Mahābhārata · Adhyāya 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
O Sañjaya, ob gut oder böse, Kind oder Greis, schwach oder stark, der Schöpfer bringt sie alle in seine Gewalt.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
Der Herr gibt, nachdem er es zuvor bestimmt hat, dem Toren Gelehrsamkeit und dem Weisen Torheit; er gibt alles.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
Sage dem, der seine Stärke kennen will, genau, wie sie ist; dann, nach Beratung, rede wahrhaftig und wie erfreut.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
O Gāvalgaṇi, geh zu den Kurus, grüße den mächtigen Dhṛtarāṣṭra, umfasse seine Füße und frage dann nach seinem Wohlergehen.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
Und sag ihm, der, umgeben von den Kurus, dasitzt: O König, nur durch deine Tapferkeit leben die Pāṇḍavas glücklich.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
O Bezwinger der Feinde, durch deine Gunst haben deine Söhne das Königreich erlangt. Nachdem du sie zuerst im Reich eingesetzt hast, vernachlässige sie nicht, während sie zugrunde gehen.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
All dies genügt nicht einem Einzelnen, o Sañjaya. Lieber, lasst uns vereint leben; gerate nicht in die Gewalt der Feinde.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
Ebenso soll du Bhīṣma, dem Sohn Śantanus, dem Großvater der Bhāratas, mit gesenktem Haupt meinen Namen nennend grüßen.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
Nach dem Gruß sollst du zu unserem Großvater sagen: Durch dich wurde das Geschlecht Śantanus, als es versunken war, wieder emporgehoben.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
Lieber Großvater, handle nach deinem eigenen Urteil so, dass deine Enkel in Zuneigung zueinander leben.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
Ebenso sollst du zu Vidura, dem Ratgeber der Kurus, sagen: Sanfter, im Wunsch nach Yudhiṣṭhiras Wohl, sprich Worte ohne Krieg.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
Dann sollst du zu Duryodhana, dem zornigen Prinzen, der mitten unter den Kurus sitzt, immer wieder besänftigend sprechen.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
Dass du es duldetest, als diese unschuldige Kṛṣṇā in die Versammlung geschleift wurde, das Leid haben wir ertragen, um die Kurus nicht zu vernichten.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
So haben die Pāṇḍavas alle Leiden, frühere wie spätere, ertragen, obwohl sie stark waren; all das wissen die Kurus.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
O Sanfter, dass du uns, in Hirschfelle gekleidet, verbannt hast — dieses Leid haben wir ertragen, damit du die Kurus nicht vernichtest.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
Mit deiner Zustimmung zerrte Duḥśāsana Kṛṣṇā an den Haaren, Kuntī missachtend; auch das haben wir übergangen.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
Also, Feindbezwinger, lass uns unseren gebührenden Anteil erhalten; Stier unter den Menschen, wende deinen gierigen Sinn vom fremden Gut ab.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
O König, so würde Frieden und gegenseitige Zuneigung herrschen; gib uns, die wir Frieden wünschen, wenigstens einen Teil des Reiches.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
Avisthala, Vṛkasthala, Mākandī und Vāraṇāvata – möge hier eines davon und ein fünftes noch dazu unser Aufenthaltsort sein.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
Gib meinen fünf Brüdern fünf Dörfer, Suyodhana. Möge Frieden sein für uns und unsere Verwandten, o Sañjaya von großer Weisheit.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
Ein Bruder folge dem anderen, ein Vater möge sich mit seinem Sohn vereinen. Die Pāñcālas sollen lächelnd mit den Kurus zusammenkommen.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
Ich wünsche, dass die Pāñcālas unversehrt bleiben und dass ich sie sehen kann. O Lieber, o Stier der Bharatas, mögen alle mit frohem Herzen für den Frieden sein.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
Ich bin bereit für den Frieden, o Sañjaya, und ebenso für den Krieg. Um des Dharma und des Reichtums willen bin ich sowohl zur Sanftmut als auch zur Härte bereit.