مهابهاراتا · أدهيايا 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
ब्रूहि भूयो महाबुद्धे धर्मार्थसहितं वचः ।
शृण्वतो नास्ति मे तृप्तिर्विचित्राणीह भाषसे ॥ ५.३५.१ ॥
أيها الحكيم العظيم، قل مرة أخرى كلمات مقرونة بالدارما والثروة! فإنني، وأنا أسمع، لا أشبع، لأنك تتكلم هنا بأمور عجيبة.
5.35.2
सर्वतीर्थेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् ।
उभे एते समे स्यातामार्जवं वा विशिष्यते ॥ ५.३५.२ ॥
الاغتسال في جميع المشاهد المقدسة، أو الاستقامة تجاه جميع الكائنات، قد يتساوى هذان الأمران؛ غير أن الاستقامة تُعدّ أفضل.
5.35.3
आर्जवं प्रतिपद्यस्व पुत्रेषु सततं विभो ।
इह कीर्तिं परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.३५.३ ॥
أيها القدير، اسلك دائما الاستقامة مع أبنائك. فإذا نلت هنا شهرة عظيمة، فستبلغ الجنة بعد الموت.
5.35.4
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य पुण्या लोकेषु गीयते ।
तावत्स पुरुषव्याघ्र स्वर्गलोके महीयते ॥ ५.३५.४ ॥
ما دامت شهرة الرجل الطيبة تُتغنّى في العوالم، فبقدر ذلك، يا نمر الرجال، يُكرَّم في عالم السماء.
5.35.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
विरोचनस्य संवादं केशिन्यर्थे सुधन्वना ॥ ५.३५.५ ॥
ويُستشهد هنا أيضاً بهذه الأسطورة القديمة: حوار فيروتشانا وسودهانفان من أجل كيشيني.
5.35.6
केशिन्युवाच ।
किं ब्राह्मणाः स्विच्छ्रेयांसो दितिजाः स्विद्विरोचन ।
अथ केन स्म पर्यङ्कं सुधन्वा नाधिरोहति ॥ ५.३५.६ ॥
قالت كيشيني: يا فيروتشانا، هل البراهمة أفضل، أم أبناء ديتي أفضل؟ فلماذا لا يصعد سودهانفان على الفراش؟
5.35.7
प्राजापत्या हि वै श्रेष्ठा वयं केशिनि सत्तमाः ।
अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः ॥ ५.३५.७ ॥
نحن من نسل برajapati، أفضل الناس وأرفعهم يا كيشيني. هذه العوالم لنا؛ فمن هم الآلهة، ومن هم ثنائيو الولادة؟
5.35.8
केशिन्युवाच ।
इहैवास्स्व प्रतीक्षाव उपस्थाने विरोचन ।
सुधन्वा प्रातरागन्ता पश्येयं वां समागतौ ॥ ५.३५.८ ॥
قالت كيشيني: يا فيروتشانا، اجلس هنا؛ لننتظر في موضع الاجتماع. سيأتي سودهانفان في الصباح؛ سأرى اجتماعكما معًا.
5.35.9
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
सुधन्वानं च मां चैव प्रातर्द्रष्टासि सङ्गतौ ॥ ५.३५.९ ॥
قال فيروتشانا: أيتها الكريمة، أيتها الجبانة، سأفعل كما تقولين. في الصباح سترين سودهانفان وأنا مجتمعين.
5.35.10
सुधन्वोवाच ।
अन्वालभे हिरण्मयं प्राह्रादेऽहं तवासनम् ।
एकत्वमुपसम्पन्नो न त्वासेयं त्वया सह ॥ ५.३५.१० ॥
قال سودهانفان: يا ابن برهرادا، ألمس مقعدك الذهبي. وإن بلغتُ الوحدة معك، فلن أجلس معك.
5.35.11
अन्वाहरन्तु फलकं कूर्चं वाप्यथ वा बृसीम् ।
सुधन्वन्न त्वमर्होऽसि मया सह समासनम् ॥ ५.३५.११ ॥
قال فيروتشانا: فليؤتَ بلوح، أو وسادة من عشب الكوشا، أو حصيرة. يا سودهانفان، لست أهلاً للجلوس معي على مقعد واحد.
5.35.12
सुधन्वोवाच ।
पितापि ते समासीनमुपासीतैव मामधः ।
बालः सुखैधितो गेहे न त्वं किञ्चन बुध्यसे ॥ ५.३५.१२ ॥
قال سودهانفان: حتى أباك، لو جلس بجانبي، لأجلسني أسفل. يا فتى، أنت الذي نشأ في بيت منعّم لا تفهم شيئاً.
5.35.13
हिरण्यं च गवाश्वं च यद्वित्तमसुरेषु नः ।
सुधन्वन्विपणे तेन प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१३ ॥
الذهب والماشية والخيل — كل ما لدينا من ثروة عند الأسورا — يا سودهانفان، لنرهن ذلك ونطرح سؤالاً يعرفه من يعرف.
5.35.14
सुधन्वोवाच ।
हिरण्यं च गवाश्वं च तवैवास्तु विरोचन ।
प्राणयोस्तु पणं कृत्वा प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१४ ॥
قال سودهانفان: يا فيروتشانا، ليكن الذهب والماشية والخيل لك. لكن، إذ نرهن حياتينا كلتينا، لنطرح سؤالاً يعرفه من يعرف.
5.35.15
आवां कुत्र गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
न हि देवेष्वहं स्थाता न मनुष्येषु कर्हिचित् ॥ ५.३५.१५ ॥
فيروتشانا: بعد أن رُهنت حياتنا، إلى أين نذهب نحن الاثنين؟ فلن أقف أبداً بين الآلهة، ولا بين البشر.
5.35.16
सुधन्वोवाच ।
पितरं ते गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
पुत्रस्यापि स हेतोर्हि प्रह्रादो नानृतं वदेत् ॥ ५.३५.१६ ॥
قال سودهانفان: بعد أن رُهنت حياتنا، لنذهب إلى أبيك. فحتى من أجل ابنه نفسه لن يقول برهلاد كذباً.
5.35.17
इमौ तौ सम्प्रदृश्येते याभ्यां न चरितं सह ।
आशीविषाविव क्रुद्धावेकमार्गमिहागतौ ॥ ५.३५.१७ ॥
هذان اللذان يُريان، ما سارا معاً قط، قد جاءا إلى طريق واحد هنا كحيّتين غاضبتين.
5.35.18
किं वै सहैव चरतो न पुरा चरतः सह ।
विरोचनैतत्पृच्छामि किं ते सख्यं सुधन्वना ॥ ५.३५.१८ ॥
برهلاد: هل تسيران أنتما الاثنان معاً حقاً، أم لم تسيرا معاً من قبل؟ يا فيروتشانا، أسألك هذا: ما الصداقة التي بينك وبين سودهانفان؟
5.35.19
न मे सुधन्वना सख्यं प्राणयोर्विपणावहे ।
प्रह्राद तत्त्वां पृच्छामि मा प्रश्नमनृतं वदीः ॥ ५.३५.१९ ॥
لا صداقة بيني وبين سُدهَنْوَن؛ نحن الاثنان نراهن بحياتنا. يا برهلاد، أسألك: لا تجب على هذا السؤال بالكذب.
5.35.20
उदकं मधुपर्कं चाप्यानयन्तु सुधन्वने ।
ब्रह्मन्नभ्यर्चनीयोऽसि श्वेता गौः पीवरीकृता ॥ ५.३५.२० ॥
ليُحضَر ماءٌ وقربانُ مَدهوبَرْكَ لسُدهَنْوَن. أيها البراهمي، أنت جدير بالإكرام؛ وليُؤتَ أيضًا ببقرةٍ بيضاء مسمّنة.
5.35.21
सुधन्वोवाच ।
उदकं मधुपर्कं च पथ एवार्पितं मम ।
प्रह्राद त्वं तु नौ प्रश्नं तथ्यं प्रब्रूहि पृच्छतोः ॥ ५.३५.२१ ॥
لقد قُدِّم إليّ الماء وقربان مَدهوبَرْكَ في الطريق. يا برهلاد، أجِبنا نحن السائلين بالحق.
5.35.22
पुत्रो वान्यो भवान्ब्रह्मन्साक्ष्ये चैव भवेत्स्थितः ।
तयोर्विवदतोः प्रश्नं कथमस्मद्विधो वदेत् ॥ ५.३५.२२ ॥
أيها البراهمي، سواءٌ كنتَ ابنًا أو غيرَه، فأنت قائم شاهدًا؛ فكيف يجيب مثلُنا عن سؤال ذينك المتنازعَين؟
5.35.23
अथ यो नैव प्रब्रूयात्सत्यं वा यदि वानृतम् ।
एतत्सुधन्वन्पृच्छामि दुर्विवक्ता स्म किं वसेत् ॥ ५.३५.२३ ॥
ومن لا يقول حقًا ولا باطلًا البتّة — يا سُدهَنْوَن، أسأل هذا: أين ينبغي أن يقيم الكاذب؟
5.35.24
सुधन्वोवाच ।
यां रात्रिमधिविन्ना स्त्री यां चैवाक्षपराजितः ।
यां च भाराभितप्ताङ्गो दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२४ ॥
الليلةُ التي تحزَنُ فيها المرأة، والليلةُ التي يقضيها المغلوبُ في النرد، والليلةُ التي تحترقُ فيها الأطرافُ من الحمل — فتلك الليلة ينبغي أن يقيم فيها الكاذب.
5.35.25
नगरे प्रतिरुद्धः सन्बहिर्द्वारे बुभुक्षितः ।
अमित्रान्भूयसः पश्यन्दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२५ ॥
محاصرًا في المدينة، جائعًا خارج الباب، يرى أعداءً كثيرين — فليقم الكاذب في تلك الحال.
5.35.26
पञ्च पश्वनृते हन्ति दश हन्ति गवानृते ।
शतमश्वानृते हन्ति सहस्रं पुरुषानृते ॥ ५.३५.२६ ॥
بالكذب عن الماشية يهلك خمسة، وبالكذب عن الأبقار عشرة، وعن الخيل مائة، وعن الرجال ألفًا.
5.35.27
हन्ति जातानजातांश्च हिरण्यार्थेऽनृतं वदन् ।
सर्वं भूम्यनृते हन्ति मा स्म भूम्यनृतं वदीः ॥ ५.३५.२७ ॥
من يكذب من أجل الذهب يهلك المولودين وغير المولودين؛ وبالكذب عن الأرض يهلك كل شيء — فلا تكذب عن الأرض.
5.35.28
मत्तः श्रेयानङ्गिरा वै सुधन्वा त्वद्विरोचन ।
मातास्य श्रेयसी मातुस्तस्मात्त्वं तेन वै जितः ॥ ५.३५.२८ ॥
يا فيروتشانا، أفضل مني هو سودهانفان ابن أنغيراس، وأفضل منك؛ أمه أفضل من أمه، ولذلك هُزِمتَ على يده.
5.35.29
विरोचन सुधन्वायं प्राणानामीश्वरस्तव ।
सुधन्वन्पुनरिच्छामि त्वया दत्तं विरोचनम् ॥ ५.३५.२९ ॥
يا فيروتشانا، هذا سودهانفان هو سيد أنفاس حياتك. يا سودهانفان، أريد مرة أخرى فيروتشانا الذي وهبته أنت.
5.35.30
सुधन्वोवाच ।
यद्धर्ममवृणीथास्त्वं न कामादनृतं वदीः ।
पुनर्ददामि ते तस्मात्पुत्रं प्रह्राद दुर्लभम् ॥ ५.३५.३० ॥
قال سودهانفان: لأنك اخترت الدَّرْمَا ولم تقل كذبًا من هوى، فلذلك أعيد إليك يا برهلاد ذلك الابن النادر.
5.35.31
एष प्रह्राद पुत्रस्ते मया दत्तो विरोचनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्कुमार्याः संनिधौ मम ॥ ५.३५.३१ ॥
يا برهلادا، هذا ابنك فيروتشانا، وقد وهبته لك. ليغسل قدمي أمام الفتاة.
5.35.32
तस्माद्राजेन्द्र भूम्यर्थे नानृतं वक्तुमर्हसि ।
मा गमः ससुतामात्योऽत्ययं पुत्राननुभ्रमन् ॥ ५.३५.३२ ॥
لذلك، يا سيد الملوك، لا ينبغي أن تقول الكذب من أجل الأرض. لا تذهب إلى الهلاك مع أبنائك ووزرائك، تتيه وراء أبنائك.
5.35.33
न देवा यष्टिमादाय रक्षन्ति पशुपालवत् ।
यं तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम् ॥ ५.३५.३३ ॥
لا تحمي الآلهة كما يحمي الرعاة بالعصا؛ بل من يريدون حمايته يقسمون له بالحكمة.
5.35.34
यथा यथा हि पुरुषः कल्याणे कुरुते मनः ।
तथा तथास्य सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः ॥ ५.३५.३४ ॥
كلما وجّه الإنسان قلبه نحو الخير، تحققت جميع غاياته؛ ولا شك في ذلك.
5.35.35
न छन्दांसि वृजिनात्तारयन्ति मायाविनं मायया वर्तमानम् ।
नीडं शकुन्ता इव जातपक्षा श्छन्दांस्येनं प्रजहत्यन्तकाले ॥ ५.३५.३५ ॥
لا تنقذ الفيدا المخادع الذي يعيش بالخداع من الذنب؛ كما تترك الطيور ذات الأجنحة النامية عشّها، كذلك تتركه الفيدا عند لحظة الموت.
5.35.36
मत्तापानं कलहं पूगवैरं भार्यापत्योरन्तरं ज्ञातिभेदम् ।
राजद्विष्टं स्त्रीपुमांसोर्विवादं वर्ज्यान्याहुर्यश्च पन्थाः प्रदुष्टः ॥ ५.३५.३६ ॥
شرب الخمر، والشجار، والعداوة بين الجماعات، والخلاف بين الزوج والزوجة، وانقسام الأقارب، وكراهية الملك، والنزاع بين الرجل والمرأة، والطريق الفاسد — يُقال إن هذه أمور يجب اجتنابها.
5.35.37
सामुद्रिकं वणिजं चोरपूर्वं शलाकधूर्तं च चिकित्सकं च ।
अरिं च मित्रं च कुशीलवं च नैतान्साक्ष्येष्वधिकुर्वीत सप्त ॥ ५.३५.३७ ॥
البحّار، والتاجر، ومن كان لصًا من قبل، والغشاش بالنرد والشلاكا، والطبيب، والعدو، والصديق، والمنشد أو الممثل، هؤلاء السبعة لا ينبغي قبولهم شهودًا.
5.35.38
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ।
एतानि चत्वार्यभयङ्कराणि भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि ॥ ५.३५.३८ ॥
إقامة النار من باب الكبرياء، والصمت من باب الكبرياء، والدرس من باب الكبرياء، والقربان من باب الكبرياء: هذه الأربعة مخيفة، وإن لم تُؤدَّ على وجهها لم تجلب إلا الخوف.
5.35.39
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक्पारदारिकः ॥ ५.३५.३९ ॥
المُضرم للنار، والمُسمِّم، وآكل طعام الكُندا، وبائع السوما، ومُحدِث الفرقة، والنمّام، ومُخون الأصدقاء، والزاني بزوجة غيره.
5.35.40
भ्रूणहा गुरुतल्पी च यश्च स्यात्पानपो द्विजः ।
अतितीक्ष्णश्च काकश्च नास्तिको वेदनिन्दकः ॥ ५.३५.४० ॥
قاتل الجنين، ومن يضاجع زوجة معلّمه، والمولود مرتين الذي يشرب الخمر، والشديد القسوة، والشبيه بالغراب في الطمع والمكر، والملحد، ومُزدري الفيدا.
5.35.41
स्रुवप्रग्रहणो व्रात्यः कीनाशश्चार्थवानपि ।
रक्षेत्युक्तश्च यो हिंस्यात्सर्वे ब्रह्महणैः समाः ॥ ५.३५.४१ ॥
من يحمل ملعقة السروفا، والفراتيا المنبوذ، والفلاح البخيل أو القاسي وإن كان غنيًا، ومن يؤذي وقد أُمر بالحماية: هؤلاء جميعًا كقاتلي البراهمة.
5.35.42
तृणोल्कया ज्ञायते जातरूपं युगे भद्रो व्यवहारेण साधुः ।
शूरो भयेष्वर्थकृच्छ्रेषु धीरः कृच्छ्रास्वापत्सु सुहृदश्चारयश्च ॥ ५.३५.४२ ॥
يُختبر الذهب بشعلة من قشّ؛ ويُعرف الخيّر والصالح بسلوكه؛ ويُعرف الشجاع في الخوف والضيق المالي؛ وفي الشدائد العظيمة يُعرف الثابت والصديق والعدو.
5.35.43
जरा रूपं हरति हि धैर्यमाशा मृत्युः प्राणान्धर्मचर्यामसूया ।
क्रोधः श्रियं शीलमनार्यसेवा ह्रियं कामः सर्वमेवाभिमानः ॥ ५.३५.४३ ॥
يسلب الهرم الجمال، ويسلب الرجاء الثبات، ويسلب الموت الأنفاس، ويسلب الحسد أداء الدارما. ويسلب الغضب الثروة، وخدمة الأدنياء تسلب حسن السلوك، والشهوة تسلب الحياء، والكبرياء يسلب كل شيء.
5.35.44
श्रीर्मङ्गलात्प्रभवति प्रागल्भ्यात्सम्प्रवर्धते ।
दाक्ष्यात्तु कुरुते मूलं संयमात्प्रतितिष्ठति ॥ ५.३५.४४ ॥
تنشأ الثروة من السعادة، وتنمو بالجرأة، وتضرب جذورها بالمهارة، وتثبت بضبط النفس.
5.35.45
अष्टौ गुणाः पुरुषं दीपयन्ति प्रज्ञा च कौल्यं च दमः श्रुतं च ।
पराक्रमश्चाबहुभाषिता च दानं यथाशक्ति कृतज्ञता च ॥ ५.३५.४५ ॥
ثماني صفات تُنير الرجل: الحكمة، ونبل السلوك، وضبط النفس، والعلم، والشجاعة، وقلة الكلام، والعطاء بقدر الاستطاعة، والامتنان.
5.35.46
एतान्गुणांस्तात महानुभावा नेको गुणः संश्रयते प्रसह्य ।
राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान्गुणानेष गुणोऽतिभाति ॥ ५.३५.४६ ॥
يا عزيزي، لا يتمسك أصحاب النفوس العظيمة قسراً بصفة واحدة من هذه الصفات. فإذا أكرم الملك إنساناً، لمعت هذه الصفة الواحدة فوق جميع صفاته الأخرى.
5.35.47
अष्टौ नृपेमानि मनुष्यलोके स्वर्गस्य लोकस्य निदर्शनानि ।
चत्वार्येषामन्ववेतानि सद्भि श्चत्वार्येषामन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४७ ॥
أيها الملك، هذه الثماني هي علامات العالم السماوي في عالم البشر. أربع منها يتمسك بها الأخيار، وأربع يتبعها الأخيار.
5.35.48
यज्ञो दानमध्ययनं तपश्च चत्वार्येतान्यन्ववेतानि सद्भिः ।
दमः सत्यमार्जवमानृशंस्यं चत्वार्येतान्यन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४८ ॥
القربان والعطاء والدرس والتقشف، هذه الأربعة يتبعها الأخيار؛ ضبط النفس والصدق والاستقامة والرحمة، هذه الأربعة يمارسها الصالحون.
5.35.49
न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम् ।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति न तत्सत्यं यच्छलेनानुविद्धम् ॥ ५.३५.४९ ॥
ليست بمجلس ما لا شيوخ فيه، وليسوا شيوخا من لا يتكلمون بالدارما. وليست بدارما ما لا حق فيه، وليس بحق ما اختلط بالمكر.
5.35.50
सत्यं रूपं श्रुतं विद्या कौल्यं शीलं बलं धनम् ।
शौर्यं च चित्रभाष्यं च दश संसर्गयोनयः ॥ ५.३५.५० ॥
الصدق، والجمال، والعلم، والمعرفة، والنسب الكريم، وحسن السلوك، والقوة، والثروة، والشجاعة، والكلام الحسن — هذه العشرة هي مصادر الصحبة.
5.35.51
पापं कुर्वन्पापकीर्तिः पापमेवाश्नुते फलम् ।
पुण्यं कुर्वन्पुण्यकीर्तिः पुण्यमेवाश्नुते फलम् ॥ ५.३५.५१ ॥
من يفعل الشر، ذو السمعة السيئة، لا ينال إلا ثمرة الشر؛ ومن يفعل الخير، ذو السمعة الطيبة، لا ينال إلا ثمرة الخير.
5.35.52
पापं प्रज्ञां नाशयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
नष्टप्रज्ञः पापमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५२ ॥
الشر إذا فُعل مراراً يفسد الفهم، والإنسان الذي فقد فهمه يبدأ الشر دائماً.
5.35.53
पुण्यं प्रज्ञां वर्धयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
वृद्धप्रज्ञः पुण्यमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५३ ॥
الفضيلة إذا فُعلت مراراً تزيد الفهم، والإنسان الذي نما فهمه يبدأ الفضيلة دائماً.
5.35.54
असूयको दन्दशूको निष्ठुरो वैरकृन्नरः ।
स कृच्छ्रं महदाप्नोति नचिरात्पापमाचरन् ॥ ५.३५.५४ ॥
الرجل الحسود اللاذع في كلامه القاسي الذي يُشعل العداوة، إذا ارتكب الشر لقي عن قريب شدة عظيمة.
5.35.55
अनसूयः कृतप्रज्ञः शोभनान्याचरन्सदा ।
अकृच्छ्रात्सुखमाप्नोति सर्वत्र च विराजते ॥ ५.३५.५५ ॥
الرجل الخالي من الحسد، المتنامي الحكمة، الذي يعمل الأعمال الحسنة دائماً، ينال السعادة دون شدة ويتألق في كل مكان.
5.35.56
प्रज्ञामेवागमयति यः प्राज्ञेभ्यः स पण्डितः ।
प्राज्ञो ह्यवाप्य धर्मार्थौ शक्नोति सुखमेधितुम् ॥ ५.३५.५६ ॥
من يكتسب الحكمة من الحكماء فهو العالم. والحكيم إذا نال الدهارما والأرثا استطاع أن ينمي السعادة.
5.35.57
दिवसेनैव तत्कुर्याद्येन रात्रौ सुखं वसेत् ।
अष्टमासेन तत्कुर्याद्येन वर्षाः सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५७ ॥
ما يُمكّن المرء من أن يعيش بطمأنينة في الليل فليفعله في النهار، وما يُمكّنه من أن يعيش بطمأنينة سنين فليفعله في ثمانية أشهر.
5.35.58
पूर्वे वयसि तत्कुर्याद्येन वृद्धः सुखं वसेत् ।
यावज्जीवेन तत्कुर्याद्येन प्रेत्य सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५८ ॥
ما يُمكّن المرء من أن يعيش بطمأنينة في شيخوخته فليفعله في شبابه، وما يُمكّنه من أن يعيش بطمأنينة بعد الموت فليفعله طوال حياته.
5.35.59
जीर्णमन्नं प्रशंसन्ति भार्यां च गतयौवनाम् ।
शूरं विगतसङ्ग्रामं गतपारं तपस्विनम् ॥ ५.३५.५९ ॥
يمدح الناس الطعام المعتّق، والزوجة التي تجاوزت شبابها، والبطل الذي انتهت معركته، والزاهد الذي عبر إلى الشاطئ الآخر.
5.35.60
धनेनाधर्मलब्धेन यच्छिद्रमपिधीयते ।
असंवृतं तद्भवति ततोऽन्यदवदीर्यते ॥ ५.३५.६० ॥
العيب الذي يُستر بمال مكتسب بالظلم يبقى مكشوفًا، ثم ينفتح شيء آخر.
5.35.61
गुरुरात्मवतां शास्ता शास्ता राजा दुरात्मनाम् ।
अथ प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः ॥ ५.३५.६१ ॥
المعلّم مؤدِّب ذوي النفوس المضبوطة، والملك مؤدِّب الأشرار، وأما الذين يخطئون في الخفاء فمؤدِّبهم يم ابن فيفسفت.
5.35.62
ऋषीणां च नदीनां च कुलानां च महात्मनाम् ।
प्रभवो नाधिगन्तव्यः स्त्रीणां दुश्चरितस्य च ॥ ५.३५.६२ ॥
لا يُدرك أصل الحكماء والأنهار وأسر ذوي النفوس العظيمة، ولا أصل النساء وسوء السلوك.
5.35.63
द्विजातिपूजाभिरतो दाता ज्ञातिषु चार्जवी ।
क्षत्रियः स्वर्गभाग्राजंश्चिरं पालयते महीम् ॥ ५.३५.६३ ॥
الكشتريّ الذي يسعد بتكريم المولودين مرتين، وهو كريم ومستقيم مع أقاربه، أيها الملك، يُشارك في السماء ويحفظ الأرض زمنًا طويلًا.
5.35.64
सुवर्णपुष्पां पृथिवीं चिन्वन्ति पुरुषास्त्रयः ।
शूरश्च कृतविद्यश्च यश्च जानाति सेवितुम् ॥ ५.३५.६४ ॥
ثلاثة من الرجال يجمعون الأرض ذات الأزهار الذهبية: البطل، والعالم المتعلم، ومن يعرف كيف يخدم.
5.35.65
बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ ५.३५.६५ ॥
يا بهارتا، هناك أعمال أفضلها بالعقل، ووسطها بالساعدين، وأدناها بالفخذين، وأخفها حملًا.
5.35.66
दुर्योधने च शकुनौ मूढे दुःशासने तथा ।
कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि ॥ ५.३५.६६ ॥
كيف تتمنى الازدهار وقد أسندت السلطة إلى دورْيودهانا، والأحمق شاكوني، ودُهْشاسانا، وكذلك إلى كارنا؟
5.35.67
सर्वैर्गुणैरुपेताश्च पाण्डवा भरतर्षभ ।
पितृवत्त्वयि वर्तन्ते तेषु वर्तस्व पुत्रवत् ॥ ५.३५.६७ ॥
يا أفضل بني بهاراتا! إن البانداڤيين، المتحلين بكل الفضائل، يعاملونك كما يعامل الأب، فعامِلهم أنت كما يعامل الابن.