மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
ब्रूहि भूयो महाबुद्धे धर्मार्थसहितं वचः ।
शृण्वतो नास्ति मे तृप्तिर्विचित्राणीह भाषसे ॥ ५.३५.१ ॥
மகா அறிவாளியே, தர்மமும் அர்த்தமும் கூடிய சொற்களை மீண்டும் சொல்லுங்கள். கேட்கும்போது எனக்கு திருப்தி இல்லை, ஏனெனில் நீர் இங்கு அற்புதமான விஷயங்களைப் பேசுகிறீர்.
5.35.2
सर्वतीर्थेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् ।
उभे एते समे स्यातामार्जवं वा विशिष्यते ॥ ५.३५.२ ॥
எல்லாப் புனிதத் துறைகளிலும் நீராடுவதும், எல்லா உயிர்களிடத்திலும் நேர்மையாக இருப்பதும் ஒரே நிலையில் இருக்கலாம்; ஆனால் நேர்மையே மேலானது.
5.35.3
आर्जवं प्रतिपद्यस्व पुत्रेषु सततं विभो ।
इह कीर्तिं परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.३५.३ ॥
வல்லவரே, உங்கள் மக்களிடம் எப்போதும் நேர்மையைக் கடைப்பிடியுங்கள். இங்கு உயர்ந்த புகழைப் பெற்று, மரணத்திற்குப் பின் நீங்கள் சொர்க்கத்தை அடைவீர்கள்.
5.35.4
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य पुण्या लोकेषु गीयते ।
तावत्स पुरुषव्याघ्र स्वर्गलोके महीयते ॥ ५.३५.४ ॥
ஒரு மனிதனின் புண்ணிய புகழ் உலகங்களில் பாடப்படும் வரை, ஆண்களில் சிறந்தவரே, அவன் சொர்க்கலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
5.35.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
विरोचनस्य संवादं केशिन्यर्थे सुधन्वना ॥ ५.३५.५ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்த பழைய இதிகாசத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள்—கேசினியின் பொருட்டு சுதன்வாவுக்கும் விரோசனனுக்கும் நடந்த உரையாடல்.
5.35.6
केशिन्युवाच ।
किं ब्राह्मणाः स्विच्छ्रेयांसो दितिजाः स्विद्विरोचन ।
अथ केन स्म पर्यङ्कं सुधन्वा नाधिरोहति ॥ ५.३५.६ ॥
கேசினி கூறினார்: விரோசனா, பிராமணர்கள் உயர்ந்தவர்களா, அல்லது திதியின் மக்களாகிய அசுரர்கள் உயர்ந்தவர்களா? பின் ஏன் சுதன்வா இருக்கையில் ஏறுவதில்லை?
5.35.7
प्राजापत्या हि वै श्रेष्ठा वयं केशिनि सत्तमाः ।
अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः ॥ ५.३५.७ ॥
கேசினி, பிரஜாபதியின் வழிவந்த நாமே சிறந்தவர்கள்; உத்தமர்கள். இந்த உலகங்கள் நம்முடையவை; தேவர்கள் யார், துவிஜர்கள் யார்?
5.35.8
केशिन्युवाच ।
इहैवास्स्व प्रतीक्षाव उपस्थाने विरोचन ।
सुधन्वा प्रातरागन्ता पश्येयं वां समागतौ ॥ ५.३५.८ ॥
கேசினி கூறினாள்: விரோசனா, இங்கேயே அமர்ந்திரு, சபை இடத்தில் காத்திருப்போம். சுதன்வா காலையில் வருவான்; நீங்கள் இருவரும் ஒன்றாகச் சந்திப்பதை நான் காண்பேன்.
5.35.9
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
सुधन्वानं च मां चैव प्रातर्द्रष्टासि सङ्गतौ ॥ ५.३५.९ ॥
விரோசனன் கூறினான்: நல்லவளே, பயந்தவளே, நீ சொல்வது போலவே செய்வேன். காலையில் சுதன்வாவும் என்னையும் சேர்ந்திருக்கக் காண்பாய்.
5.35.10
सुधन्वोवाच ।
अन्वालभे हिरण्मयं प्राह्रादेऽहं तवासनम् ।
एकत्वमुपसम्पन्नो न त्वासेयं त्वया सह ॥ ५.३५.१० ॥
சுதன்வா கூறினான்: பிரஹ்லாதனின் மகனே, உன் பொன்னிற ஆசனத்தைத் தொடுகிறேன். ஒற்றுமையை அடைந்திருந்தாலும் நான் உன்னுடன் அமரமாட்டேன்.
5.35.11
अन्वाहरन्तु फलकं कूर्चं वाप्यथ वा बृसीम् ।
सुधन्वन्न त्वमर्होऽसि मया सह समासनम् ॥ ५.३५.११ ॥
விரோசனன் கூறினான்: ஒரு பலகை, தர்ப்பைப் பாய் அல்லது பாயைக் கொண்டு வரட்டும். சுதன்வா, என்னுடன் சமமான ஆசனத்தில் அமர நீ தகுதியற்றவன்.
5.35.12
सुधन्वोवाच ।
पितापि ते समासीनमुपासीतैव मामधः ।
बालः सुखैधितो गेहे न त्वं किञ्चन बुध्यसे ॥ ५.३५.१२ ॥
சுதன்வா கூறினான்: உன் தந்தையும் அருகே அமர்ந்தபோது என்னைக் கீழேதான் அமர வைப்பார். குழந்தையே, வீட்டில் சுகமாக வளர்ந்த நீ எதையும் அறியவில்லை.
5.35.13
हिरण्यं च गवाश्वं च यद्वित्तमसुरेषु नः ।
सुधन्वन्विपणे तेन प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१३ ॥
பொன்னும், பசுக்களும், குதிரைகளும் — அசுரர்களிடம் நம்மிடம் உள்ள செல்வமெல்லாம் — அதை பந்தயமாக வைத்து, அறிந்தவர்கள் அறியும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்போம், ஓ சுதன்வன்.
5.35.14
सुधन्वोवाच ।
हिरण्यं च गवाश्वं च तवैवास्तु विरोचन ।
प्राणयोस्तु पणं कृत्वा प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१४ ॥
சுதன்வன் கூறினான்: ஓ விரோசனா, பொன்னும், பசுக்களும், குதிரைகளும் உன்னுடையவையாகவே இருக்கட்டும். ஆனால் நம் இருவர் உயிர்களையும் பந்தயமாக வைத்து, அறிந்தவர்கள் அறியும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்போம்.
5.35.15
आवां कुत्र गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
न हि देवेष्वहं स्थाता न मनुष्येषु कर्हिचित् ॥ ५.३५.१५ ॥
விரோசனன்: நம் உயிர்களைப் பந்தயமாக வைத்தபின், நாம் இருவரும் எங்கே செல்வோம்? தேவர்களிடையோ, மனிதர்களிடையோ நான் ஒருபோதும் நிற்கமாட்டேன்.
5.35.16
सुधन्वोवाच ।
पितरं ते गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
पुत्रस्यापि स हेतोर्हि प्रह्रादो नानृतं वदेत् ॥ ५.३५.१६ ॥
சுதன்வன் கூறினான்: நம் உயிர்களைப் பந்தயமாக வைத்தபின், உன் தந்தையிடம் செல்வோம். மகனுக்காகவும் கூட பிரஹ்லாதன் பொய் சொல்லமாட்டான்.
5.35.17
इमौ तौ सम्प्रदृश्येते याभ्यां न चरितं सह ।
आशीविषाविव क्रुद्धावेकमार्गमिहागतौ ॥ ५.३५.१७ ॥
இவ்விருவரும் காணப்படுகிறார்கள்; இருவரும் ஒன்றாக வாழ்ந்ததில்லை. சினம் கொண்ட இரு நாகங்களைப் போல் ஒரே வழியில் இங்கே வந்துவிட்டார்கள்.
5.35.18
किं वै सहैव चरतो न पुरा चरतः सह ।
विरोचनैतत्पृच्छामि किं ते सख्यं सुधन्वना ॥ ५.३५.१८ ॥
பிரஹ்லாதன்: நீங்கள் இருவரும் உண்மையிலேயே ஒன்றாக நடக்கிறீர்களா, அல்லது முன்பு ஒன்றாக நடக்கவில்லையா? ஓ விரோசனா, இதை நான் கேட்கிறேன் — சுதன்வனுடன் உனக்கு என்ன நட்பு?
5.35.19
न मे सुधन्वना सख्यं प्राणयोर्विपणावहे ।
प्रह्राद तत्त्वां पृच्छामि मा प्रश्नमनृतं वदीः ॥ ५.३५.१९ ॥
சுதன்வாவுடன் எனக்கு நட்பு இல்லை; நாங்கள் இருவரும் எங்கள் உயிர்களைப் பந்தயம் வைக்கிறோம். பிரஹ்லாதா, உன்னிடம் கேட்கிறேன்; இந்தக் கேள்விக்குப் பொய் சொல்லாதே.
5.35.20
उदकं मधुपर्कं चाप्यानयन्तु सुधन्वने ।
ब्रह्मन्नभ्यर्चनीयोऽसि श्वेता गौः पीवरीकृता ॥ ५.३५.२० ॥
சுதன்வாவுக்கு நீரும் மதுபர்க்கமும் கொண்டு வரட்டும். பிராமணரே, நீர் வணக்கத்திற்கு உரியவர்; கொழுத்த வெண்பசுவும் கொண்டு வரட்டும்.
5.35.21
सुधन्वोवाच ।
उदकं मधुपर्कं च पथ एवार्पितं मम ।
प्रह्राद त्वं तु नौ प्रश्नं तथ्यं प्रब्रूहि पृच्छतोः ॥ ५.३५.२१ ॥
நீரும் மதுபர்க்கமும் எனக்கு வழியிலேயே அளிக்கப்பட்டுவிட்டன. பிரஹ்லாதா, கேட்கும் எங்கள் இருவருக்கும் உண்மையான பதிலைச் சொல்.
5.35.22
पुत्रो वान्यो भवान्ब्रह्मन्साक्ष्ये चैव भवेत्स्थितः ।
तयोर्विवदतोः प्रश्नं कथमस्मद्विधो वदेत् ॥ ५.३५.२२ ॥
பிராமணரே, நீர் மகனாக இருந்தாலும் வேறு எவராக இருந்தாலும், சாட்சியாக நிற்பவர்; வாதிடும் அந்த இருவரின் கேள்விக்கு எங்களைப் போன்றவன் எப்படிச் சொல்வான்?
5.35.23
अथ यो नैव प्रब्रूयात्सत्यं वा यदि वानृतम् ।
एतत्सुधन्वन्पृच्छामि दुर्विवक्ता स्म किं वसेत् ॥ ५.३५.२३ ॥
இப்போது உண்மையையோ பொய்யையோ எதையுமே சொல்லாதவன் — சுதன்வனே, இதை நான் கேட்கிறேன்: பொய் சொல்பவன் எங்கே வாழ வேண்டும்?
5.35.24
सुधन्वोवाच ।
यां रात्रिमधिविन्ना स्त्री यां चैवाक्षपराजितः ।
यां च भाराभितप्ताङ्गो दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२४ ॥
பெண் மனம் வருந்தும் இரவிலும், சூதில் தோற்றவன் இருக்கும் இரவிலும், சுமையால் உடல் வெந்தவன் இருக்கும் இரவிலும் — பொய் சொல்பவன் அந்த இரவில் வாழட்டும்.
5.35.25
नगरे प्रतिरुद्धः सन्बहिर्द्वारे बुभुक्षितः ।
अमित्रान्भूयसः पश्यन्दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२५ ॥
நகரில் முற்றுகையிடப்பட்டு, வாசலுக்கு வெளியே பசியுடன், பல எதிரிகளைக் காணும் நிலையில் இருந்தாலும் — பொய் சொல்பவன் அந்த (நிலையில்) வாழட்டும்.
5.35.26
पञ्च पश्वनृते हन्ति दश हन्ति गवानृते ।
शतमश्वानृते हन्ति सहस्रं पुरुषानृते ॥ ५.३५.२६ ॥
கால்நடை பற்றிய பொய்யால் ஐந்தையும், பசு பற்றிய பொய்யால் பத்தையும், குதிரை பற்றிய பொய்யால் நூறையும், மனிதர் பற்றிய பொய்யால் ஆயிரத்தையும் அழிக்கிறான்.
5.35.27
हन्ति जातानजातांश्च हिरण्यार्थेऽनृतं वदन् ।
सर्वं भूम्यनृते हन्ति मा स्म भूम्यनृतं वदीः ॥ ५.३५.२७ ॥
பொன்னுக்காக பொய் பேசுபவன் பிறந்தவர்களையும் பிறக்காதவர்களையும் அழிக்கிறான்; நிலம் பற்றிய பொய்யால் எல்லாவற்றையும் அழிக்கிறான் — நிலம் பற்றி பொய் சொல்லாதே.
5.35.28
मत्तः श्रेयानङ्गिरा वै सुधन्वा त्वद्विरोचन ।
मातास्य श्रेयसी मातुस्तस्मात्त्वं तेन वै जितः ॥ ५.३५.२८ ॥
விரோசனா, என்னைவிட அங்கிரசின் மகன் சுதன்வா சிறந்தவன்; உன்னையும் விட அவன் சிறந்தவன். அவனது தாய் அவளுடைய தாயை விட உயர்ந்தவள்; அதனால் நீ அவனால் வெல்லப்பட்டாய்.
5.35.29
विरोचन सुधन्वायं प्राणानामीश्वरस्तव ।
सुधन्वन्पुनरिच्छामि त्वया दत्तं विरोचनम् ॥ ५.३५.२९ ॥
விரோசனா, இந்த சுதன்வா உன் உயிர்களுக்கு அதிபதி. சுதன்வாவே, உன்னால் கொடுக்கப்பட்ட விரோசனனை மீண்டும் பெற விரும்புகிறேன்.
5.35.30
सुधन्वोवाच ।
यद्धर्ममवृणीथास्त्वं न कामादनृतं वदीः ।
पुनर्ददामि ते तस्मात्पुत्रं प्रह्राद दुर्लभम् ॥ ५.३५.३० ॥
சுதன்வா கூறினான்: நீ தர்மத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தாய்; ஆசையினால் பொய் சொல்லவில்லை. ஆகையால், பிரஹ்லாதா, அரிதான அந்த மகனை உனக்கு மீண்டும் தருகிறேன்.
5.35.31
एष प्रह्राद पुत्रस्ते मया दत्तो विरोचनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्कुमार्याः संनिधौ मम ॥ ५.३५.३१ ॥
ஓ பிரகலாதா, இதோ உன் மகன் விரோசனன்; நான் அவனை உனக்குக் கொடுத்தேன். இளம்பெண்ணின் முன்னிலையில் அவன் என் கால்களைக் கழுவட்டும்.
5.35.32
तस्माद्राजेन्द्र भूम्यर्थे नानृतं वक्तुमर्हसि ।
मा गमः ससुतामात्योऽत्ययं पुत्राननुभ्रमन् ॥ ५.३५.३२ ॥
ஆகையால், ஓ அரசர்களின் தலைவா, நிலத்திற்காக பொய் சொல்லக் கூடாது. மகன்களையும் அமைச்சர்களையும் சேர்த்து, மகன்களின் பின்னால் அலைந்து அழிவை நோக்கிச் செல்லாதே.
5.35.33
न देवा यष्टिमादाय रक्षन्ति पशुपालवत् ।
यं तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम् ॥ ५.३५.३३ ॥
தேவர்கள் மாட்டிடையர்களைப் போல கோலை ஏந்தி காப்பதில்லை. எவரைக் காக்க விரும்புகிறார்களோ, அவனுக்கு அறிவால் பங்கிட்டுக் கொடுக்கிறார்கள்.
5.35.34
यथा यथा हि पुरुषः कल्याणे कुरुते मनः ।
तथा तथास्य सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः ॥ ५.३५.३४ ॥
ஒரு மனிதன் நன்மையின் பக்கம் மனதை வைக்கும் அளவுக்கு, அவனுடைய அனைத்து நோக்கங்களும் நிறைவேறும்; இதில் ஐயமில்லை.
5.35.35
न छन्दांसि वृजिनात्तारयन्ति मायाविनं मायया वर्तमानम् ।
नीडं शकुन्ता इव जातपक्षा श्छन्दांस्येनं प्रजहत्यन्तकाले ॥ ५.३५.३५ ॥
வேதங்கள் மாயத்தால் வாழும் வஞ்சகனை பாவத்திலிருந்து கரையேற்றுவதில்லை; சிறகு முளைத்த பறவைகள் கூட்டை விட்டுச் செல்வது போல, இறுதிக் காலத்தில் வேதங்கள் அவனை விட்டு விலகும்.
5.35.36
मत्तापानं कलहं पूगवैरं भार्यापत्योरन्तरं ज्ञातिभेदम् ।
राजद्विष्टं स्त्रीपुमांसोर्विवादं वर्ज्यान्याहुर्यश्च पन्थाः प्रदुष्टः ॥ ५.३५.३६ ॥
மதுவருந்துதல், சண்டை, குழுக்களின் பகை, கணவன்-மனைவி இடையிலான பிளவு, உறவினர் பிரிவு, அரசன் மீதான வெறுப்பு, ஆண்-பெண் வாதம், கெட்ட வழி — இவை விலக்கத்தக்கவை என்று கூறப்படுகின்றன.
5.35.37
सामुद्रिकं वणिजं चोरपूर्वं शलाकधूर्तं च चिकित्सकं च ।
अरिं च मित्रं च कुशीलवं च नैतान्साक्ष्येष्वधिकुर्वीत सप्त ॥ ५.३५.३७ ॥
கடல் பயணி, வணிகன், முன்பு திருடன், பகடையிலும் சூதிலும் வஞ்சகன், மருத்துவன், பகைவன், நண்பன், கூத்தன் ஆகிய இந்த ஏழு பேரையும் சாட்சியங்களில் ஏற்கக்கூடாது.
5.35.38
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ।
एतानि चत्वार्यभयङ्कराणि भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि ॥ ५.३५.३८ ॥
பெருமைக்காகச் செய்யும் அக்னிஹோத்ரம், பெருமைக்காகக் கடைப்பிடிக்கும் மௌனம், பெருமைக்காகச் செய்யும் ஓதல், பெருமைக்காகச் செய்யும் யாகம் ஆகிய இந்த நான்கும் அச்சத்தை விளைவிப்பவை; முறையாகச் செய்யாவிட்டால் அவை பயத்தையே தரும்.
5.35.39
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक्पारदारिकः ॥ ५.३५.३९ ॥
வீடு எரிப்பவன், விஷம் கொடுப்பவன், குண்டாசி, சோமத்தை விற்பவன், பர்வகாரன், கோள் சொல்பவன், நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவன், பிறன்மனைவியுடன் சேர்பவன்.
5.35.40
भ्रूणहा गुरुतल्पी च यश्च स्यात्पानपो द्विजः ।
अतितीक्ष्णश्च काकश्च नास्तिको वेदनिन्दकः ॥ ५.३५.४० ॥
கருவைக் கொல்பவன், குருபத்தினியுடன் சயனிப்பவன், மதுபானம் செய்யும் துவிஜன், மிகக் கடுமையானவன், காக்கை போன்றவன், நாத்திகன், வேதங்களை இகழ்பவன்.
5.35.41
स्रुवप्रग्रहणो व्रात्यः कीनाशश्चार्थवानपि ।
रक्षेत्युक्तश्च यो हिंस्यात्सर्वे ब्रह्महणैः समाः ॥ ५.३५.४१ ॥
ஸ்ருவத்தை ஏந்துபவன், வ்ராத்யன், கஞ்சனான அல்லது கொடிய உழவன், செல்வனாக இருந்தாலும், “காப்பாற்று” என்று கேட்கப்பட்டும் அழிப்பவன் — இவர்கள் அனைவரும் பிராமணக் கொலையாளிகளுக்குச் சமம்.
5.35.42
तृणोल्कया ज्ञायते जातरूपं युगे भद्रो व्यवहारेण साधुः ।
शूरो भयेष्वर्थकृच्छ्रेषु धीरः कृच्छ्रास्वापत्सु सुहृदश्चारयश्च ॥ ५.३५.४२ ॥
புல் தீக்கொள்ளியால் பொன் அறியப்படுகிறது; நடத்தையால் நல்லவனும் சான்றோனும் அறியப்படுவார்கள்; அச்சத்திலும் பொருளிழப்பிலும் வீரன் அறியப்படுவான்; பெருந்துன்பங்களில் தைரியசாலியும், நண்பரும், பகைவரும் அறியப்படுவார்கள்.
5.35.43
जरा रूपं हरति हि धैर्यमाशा मृत्युः प्राणान्धर्मचर्यामसूया ।
क्रोधः श्रियं शीलमनार्यसेवा ह्रियं कामः सर्वमेवाभिमानः ॥ ५.३५.४३ ॥
முதுமை அழகை அபகரிக்கிறது; ஆசை மன உறுதியை; மரணம் உயிர்களை; பொறாமை தர்மச் செயலை. கோபம் செல்வத்தை; இழிந்தோரைச் சேவிப்பது நல்லொழுக்கத்தை; காமம் வெட்கத்தை; அகந்தை எல்லாவற்றையும் அபகரிக்கிறது.
5.35.44
श्रीर्मङ्गलात्प्रभवति प्रागल्भ्यात्सम्प्रवर्धते ।
दाक्ष्यात्तु कुरुते मूलं संयमात्प्रतितिष्ठति ॥ ५.३५.४४ ॥
செல்வம் மங்கலத்திலிருந்து தோன்றுகிறது; துணிவினால் வளர்கிறது. திறமையினால் அது வேரூன்றுகிறது; அடக்கத்தினால் நிலைபெறுகிறது.
5.35.45
अष्टौ गुणाः पुरुषं दीपयन्ति प्रज्ञा च कौल्यं च दमः श्रुतं च ।
पराक्रमश्चाबहुभाषिता च दानं यथाशक्ति कृतज्ञता च ॥ ५.३५.४५ ॥
எட்டு குணங்கள் மனிதனை ஒளிரச் செய்கின்றன: ஞானம், குலநல்லொழுக்கம், அடக்கம், கல்வி, வீரம், குறைவாகப் பேசுதல், சக்திக்கேற்ப தானம், நன்றியுணர்வு.
5.35.46
एतान्गुणांस्तात महानुभावा नेको गुणः संश्रयते प्रसह्य ।
राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान्गुणानेष गुणोऽतिभाति ॥ ५.३५.४६ ॥
அன்பனே, பெரியோர்கள் இந்தக் குணங்களில் ஒன்றை மட்டும் வலிந்து பற்றுவதில்லை. அரசன் ஒருவனைக் கௌரவிக்கும்போது, இந்த ஒரு குணமே அவனுடைய எல்லாக் குணங்களையும்விட மிகுந்து ஒளிர்கிறது.
5.35.47
अष्टौ नृपेमानि मनुष्यलोके स्वर्गस्य लोकस्य निदर्शनानि ।
चत्वार्येषामन्ववेतानि सद्भि श्चत्वार्येषामन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४७ ॥
அரசே, மனித உலகில் இவை எட்டும் சொர்க்கலோகத்தின் அடையாளங்கள். இவற்றில் நான்கை நல்லோர் பின்பற்றுகின்றனர்; நான்கை நல்லோர் போற்றிக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.
5.35.48
यज्ञो दानमध्ययनं तपश्च चत्वार्येतान्यन्ववेतानि सद्भिः ।
दमः सत्यमार्जवमानृशंस्यं चत्वार्येतान्यन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४८ ॥
யாகம், தானம், கல்வி, தவம் ஆகிய நான்கையும் நல்லோர் பின்பற்றுவர்; அடக்கம், உண்மை, நேர்மை, கருணை ஆகிய நான்கையும் சான்றோர் கடைப்பிடிப்பர்.
5.35.49
न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम् ।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति न तत्सत्यं यच्छलेनानुविद्धम् ॥ ५.३५.४९ ॥
முதியோர் இல்லாத சபை சபையல்ல; தர்மத்தை உரைக்காத முதியோர் முதியோர் அல்லர். சத்தியம் இல்லாத தர்மம் தர்மமல்ல; சூழ்ச்சியால் கலக்கப்பட்ட சத்தியம் சத்தியமல்ல.
5.35.50
सत्यं रूपं श्रुतं विद्या कौल्यं शीलं बलं धनम् ।
शौर्यं च चित्रभाष्यं च दश संसर्गयोनयः ॥ ५.३५.५० ॥
உண்மை, அழகு, கேள்வி, கல்வி, குலம், ஒழுக்கம், வலிமை, செல்வம், வீரம், இனிய பேச்சு — இவை பத்தும் நட்பின் ஊற்றுகள்.
5.35.51
पापं कुर्वन्पापकीर्तिः पापमेवाश्नुते फलम् ।
पुण्यं कुर्वन्पुण्यकीर्तिः पुण्यमेवाश्नुते फलम् ॥ ५.३५.५१ ॥
பாவம் செய்பவன், பாவப் புகழ் உடையவன், பாவத்தின் பலனையே அடைகிறான்; புண்ணியம் செய்பவன், புண்ணியப் புகழ் உடையவன், புண்ணியத்தின் பலனையே அடைகிறான்.
5.35.52
पापं प्रज्ञां नाशयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
नष्टप्रज्ञः पापमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५२ ॥
பாவம் மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படும்போது அறிவை அழிக்கிறது; அறிவு அழிந்த மனிதன் எப்போதும் பாவத்தையே தொடங்குகிறான்.
5.35.53
पुण्यं प्रज्ञां वर्धयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
वृद्धप्रज्ञः पुण्यमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५३ ॥
புண்ணியம் மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படும்போது அறிவை வளர்க்கிறது; அறிவு வளர்ந்த மனிதன் எப்போதும் புண்ணியத்தையே தொடங்குகிறான்.
5.35.54
असूयको दन्दशूको निष्ठुरो वैरकृन्नरः ।
स कृच्छ्रं महदाप्नोति नचिरात्पापमाचरन् ॥ ५.३५.५४ ॥
பொறாமை கொண்டவனும், கடுஞ்சொல் பேசுபவனும், இரக்கமற்றவனும், பகை உண்டாக்குபவனுமான மனிதன், பாவம் செய்து விரைவிலேயே பெரும் துன்பத்தை அடைகிறான்.
5.35.55
अनसूयः कृतप्रज्ञः शोभनान्याचरन्सदा ।
अकृच्छ्रात्सुखमाप्नोति सर्वत्र च विराजते ॥ ५.३५.५५ ॥
பொறாமையற்றவனும், அறிவு வளர்த்தவனும், எப்பொழுதும் நல்ல செயல்களைச் செய்பவனுமான மனிதன், துன்பமின்றி இன்பத்தை அடைந்து எங்கும் சிறப்புடன் விளங்குகிறான்.
5.35.56
प्रज्ञामेवागमयति यः प्राज्ञेभ्यः स पण्डितः ।
प्राज्ञो ह्यवाप्य धर्मार्थौ शक्नोति सुखमेधितुम् ॥ ५.३५.५६ ॥
அறிஞர்களிடமிருந்து அறிவைப் பெறுபவனே பண்டிதன் ஆவான். அறிவாளி தர்மத்தையும் பொருளையும் அடைந்து இன்பத்தைப் பெருக்க வல்லவன்.
5.35.57
दिवसेनैव तत्कुर्याद्येन रात्रौ सुखं वसेत् ।
अष्टमासेन तत्कुर्याद्येन वर्षाः सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५७ ॥
இரவில் இன்பமாக வாழ முடியும்படி அதைப் பகலிலேயே செய்ய வேண்டும். ஆண்டுகள் பல இன்பமாக வாழ முடியும்படி அதை எட்டு மாதங்களில் செய்ய வேண்டும்.
5.35.58
पूर्वे वयसि तत्कुर्याद्येन वृद्धः सुखं वसेत् ।
यावज्जीवेन तत्कुर्याद्येन प्रेत्य सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५८ ॥
முதுமையில் இன்பமாக வாழ முடியும்படி அதை இளமையிலேயே செய்ய வேண்டும். இறந்த பின்பும் இன்பமாக வாழ முடியும்படி அதை வாழ்நாள் முழுவதும் செய்ய வேண்டும்.
5.35.59
जीर्णमन्नं प्रशंसन्ति भार्यां च गतयौवनाम् ।
शूरं विगतसङ्ग्रामं गतपारं तपस्विनम् ॥ ५.३५.५९ ॥
பழைய உணவையும், இளமை கடந்த மனைவியையும், போர் முடிந்த வீரனையும், கரையைக் கடந்த தவசியையும் மக்கள் புகழ்கின்றனர்.
5.35.60
धनेनाधर्मलब्धेन यच्छिद्रमपिधीयते ।
असंवृतं तद्भवति ततोऽन्यदवदीर्यते ॥ ५.३५.६० ॥
அதருமத்தால் பெற்ற செல்வத்தால் எந்தக் குறை மூடப்படுகிறதோ, அது மூடப்படாததாகவே இருக்கும்; அதன் பின் வேறொன்று பிளந்து வெளிப்படும்.
5.35.61
गुरुरात्मवतां शास्ता शास्ता राजा दुरात्मनाम् ।
अथ प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः ॥ ५.३५.६१ ॥
தன்னடக்கமுள்ளவர்களுக்கு ஆசிரியரே ஆளுநர்; தீயவர்களுக்கு அரசனே ஆளுநர்; மறைவாகப் பாவம் செய்பவர்களுக்கு விவஸ்வானின் மகன் யமனே ஆளுநர்.
5.35.62
ऋषीणां च नदीनां च कुलानां च महात्मनाम् ।
प्रभवो नाधिगन्तव्यः स्त्रीणां दुश्चरितस्य च ॥ ५.३५.६२ ॥
முனிவர்களின், நதிகளின், மகான்களின் குலங்களின் தோற்றத்தையும், பெண்களின் மற்றும் தீய நடத்தையின் மூலத்தையும் அறிய முடியாது.
5.35.63
द्विजातिपूजाभिरतो दाता ज्ञातिषु चार्जवी ।
क्षत्रियः स्वर्गभाग्राजंश्चिरं पालयते महीम् ॥ ५.३५.६३ ॥
இரு பிறப்பாளர்களை வழிபடுவதில் மகிழ்பவனும், கொடையாளியும், உறவினரிடம் நேர்மையுள்ளவனுமான க்ஷத்திரியன், ஓ அரசே, சொர்க்கத்தில் பங்கு பெற்று நீண்ட காலம் பூமியைக் காக்கிறான்.
5.35.64
सुवर्णपुष्पां पृथिवीं चिन्वन्ति पुरुषास्त्रयः ।
शूरश्च कृतविद्यश्च यश्च जानाति सेवितुम् ॥ ५.३५.६४ ॥
தங்கப் பூக்கள் நிறைந்த பூமியை மூவகை மனிதர்கள் சேகரிக்கின்றனர்: வீரன், கற்றறிந்தவன், மற்றும் பணிவிடை செய்யத் தெரிந்தவன்.
5.35.65
बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ ५.३५.६५ ॥
ஓ பாரதா, அறிவால் சிறந்த செயல்கள் உண்டு; தோள் வலியால் நடுத்தரமானவை; தொடை வலியால் தாழ்ந்தவையும், சுமையில் குறைந்தவையும் உண்டு.
5.35.66
दुर्योधने च शकुनौ मूढे दुःशासने तथा ।
कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि ॥ ५.३५.६६ ॥
துரியோதனனிடமும், மூடனான சகுனியிடமும், துச்சாசனனிடமும், அவ்வாறே கர்ணனிடமும் அதிகாரத்தை வைத்துவிட்டு, நீ எவ்வாறு செழிப்பை விரும்புகிறாய்?
5.35.67
सर्वैर्गुणैरुपेताश्च पाण्डवा भरतर्षभ ।
पितृवत्त्वयि वर्तन्ते तेषु वर्तस्व पुत्रवत् ॥ ५.३५.६७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த பாண்டவர்கள் உன்னிடம் தந்தையைப் போல நடந்துகொள்கின்றனர்; நீ அவர்களிடம் மகனைப் போல நடந்துகொள்.