മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
സഞ്ജയാ, നല്ലവനോ ചീത്തയോ, കുട്ടിയോ വൃദ്ധനോ, ദുർബലനോ ബലവാനോ ആകട്ടെ, വിധാതാവ് എല്ലാവരെയും തന്റെ വശത്താക്കുന്നു.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
ഈശാനൻ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച്, അജ്ഞന് പാണ്ഡിത്യവും പണ്ഡിതന് അജ്ഞതയും നൽകുന്നു; എല്ലാം അവനാണ് നൽകുന്നത്.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ബലത്തെക്കുറിച്ച് യഥാർത്ഥമായി പറയുക; പിന്നെ ആലോചിച്ച്, സത്യമായി, സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കുക.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
ഗാവൽഗണേ, കുരുക്കളുടെ അടുത്തുചെന്ന് മഹാബലനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ വന്ദിച്ച്, പാദങ്ങൾ തൊട്ട്, പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷേമം ചോദിക്കുക.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
കുരുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തോട് പറയുക: രാജാവേ, അങ്ങയുടെ വീര്യത്താൽത്തന്നെ പാണ്ഡവർ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
ശത്രുദമനാ, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാർ രാജ്യം നേടി; ആദ്യം അവരെ രാജ്യത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെ അവഗണിക്കരുത്.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
ഇതെല്ലാം ഒരാൾക്കുപോലും മതിയാകില്ല, സഞ്ജയാ. പ്രിയനേ, ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ജീവിക്കാം; ശത്രുക്കളുടെ വശത്തേക്ക് പോകരുത്.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
അതുപോലെതന്നെ ഭാരതന്മാരുടെ പിതാമഹനായ ശന്തനുപുത്രൻ ഭീഷ്മരെ, എന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ശിരസ്സു നമിച്ച് വന്ദിക്കുക.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
വന്ദിച്ചശേഷം ഞങ്ങളുടെ പിതാമഹനോട് പറയണം: അങ്ങയാൽ ശന്തനുവിന്റെ വംശം മുങ്ങിയപ്പോൾ വീണ്ടും ഉയർത്തപ്പെട്ടു.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
പ്രിയ പിതാമഹാ, അവിടുത്തെ സ്വന്തം അഭിപ്രായപ്രകാരം അങ്ങനെ ചെയ്യുക; അങ്ങയുടെ പൗത്രന്മാർ പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
അതുപോലെതന്നെ കുരുക്കളുടെ മന്ത്രിയായ വിദുരനോട് പറയുക: സൗമ്യനേ, യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച് യുദ്ധമില്ലാത്ത വാക്ക് പറയുക.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
പിന്നെ കുരുക്കൾക്ക് നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന, ക്രോധശീലനായ രാജകുമാരൻ ദുര്യോധനനോട് വീണ്ടുംവീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു പറയുക.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
കുറ്റമറ്റവളായ ഈ കൃഷ്ണയെ സഭയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ നീ അവഗണിച്ചു; ആ ദുഃഖം ഞങ്ങൾ സഹിച്ചു, കുരുക്കളെ വധിക്കാതിരിക്കാൻ.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
ഇങ്ങനെ പാണ്ഡവർ മുൻപും പിൻപുമുള്ള ക്ലേശങ്ങളെല്ലാം സഹിച്ചു; ബലവാന്മാരായിരുന്നിട്ടും — ഇതെല്ലാം കുരുക്കൾ അറിയുന്നു.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
സൗമ്യാ, മാൻതോൽ ധരിപ്പിച്ച് നീ ഞങ്ങളെ നാടുകടത്തിയത് — ആ ദുഃഖം ഞങ്ങൾ സഹിച്ചു, നീ കുരുക്കളെ നശിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
നിന്റെ അനുമതിയോടെ ദുശ്ശാസനൻ കുന്തിയെ മാനിക്കാതെ കൃഷ്ണയെ മുടിയ്ക്കു പിടിച്ചു വലിച്ചു; അതും ഞങ്ങൾ അവഗണിച്ചു.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
അതിനാൽ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾക്കു യോജിച്ച സ്വന്തം പങ്കു നേടാം; നരശ്രേഷ്ഠാ, പരധനത്തിലുള്ള ആഗ്രഹബുദ്ധി പിന്തിരിപ്പിക്കൂ.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ സമാധാനവും പരസ്പരസ്നേഹവും ഉണ്ടാകും; സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും തരൂ.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
അവിസ്ഥലം, വൃകസ്ഥലം, മാകന്ദി, വാരണാവതം — ഇവയിൽ ഒന്നും, അഞ്ചാമതായി മറ്റൊന്നും ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമാകട്ടെ.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
സുയോധനാ, എന്റെ അഞ്ചു സഹോദരന്മാർക്ക് അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ നൽകുക. മഹാപ്രാജ്ഞനായ സഞ്ജയാ, ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കൾക്കും സമാധാനമുണ്ടാകട്ടെ.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
സഹോദരൻ സഹോദരനെ അനുഗമിക്കട്ടെ, പിതാവ് പുത്രനോട് ചേരട്ടെ. പാഞ്ചാലർ പുഞ്ചിരിയോടെ കുരുക്കളോടൊപ്പം വരട്ടെ.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
പാഞ്ചാലർ ഒട്ടും ഹാനിയില്ലാതെ ഇരിക്കണമെന്നും അവരെ ഞാൻ കാണണമെന്നും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാവരും പ്രസന്നമനസ്സോടെ സമാധാനത്തിനായി നിൽക്കട്ടെ.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
സഞ്ജയാ, ഞാൻ സമാധാനത്തിന് പര്യാപ്തനാണ്; അതുപോലെ യുദ്ധത്തിനും. ധർമ്മാർത്ഥങ്ങൾക്കായി ഞാൻ മൃദുത്വത്തിനും കാഠിന്യത്തിനും പര്യാപ്തനാണ്.