மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
अविनाशं सञ्जय पाण्डवाना-
मिच्छाम्यहं भूतिमेषां प्रियं च।
तथा राज्ञो धृतराष्ट्रस्य सूत ।
समाशंसे बहुपुत्रस्य वृद्धिम् ॥ ५.२९.१ ॥
சஞ்சயா, பாண்டவர்களுக்கு அழிவின்மையையும் அவர்களின் செழிப்பையும் நான் விரும்புகிறேன். அதுபோலவே அரசன் திருதராஷ்டிரனின், பல புதல்வர்களைக் கொண்டவனின், வளர்ச்சியையும் நான் எதிர்பார்க்கிறேன்.
5.29.2
कामो हि मे सञ्जय नित्यमेव ।
नान्यद्ब्रूयां तान्प्रति शाम्यतेति।
राज्ञश्च हि प्रियमेतच्छृणोमि ।
मन्ये चैतत्पाण्डवानां समक्षम् ॥ ५.२९.२ ॥
சஞ்சயா, இதுவே எப்போதும் என் விருப்பம்; 'சமாதானம் உண்டாகட்டும்' என்பதைத் தவிர அவர்களிடம் வேறெதையும் நான் சொல்லேன். அரசனுக்கும் இதுவே இனியது என்று நான் கேள்விப்படுகிறேன்; பாண்டவர்கள் முன்னிலையிலும் இதுவே சரி என்று நினைக்கிறேன்.
5.29.3
सुदुष्करस्तत्र शमो हि नूनं ।
प्रदर्शितः सञ्जय पाण्डवेन।
यस्मिन्गृद्धो धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
कस्मादेषां कलहो नावमूर्च्छेत् ॥ ५.२९.३ ॥
சஞ்சயா, அங்கே சமாதானம் மிகக் கடினமானது; பாண்டவன் அதை உண்மையில் காட்டிவிட்டான். புதல்வர்களுடன் திருதராஷ்டிரன் பேராசை கொண்டிருக்கும் நிலையில், இவர்களின் இந்தச் சண்டை ஏன் அடங்கவில்லை?
5.29.4
न त्वं धर्मं विचरं सञ्जयेह ।
मत्तश्च जानामि युधिष्ठिराच्च
अथो कस्मात्सज्जय पाण्डवस्य ।
उत्साहिनः पूरयतः स्वकर्म ॥ ५.२९.४ ॥
சஞ்சயா, இங்கே நீ தர்மத்தைச் சிந்திக்கவில்லை; இதை உன்னிடமிருந்தும் யுதிஷ்டிரனிடமிருந்தும் நான் அறிவேன். பின்னர், சஞ்சயா, முயற்சியுடன் தன் கடமையை நிறைவேற்றும் பாண்டவனைப் பற்றி ஏன் (அவ்வாறு) சொல்கிறாய்?
5.29.5
यथाख्यातमावमतः कुटुम्बे ।
पुरा कस्मान्साधुविलोपमात्थ।
अस्मिन्विधौ वर्तमाने यथाव-
दुच्चावचा मतयो ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.५ ॥
சொல்லப்பட்டபடி, குடும்பத்தில் அவமதிக்கப்பட்டவனாய், முன்பு நல்லோரின் அழிவை ஏன் நீ சொல்கிறாய்? இந்த விதி நிலைத்திருக்கும்போதும், பிராமணர்களின் கருத்துகள் உரிய முறையில் உயர்வும் தாழ்வும் உடையவையாகவே இருக்கின்றன.
5.29.6
कर्मणाऽऽहुः सिद्धिमेके परत्र ।
हिन्वा कर्म विद्यया सिद्धिमेके।
नाभुञ्जानो भक्ष्यभोज्यस्य तृप्ये-
द्विद्वानपीह विहितं ब्राह्मणानाम् ॥ ५.२९.६ ॥
சிலர் கர்மத்தால் மறுலோகத்தில் சித்தி என்கின்றனர்; சிலர் கர்மத்தை விட்டு வித்யையால் சித்தி பெறுகின்றனர். ஆனால் அறிஞனும் இங்கே உண்ணத்தக்க உணவை உண்ணாமல் திருப்தி அடையான்; இது பிராமணர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது.
5.29.7
या वै विद्याः साधयन्तीह कर्म ।
तासां फलं विद्यते नेतरासाम्।
तत्रेह वै दृष्टफलं तु कर्म ।
पीत्वोदकं शाम्यति तृष्णयाऽऽर्तः ॥ ५.२९.७ ॥
இங்கே கர்மத்தால் சாதிக்கப்படும் வித்யைகளுக்கே பலன் உண்டு; மற்றவற்றுக்கு இல்லை. இங்கே கர்மத்தின் பலன் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது; தாகத்தால் வருந்தியவன் நீரைப் பருகி அமைதி அடைவது போல.
5.29.8
सोऽयं विधिर्विहितः कर्मणैव ।
संवर्तते सञ्जय तत्र कर्म।
तत्र योऽन्यत्कर्मणः साधु मन्ये-
न्मोघं तस्यालपितं दुर्बलस्य ॥ ५.२९.८ ॥
இந்த விதி கர்மத்தாலேயே விதிக்கப்பட்டது; ஸஞ்ஜயா, அங்கே கர்மமே நடக்கிறது. கர்மத்தை விட வேறொன்றை நல்லது என்று கருதுபவனின் பேச்சு வீணானது, அந்த பலவீனனின்.
5.29.9
कर्मणाऽमी भान्ति देवाः परत्र ।
कर्मणैवेह प्लवते मातरिश्वा।
अहोरात्रे विदधत्कर्मणैव ।
अतन्द्रितो नित्यमुदेति सूर्यः ॥ ५.२९.९ ॥
கர்மத்தாலேயே இந்தத் தேவர்கள் மறுலோகத்தில் ஒளிர்கின்றனர்; கர்மத்தாலேயே இங்கே காற்று வீசுகிறது. பகலையும் இரவையும் கர்மத்தாலேயே உண்டாக்கிக் களைப்பறியாத சூரியன் எப்போதும் உதிக்கிறான்.
5.29.10
मासार्धमासानथ नक्षत्रयोगा-
नतन्द्रितश्चन्द्रमाश्चाभ्युपैति।
अतन्द्रितो दहते जातवेदाः ।
समिद्ध्यमानः कर्म कुर्वन्प्रजाभ्यः ॥ ५.२९.१० ॥
மாதங்களையும் அரை மாதங்களையும், நட்சத்திரச் சேர்க்கைகளையும், களைப்பறியாத சந்திரன் அடைகிறான். களைப்பறியாத ஜாதவேதஸ் அக்னி எரிக்கிறான்; எரியூட்டப்பட்டு, உயிர்களுக்காக கர்மம் செய்தபடி.
5.29.11
अतन्द्रिता भारमिमं महान्तं ।
बिभर्ति देवी पृथिवी वलेन।
अतन्द्रिताः शीघ्रसपो वहन्ति ।
सन्तर्पयन्त्यः सर्वभूतानि नद्यः ॥ ५.२९.११ ॥
சோர்வின்றி இந்தப் பெரிய சுமையை தேவியான பூமி தன் வலிமையால் தாங்குகிறாள். சோர்வின்றி, விரைந்து ஓடும் ஆறுகள் பாய்கின்றன, எல்லா உயிர்களையும் நிறைவிக்கின்றன.
5.29.12
अतन्द्रितो वर्षति भूरितेजाः ।
सन्नादयन्नन्तरिक्षं दिशश्च।
अतन्द्रितो ब्रह्मचर्यं चचार ।
श्रेष्ठत्वमिच्छन्बलभिद्देवतानाम् ॥ ५.२९.१२ ॥
சோர்வின்றி, மிக்க ஒளிமிக்கவன் மழை பொழிகிறான்; வானத்தையும் திசைகளையும் முழங்கச் செய்கிறான். சோர்வின்றி அவன் பிரம்மசரியத்தைக் கடைப்பிடித்தான், தேவர்களிடையே மேன்மையை விரும்பிய பாலபித் (இந்திரன்).
5.29.13
हित्वा सुखं मनसश्च प्रियाणि ।
तेन शक्रः कर्मणा श्रैष्ठ्यमाप।
सत्यं धर्मं पालयन्नप्रमत्तो ।
दमं तितिक्षां समतां प्रियं च ॥ ५.२९.१३ ॥
மனதின் இன்பங்களையும் பிரியமானவற்றையும் துறந்து, அந்தச் செயலால் சக்ரன் (இந்திரன்) மேன்மையை அடைந்தான். சத்தியமும் தர்மமும் காத்து, விழிப்புடன், அடக்கம், பொறுமை, சமநிலை, அன்பு ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடித்து.
5.29.14
एतानि सर्वाण्युपसेवमानो ।
यो देवराज्यं मघवान्प्राप मुख्यम्।
बृहस्पतिर्ब्रह्मचर्यं चचार ।
समीहितः संशिमात्मा यथावत् ॥ ५.२९.१४ ॥
இவை அனைத்தையும் கடைப்பிடித்தவனாக, தேவர்களின் பிரதான அரசைப் பெற்ற மகவான் (இந்திரன்); பிருஹஸ்பதி பிரம்மசரியத்தைக் கடைப்பிடித்தார்; உறுதியுடனும் அடக்கப்பட்ட ஆத்மாவுடனும் முறைப்படி.
5.29.15
हित्वा सुख प्रतिरुध्येन्द्रियाणि ।
तेन देवानामगमद्गौरवं सः।
तथा नक्षत्राणि कर्मणाऽमुत्र भान्ति ।
रुद्रादित्या वसवोऽथापि विश्वे ॥ ५.२९.१५ ॥
இன்பத்தைத் துறந்து, புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, அதனாலேயே அவன் தேவர்களின் மரியாதையை அடைந்தான். அவ்வாறே நட்சத்திரங்கள் தங்கள் செயல்களால் மறுலோகத்தில் ஒளிர்கின்றன; ருத்ரர்களும் ஆதித்யர்களும் வசுக்களும் விசுவதேவர்களும் கூட.
5.29.16
यमो राजा वैश्रवणः कुबेरो ।
गन्धर्वयक्षाप्सरसश्च सूत।
ब्रह्मविद्यां ब्रह्मचर्यं क्रियां च ।
निपेवमाणा ऋषयोऽमुत्र भान्ति ॥ ५.२९.१६ ॥
யமன் அரசன், வைசிரவணன் குபேரன், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், அப்சரஸ்கள், ஓ சூதா, பிரம்மவித்தை, பிரம்மசரியம் மற்றும் சடங்கு ஆகியவற்றைப் பின்பற்றும் ரிஷிகள் மறுஉலகில் ஒளிர்கிறார்கள்.
5.29.17
जानन्निमं सर्वलोकस्य धर्मं ।
विप्रेन्द्राणां क्षत्रियाणां विशां च।
स कस्मात्त्वं जानतां ज्ञानवान्सन् ।
व्यायच्छसेक सञ्जय कौरवार्थे ॥ ५.२९.१७ ॥
உலகம் முழுவதற்குமான இந்த தர்மத்தை அறிந்தும், அந்தணர்களில் சிறந்தவர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்களின் தர்மத்தையும் அறிந்தும், ஞானியாக இருந்தும், ஓ சஞ்சயா, கௌரவர்களுக்காக நீ ஏன் முயல்கிறாய்?
5.29.18
आम्नायेषु नित्यसंयोगमस्य ।
तथाऽश्वमेधे राजसूये च विद्धि।
संयुज्यते धनुपा वर्मणा च ।
हस्त्यश्वाद्यै रथशस्त्रैश्च भूयः ॥ ५.२९.१८ ॥
வேதங்களில் இதற்கு நிரந்தரத் தொடர்பு உண்டு; அவ்வாறே அஸ்வமேதத்திலும் ராஜசூயத்திலும் இதை அறிக. வில், கவசம், யானை, குதிரை முதலியவற்றோடும், தேர்களோடும் ஆயுதங்களோடும் இது மீண்டும் இணைகிறது.
5.29.19
ते चेदिमे कौरवाणाम्रुपाय-
मवगच्छेयुवधेनैव पार्थाः।
धर्मत्राणं पुण्यमेषां कृतं स्या-
दार्ये वृत्ते भीमसेनं निगृह्य ॥ ५.२९.१९ ॥
இவர்கள், கௌரவர்களின் வழியை வதத்தினாலேயே புரிந்துகொண்டால், பிருதையின் மகன்களுக்கு அது தர்மத்தைக் காக்கும் புண்ணியச் செயலாகும்; ஆரிய நடத்தையில் பீமசேனனைத் தடுத்து நிறுத்தி.
5.29.20
ते चेत्पित्र्ये कर्मणि वर्तमाना ।
आपद्येरन्दिष्टवशेन मृत्युम्।
यथाशक्त्यापूरयन्तः स्वकर्म ।
तदप्येषां निधनं स्यात्प्रशस्तम् ॥ ५.२९.२० ॥
அவர்கள் பித்ரு கடமையில் ஈடுபட்டிருந்து, விதியின் வலிமையால் மரணத்தை அடைந்தால், தங்கள் சக்திக்கேற்ப தங்கள் கடமையை நிறைவேற்றுபவர்களாக இருந்தால், அந்த மரணமும் அவர்களுக்குப் பாராட்டத்தக்கதாகும்.
5.29.21
उताहो त्वं मन्यसे शाम्यमेव ।
राज्ञां युद्धे वर्तते धर्मतन्त्रम्।
अयुद्धे वा वर्तते धर्मतन्त्रं ।
तथैव ते वाचमिमां श्रृणोमि ॥ ५.२९.२१ ॥
அல்லது நீ அமைதியையே விரும்புகிறாயோ? அரசர்களுக்குப் போரிலும் தர்ம அமைப்பு உண்டு; போர் இல்லாதபோதும் தர்ம அமைப்பு உண்டு. அவ்வாறே நான் உன் இந்த வார்த்தையைக் கேட்கிறேன்.
5.29.22
चातुर्वर्ण्यस्य प्रथमं संविभाग-
मवेक्ष्य त्वं सञ्जय स्वं च कर्म।
निशम्याथो पाण्डवानां च कर्म ।
प्रशंस वा निन्द वा या मतिस्ते ॥ ५.२९.२२ ॥
சஞ்சயா, நான்கு வருணங்களின் முதல் பிரிவையும் உன் சொந்தக் கடமையையும் பார்த்து, பாண்டவர்களின் செயல்களையும் கேட்டு, உன் மனத்தில் உள்ளபடி புகழ்ந்தாலும் இகழ்ந்தாலும் சொல்.
5.29.23
अधीयीत ब्राह्मणो वै यजेत ।
दद्यादीयात्तीर्थमुख्यानि चैव।
अध्याप्रयेद्याजयेच्चापि याज्यान् ।
प्रतिग्रहान्वा विहितान्प्रतीच्छेत् ॥ ५.२९.२३ ॥
பிராமணன் ஓதவேண்டும், யாகம் செய்ய வேண்டும்; தானம் கொடுக்க வேண்டும், முக்கியத் தீர்த்தங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும். அவன் கற்பிக்க வேண்டும், மற்றவர்களுக்கு யாகம் செய்விக்க வேண்டும், விதிக்கப்பட்ட தானங்களையும் ஏற்க வேண்டும்.
5.29.24
अधीयीत क्षत्रियोऽथो यजेत ।
दद्याद्धनं न तु याचेत किंचित्।
न याजयेन्न तु चाध्यापयीत ।
एवं स्मृतः क्षत्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२४ ॥
க்ஷத்திரியன் ஓதவேண்டும், யாகம் செய்ய வேண்டும்; பொருள் கொடுக்க வேண்டும், ஆனால் எதையும் யாசிக்கக் கூடாது. அவன் மற்றவர்களுக்கு யாகம் செய்விக்கக் கூடாது, கற்பிக்கவும் கூடாது. இவ்வாறு பழமையான க்ஷத்திரிய தர்மம் கூறப்பட்டது.
5.29.25
तथा राजन्यो रक्षणं वै प्रजानां ।
कृत्वा धर्मेणाप्रमत्तोऽथ दत्त्वा।
यज्ञैदिष्ट्वा सर्ववेदानधीत्य ।
दारान्कृवा पुण्यकृदावसेद्गृहान् ॥ ५.२९.२५ ॥
அதுபோல அரசன் குடிமக்களைக் காத்து, தர்மத்தில் விழிப்புடன் இருந்து, தானம் செய்து, யாகங்களால் வழிபட்டு, எல்லா வேதங்களையும் கற்று, மனைவியரை ஏற்று, புண்ணியம் செய்பவனாக வீட்டில் வாழ வேண்டும்.
5.29.26
स धर्मात्मा धर्ममधीत्य पुण्यं ।
यदृच्छया व्रजति ब्रह्मलोकम्।
वैश्योऽधीत्य कृषिगोरक्षपण्यै-
र्वित्तं चिन्वन्पालयन्नप्रमत्तः ॥ ५.२९.२६ ॥
அந்த தர்மாத்மா தர்மத்தைக் கற்று புண்ணியத்தால் விரும்பியபடி பிரம்மலோகம் செல்கிறான். வைசியன் கற்று, உழவு, பசுக்காப்பு, வணிகம் ஆகியவற்றால் செல்வம் ஈட்டி, விழிப்புடன் காக்க வேண்டும்.
5.29.27
देवं स्मृतः शूद्रधर्मः पुराणः ॥ ५.२९.२७ ॥
தேவர்களுக்குச் சேவை செய்வதே சூத்திரனின் பழைய தர்மம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
5.29.28
एतान्राजा पालयन्नप्रमत्तो ।
नियोजयन्सर्ववर्णान्स्वधर्मे।
अकामात्मा समवृत्तिः प्रजासु ।
नाधार्मिकाननुरुध्येत कामात् ॥ ५.२९.२८ ॥
அரசன் இந்த வருணங்கள் அனைத்தையும் விழிப்புடன் காத்து, எல்லோரையும் அவரவர் தர்மத்தில் நியமித்து, ஆசையற்ற மனத்துடனும் குடிமக்களிடம் சம நடத்தையுடனும் இருக்க வேண்டும்; ஆசையால் அதர்மிகளுக்கு இணங்கக் கூடாது.
5.29.29
श्रेयांस्तस्माद्यदि विद्येत कश्चि-
दभिज्ञातः सर्वधर्मोपपन्नः ।
स तं द्रष्टुमनुशिष्यन्प्रजानां ।
न चैतद्बुध्येदिति तस्मिन्नसाधुः ॥ ५.२९.२९ ॥
ஆகையால் எல்லா தர்மங்களும் நிரம்பிய, புகழ்பெற்ற ஒருவர் இருந்தால் அவர் சிறந்தவர். அரசன் அவரைக் கண்டு குடிமக்களுக்கு உபதேசிக்க வேண்டும்; அவ்வாறு அவன் உணரவில்லை என்றால் அவனிடம் அது தவறாகும்.
5.29.30
उत्पादितं वर्म शस्त्रं धनुश्च ॥ ५.२९.३० ॥
கவசமும், ஆயுதமும், வில்லும் உருவாக்கப்பட்டன.
5.29.31
तत्र पुण्यं दस्युवधेन लभ्यते ।
सोऽयं दोषः कुरुभिस्तीव्ररूपः ।
अधर्मज्ञैर्धर्ममबुध्यमानैः ।
प्रादुर्भूतः सञ्जय साधु तन्न ॥ ५.२९.३१ ॥
அங்கு புண்ணியம் கொள்ளையர்களை வதைப்பதால் கிடைக்கிறது. தர்மத்தை அறியாத, அதர்மத்தை அறிந்தவர்களான குருக்களிடமிருந்து இந்தக் கொடிய குற்றம் எழுந்துள்ளது. சஞ்சயா, அது நல்லதன்று.
5.29.32
तत्र राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रो ।
धर्म्यं हरेत्पाण्डवानामकस्मात्।
नावेक्षन्ते राजधर्मं पुराणं ।
तदन्वयाः कुरवः सर्व एव ॥ ५.२९.३२ ॥
அங்கு அரசன் திருதராஷ்டிரன் தன் மகன்களுடன் பாண்டவர்களின் நியாயமான பங்கை திடீரென்று பறிக்க விரும்புகிறான். அக்குலத்தின் அனைத்து குருக்களும் பழைய அரச தர்மத்தைக் கருதுவதில்லை.
5.29.33
स्तेनो हरेद्यत्र धनं ह्यदृष्टः ।
प्रसह्य वा यत्र हरेत दृष्टः ।
उभौ गर्ह्यौ भवतः सञ्जयैतौ ।
किं वै पृथत्कं धृतराष्ट्रस्य पुत्रे ॥ ५.२९.३३ ॥
திருடன் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் பொருளைக் கவர்ந்தாலும், அல்லது வெளிப்படையாக பலவந்தமாக கவர்ந்தாலும், சஞ்சயா, இவ்விரண்டும் இகழத்தக்கவை. திருதராஷ்டிரனின் மகனில் இவற்றில் என்ன வேறுபாடு உள்ளது?
5.29.34
सोऽयं लोभान्मन्यते धर्ममेतं ।
यमिच्छति क्रोधवशानुगामी।
भागः पुनः पाण्डवानां निविष्ट-
स्तं नः कस्मादाददीरन्परे वै ॥ ५.२९.३४ ॥
இவன் பேராசையால் தான் விரும்புவதையே தர்மம் என்று கருதுகிறான்; கோபத்தின் வசத்தைப் பின்பற்றுகிறான். பாண்டவர்களின் பங்கு மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பங்கை நமக்கு அன்னியர்கள் ஏன் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்?
5.29.35
अस्मिन्पदे युध्यतां नो वधोऽपि ।
श्लाघ्यः पित्र्यं पपराज्याद्विशिष्टम्।
एतान्धर्मान्कौरवाणां पुराणा-
नाचक्षीथाः सञ्जय राजमध्ये ॥ ५.२९.३५ ॥
இந்நிலையில் போரிடுபவர்களுக்கு மரணமும் பாராட்டத்தக்கது; முன்னோர் தோல்வியைவிட அது சிறந்தது. சஞ்சயா, அரசர்களின் சபையில் கௌரவர்களின் இந்தப் பழைய தர்மங்களை விளக்கிச் சொல்.
5.29.36
एते मदान्मृत्युवशाभिपन्नाः ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण मूढाः।
इदं पुनः कर्म पापीय एव ।
सभामध्ये पश्य वत्तं कुरूणाम् ॥ ५.२९.३६ ॥
மதத்தால் மரண வசத்தில் சிக்கிய இந்த மூடர்கள் திருதராஷ்டிரரின் மகனால் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். இச்செயல் மிகவும் பாவமானது. சபையின் நடுவில் குருக்களின் நடத்தையைப் பார்.
5.29.37
प्रियं भार्यां द्रौपदीं पाण्डवानां ।
यशस्विनीं शीलवृत्तोपपन्नाम्।
यदुपैक्षन्त कुरवो भीष्ममुख्याः ।
कामानिगेनोपरुद्धां व्रजन्तीम् ॥ ५.२९.३७ ॥
பாண்டவர்களின் அன்பு மனைவி, புகழ்மிக்கவள், நல்ல நடத்தையும் ஒழுக்கமும் கொண்டவள் திரௌபதியை, காமத்தால் உந்தப்பட்டவன் பிடித்து இழுத்துச் சென்றபோது, பீஷ்மரை முதன்மையாகக் கொண்ட குருக்கள் வேடிக்கை பார்த்தனர்.
5.29.38
तां चेत्तदा ते सकुमारवृद्धा ।
अवारयिष्यन्कुरवः समेताः ।
मम प्रियं धृतराष्ट्रोऽकरिष्यत् ।
पुत्राणां च कृतमस्याभविष्यत् ॥ ५.२९.३८ ॥
அப்போது அந்தக் குருக்கள், இளையவர்களும் முதியவர்களுமாக ஒன்று கூடி அவளைத் தடுத்திருந்தால், திருதராஷ்டிரர் எனக்கு நன்மை செய்தவராவார்; அவருடைய மகன்களுக்கும் அது நலமாக இருந்திருக்கும்.
5.29.39
दुःशासनः प्रतिलोम्यान्निनाय ।
सभामध्ये श्वशुराणां च कृष्णाम्।
सा तत्र नीता करुणं व्यपेक्ष्य ।
नान्यं क्षत्तुर्नाथमवाप किंचित् ॥ ५.२९.३९ ॥
துச்சாசனன் முறையின்றி அவளை சபையின் நடுவில், மாமனார்களின் முன் கிருஷ்ணையை இழுத்துக் கொண்டு வந்தான். அங்கு பரிதாபமாக நாலாபக்கமும் பார்த்தபோது, க்ஷத்தாவைத் (விதுரரை) தவிர வேறு எந்தக் காவலரையும் அவள் கண்டாள் இல்லை.
5.29.40
कार्पण्यादेव सहितास्तत्र भूपा ।
नाशक्नुवन्प्रतिवक्तुं सभायाम्।
एकः क्षत्ता धर्म्यमर्थं ब्रुवाणो ।
धर्मबुद्ध्या प्रत्युवाचाल्पबुद्धिम् ॥ ५.२९.४० ॥
கோழைத்தனத்தினாலேயே அங்கே கூடியிருந்த அரசர்கள் சபையில் பதில் சொல்ல இயலவில்லை. தர்மமான பொருளைச் சொன்ன ஒரே ஒருவரான க்ஷத்தா (விதுரர்) தர்ம புத்தியுடன் அந்த அற்ப புத்தியுள்ளவனுக்குப் பதிலளித்தார்.
5.29.41
अबुद्ध्वा त्वं धर्ममेतं सभाया-
अथेच्छसे पाण्डवस्योपदेष्टुम् ।
कृष्णा त्वेतत्कर्म चकार शुद्धं ।
सुदुष्करं तत्र सभां समेत्य ॥ ५.२९.४१ ॥
நீ இந்தச் சபையின் தர்மத்தை அறியாமலேயே பாண்டவனுக்கு உபதேசம் செய்ய விரும்புகிறாய். ஆனால் கிருஷ்ணா சபைக்குள் சென்று இந்தத் தூய்மையானதும் மிகக் கடினமானதுமான செயலைச் செய்தாள்.
5.29.42
येन कृच्छ्रात्पाण्डवानुज्जहार ।
तथाऽऽत्मानं नौरिव सागरौघात्।
यत्राब्रवीत्सूतपुत्रः सभायां ।
कृष्णां स्थितां श्वशुराणां समीपे ॥ ५.२९.४२ ॥
அதனால் அவள் பாண்டவர்களை துயரத்திலிருந்து மீட்டாள்; கடல் அலைப்பெருக்கிலிருந்து படகு தன்னைக் காப்பது போல தன்னையும் காப்பாற்றிக் கொண்டாள். சபையில் மாமனார்கள் அருகே நின்ற கிருஷ்ணாவிடம் சூதபுத்திரன் பேசிய இடத்தில்.
5.29.43
न ते गतिर्विद्यते याज्ञसेनि ।
प्रपद्येथा धार्तराष्ट्रस्य वेश्म।
पराजितास्ते पतयो न सन्ति ।
पतिं चान्यं भामिनि त्वं वृणीष्व ॥ ५.२९.४३ ॥
உனக்கு எந்த அடைக்கலமும் இல்லை, யாஜ்ஞசேனியே! திருதராஷ்டிரனின் மகனின் இல்லத்துக்குச் செல். உன் கணவர்கள் தோற்றுவிட்டனர்; இனி அவர்கள் இல்லை. ஓ பாமினி, வேறொரு கணவனைத் தேர்ந்தெடு.
5.29.44
यो बीभत्सोर्हृदये प्रोत आसी-
दस्थि छिन्दन्मर्मघाती सुघोरः ।
कर्णाच्छरो वाङ्भयस्तिग्मतेजाः ।
प्रतिष्ठितो हृदये फाल्गुनस्य ॥ ५.२९.४४ ॥
பீபத்ஸுவின் இதயத்தில் ஊடுருவியிருந்தது; எலும்புகளை அறுத்து, மர்மங்களைத் தாக்கும் மிகக் கொடிய அது, காதிலிருந்து வந்த பேச்சாலான கூர்மையான பாணம்; பால்குனனின் இதயத்தில் நிலைத்துவிட்டது.
5.29.45
कृष्णाजिनानि परिधित्समानान् ।
दुःशासनः कटुकान्यभ्यभाषत्।
एते सर्वे षण्डतिला विनष्टाः ।
क्षयं गता नरकं दीर्घकालम् ॥ ५.२९.४५ ॥
கருப்பு மான்தோல் அணிந்திருந்தவர்களிடம் துஶ்ஶாஸனன் கடுஞ்சொற்களைப் பேசினான். இவர்கள் அனைவரும், ஷண்டத்திலுள்ள எள்போன்ற பயனற்றவர்கள், அழிந்தனர்; அழிவை அடைந்து, நீண்ட காலம் நரகத்திற்குச் சென்றனர்.
5.29.46
द्यूते वाक्यं गर्ह्यमेवं यथोक्तम् ॥ ५.२९.४६ ॥
சூதாட்டத்தில் இவ்வாறு, சொல்லப்பட்டபடியே, பழிக்கத்தக்க சொற்கள் பேசப்பட்டன.
5.29.47
स्वयं त्वहं प्रार्थये तत्र गन्तुं ।
समाधातुं कार्यमेतद्विपन्नम् ।
जानासि त्वं धार्तराष्ट्रस्य मोहं ।
दुरात्मनः पापवशानुगस्य ॥ ५.२९.४७ ॥
நானே அங்கு சென்று, கெட்டுப்போன இந்தக் காரியத்தைச் சீர்செய்ய விரும்புகிறேன். தார்தராஷ்ட்ரனின் மயக்கத்தை, அந்தத் தீயவனும் பாவத்தின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டவனுமான அவனுடைய மயக்கத்தை நீ அறிவாய்.
5.29.48
अहापयित्वा यदि पाण्डवार्थं ।
शमं कुरूणामपि चेच्छकेयम्।
पुण्यं च मे स्याच्चरितं महोदयं ।
मुच्येरंश्च कुरवो मृत्युपाशात् ॥ ५.२९.४८ ॥
பாண்டவர்களின் நலனை விட்டுவிடாமல், குருக்களிடையே சமாதானத்தை நிலைநாட்ட இயலுமானால், அது என் புண்ணிய செயலாகி பெரும் பயனைத் தரும்; குருக்கள் மரணக் கயிற்றிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.
5.29.49
अपि मे वाचं भाषमाणस्य काव्यां ।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्राम् ।
अवेक्षेरन्धार्तराष्ट्राः समक्षं ।
मां च प्राप्तं कुरवः पूजयेयुः ॥ ५.२९.४९ ॥
நான் தர்மத்தின் பூங்காவைப் போன்ற, பொருள் நிறைந்த, அஹிம்சையான இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னால், திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் என் முன்னிலையில் அதைக் கவனிப்பார்களா? நான் வந்தபோது குருக்கள் எனக்கு மரியாதை செய்வார்களா?
5.29.50
अतोऽन्यथा रथिना फाल्गुनेन ।
भीमेन चैवाहवदंशितेन।
बलोत्सिक्तान्धार्तराष्ट्रांश्च विद्धि ।
प्रदह्यमानान्कर्मणा स्वेन पापान् ॥ ५.२९.५० ॥
இல்லையென்றால், தேரோட்டி பார்த்தனாலும், போருக்குத் தயாரான பீமனாலும், பலமதம் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் பாவிகள் தங்கள் சொந்தச் செயல்களால் எரிந்துகொண்டிருப்பதை அறிந்துகொள்.
5.29.51
पराजितान्पाण्डवेयांस्तु वाचो ।
रौद्रा रूक्षा भाषते धार्तराष्ट्रः ।
गदाहस्तो भीमसेनोऽप्रमत्तो ।
दुर्योधनं स्मारयिता हि काले ॥ ५.२९.५१ ॥
தோற்கடிக்கப்பட்ட பாண்டவர்களைப் பற்றி திருதராஷ்டிரரின் மகன் கொடிய, கடுமையான வார்த்தைகளைச் சொல்கிறான்; ஆனால் கதையை கையிலேந்திய, விழிப்பாயிருக்கும் பீமசேனன் தக்க காலத்தில் துரியோதனனுக்கு அதை நினைவூட்டுவான்.
5.29.52
सुयोधनो मन्युमयो महाद्रुमः ।
स्कन्धः कर्णः शकुनिस्तस्य शाखाः ।
दुःशासनः पुष्कफले समृद्धे ।
मूलं राजा धृतराष्ट्रोऽमनीषी ॥ ५.२९.५२ ॥
துரியோதனன் சினத்தால் ஆன ஒரு பெரிய மரம்; கர்ணன் அதன் தண்டு, சகுனி அதன் கிளைகள், துச்சாதனன் செழித்த பூவும் பழமும் கொண்டவன், அறிவில்லாத அரசன் திருதராஷ்டிரன் அதன் வேர்.
5.29.53
युधिष्ठिरो धर्ममयो महाद्रुमः ।
स्कन्धोऽर्जुनो भीमसेनोऽस्य शाखाः ।
माद्रीपुत्रौ पुष्पफले समृद्धे ।
मूलं त्वहं ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ॥ ५.२९.५३ ॥
யுதிஷ்டிரர் தர்மமயமான பெரிய மரம். அர்ஜுனன் அதன் தண்டு, பீமசேனன் அதன் கிளைகள். மாத்ரியின் இரு மகன்களும் பூக்களும் கனிகளுமாகச் செழித்துள்ளனர். ஆனால் அதன் வேர் நானே, பிரம்மமும் பிராமணர்களும்.
5.29.54
वनं राजा धृतराष्ट्रः सपुत्रः ।
सिंहा वने सञ्जय पाण्डवेयाः।
सिंहाभिगुप्तं न वनं विनश्येत् ।
सिंहो न नश्येत वनाभिगुप्तः ॥ ५.२९.५४ ॥
அரசன் திருதராஷ்டிரன் தன் மகன்களுடன் ஒரு காடு. சஞ்சயா, பாண்டவர்கள் அந்தக் காட்டின் சிங்கங்கள். சிங்கங்களால் காக்கப்படும் காடு அழியாது, காட்டால் காக்கப்படும் சிங்கமும் அழியாது.
5.29.55
निर्वनो वध्यते सिंहो निःसिंहं वध्यते वनम् ।
तस्मात्सिंहो वनं रक्षेद्वनं सिंहं च पालयेत् ॥ ५.२९.५५ ॥
காடில்லாத சிங்கம் கொல்லப்படும், சிங்கங்களில்லாத காடு அழிக்கப்படும். எனவே சிங்கம் காட்டைக் காக்கட்டும், காடு சிங்கத்தைக் காக்கட்டும்.
5.29.56
वनं राजा धृतराष्ट्रः वने व्याघ्राश्च पाण्डवाः ।
मा वनं छिन्धि सव्याघ्रं व्याघ्रा नेशुर्वनं विना ॥ ५.२९.५६ ॥
அரசன் திருதராஷ்டிரன் ஒரு காடு, அக்காட்டில் பாண்டவர்கள் புலிகள். புலிகளுடன் கூடிய காட்டை வெட்டாதே. காடின்றி புலிகள் அழியும்.
5.29.57
निर्वनो वध्यते व्याघ्रो निर्व्याघ्रं छिद्यते वनम् ।
तस्माद्व्याघ्रो वनं रक्षेद्वयं व्याघ्रं च पालयेत् ॥ ५.२९.५७ ॥
காடில்லாத புலி கொல்லப்படும், புலிகளில்லாத காடு வெட்டப்படும். எனவே புலி காட்டைக் காக்கட்டும், நாம் புலியைக் காக்கலாம்.
5.29.58
लताधर्मा धार्तराष्ट्राः सालाः सञ्जय पाण्डवाः ।
न लता वर्धते जातु महाद्रुममनाश्रिता ॥ ५.२९.५८ ॥
சஞ்சயா, தார்த்தராஷ்டிரர்கள் கொடிகளைப் போன்றவர்கள்; பாண்டவர்கள் சால மரங்கள். பெரிய மரத்தைப் பற்றாமல் கொடி ஒருபோதும் வளர்வதில்லை.
5.29.59
स्थिताः शुश्रूषितुं पार्थाः स्थिता योद्धुमरिन्दमाः ।
यत्कृत्यं धृतराष्ट्रस्य तत्करोतु नराधिपः ॥ ५.२९.५९ ॥
பிருதையின் மகன்கள், எதிரிகளை அடக்குபவர்கள், பணிவிடை செய்யவும் போருக்கும் தயாராக நிற்கின்றனர். திருதராஷ்டிரனின் கடமை எதுவோ, அதை அந்த அரசன் செய்யட்டும்.
5.29.60
स्थिताः शमे महात्मानः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
योधाः समर्थास्तद्विद्वन्नाचक्षीथा यथातथम् ॥ ५.२९.६० ॥
மகாத்மாக்களும் தர்மம் பின்பற்றுபவர்களுமான பாண்டவர்கள் அமைதியில் நிலைத்திருக்கின்றனர்; அவர்கள் போர்வீரர்களாக வல்லவர்களுமாவர். அறிஞனே, இதை உள்ளபடி சொல்லாதே.