Mahābhārata · Adhyāya 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
Oh Sañjaya, sea bueno o malo, niño o anciano, débil o fuerte, el Creador somete a todos a su dominio.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
El Señor, tras decretarlo de antemano, da sabiduría al necio y necedad al sabio; él lo da todo.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
Explica con exactitud la fuerza a quien desea saberla; luego, tras deliberar el consejo, habla con verdad y como complacido.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
Oh Gāvalgaṇi, habiendo ido a los Kurus, saluda al poderoso Dhṛtarāṣṭra, toma sus pies y luego pregunta por su bienestar.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
Y dile, sentado y rodeado de los Kurus: Oh rey, por tu propio valor los Pāṇḍavas viven felices.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
Oh domador de enemigos, por tu favor tus hijos han obtenido el reino. Habiéndolos establecido primero en el reino, no los desatiendas mientras perecen.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
Todo esto no basta para una sola persona, oh Sañjaya. Querido, vivamos unidos; no caigas bajo el dominio de los enemigos.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
Asimismo, a Bhīṣma, hijo de Śantanu, abuelo de los Bhāratas, inclina la cabeza y di mi nombre.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
Tras saludar, debes decir a nuestro abuelo: por medio de ti, el linaje de Śantanu, cuando se había hundido, fue levantado de nuevo.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
Querido abuelo, actúa así según tu propio criterio, para que tus nietos vivan con afecto unos hacia otros.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
Asimismo, di a Vidura, consejero de los Kurus: gentil amigo, deseando el bien de Yudhiṣṭhira, habla palabras de no guerra.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
Luego, a Duryodhana, el príncipe intolerante sentado en medio de los Kurus, habla una y otra vez, apaciguándolo.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
Cuando dejaste pasar que esta inocente Kṛṣṇā fuera traída a la asamblea, soportamos ese dolor para no destruir a los Kurus.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
Así los Pāṇḍavas soportaron todas las aflicciones, anteriores y posteriores, aunque eran fuertes; todo esto lo saben los Kurus.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
Oh gentil, que nos desterraste vestidos con pieles de ciervo — ese dolor lo soportamos para que no destruyeras a los Kurus.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
Con tu consentimiento, Duḥśāsana arrastró a Kṛṣṇā por el cabello, sin respeto a Kuntī; eso también lo dejamos pasar.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
Entonces, domador de enemigos, obtengamos nuestra parte justa; toro de los hombres, aparta tu mente codiciosa de lo que es ajeno.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
Oh rey, así habría paz y afecto mutuo; danos, a quienes deseamos la paz, siquiera una parte del reino.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
Avisthala, Vṛkasthala, Mākandī y Vāraṇāvata: que sea aquí nuestra morada uno de ellos, y un quinto cualquiera.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
Entrega cinco aldeas a mis cinco hermanos, oh Suyodhana. Que haya paz para nosotros y para nuestros parientes, oh Sañjaya de gran sabiduría.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
Que un hermano siga a otro hermano, que un padre se una a su hijo. Que los Pāñcālas vengan sonrientes junto a los Kurus.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
Deseo que los Pāñcālas permanezcan ilesos y que yo pueda verlos. Oh querido, oh toro de los Bharatas, que todos, con corazón alegre, estén por la paz.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
Soy suficiente para la paz, oh Sañjaya, y también suficiente para la guerra. Por el dharma y la riqueza, soy suficiente tanto para la dulzura como para la dureza.