Mahābhārata · Adhyāya 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
उत सन्तमसन्तं वा बालं वृद्धं च सञ्जय ।
उताबलं बलीयांसं धाता प्रकुरुते वशे ॥ ५.३१.१ ॥
Ó Sañjaya, seja bom ou mau, criança ou velho, fraco ou forte, o Criador põe todos sob o seu domínio.
5.31.2
उत बालाय पाण्डित्यं पण्डितायोत बालताम् ।
ददाति सर्वमीशानः पुरस्ताच्छुक्रमुच्चरन् ॥ ५.३१.२ ॥
O Senhor, tendo ordenado de antemão, dá sabedoria ao tolo e tolice ao sábio; ele dá tudo.
5.31.3
बलं जिज्ञासमानस्य आचक्षीथा यथातथम् ।
अथ मन्त्र मन्त्रयित्वा याथातथ्येन हृष्टवत् ॥ ५.३१.३ ॥
Explica com exatidão a força a quem deseja conhecê-la; depois, tendo deliberado sobre o conselho, fala com verdade e como que satisfeito.
5.31.4
गावल्गणे कुरून्गत्वा धृतराष्ट्रं महाबलम् ।
अभिवाद्योपसंगृह्य ततः पृच्छेरनामयम् ॥ ५.३१.४ ॥
Ó Gāvalgaṇi, tendo ido aos Kurus, saúda o poderoso Dhṛtarāṣṭra, abraça-lhe os pés e depois pergunta pelo seu bem-estar.
5.31.5
ब्रूयाश्चैनं त्वमासीनं कुरुभिः परिवारितम् ।
तवैव राजन्वीर्येण सुखं जीवन्ति पाण्डवाः ॥ ५.३१.५ ॥
E diz-lhe, sentado e cercado pelos Kurus: Ó rei, é pelo teu próprio valor que os Pāṇḍavas vivem felizes.
5.31.6
तव प्रसादाद्बालास्ते प्राप्ता राज्यमरिन्दम ।
राज्ये तान्स्थापयित्वाऽग्रे नोपेक्षस्व विनश्यतः ॥ ५.३१.६ ॥
Ó domador de inimigos, pelo teu favor os teus filhos obtiveram o reino. Tendo-os primeiro estabelecido no reino, não os negligencies enquanto perecem.
5.31.7
सर्वमप्येतदेकस्य नालं सञ्जय कस्यचित् ।
तात संहत्य जीवामो द्विषतां मा वशं गमः ॥ ५.३१.७ ॥
Tudo isto não basta a uma só pessoa, ó Sañjaya. Caro, vivamos unidos; não caias sob o domínio dos inimigos.
5.31.8
तथा भीष्मं शान्तनवं भारतानां पितामहम् ।
शिरसाऽभिवदेथास्त्वं मम नाम प्रकीर्तयन् ॥ ५.३१.८ ॥
Do mesmo modo, a Bhīṣma, filho de Śantanu, avô dos Bhāratas, inclina a cabeça e diz o meu nome.
5.31.9
अभिवाद्य च वक्तव्यस्ततोऽस्माकं पितामहः ।
भवता शन्तनोर्वंशो निमग्नः पुनरुद्धृतः ॥ ५.३१.९ ॥
Depois de saudar, deves dizer ao nosso avô: por teu intermédio, a linhagem de Śantanu, quando afundou, foi novamente erguida.
5.31.10
स त्वं कुरु तथा तात स्वमतेन पितामह ।
यथा जीवन्ति ते पौत्राः प्रीतिमन्तः परस्परम् ॥ ५.३१.१० ॥
Caro avô, age assim segundo o teu próprio juízo, para que os teus netos vivam com afeto uns pelos outros.
5.31.11
तथैव विदुरं ब्रूयाः कुरूणां मन्त्रधारिणम् ।
अयुद्धं सौम्य भाषस्व हितकामो युधिष्ठिरे ॥ ५.३१.११ ॥
Do mesmo modo, dize a Vidura, conselheiro dos Kurus: gentil amigo, desejando o bem de Yudhiṣṭhira, fala palavras de não-guerra.
5.31.12
अथ दुर्योधनं ब्रूया राजपुत्रममर्षणम् ।
मध्ये कुरूणामासीनमनुनीय पुनः पुनः ॥ ५.३१.१२ ॥
Depois, a Duryodhana, o príncipe intolerante sentado no meio dos Kurus, fala repetidamente, apaziguando-o.
5.31.13
अपापां यदुपैक्षस्त्वं कृष्णामेतां सभागताम् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीष्म कुरूनिति ॥ ५.३१.१३ ॥
Quando deixaste passar que esta inocente Kṛṣṇā fosse trazida à assembleia, suportamos essa dor para não destruir os Kurus.
5.31.14
एवं पूर्वापरान्क्लेशानतितिक्षन्त पाण्डवाः ।
बलीयांसोऽपि सन्तो यत्तत्सर्वं कुरवो विदुः ॥ ५.३१.१४ ॥
Assim os Pāṇḍavas suportaram todas as aflições, anteriores e posteriores, embora fossem fortes; tudo isso os Kurus sabem.
5.31.15
यन्नः प्रव्राजयेः सौम्य अजिनैः प्रतिवासितान् ।
तद्दुःखमतितिक्षाम मा वधीषय कुरूनिति ॥ ५.३१.१५ ॥
Ó gentil, que nos exilaste vestidos com peles de veado — essa dor suportamos para que não destruísses os Kurus.
5.31.16
यत्कुन्तीं समतिक्रम्य कृष्णां केशेष्वधर्षयत् ।
दुःशासनस्तेऽनुमते तच्चास्माभिरुपेक्षितम् ॥ ५.३१.१६ ॥
Com o teu consentimento, Duḥśāsana arrastou Kṛṣṇā pelos cabelos, desrespeitando Kuntī; isso também deixamos passar.
5.31.17
अथोचितं स्वकं भागं लभेमहि परन्तप ।
निवर्तय परद्रव्याद्बुद्धिं गृद्धां नरर्षभ ॥ ५.३१.१७ ॥
Então, domador de inimigos, obtenhamos a nossa parte justa; touro entre os homens, afasta a tua mente gananciosa do que é alheio.
5.31.18
शान्तिरेवं भवेद्राजन्प्रीतिश्चैव परस्परम् ।
राज्यैकदेशमपि नः प्रयच्छ शममिच्छताम् ॥ ५.३१.१८ ॥
Ó rei, assim haveria paz e afeto mútuo; dá-nos, que desejamos a paz, ao menos uma parte do reino.
5.31.19
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ।
अवसानं भवत्वत्र किंचिदेकं च पञ्चमम् ॥ ५.३१.१९ ॥
Avisthala, Vṛkasthala, Mākandī e Vāraṇāvata — que um deles, e um quinto qualquer, seja aqui a nossa morada.
5.31.20
भ्रातॄणां देहि पञ्चानां पञ्च ग्रामान्सुयोधन ।
शान्तिर्नोस्तु महाप्राज्ञ ज्ञातिभिः सह सञ्जय ॥ ५.३१.२० ॥
Dá cinco aldeias aos meus cinco irmãos, ó Suyodhana. Que haja paz para nós e para os nossos parentes, ó Sañjaya de grande sabedoria.
5.31.21
भ्राता भ्रातरमन्वेतु पिता पुत्रेण युज्यताम् ।
स्मयमानाः समायान्तु पाञ्चालाः कुरुभिः सह ॥ ५.३१.२१ ॥
Que um irmão siga outro irmão, que um pai se una ao filho. Que os Pāñcālas venham sorrindo junto com os Kurus.
5.31.22
अक्षतान्कुरु पाञ्चालान्पश्येयमिति कामये ।
सर्वे सुमनसस्तात शाम्याय भरतर्षभ ॥ ५.३१.२२ ॥
Desejo que os Pāñcālas permaneçam ilesos e que eu possa vê-los. Ó querido, ó touro dos Bharatas, que todos, de coração alegre, estejam pela paz.
5.31.23
अलमेव शमायास्मि तथा युद्धाय सञ्जय ।
धर्मार्थयोरलं चाहं मृदवे दारुणाय च ॥ ५.३१.२३ ॥
Sou suficiente para a paz, ó Sañjaya, e também para a guerra. Pelo dharma e pela riqueza, sou suficiente tanto para a brandura como para a dureza.