Mahābhārata · Adhyāya 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
अविनाशं सञ्जय पाण्डवाना-
मिच्छाम्यहं भूतिमेषां प्रियं च।
तथा राज्ञो धृतराष्ट्रस्य सूत ।
समाशंसे बहुपुत्रस्य वृद्धिम् ॥ ५.२९.१ ॥
Ó Sañjaya, desejo aos Pāṇḍavas a não destruição, a sua prosperidade e bem-estar; igualmente, espero o crescimento do rei Dhṛtarāṣṭra, pai de muitos filhos.
5.29.2
कामो हि मे सञ्जय नित्यमेव ।
नान्यद्ब्रूयां तान्प्रति शाम्यतेति।
राज्ञश्च हि प्रियमेतच्छृणोमि ।
मन्ये चैतत्पाण्डवानां समक्षम् ॥ ५.२९.२ ॥
Ó Sañjaya, este sempre foi o meu desejo; não lhes diria outra coisa senão «que haja paz». Ouço que isto também é grato ao rei, e penso que isto é o certo diante dos Pāṇḍavas.
5.29.3
सुदुष्करस्तत्र शमो हि नूनं ।
प्रदर्शितः सञ्जय पाण्डवेन।
यस्मिन्गृद्धो धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
कस्मादेषां कलहो नावमूर्च्छेत् ॥ ५.२९.३ ॥
Ó Sañjaya, ali a paz é de fato muito difícil; certamente o Pāṇḍava a mostrou. Onde Dhṛtarāṣṭra, com seus filhos, está ávido, por que não se acalmaria a querela deles?
5.29.4
न त्वं धर्मं विचरं सञ्जयेह ।
मत्तश्च जानामि युधिष्ठिराच्च
अथो कस्मात्सज्जय पाण्डवस्य ।
उत्साहिनः पूरयतः स्वकर्म ॥ ५.२९.४ ॥
Ó Sañjaya, tu não reflectes sobre o dharma aqui; isto eu sei por ti e também por Yudhiṣṭhira. Então, Ó Sañjaya, por que falas assim do Pāṇḍava, que cumpre com zelo o seu próprio dever?
5.29.5
यथाख्यातमावमतः कुटुम्बे ।
पुरा कस्मान्साधुविलोपमात्थ।
अस्मिन्विधौ वर्तमाने यथाव-
दुच्चावचा मतयो ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.५ ॥
Como foi declarado, desprezado na família, por que falas antes da ruína dos bons? Enquanto esta ordenança vigorar, as opiniões dos brâmanes são devidamente variadas, elevadas e baixas.
5.29.6
कर्मणाऽऽहुः सिद्धिमेके परत्र ।
हिन्वा कर्म विद्यया सिद्धिमेके।
नाभुञ्जानो भक्ष्यभोज्यस्य तृप्ये-
द्विद्वानपीह विहितं ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.६ ॥
Alguns dizem que o sucesso no outro mundo vem pela ação, e outros, abandonando a ação, o alcançam pelo conhecimento. Mas até o sábio aqui não se satisfaz sem comer alimentos que devem ser comidos e saboreados; isso é prescrito para os brâmanes.
5.29.7
या वै विद्याः साधयन्तीह कर्म ।
तासां फलं विद्यते नेतरासाम्।
तत्रेह वै दृष्टफलं तु कर्म ।
पीत्वोदकं शाम्यति तृष्णयाऽऽर्तः ॥ ५.२९.७ ॥
Aqueles conhecimentos que aqui são realizados pela ação têm fruto; os outros não têm. Aqui o fruto da ação é visível, como o atormentado pela sede se acalma ao beber água.
5.29.8
सोऽयं विधिर्विहितः कर्मणैव ।
संवर्तते सञ्जय तत्र कर्म।
तत्र योऽन्यत्कर्मणः साधु मन्ये-
न्मोघं तस्यालपितं दुर्बलस्य ॥ ५.२९.८ ॥
Esta regra é prescrita somente pela ação, ó Sañjaya; ali a ação se desdobra. As palavras daquele fraco que considera outra coisa melhor que a ação são em vão.
5.29.9
कर्मणाऽमी भान्ति देवाः परत्र ।
कर्मणैवेह प्लवते मातरिश्वा।
अहोरात्रे विदधत्कर्मणैव ।
अतन्द्रितो नित्यमुदेति सूर्यः ॥ ५.२९.९ ॥
Pela ação, estes deuses brilham no outro mundo; pela ação somente o vento sopra aqui. Fazendo o dia e a noite somente pela ação, o sol incansável nasce constantemente.
5.29.10
मासार्धमासानथ नक्षत्रयोगा-
नतन्द्रितश्चन्द्रमाश्चाभ्युपैति।
अतन्द्रितो दहते जातवेदाः ।
समिद्ध्यमानः कर्म कुर्वन्प्रजाभ्यः ॥ ५.२९.१० ॥
A lua incansável aproxima-se dos meses, quinzenas e conjunções das mansões lunares. O fogo incansável Jātavedas arde, aceso e realizando sua obra para as criaturas.
5.29.11
अतन्द्रिता भारमिमं महान्तं ।
बिभर्ति देवी पृथिवी वलेन।
अतन्द्रिताः शीघ्रसपो वहन्ति ।
सन्तर्पयन्त्यः सर्वभूतानि नद्यः ॥ ५.२९.११ ॥
Sem cansaço, a deusa Terra sustenta com sua força este grande fardo; os rios rápidos e incansáveis correm, saciando todos os seres.
5.29.12
अतन्द्रितो वर्षति भूरितेजाः ।
सन्नादयन्नन्तरिक्षं दिशश्च।
अतन्द्रितो ब्रह्मचर्यं चचार ।
श्रेष्ठत्वमिच्छन्बलभिद्देवतानाम् ॥ ५.२९.१२ ॥
Incansável, de grande esplendor, ele faz chover e enche o céu e as direções de trovões; sem cessar praticou a disciplina de castidade, desejando a supremacia entre os deuses, ele, o destruidor de Bala (Indra).
5.29.13
हित्वा सुखं मनसश्च प्रियाणि ।
तेन शक्रः कर्मणा श्रैष्ठ्यमाप।
सत्यं धर्मं पालयन्नप्रमत्तो ।
दमं तितिक्षां समतां प्रियं च ॥ ५.२९.१३ ॥
Tendo abandonado o prazer e as coisas caras à mente, por essa ação Śakra alcançou a supremacia; guardando a verdade e o dharma, vigilante, praticando o domínio de si, a paciência, a equanimidade e a bondade.
5.29.14
एतानि सर्वाण्युपसेवमानो ।
यो देवराज्यं मघवान्प्राप मुख्यम्।
बृहस्पतिर्ब्रह्मचर्यं चचार ।
समीहितः संशिमात्मा यथावत् ॥ ५.२९.१४ ॥
Praticando todas essas coisas, Maghavan (Indra) obteve a principal realeza dos deuses; Bṛhaspati praticou a disciplina de castidade, resoluto e com o espírito disciplinado, como convém.
5.29.15
हित्वा सुख प्रतिरुध्येन्द्रियाणि ।
तेन देवानामगमद्गौरवं सः।
तथा नक्षत्राणि कर्मणाऽमुत्र भान्ति ।
रुद्रादित्या वसवोऽथापि विश्वे ॥ ५.२९.१५ ॥
Tendo abandonado o prazer e refreado os sentidos, por essa ação alcançou a honra dos deuses; assim as constelações brilham no outro mundo por suas ações, assim como os Rudras, os Ādityas, os Vasus e também os Viśvedevas.
5.29.16
यमो राजा वैश्रवणः कुबेरो ।
गन्धर्वयक्षाप्सरसश्च सूत।
ब्रह्मविद्यां ब्रह्मचर्यं क्रियां च ।
निपेवमाणा ऋषयोऽमुत्र भान्ति ॥ ५.२९.१६ ॥
O rei Yama, Vaiśravaṇa Kubera, os gandharvas, yakṣas e apsarases, e, ó auriga, os sábios que se dedicam ao conhecimento de Brahman, ao voto de castidade e aos ritos sagrados brilham no outro mundo.
5.29.17
जानन्निमं सर्वलोकस्य धर्मं ।
विप्रेन्द्राणां क्षत्रियाणां विशां च।
स कस्मात्त्वं जानतां ज्ञानवान्सन् ।
व्यायच्छसेक सञ्जय कौरवार्थे ॥ ५.२९.१७ ॥
Conhecendo este dharma de todos os mundos e o dharma dos melhores brâmanes, dos kṣatriyas e dos vaiśyas, por que, ó Sañjaya, sendo sábio entre os sábios, te esforças pelos Kauravas?
5.29.18
आम्नायेषु नित्यसंयोगमस्य ।
तथाऽश्वमेधे राजसूये च विद्धि।
संयुज्यते धनुपा वर्मणा च ।
हस्त्यश्वाद्यै रथशस्त्रैश्च भूयः ॥ ५.२९.१८ ॥
Nas tradições védicas há uma conexão constante; saiba que assim também é no sacrifício do cavalo e na consagração real. Ele volta a unir-se ao arco e à armadura, aos elefantes, cavalos e outros, e aos carros e armas.
5.29.19
ते चेदिमे कौरवाणाम्रुपाय-
मवगच्छेयुवधेनैव पार्थाः।
धर्मत्राणं पुण्यमेषां कृतं स्या-
दार्ये वृत्ते भीमसेनं निगृह्य ॥ ५.२९.१९ ॥
Se estes filhos de Pṛthā compreendessem o meio dos Kauravas apenas pela matança, seria para eles uma ação meritória de proteção do dharma, contendo Bhīmasena na conduta nobre.
5.29.20
ते चेत्पित्र्ये कर्मणि वर्तमाना ।
आपद्येरन्दिष्टवशेन मृत्युम्।
यथाशक्त्यापूरयन्तः स्वकर्म ।
तदप्येषां निधनं स्यात्प्रशस्तम् ॥ ५.२९.२० ॥
Se eles, empenhados no rito ancestral, encontrarem a morte pelo poder do destino, cumprindo seu próprio dever segundo as suas forças, então também essa morte deles seria louvável.
5.29.21
उताहो त्वं मन्यसे शाम्यमेव ।
राज्ञां युद्धे वर्तते धर्मतन्त्रम्।
अयुद्धे वा वर्तते धर्मतन्त्रं ।
तथैव ते वाचमिमां श्रृणोमि ॥ ५.२९.२१ ॥
Ou pensas que só a paz é boa? Para os reis, a ordem do dharma vigora na guerra, e a ordem do dharma vigora também quando não há guerra. Assim ouço as tuas palavras.
5.29.22
चातुर्वर्ण्यस्य प्रथमं संविभाग-
मवेक्ष्य त्वं सञ्जय स्वं च कर्म।
निशम्याथो पाण्डवानां च कर्म ।
प्रशंस वा निन्द वा या मतिस्ते ॥ ५.२९.२२ ॥
Ó Sañjaya, tendo considerado a primeira divisão das quatro ordens e o teu próprio dever, e tendo ouvido as ações dos Pāṇḍavas, louva ou censura conforme a tua opinião.
5.29.23
अधीयीत ब्राह्मणो वै यजेत ।
दद्यादीयात्तीर्थमुख्यानि चैव।
अध्याप्रयेद्याजयेच्चापि याज्यान् ।
प्रतिग्रहान्वा विहितान्प्रतीच्छेत् ॥ ५.२९.२३ ॥
O brâmane deve estudar e sacrificar; deve dar dádivas e ir aos principais lugares sagrados. Deve ensinar, fazer com que outros sacrifiquem e aceitar as dádivas prescritas.
5.29.24
अधीयीत क्षत्रियोऽथो यजेत ।
दद्याद्धनं न तु याचेत किंचित्।
न याजयेन्न तु चाध्यापयीत ।
एवं स्मृतः क्षत्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२४ ॥
O kshatriya deve estudar e sacrificar; deve dar riquezas, mas não pedir nada. Não deve fazer com que outros sacrifiquem, nem ensinar. Assim foi declarado o antigo dever do kshatriya.
5.29.25
तथा राजन्यो रक्षणं वै प्रजानां ।
कृत्वा धर्मेणाप्रमत्तोऽथ दत्त्वा।
यज्ञैदिष्ट्वा सर्ववेदानधीत्य ।
दारान्कृवा पुण्यकृदावसेद्गृहान् ॥ ५.२९.२५ ॥
Igualmente, o rei, tendo protegido os súditos, vigilante no dharma, tendo dado presentes, tendo honrado com sacrifícios, tendo estudado todos os Vedas, tendo tomado esposas, praticando o mérito, deve residir em sua casa.
5.29.26
स धर्मात्मा धर्ममधीत्य पुण्यं ।
यदृच्छया व्रजति ब्रह्मलोकम्।
वैश्योऽधीत्य कृषिगोरक्षपण्यै-
र्वित्तं चिन्वन्पालयन्नप्रमत्तः ॥ ५.२९.२६ ॥
Aquele de alma reta, tendo estudado o dharma, vai à vontade pelo mérito ao mundo de Brahmā. O comerciante, tendo estudado, deve acumular riqueza pela agricultura, pela criação de gado e pelo comércio, e protegê-la com vigilância.
5.29.27
देवं स्मृतः शूद्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२७ ॥
O serviço aos deuses é declarado o antigo dharma do śūdra.
5.29.28
एतान्राजा पालयन्नप्रमत्तो ।
नियोजयन्सर्ववर्णान्स्वधर्मे।
अकामात्मा समवृत्तिः प्रजासु ।
नाधार्मिकाननुरुध्येत कामात् ॥ ५.२९.२८ ॥
O rei, protegendo estas classes com vigilância, designando todas as classes aos seus deveres próprios, com o ânimo sem desejo e conduta igual para com os súditos, não deve favorecer os ímpios por desejo.
5.29.29
श्रेयांस्तस्माद्यदि विद्येत कश्चि-
दभिज्ञातः सर्वधर्मोपपन्नः ।
स तं द्रष्टुमनुशिष्यन्प्रजानां ।
न चैतद्बुध्येदिति तस्मिन्नसाधुः ॥ ५.२९.२९ ॥
Portanto, se houver alguém conhecido e dotado de todo o dharma, ele é o melhor. O rei deve procurá-lo e instruir os súditos; se não compreender isso, age mal.
5.29.30
उत्पादितं वर्म शस्त्रं धनुश्च ॥ ५.२९.३० ॥
A armadura, a arma e o arco foram produzidos.
5.29.31
तत्र पुण्यं दस्युवधेन लभ्यते ।
सोऽयं दोषः कुरुभिस्तीव्ररूपः ।
अधर्मज्ञैर्धर्ममबुध्यमानैः ।
प्रादुर्भूतः सञ्जय साधु तन्न ॥ ५.२९.३१ ॥
Ali o mérito é obtido matando bandidos. Esta falta severa surgiu dos Kurus, que desconhecem o dharma e não o compreendem. Sañjaya, isso não é bom.
5.29.32
तत्र राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
धर्म्यं हरेत्पाण्डवानामकस्मात्।
नावेक्षन्ते राजधर्मं पुराणं ।
तदन्वयाः कुरवः सर्व एव ॥ ५.२९.३२ ॥
Ali o rei Dhṛtarāṣṭra, com seus filhos, tomaria de repente a parte legítima dos Pāṇḍavas. Todos os Kurus dessa linhagem não atentam ao antigo dever real.
5.29.33
स्तेनो हरेद्यत्र धनं ह्यदृष्टः ।
प्रसह्य वा यत्र हरेत दृष्टः ।
उभौ गर्ह्यौ भवतः सञ्जयैतौ ।
किं वै पृथत्कं धृतराष्ट्रस्य पुत्रे ॥ ५.२९.३३ ॥
Quando um ladrão toma a riqueza sem ser visto, ou quando a toma às claras pela força, ambos são censuráveis, Sañjaya. Que diferença há entre eles no filho de Dhṛtarāṣṭra?
5.29.34
सोऽयं लोभान्मन्यते धर्ममेतं ।
यमिच्छति क्रोधवशानुगामी।
भागः पुनः पाण्डवानां निविष्ट-
स्तं नः कस्मादाददीरन्परे वै ॥ ५.२९.३४ ॥
Por cobiça ele considera dharma aquilo que deseja, seguindo o domínio da ira. A parte dos Pāṇḍavas foi novamente estabelecida; por que outros deveriam tomar essa parte de nós?
5.29.35
अस्मिन्पदे युध्यतां नो वधोऽपि ।
श्लाघ्यः पित्र्यं पपराज्याद्विशिष्टम्।
एतान्धर्मान्कौरवाणां पुराणा-
नाचक्षीथाः सञ्जय राजमध्ये ॥ ५.२९.३५ ॥
Nesta situação, até a morte é louvável para nós que lutamos, superior à derrota de nossos antepassados. Sañjaya, no meio dos reis, expõe estes antigos dharmas dos Kauravas.
5.29.36
एते मदान्मृत्युवशाभिपन्नाः ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण मूढाः।
इदं पुनः कर्म पापीय एव ।
सभामध्ये पश्य वत्तं कुरूणाम् ॥ ५.२९.३६ ॥
Estes tolos, embriagados e caídos sob o poder da morte, foram trazidos aqui pelo filho de Dhṛtarāṣṭra. E este ato é o mais pecaminoso. Vê a conduta dos Kurus no meio do salão da assembleia.
5.29.37
प्रियं भार्यां द्रौपदीं पाण्डवानां ।
यशस्विनीं शीलवृत्तोपपन्नाम्।
यदुपैक्षन्त कुरवो भीष्ममुख्याः ।
कामानिगेनोपरुद्धां व्रजन्तीम् ॥ ५.२९.३७ ॥
Quando a amada esposa dos Pāṇḍavas, a gloriosa Draupadī, dotada de bom caráter e conduta, foi agarrada e arrastada por um homem movido pela luxúria, os Kurus liderados por Bhīṣma olharam com indiferença.
5.29.38
तां चेत्तदा ते सकुमारवृद्धा ।
अवारयिष्यन्कुरवः समेताः ।
मम प्रियं धृतराष्ट्रोऽकरिष्यत् ।
पुत्राणां च कृतमस्याभविष्यत् ॥ ५.२९.३८ ॥
Se então os Kurus, jovens e velhos juntos, se tivessem reunido e a detido, Dhṛtarāṣṭra teria feito o que me é caro, e isso também teria sido bom para os seus filhos.
5.29.39
दुःशासनः प्रतिलोम्यान्निनाय ।
सभामध्ये श्वशुराणां च कृष्णाम्।
सा तत्र नीता करुणं व्यपेक्ष्य ।
नान्यं क्षत्तुर्नाथमवाप किंचित् ॥ ५.२९.३९ ॥
Duḥśāsana a levou indecorosamente para o meio do salão da assembleia, diante dos sogros, a Kṛṣṇā. Olhando ao redor com piedade, ela não encontrou protetor algum, exceto o filho do cocheiro, Vidura.
5.29.40
कार्पण्यादेव सहितास्तत्र भूपा ।
नाशक्नुवन्प्रतिवक्तुं सभायाम्।
एकः क्षत्ता धर्म्यमर्थं ब्रुवाणो ।
धर्मबुद्ध्या प्रत्युवाचाल्पबुद्धिम् ॥ ५.२९.४० ॥
Por pura covardia, os reis ali reunidos não puderam responder na assembleia. Somente o administrador Kṣattā (Vidura), falando o que era justo, respondeu com a mente voltada para o dharma àquele de pouco entendimento.
5.29.41
अबुद्ध्वा त्वं धर्ममेतं सभाया-
अथेच्छसे पाण्डवस्योपदेष्टुम् ।
कृष्णा त्वेतत्कर्म चकार शुद्धं ।
सुदुष्करं तत्र सभां समेत्य ॥ ५.२९.४१ ॥
Você não compreende o dharma desta assembleia e, no entanto, deseja instruir o Pāṇḍava. Mas Kṛṣṇā, ao entrar na assembleia, realizou este ato puro e extremamente difícil.
5.29.42
येन कृच्छ्रात्पाण्डवानुज्जहार ।
तथाऽऽत्मानं नौरिव सागरौघात्।
यत्राब्रवीत्सूतपुत्रः सभायां ।
कृष्णां स्थितां श्वशुराणां समीपे ॥ ५.२९.४२ ॥
Por esse ato ela resgatou os Pāṇḍava da aflição, e, como um barco se salva da correnteza do oceano, também se salvou a si mesma, no ponto em que o filho do cocheiro falou a Kṛṣṇā, que estava de pé na assembleia junto aos seus sogros.
5.29.43
न ते गतिर्विद्यते याज्ञसेनि ।
प्रपद्येथा धार्तराष्ट्रस्य वेश्म।
पराजितास्ते पतयो न सन्ति ।
पतिं चान्यं भामिनि त्वं वृणीष्व ॥ ५.२९.४३ ॥
Não tens refúgio, ó filha de Yājñasena. Vai à casa do filho de Dhṛtarāṣṭra. Os teus esposos foram derrotados; já não existem. Ó radiante, escolhe outro esposo.
5.29.44
यो बीभत्सोर्हृदये प्रोत आसी-
दस्थि छिन्दन्मर्मघाती सुघोरः ।
कर्णाच्छरो वाङ्भयस्तिग्मतेजाः ।
प्रतिष्ठितो हृदये फाल्गुनस्य ॥ ५.२९.४४ ॥
O que estava cravado no coração de Bībhatsu, cortando os ossos, ferindo os pontos vitais, sumamente terrível: a flecha feita de palavras, aguda e ardente, que veio do ouvido, fixou-se no coração de Phālguna.
5.29.45
कृष्णाजिनानि परिधित्समानान् ।
दुःशासनः कटुकान्यभ्यभाषत्।
एते सर्वे षण्डतिला विनष्टाः ।
क्षयं गता नरकं दीर्घकालम् ॥ ५.२९.४५ ॥
Àqueles que vestiam peles negras de antílope, Duḥśāsana dirigiu palavras duras: 'Todos estes gergelins eunucos foram destruídos, caíram na ruína e foram para o inferno por muito tempo.'
5.29.46
द्यूते वाक्यं गर्ह्यमेवं यथोक्तम् ॥ ५.२९.४६ ॥
No jogo de dados, palavras censuráveis foram proferidas, como já foi dito.
5.29.47
स्वयं त्वहं प्रार्थये तत्र गन्तुं ।
समाधातुं कार्यमेतद्विपन्नम् ।
जानासि त्वं धार्तराष्ट्रस्य मोहं ।
दुरात्मनः पापवशानुगस्य ॥ ५.२९.४७ ॥
Eu mesmo desejo ir até lá para resolver este assunto arruinado. Tu conheces a ilusão do filho de Dhṛtarāṣṭra, daquele de mente maligna que segue o domínio do pecado.
5.29.48
अहापयित्वा यदि पाण्डवार्थं ।
शमं कुरूणामपि चेच्छकेयम्।
पुण्यं च मे स्याच्चरितं महोदयं ।
मुच्येरंश्च कुरवो मृत्युपाशात् ॥ ५.२९.४८ ॥
Se, sem negligenciar a causa dos Pāṇḍavas, eu pudesse estabelecer a paz mesmo entre os Kurus, essa minha ação seria meritória e traria grande fruto, e os Kurus seriam libertados do laço da morte.
5.29.49
अपि मे वाचं भाषमाणस्य काव्यां ।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्राम् ।
अवेक्षेरन्धार्तराष्ट्राः समक्षं ।
मां च प्राप्तं कुरवः पूजयेयुः ॥ ५.२९.४९ ॥
Se eu proferir este discurso sábio, um jardim do dharma, pleno de propósito e não violento, os filhos de Dhṛtarāṣṭra o atenderão em minha presença, e os Kurus me honrarão quando eu chegar?
5.29.50
अतोऽन्यथा रथिना फाल्गुनेन ।
भीमेन चैवाहवदंशितेन।
बलोत्सिक्तान्धार्तराष्ट्रांश्च विद्धि ।
प्रदह्यमानान्कर्मणा स्वेन पापान् ॥ ५.२९.५० ॥
Caso contrário, saiba que os filhos pecadores de Dhṛtarāṣṭra, inchados com o orgulho da força, estão queimando por suas próprias ações, pelo condutor de carros Phālguna e por Bhīma, armado para a batalha.
5.29.51
पराजितान्पाण्डवेयांस्तु वाचो ।
रौद्रा रूक्षा भाषते धार्तराष्ट्रः ।
गदाहस्तो भीमसेनोऽप्रमत्तो ।
दुर्योधनं स्मारयिता हि काले ॥ ५.२९.५१ ॥
Acerca dos filhos de Pāṇḍu derrotados, o filho de Dhṛtarāṣṭra profere palavras ferozes e duras; mas Bhīmasena, com a clava na mão e vigilante, lembrará Duryodhana delas no momento certo.
5.29.52
सुयोधनो मन्युमयो महाद्रुमः ।
स्कन्धः कर्णः शकुनिस्तस्य शाखाः ।
दुःशासनः पुष्कफले समृद्धे ।
मूलं राजा धृतराष्ट्रोऽमनीषी ॥ ५.२९.५२ ॥
Duryodhana é uma grande árvore feita de ira; Karṇa é seu tronco, Śakuni seus galhos, Duḥśāsana seus frutos e flores abundantes, e o rei Dhṛtarāṣṭra, o insensato, é sua raiz.
5.29.53
युधिष्ठिरो धर्ममयो महाद्रुमः ।
स्कन्धोऽर्जुनो भीमसेनोऽस्य शाखाः ।
माद्रीपुत्रौ पुष्पफले समृद्धे ।
मूलं त्वहं ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ॥ ५.२९.५३ ॥
Yudhiṣṭhira é uma grande árvore feita de dharma. Arjuna é o seu tronco, Bhīmasena os seus ramos. Os dois filhos de Mādrī são as suas flores e frutos abundantes. Mas a sua raiz sou eu, o conhecimento sagrado e os brāhmaṇas.
5.29.54
वनं राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
सिंहा वने सञ्जय पाण्डवेयाः।
सिंहाभिगुप्तं न वनं विनश्येत् ।
सिंहो न नश्येत वनाभिगुप्तः ॥ ५.२९.५४ ॥
O rei Dhṛtarāṣṭra com seus filhos é uma floresta. Ó Sañjaya, os filhos de Pāṇḍu são os leões dessa floresta. Uma floresta protegida por leões não perece, e um leão protegido pela floresta não perece.
5.29.55
निर्वनो वध्यते सिंहो निःसिंहं वध्यते वनम् ।
तस्मात्सिंहो वनं रक्षेद्वनं सिंहं च पालयेत् ॥ ५.२९.५५ ॥
Um leão sem floresta é morto, e uma floresta sem leões é destruída. Portanto, o leão deve proteger a floresta, e a floresta deve guardar o leão.
5.29.56
वनं राजा धृतराष्ट्रः वने व्याघ्राश्च पाण्डवाः ।
मा वनं छिन्धि सव्याघ्रं व्याघ्रा नेशुर्वनं विना ॥ ५.२९.५६ ॥
O rei Dhṛtarāṣṭra é a floresta, e nessa floresta os Pāṇḍavas são os tigres. Não corte a floresta com seus tigres; sem a floresta, os tigres pereceriam.
5.29.57
निर्वनो वध्यते व्याघ्रो निर्व्याघ्रं छिद्यते वनम् ।
तस्माद्व्याघ्रो वनं रक्षेद्वयं व्याघ्रं च पालयेत् ॥ ५.२९.५७ ॥
Um tigre sem floresta é morto, e uma floresta sem tigres é derrubada. Portanto, o tigre deve proteger a floresta, e nós devemos guardar o tigre.
5.29.58
लताधर्मा धार्तराष्ट्राः सालाः सञ्जय पाण्डवाः ।
न लता वर्धते जातु महाद्रुममनाश्रिता ॥ ५.२९.५८ ॥
Ó Sañjaya, os filhos de Dhṛtarāṣṭra são como trepadeiras, e os Pāṇḍavas são como árvores sāla. Uma trepadeira nunca cresce sem se apoiar numa grande árvore.
5.29.59
स्थिताः शुश्रूषितुं पार्थाः स्थिता योद्धुमरिन्दमाः ।
यत्कृत्यं धृतराष्ट्रस्य तत्करोतु नराधिपः ॥ ५.२९.५९ ॥
Os Pārtha, domadores de inimigos, estão prontos tanto para servir quanto para lutar. Que o senhor dos homens faça o que é dever de Dhṛtarāṣṭra.
5.29.60
स्थिताः शमे महात्मानः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
योधाः समर्थास्तद्विद्वन्नाचक्षीथा यथातथम् ॥ ५.२९.६० ॥
Os Pāṇḍava, de alma grandiosa e seguidores do dharma, permanecem firmes na paz, mas também são guerreiros capazes. Ó sábio, não o descrevas exatamente como é.