblickend, fand sie keinen Beschützer außer dem Wagenlenkersohn Vidura.
5.29.40
कार्पण्यादेव सहितास्तत्र भूपा ।
नाशक्नुवन्प्रतिवक्तुं सभायाम्।
एकः क्षत्ता धर्म्यमर्थं ब्रुवाणो ।
धर्मबुद्ध्या प्रत्युवाचाल्पबुद्धिम् ॥ ५.२९.४० ॥
Aus purer Feigheit konnten die dort versammelten Könige in der Versammlung nicht antworten. Nur der Verwalter Kṣattā (Vidura), das Rechte sprechend, antwortete mit auf Dharma gerichtetem Sinn dem Schwachsinnigen.
5.29.41
अबुद्ध्वा त्वं धर्ममेतं सभाया-
अथेच्छसे पाण्डवस्योपदेष्टुम् ।
कृष्णा त्वेतत्कर्म चकार शुद्धं ।
सुदुष्करं तत्र सभां समेत्य ॥ ५.२९.४१ ॥
Du verstehst das Dharma dieser Versammlung nicht und willst dennoch den Pāṇḍava belehren. Doch Kṛṣṇā hat, indem sie die Versammlung betrat, diese reine und äußerst schwere Tat vollbracht.
5.29.42
येन कृच्छ्रात्पाण्डवानुज्जहार ।
तथाऽऽत्मानं नौरिव सागरौघात्।
यत्राब्रवीत्सूतपुत्रः सभायां ।
कृष्णां स्थितां श्वशुराणां समीपे ॥ ५.२९.४२ ॥
Durch jene Tat rettete sie die Pāṇḍava aus der Not, und wie ein Boot sich aus der Flut des Ozeans rettet, so rettete sie auch sich selbst, dort, wo der Wagenlenkersohn zu Kṛṣṇā sprach, die in der Versammlung bei ihren Schwiegervätern stand.
5.29.43
न ते गतिर्विद्यते याज्ञसेनि ।
प्रपद्येथा धार्तराष्ट्रस्य वेश्म।
पराजितास्ते पतयो न सन्ति ।
पतिं चान्यं भामिनि त्वं वृणीष्व ॥ ५.२९.४३ ॥
Du hast keine Zuflucht, o Tochter des Yājñasena. Geh zum Hause des Sohnes des Dhṛtarāṣṭra. Deine Gatten sind besiegt; sie sind nicht mehr. O Strahlende, wähle dir einen anderen Gatten.
5.29.44
यो बीभत्सोर्हृदये प्रोत आसी-
दस्थि छिन्दन्मर्मघाती सुघोरः ।
कर्णाच्छरो वाङ्भयस्तिग्मतेजाः ।
प्रतिष्ठितो हृदये फाल्गुनस्य ॥ ५.२९.४४ ॥
Was im Herzen Bībhatsus steckte, Knochen zerschneidend, die empfindlichen Stellen treffend, überaus schrecklich: der scharfe, glühende Pfeil aus Worten, der vom Ohr kam, hat sich im Herzen Phālgunas festgesetzt.
5.29.45
कृष्णाजिनानि परिधित्समानान् ।
दुःशासनः कटुकान्यभ्यभाषत्।
एते सर्वे षण्डतिला विनष्टाः ।
क्षयं गता नरकं दीर्घकालम् ॥ ५.२९.४५ ॥
Zu denen, die in schwarze Antilopenfelle gekleidet waren, sprach Duḥśāsana harte Worte: 'Alle diese eunuchenhaften Sesamkörner sind vernichtet, dem Verderben verfallen und lange in die Hölle gegangen.'
5.29.46
द्यूते वाक्यं गर्ह्यमेवं यथोक्तम् ॥ ५.२९.४६ ॥
Beim Würfelspiel wurden so, wie es gesagt wurde, tadelnswerte Worte gesprochen.
5.29.47
स्वयं त्वहं प्रार्थये तत्र गन्तुं ।
समाधातुं कार्यमेतद्विपन्नम् ।
जानासि त्वं धार्तराष्ट्रस्य मोहं ।
दुरात्मनः पापवशानुगस्य ॥ ५.२९.४७ ॥
Ich selbst wünsche dorthin zu gehen, um diese verdorbene Angelegenheit zu ordnen. Du kennst die Verblendung des Sohnes des Dhṛtarāṣṭra, jenes Übelgesinnten, der der Herrschaft der Sünde folgt.
5.29.48
अहापयित्वा यदि पाण्डवार्थं ।
शमं कुरूणामपि चेच्छकेयम्।
पुण्यं च मे स्याच्चरितं महोदयं ।
मुच्येरंश्च कुरवो मृत्युपाशात् ॥ ५.२९.४८ ॥
Wenn ich, ohne die Sache der Pāṇḍavas zu vernachlässigen, auch unter den Kurus Frieden stiften könnte, so wäre meine Tat verdienstvoll und trüge große Frucht, und die Kurus würden aus der Schlinge des Todes befreit.
5.29.49
अपि मे वाचं भाषमाणस्य काव्यां ।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्राम् ।
अवेक्षेरन्धार्तराष्ट्राः समक्षं ।
मां च प्राप्तं कुरवः पूजयेयुः ॥ ५.२९.४९ ॥
Wenn ich diese weise Rede spreche, einen Garten des Dharma, voller Sinn und gewaltfrei, werden die Söhne Dhṛtarāṣṭras sie in meiner Gegenwart beachten, und werden mich die Kurus ehren, wenn ich gekommen bin?
5.29.50
अतोऽन्यथा रथिना फाल्गुनेन ।
भीमेन चैवाहवदंशितेन।
बलोत्सिक्तान्धार्तराष्ट्रांश्च विद्धि ।
प्रदह्यमानान्कर्मणा स्वेन पापान् ॥ ५.२९.५० ॥
Andernfalls wisse, dass die sündigen Söhne Dhṛtarāṣṭras, aufgeblasen vom Stolz ihrer Kraft, durch ihre eigenen Taten brennen, durch den Wagenlenker Phālguna und durch Bhīma, zum Kampf gerüstet.
5.29.51
पराजितान्पाण्डवेयांस्तु वाचो ।
रौद्रा रूक्षा भाषते धार्तराष्ट्रः ।
गदाहस्तो भीमसेनोऽप्रमत्तो ।
दुर्योधनं स्मारयिता हि काले ॥ ५.२९.५१ ॥
Über die besiegten Söhne Pāṇḍus spricht der Sohn Dhṛtarāṣṭras grimmige und harte Worte; doch Bhīmasena, die Keule in der Hand und wachsam, wird Duryodhana zur rechten Zeit daran erinnern.
5.29.52
सुयोधनो मन्युमयो महाद्रुमः ।
स्कन्धः कर्णः शकुनिस्तस्य शाखाः ।
दुःशासनः पुष्कफले समृद्धे ।
मूलं राजा धृतराष्ट्रोऽमनीषी ॥ ५.२९.५२ ॥
Duryodhana ist ein großer Baum aus Zorn; Karṇa ist sein Stamm, Śakuni seine Äste, Duḥśāsana seine reichen Früchte und Blüten, und König Dhṛtarāṣṭra, der Unweise, ist seine Wurzel.
5.29.53
युधिष्ठिरो धर्ममयो महाद्रुमः ।
स्कन्धोऽर्जुनो भीमसेनोऽस्य शाखाः ।
माद्रीपुत्रौ पुष्पफले समृद्धे ।
मूलं त्वहं ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ॥ ५.२९.५३ ॥
Yudhiṣṭhira ist ein großer Baum, der aus Dharma besteht. Arjuna ist sein Stamm, Bhīmasena seine Äste. Die beiden Söhne Mādrīs sind seine reichen Blüten und Früchte. Seine Wurzel aber bin ich, das heilige Wissen und die Brahmanen.
5.29.54
वनं राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
सिंहा वने सञ्जय पाण्डवेयाः।
सिंहाभिगुप्तं न वनं विनश्येत् ।
सिंहो न नश्येत वनाभिगुप्तः ॥ ५.२९.५४ ॥
König Dhṛtarāṣṭra mit seinen Söhnen ist ein Wald. O Sañjaya, die Söhne Pāṇḍus sind die Löwen dieses Waldes. Ein von Löwen beschützter Wald geht nicht zugrunde, und ein vom Wald beschützter Löwe geht nicht zugrunde.
5.29.55
निर्वनो वध्यते सिंहो निःसिंहं वध्यते वनम् ।
तस्मात्सिंहो वनं रक्षेद्वनं सिंहं च पालयेत् ॥ ५.२९.५५ ॥
Ein Löwe ohne Wald wird erschlagen, und ein Wald ohne Löwen wird vernichtet. Darum soll der Löwe den Wald schützen, und der Wald soll den Löwen behüten.
5.29.56
वनं राजा धृतराष्ट्रः वने व्याघ्राश्च पाण्डवाः ।
मा वनं छिन्धि सव्याघ्रं व्याघ्रा नेशुर्वनं विना ॥ ५.२९.५६ ॥
König Dhṛtarāṣṭra ist der Wald, und in diesem Wald sind die Pāṇḍavas die Tiger. Fälle nicht den Wald samt seinen Tigern; ohne den Wald würden die Tiger zugrunde gehen.
5.29.57
निर्वनो वध्यते व्याघ्रो निर्व्याघ्रं छिद्यते वनम् ।
तस्माद्व्याघ्रो वनं रक्षेद्वयं व्याघ्रं च पालयेत् ॥ ५.२९.५७ ॥
Ein Tiger ohne Wald wird erschlagen, und ein Wald ohne Tiger wird gefällt. Darum soll der Tiger den Wald schützen, und wir sollen den Tiger behüten.
5.29.58
लताधर्मा धार्तराष्ट्राः सालाः सञ्जय पाण्डवाः ।
न लता वर्धते जातु महाद्रुममनाश्रिता ॥ ५.२९.५८ ॥
O Sañjaya, die Söhne Dhṛtarāṣṭras sind wie Ranken, und die Pāṇḍavas sind wie Sāla-Bäume. Eine Ranke wächst niemals, ohne sich an einen großen Baum zu lehnen.
5.29.59
स्थिताः शुश्रूषितुं पार्थाः स्थिता योद्धुमरिन्दमाः ।
यत्कृत्यं धृतराष्ट्रस्य तत्करोतु नराधिपः ॥ ५.२९.५९ ॥
Die Pārtha, Bezwinger der Feinde, stehen bereit sowohl zu dienen als auch zu kämpfen. Der Herrscher der Menschen möge tun, was Dhṛtarāṣṭras Pflicht ist.
5.29.60
स्थिताः शमे महात्मानः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
योधाः समर्थास्तद्विद्वन्नाचक्षीथा यथातथम् ॥ ५.२९.६० ॥
Die großherzigen Pāṇḍava, die dem Dharma folgen, stehen fest im Frieden, doch sie sind auch fähige Krieger. O Gelehrter, beschreibe es nicht genau so, wie es ist.