Mahābhārata · Adhyāya 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
ब्रूहि भूयो महाबुद्धे धर्मार्थसहितं वचः ।
शृण्वतो नास्ति मे तृप्तिर्विचित्राणीह भाषसे ॥ ५.३५.१ ॥
Ó tu de grande sabedoria, fala de novo palavras unidas ao dharma e à riqueza! Embora eu ouça, não me sinto satisfeito, pois falas aqui coisas maravilhosas.
5.35.2
सर्वतीर्थेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् ।
उभे एते समे स्यातामार्जवं वा विशिष्यते ॥ ५.३५.२ ॥
Banhar-se em todos os vaus sagrados, ou a retidão para com todos os seres: estes dois podem ser iguais; contudo, a retidão é tida como superior.
5.35.3
आर्जवं प्रतिपद्यस्व पुत्रेषु सततं विभो ।
इह कीर्तिं परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.३५.३ ॥
Ó poderoso, pratica sempre a retidão para com os teus filhos! Tendo alcançado aqui a fama suprema, após a morte alcançarás o céu.
5.35.4
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य पुण्या लोकेषु गीयते ।
तावत्स पुरुषव्याघ्र स्वर्गलोके महीयते ॥ ५.३५.४ ॥
Enquanto a fama meritória de um homem for cantada entre os mundos, tanto tempo, ó tigre entre os homens, ele será honrado no mundo celeste.
5.35.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
विरोचनस्य संवादं केशिन्यर्थे सुधन्वना ॥ ५.३५.५ ॥
Aqui também se cita esta antiga lenda: o diálogo de Virocana e Sudhanvan por causa de Keśinī.
5.35.6
केशिन्युवाच ।
किं ब्राह्मणाः स्विच्छ्रेयांसो दितिजाः स्विद्विरोचन ।
अथ केन स्म पर्यङ्कं सुधन्वा नाधिरोहति ॥ ५.३५.६ ॥
Keśinī disse: Ó Virocana, são os brâmanes superiores, ou são os filhos de Diti? Então, por que Sudhanvan não sobe ao leito?
5.35.7
प्राजापत्या हि वै श्रेष्ठा वयं केशिनि सत्तमाः ।
अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः ॥ ५.३५.७ ॥
Nós, descendentes de Prajāpati, somos os melhores, ó Keśinī, os mais excelentes. Estes mundos são nossos; quem são os deuses, e quem são os dvijas?
5.35.8
केशिन्युवाच ।
इहैवास्स्व प्रतीक्षाव उपस्थाने विरोचन ।
सुधन्वा प्रातरागन्ता पश्येयं वां समागतौ ॥ ५.३५.८ ॥
Keśinī disse: Virocana, senta-te aqui; esperemos no local da assembleia. Sudhanvan virá de manhã; verei os dois reunidos.
5.35.9
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
सुधन्वानं च मां चैव प्रातर्द्रष्टासि सङ्गतौ ॥ ५.३५.९ ॥
Virocana disse: Boa senhora, medrosa, farei como dizes. De manhã verás Sudhanvan e eu reunidos.
5.35.10
सुधन्वोवाच ।
अन्वालभे हिरण्मयं प्राह्रादेऽहं तवासनम् ।
एकत्वमुपसम्पन्नो न त्वासेयं त्वया सह ॥ ५.३५.१० ॥
Sudhanvan disse: Filho de Prahrāda, toco o teu assento dourado. Ainda que tenha alcançado a unidade contigo, não me sentarei contigo.
5.35.11
अन्वाहरन्तु फलकं कूर्चं वाप्यथ वा बृसीम् ।
सुधन्वन्न त्वमर्होऽसि मया सह समासनम् ॥ ५.३५.११ ॥
Virocana disse: Tragam uma tábua, uma almofada de erva kuśa ou uma esteira. Sudhanvan, não és digno de sentar-te comigo num assento igual.
5.35.12
सुधन्वोवाच ।
पितापि ते समासीनमुपासीतैव मामधः ।
बालः सुखैधितो गेहे न त्वं किञ्चन बुध्यसे ॥ ५.३५.१२ ॥
Sudhanvan disse: Até o teu pai, sentado ao lado, me faria sentar abaixo. Criança, criada com conforto em casa, nada compreendes.
5.35.13
हिरण्यं च गवाश्वं च यद्वित्तमसुरेषु नः ।
सुधन्वन्विपणे तेन प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१३ ॥
Ouro, gado e cavalos — toda a riqueza que temos entre os asuras — ó Sudhanvan, apostemos isso e façamos uma pergunta que quem sabe possa responder.
5.35.14
सुधन्वोवाच ।
हिरण्यं च गवाश्वं च तवैवास्तु विरोचन ।
प्राणयोस्तु पणं कृत्वा प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१४ ॥
Sudhanvan disse: Ó Virocana, que o ouro, o gado e os cavalos sejam teus. Mas, apostando as nossas duas vidas, façamos uma pergunta que quem sabe possa responder.
5.35.15
आवां कुत्र गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
न हि देवेष्वहं स्थाता न मनुष्येषु कर्हिचित् ॥ ५.३५.१५ ॥
Virocana: Uma vez apostadas as nossas vidas, para onde iremos os dois? Pois eu nunca me manterei entre os deuses, nem jamais entre os homens.
5.35.16
सुधन्वोवाच ।
पितरं ते गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
पुत्रस्यापि स हेतोर्हि प्रह्रादो नानृतं वदेत् ॥ ५.३५.१६ ॥
Sudhanvan disse: Uma vez apostadas as nossas vidas, vamos ao teu pai. Mesmo por causa do seu próprio filho, Prahlāda não dirá uma falsidade.
5.35.17
इमौ तौ सम्प्रदृश्येते याभ्यां न चरितं सह ।
आशीविषाविव क्रुद्धावेकमार्गमिहागतौ ॥ ५.३५.१७ ॥
Estes dois que aqui se veem, que nunca andaram juntos, chegaram a um mesmo caminho como duas serpentes iradas.
5.35.18
किं वै सहैव चरतो न पुरा चरतः सह ।
विरोचनैतत्पृच्छामि किं ते सख्यं सुधन्वना ॥ ५.३५.१८ ॥
Prahlāda: Vocês dois andam realmente juntos, ou não andavam juntos antes? Ó Virocana, isto eu te pergunto: que amizade tens com Sudhanvan?
5.35.19
न मे सुधन्वना सख्यं प्राणयोर्विपणावहे ।
प्रह्राद तत्त्वां पृच्छामि मा प्रश्नमनृतं वदीः ॥ ५.३५.१९ ॥
Não tenho amizade com Sudhanvan; nós dois apostamos nossas vidas. Prahrāda, eu te pergunto: não respondas a esta pergunta com falsidade.
5.35.20
उदकं मधुपर्कं चाप्यानयन्तु सुधन्वने ।
ब्रह्मन्नभ्यर्चनीयोऽसि श्वेता गौः पीवरीकृता ॥ ५.३५.२० ॥
Que tragam água e uma oferenda de madhuparka para Sudhanvan. Brâmane, és digno de honra; que tragam também uma vaca branca bem cevada.
5.35.21
सुधन्वोवाच ।
उदकं मधुपर्कं च पथ एवार्पितं मम ।
प्रह्राद त्वं तु नौ प्रश्नं तथ्यं प्रब्रूहि पृच्छतोः ॥ ५.३५.२१ ॥
A água e a oferenda de madhuparka já me foram apresentadas no caminho. Prahrāda, responde-nos a verdade, a nós dois que perguntamos.
5.35.22
पुत्रो वान्यो भवान्ब्रह्मन्साक्ष्ये चैव भवेत्स्थितः ।
तयोर्विवदतोः प्रश्नं कथमस्मद्विधो वदेत् ॥ ५.३५.२२ ॥
Brâmane, sejas filho ou outro, estás presente como testemunha; como alguém como nós poderia responder à pergunta daqueles dois que disputam?
5.35.23
अथ यो नैव प्रब्रूयात्सत्यं वा यदि वानृतम् ।
एतत्सुधन्वन्पृच्छामि दुर्विवक्ता स्म किं वसेत् ॥ ५.३५.२३ ॥
Agora, quem não diz nem verdade nem mentira — Sudhanvan, pergunto isto: onde deve morar o que fala falsamente?
5.35.24
सुधन्वोवाच ।
यां रात्रिमधिविन्ना स्त्री यां चैवाक्षपराजितः ।
यां च भाराभितप्ताङ्गो दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२४ ॥
A noite em que a mulher se aflige, a noite que passa o derrotado nos dados, e a noite em que os membros queimam sob o peso — nessa noite deve morar o que fala falsamente.
5.35.25
नगरे प्रतिरुद्धः सन्बहिर्द्वारे बुभुक्षितः ।
अमित्रान्भूयसः पश्यन्दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२५ ॥
Sitiado na cidade, faminto diante do portão, vendo muitos inimigos — que o mentiroso habite nesse estado.
5.35.26
पञ्च पश्वनृते हन्ति दश हन्ति गवानृते ।
शतमश्वानृते हन्ति सहस्रं पुरुषानृते ॥ ५.३५.२६ ॥
Por uma mentira sobre gado destrói cinco; sobre vacas, dez; sobre cavalos, cem; sobre homens, mil.
5.35.27
हन्ति जातानजातांश्च हिरण्यार्थेऽनृतं वदन् ।
सर्वं भूम्यनृते हन्ति मा स्म भूम्यनृतं वदीः ॥ ५.३५.२७ ॥
Mentindo por ouro, destrói os nascidos e os não nascidos; por uma mentira sobre a terra destrói tudo — não digas mentiras sobre a terra.
5.35.28
मत्तः श्रेयानङ्गिरा वै सुधन्वा त्वद्विरोचन ।
मातास्य श्रेयसी मातुस्तस्मात्त्वं तेन वै जितः ॥ ५.३५.२८ ॥
Ó Virocana, superior a mim é Sudhanvan, filho de Aṅgiras, e superior a ti; sua mãe é superior à mãe dele, e por isso foste vencido por ele.
5.35.29
विरोचन सुधन्वायं प्राणानामीश्वरस्तव ।
सुधन्वन्पुनरिच्छामि त्वया दत्तं विरोचनम् ॥ ५.३५.२९ ॥
Ó Virocana, este Sudhanvan é o senhor dos teus sopros vitais. Ó Sudhanvan, desejo de novo Virocana, que foi dado por ti.
5.35.30
सुधन्वोवाच ।
यद्धर्ममवृणीथास्त्वं न कामादनृतं वदीः ।
पुनर्ददामि ते तस्मात्पुत्रं प्रह्राद दुर्लभम् ॥ ५.३५.३० ॥
Sudhanvan disse: Porque escolheste o dharma e não disseste mentiras por desejo, por isso, ó Prahlāda, devolvo-te aquele filho raro.
5.35.31
एष प्रह्राद पुत्रस्ते मया दत्तो विरोचनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्कुमार्याः संनिधौ मम ॥ ५.३५.३१ ॥
Ó Prahlāda, eis o teu filho Virocana, que te dei. Que ele lave os meus pés na presença da donzela.
5.35.32
तस्माद्राजेन्द्र भूम्यर्थे नानृतं वक्तुमर्हसि ।
मा गमः ससुतामात्योऽत्ययं पुत्राननुभ्रमन् ॥ ५.३५.३२ ॥
Portanto, ó senhor dos reis, não deves dizer falsidade por causa da terra. Não vás à ruína com os teus filhos e ministros, vagueando atrás dos teus filhos.
5.35.33
न देवा यष्टिमादाय रक्षन्ति पशुपालवत् ।
यं तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम् ॥ ५.३५.३३ ॥
Os deuses não protegem como os pastores que empunham um bastão; a quem desejam proteger, distribuem-lhe com inteligência.
5.35.34
यथा यथा हि पुरुषः कल्याणे कुरुते मनः ।
तथा तथास्य सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः ॥ ५.३५.३४ ॥
Assim como o homem volta a sua mente para o bem, assim se cumprem todos os seus objetivos; disso não há dúvida.
5.35.35
न छन्दांसि वृजिनात्तारयन्ति मायाविनं मायया वर्तमानम् ।
नीडं शकुन्ता इव जातपक्षा श्छन्दांस्येनं प्रजहत्यन्तकाले ॥ ५.३५.३५ ॥
Os Vedas não resgatam do pecado o enganador que vive pela ilusão; como aves de asas crescidas abandonam o ninho, assim os Vedas o abandonam na hora da morte.
5.35.36
मत्तापानं कलहं पूगवैरं भार्यापत्योरन्तरं ज्ञातिभेदम् ।
राजद्विष्टं स्त्रीपुमांसोर्विवादं वर्ज्यान्याहुर्यश्च पन्थाः प्रदुष्टः ॥ ५.३५.३६ ॥
A embriaguez, a rixa, a inimizade entre grupos, a discórdia entre marido e mulher, a divisão entre parentes, o ódio ao rei, a disputa entre homem e mulher e um caminho corrompido — diz-se que estes são coisas a evitar.
5.35.37
सामुद्रिकं वणिजं चोरपूर्वं शलाकधूर्तं च चिकित्सकं च ।
अरिं च मित्रं च कुशीलवं च नैतान्साक्ष्येष्वधिकुर्वीत सप्त ॥ ५.३५.३७ ॥
Um navegante, um mercador, quem já foi ladrão, um trapaceiro com dados e fichas, um médico, um inimigo, um amigo e um bardo ou ator: não se devem admitir como testemunhas estes sete.
5.35.38
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ।
एतानि चत्वार्यभयङ्कराणि भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि ॥ ५.३५.३८ ॥
O sacrifício do fogo feito por orgulho, o silêncio guardado por orgulho, o estudo feito por orgulho e o sacrifício feito por orgulho: estes quatro são temíveis; quando não realizados como convém, trazem apenas medo.
5.35.39
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक्पारदारिकः ॥ ५.३५.३९ ॥
O incendiário, o envenenador, quem come a comida do kuṇḍa, o vendedor de soma, o que semeia divisões, o caluniador, o traidor de amigos e o adúltero.
5.35.40
भ्रूणहा गुरुतल्पी च यश्च स्यात्पानपो द्विजः ।
अतितीक्ष्णश्च काकश्च नास्तिको वेदनिन्दकः ॥ ५.३५.४० ॥
O assassino de um embrião, quem se deita com a esposa do mestre, o dvija que bebe licor, o excessivamente duro, o semelhante ao corvo (ganancioso e astuto), o descrente e o difamador dos Vedas.
5.35.41
स्रुवप्रग्रहणो व्रात्यः कीनाशश्चार्थवानपि ।
रक्षेत्युक्तश्च यो हिंस्यात्सर्वे ब्रह्महणैः समाः ॥ ५.३५.४१ ॥
Quem empunha a colher sruva, o vrātya, o agricultor avarento ou cruel mesmo rico, e quem fere quando lhe foi dito que protegesse: todos estes são iguais aos matadores de brâmanes.
5.35.42
तृणोल्कया ज्ञायते जातरूपं युगे भद्रो व्यवहारेण साधुः ।
शूरो भयेष्वर्थकृच्छ्रेषु धीरः कृच्छ्रास्वापत्सु सुहृदश्चारयश्च ॥ ५.३५.४२ ॥
O ouro se prova com uma tocha de palha; o bom e o virtuoso se conhecem pela conduta; o herói se conhece no perigo e na escassez; nas grandes calamidades se conhecem o firme, o amigo e o inimigo.
5.35.43
जरा रूपं हरति हि धैर्यमाशा मृत्युः प्राणान्धर्मचर्यामसूया ।
क्रोधः श्रियं शीलमनार्यसेवा ह्रियं कामः सर्वमेवाभिमानः ॥ ५.३५.४३ ॥
A velhice tira a beleza, a esperança tira a firmeza, a morte tira os alentos vitais, a inveja tira a prática do dharma. A ira tira a fortuna, servir os indignos tira a boa conduta, o desejo tira a modéstia, e o orgulho tira tudo.
5.35.44
श्रीर्मङ्गलात्प्रभवति प्रागल्भ्यात्सम्प्रवर्धते ।
दाक्ष्यात्तु कुरुते मूलं संयमात्प्रतितिष्ठति ॥ ५.३५.४४ ॥
A fortuna nasce do que é auspicioso, cresce pela ousadia, enraíza-se pela habilidade e firma-se pelo domínio de si.
5.35.45
अष्टौ गुणाः पुरुषं दीपयन्ति प्रज्ञा च कौल्यं च दमः श्रुतं च ।
पराक्रमश्चाबहुभाषिता च दानं यथाशक्ति कृतज्ञता च ॥ ५.३५.४५ ॥
Oito qualidades iluminam um homem: a sabedoria, a nobreza de conduta, o domínio de si, o saber, a valentia, falar pouco, dar conforme a própria capacidade e a gratidão.
5.35.46
एतान्गुणांस्तात महानुभावा नेको गुणः संश्रयते प्रसह्य ।
राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान्गुणानेष गुणोऽतिभाति ॥ ५.३५.४६ ॥
Querido, os homens magnânimos não se apegam à força a uma só dessas qualidades. Quando um rei honra um homem, esta única qualidade brilha acima de todas as suas outras qualidades.
5.35.47
अष्टौ नृपेमानि मनुष्यलोके स्वर्गस्य लोकस्य निदर्शनानि ।
चत्वार्येषामन्ववेतानि सद्भि श्चत्वार्येषामन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४७ ॥
Ó rei, estes oito são os sinais do mundo celeste no mundo humano. Destes, quatro são abraçados pelos bons, e quatro são seguidos pelos bons.
5.35.48
यज्ञो दानमध्ययनं तपश्च चत्वार्येतान्यन्ववेतानि सद्भिः ।
दमः सत्यमार्जवमानृशंस्यं चत्वार्येतान्यन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४८ ॥
O sacrifício, a doação, o estudo e a austeridade: estes quatro são seguidos pelos justos. O domínio de si, a verdade, a retidão e a compaixão: estes quatro são praticados pelos sábios.
5.35.49
न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम् ।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति न तत्सत्यं यच्छलेनानुविद्धम् ॥ ५.३५.४९ ॥
Não é assembleia aquela onde não há anciãos; não são anciãos os que não falam o dharma. Não é dharma aquele onde não há verdade; não é verdade aquela que é atravessada pelo engano.
5.35.50
सत्यं रूपं श्रुतं विद्या कौल्यं शीलं बलं धनम् ।
शौर्यं च चित्रभाष्यं च दश संसर्गयोनयः ॥ ५.३५.५० ॥
A verdade, a beleza, o saber, o conhecimento, a boa linhagem, a boa conduta, a força, a riqueza, a bravura e a fala agradável: estas dez são as fontes da associação.
5.35.51
पापं कुर्वन्पापकीर्तिः पापमेवाश्नुते फलम् ।
पुण्यं कुर्वन्पुण्यकीर्तिः पुण्यमेवाश्नुते फलम् ॥ ५.३५.५१ ॥
Quem pratica o mal, de fama má, certamente colhe o fruto do mal; quem pratica o mérito, de fama meritória, certamente colhe o fruto do mérito.
5.35.52
पापं प्रज्ञां नाशयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
नष्टप्रज्ञः पापमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५२ ॥
O mal, quando praticado repetidamente, destrói o entendimento; o homem que perdeu o entendimento sempre empreende o mal.
5.35.53
पुण्यं प्रज्ञां वर्धयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
वृद्धप्रज्ञः पुण्यमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५३ ॥
O mérito, quando praticado repetidamente, aumenta o entendimento; o homem cujo entendimento cresceu sempre empreende o mérito.
5.35.54
असूयको दन्दशूको निष्ठुरो वैरकृन्नरः ।
स कृच्छ्रं महदाप्नोति नचिरात्पापमाचरन् ॥ ५.३५.५४ ॥
O homem invejoso, mordaz nas palavras, cruel e que cria inimizade, ao cometer o mal, logo encontra grande sofrimento.
5.35.55
अनसूयः कृतप्रज्ञः शोभनान्याचरन्सदा ।
अकृच्छ्रात्सुखमाप्नोति सर्वत्र च विराजते ॥ ५.३५.५५ ॥
O homem livre de inveja, de sabedoria cultivada, que sempre pratica boas ações, obtém felicidade sem sofrimento e brilha em toda parte.
5.35.56
प्रज्ञामेवागमयति यः प्राज्ञेभ्यः स पण्डितः ।
प्राज्ञो ह्यवाप्य धर्मार्थौ शक्नोति सुखमेधितुम् ॥ ५.३५.५६ ॥
Quem adquire sabedoria dos sábios é um erudito. Tendo obtido dharma e artha, o sábio é capaz de aumentar a felicidade.
5.35.57
दिवसेनैव तत्कुर्याद्येन रात्रौ सुखं वसेत् ।
अष्टमासेन तत्कुर्याद्येन वर्षाः सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५७ ॥
Aquilo que permite viver em conforto à noite deve ser feito durante o dia; aquilo que permite viver em conforto por anos deve ser feito em oito meses.
5.35.58
पूर्वे वयसि तत्कुर्याद्येन वृद्धः सुखं वसेत् ।
यावज्जीवेन तत्कुर्याद्येन प्रेत्य सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५८ ॥
Aquilo que permite viver em conforto na velhice deve ser feito na juventude; aquilo que permite viver em conforto após a morte deve ser feito durante toda a vida.
5.35.59
जीर्णमन्नं प्रशंसन्ति भार्यां च गतयौवनाम् ।
शूरं विगतसङ्ग्रामं गतपारं तपस्विनम् ॥ ५.३५.५९ ॥
As pessoas louvam a comida envelhecida, a esposa que passou da juventude, o herói cuja batalha terminou e o asceta que chegou à outra margem.
5.35.60
धनेनाधर्मलब्धेन यच्छिद्रमपिधीयते ।
असंवृतं तद्भवति ततोऽन्यदवदीर्यते ॥ ५.३५.६० ॥
A falha que se encobre com riqueza obtida pela injustiça permanece descoberta; então outra coisa se rompe.
5.35.61
गुरुरात्मवतां शास्ता शास्ता राजा दुरात्मनाम् ।
अथ प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः ॥ ५.३५.६१ ॥
O mestre é o castigador dos autocontrolados, o rei o dos malvados; e para os que pecam em segredo, o castigador é Yama, filho de Vivasvat.
5.35.62
ऋषीणां च नदीनां च कुलानां च महात्मनाम् ।
प्रभवो नाधिगन्तव्यः स्त्रीणां दुश्चरितस्य च ॥ ५.३५.६२ ॥
A origem dos sábios, dos rios, das linhagens dos grandes de alma, das mulheres e da má conduta não pode ser descoberta.
5.35.63
द्विजातिपूजाभिरतो दाता ज्ञातिषु चार्जवी ।
क्षत्रियः स्वर्गभाग्राजंश्चिरं पालयते महीम् ॥ ५.३५.६३ ॥
Um kshatriya que se deleita em honrar os duas vezes nascidos, é generoso e reto com seus parentes, ó rei, partilha do céu e protege a terra por muito tempo.
5.35.64
सुवर्णपुष्पां पृथिवीं चिन्वन्ति पुरुषास्त्रयः ।
शूरश्च कृतविद्यश्च यश्च जानाति सेवितुम् ॥ ५.३५.६४ ॥
Três tipos de homens colhem a terra de flores douradas: o herói, o homem instruído e aquele que sabe servir.
5.35.65
बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ ५.३५.६५ ॥
Ó Bhārata, há ações melhores pelo intelecto, medianas pelos braços e inferiores pelas coxas, de menor peso.
5.35.66
दुर्योधने च शकुनौ मूढे दुःशासने तथा ।
कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि ॥ ५.३५.६६ ॥
Ao confiar o poder a Duryodhana, ao tolo Śakuni, a Duḥśāsana e igualmente a Karṇa, como podes desejar prosperidade?
5.35.67
सर्वैर्गुणैरुपेताश्च पाण्डवा भरतर्षभ ।
पितृवत्त्वयि वर्तन्ते तेषु वर्तस्व पुत्रवत् ॥ ५.३५.६७ ॥
Ó touro dos Bharatas, os Pāṇḍavas, dotados de todas as virtudes, comportam-se contigo como um pai; comporta-te tu com eles como um filho.