ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
ಓ ಸಂಜಯ, ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟವನಾಗಲಿ, ಬಾಲಕನಾಗಲಿ ವೃದ್ಧನಾಗಲಿ, ದುರ್ಬಲನಾಗಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಲಿ, ಧಾತೃ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
ಈಶಾನನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಮೂಢನಿಗೆ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನೂ ಪಂಡಿತನಿಗೆ ಮೂಢತೆಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನೇ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಬಲವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು; ಬಳಿಕ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸತ್ಯವಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡು.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
ಗಾವಲ್ಗಣೇ, ಕುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪಾದ ಮುಟ್ಟಿ, ಬಳಿಕ ಅವನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸು.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
ಕುರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು: ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದಲೇ ಪಾಂಡವರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ; ಮೊದಲು ಅವರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಡ.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಜಯ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬದುಕೋಣ; ಶತ್ರುಗಳ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತರ ಪಿತಾಮಹ ಶಂತನುಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು: ನಿಮ್ಮಿಂದ ಶಂತನುವಿನ ವಂಶ ಮುಳುಗಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
ಪ್ರಿಯ ಪಿತಾಮಹರೇ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ; ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬದುಕಲಿ.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕುರುಗಳ ಮಂತ್ರಿ ವಿದುರರಿಗೆ ಹೇಳು: ಸೌಮ್ಯನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದ ಮಾತು ಆಡು.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
ನಂತರ ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿರುವ, ಕೋಪಿಷ್ಠ ರಾಜಕುಮಾರ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಪದೇಪದೇ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳು.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಈ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ ನೀನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆ; ಆ ದುಃಖವನ್ನು ನಾವು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆವು, ಕುರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸದಿರಲು.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಂಡವರು ಹಿಂದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿದರು; ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ — ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕುರುಗಳು ಬಲ್ಲರು.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
ಸೌಮ್ಯನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಿದ್ದು — ಆ ದುಃಖವನ್ನು ನಾವು ಸಹಿಸಿದೆವು, ನೀನು ಕುರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡದಿರಲು.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ದುಃಶಾಸನನು ಕುಂತಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದನು; ಅದನ್ನೂ ನಾವು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆವು.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವನೇ, ನಮಗೆ ಸಲ್ಲುವ ನಮ್ಮ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ; ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪರಧನದ ಮೇಲಿನ ಆಸೆಯ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
ರಾಜನೇ, ಹೀಗಾದರೆ ಶಾಂತಿಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಶಾಂತಿ ಬಯಸುವ ನಮಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನಾದರೂ ಕೊಡು.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
ಅವಿಸ್ಥಲ, ವೃಕಸ್ಥಲ, ಮಾಕಂದೀ, ವಾರಣಾವತ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಐದನೆಯದಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
ಸುಯೋಧನ, ನನ್ನ ಐವರು ಸೋದರರಿಗೆ ಐದು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಕೊಡು. ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಸಂಜಯ, ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೂ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ, ತಂದೆ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲಿ. ಪಾಂಚಾಲರು ನಗುತ್ತಾ ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
ಪಾಂಚಾಲರು ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿರಲಿ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಮಗನೇ, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಇರಲಿ.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
ಸಂಜಯ, ನಾನು ಶಾಂತಿಗೆ ಸಮರ್ಥನು; ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥನು. ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮೃದುತ್ವಕ್ಕೂ ಕಠಿಣತೆಗೂ ಸಮರ್ಥನು.