మహాభారతం · అధ్యాయం 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
ఓ సంజయా, మంచివాడైనా చెడ్డవాడైనా, బాలుడైనా వృద్ధుడైనా, బలహీనుడైనా బలవంతుడైనా, విధాత అందరినీ తన వశంలో ఉంచుతాడు.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
ఈశానుడు ముందుగానే నిర్ణయించి, బాలునికి పాండిత్యాన్ని, పండితునికి బాలత్వాన్ని ఇస్తాడు; అన్నింటినీ ఆయనే ఇస్తాడు.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
తెలుసుకోవాలనుకునే వానికి బలాన్ని యథాతథంగా చెప్పు; తర్వాత ఆలోచించి, సత్యంగా, సంతోషంగా చెప్పు.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
గావల్గణీ, కురువుల వద్దకు వెళ్లి మహాబలుడైన ధృతరాష్ట్రునికి నమస్కరించి, పాదాలు తాకి, తర్వాత ఆయన క్షేమాన్ని అడుగు.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
కురువులతో చుట్టుముట్టబడి కూర్చున్న ఆయనతో ఇలా చెప్పు: ఓ రాజా, నీ పరాక్రమం వల్లనే పాండవులు సుఖంగా జీవిస్తున్నారు.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
శత్రుదమనా, నీ అనుగ్రహం వల్ల నీ పుత్రులు రాజ్యాన్ని పొందారు; ముందుగా వారిని రాజ్యంలో నిలబెట్టి, నశిస్తున్న వారిని విస్మరించకు.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
ఇవన్నీ ఒక్కరికే చాలవు, సంజయా. ప్రియుడా, కలిసి జీవిద్దాం; శత్రువుల వశమై పోవద్దు.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
అలాగే భారతుల పితామహుడు శంతనుని కుమారుడు భీష్ముడికి, నా పేరు చెప్పి తలవంచి నమస్కరించు.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
నమస్కరించిన తరువాత మా పితామహునితో ఇలా చెప్పాలి: మీ వల్ల శంతను వంశం మునిగినప్పుడు మళ్లీ పైకెత్తబడింది.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
ప్రియమైన పితామహా, మీ స్వమతం ప్రకారం అలా చేయండి; మీ మనవలు ఒకరిపట్ల ఒకరు ప్రేమతో జీవించాలి.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
అలాగే కురువుల మంత్రి విదురునితో చెప్పు: సౌమ్యుడా, యుధిష్ఠిరునికి హితం కోరి యుద్ధం వద్దనే మాట చెప్పు.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
తరువాత కురువుల మధ్య కూర్చున్న, కోపిష్ఠి రాజపుత్రుడైన దుర్యోధనునితో మళ్లీ మళ్లీ బ్రతిమాలుతూ చెప్పు.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
నిర్దోషురాలైన ఈ కృష్ణను సభకు తెచ్చినప్పుడు నీవు ఉపేక్షించావు; ఆ దుఃఖాన్ని మేము సహించాము, కురువులను నాశనం చేయకూడదని.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
ఈ విధంగా పాండవులు ముందు వెనుక వచ్చిన క్లేశాలన్నింటినీ సహించారు; బలవంతులైనప్పటికీ — ఇది కురువులందరికీ తెలుసు.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
సౌమ్యుడా, నీవు మమ్మల్ని జింక చర్మాలు ధరింపజేసి బహిష్కరించినది — ఆ దుఃఖాన్ని మేము సహించాము, నీవు కురువులను నాశనం చేయకుండా.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
నీ అనుమతితో దుఃశాసనుడు కుంతిని లెక్కచేయక కృష్ణను జుట్టు పట్టి ఈడ్చాడు; దానినీ మేము ఉపేక్షించాము.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
కాబట్టి, శత్రువులను దహించేవాడా, మనకు తగిన మన భాగాన్ని పొందుదాం; నరశ్రేష్ఠుడా, పరధనంపై ఆశించే నీ బుద్ధిని మరలించు.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
రాజా, ఈ విధంగా శాంతి, పరస్పర ప్రీతి కలుగుతాయి; శాంతిని కోరేవారమైన మాకు రాజ్యంలో ఒక భాగమైనా ఇవ్వు.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
అవిస్థలం, వృకస్థలం, మాకంది, వారణావతం — వీటిలో ఒకటి, ఐదవది మరొకటి ఇక్కడ మా నివాసం కావాలి.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
సుయోధనా, నా ఐదుగురు సోదరులకు ఐదు గ్రామాలను ఇవ్వు. మహాప్రాజ్ఞ సంజయా, మాకు మా బంధువులతో కలిసి శాంతి కలుగుగాక.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
అన్న తమ్ముని అనుసరించుగాక, తండ్రి కొడుకుతో కలవుగాక. పాంచాలులు నవ్వుతూ కౌరవులతో కలిసి రావలెను.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
పాంచాలురను క్షేమంగా ఉంచాలని, వారిని చూడాలని నేను కోరుతున్నాను. తాతా, భరతర్షభా, అందరూ ప్రసన్నమనస్కులై శాంతి కోసం ఉండుగాక.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
సంజయా, నేను శాంతికి సమర్థుడను; యుద్ధానికీ సమర్థుడనే. ధర్మార్థాల కోసం నేను మృదుత్వానికీ, కఠినత్వానికీ సమర్థుడను.