മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.35.1
ब्रूहि भूयो महाबुद्धे धर्मार्थसहितं वचः ।
शृण्वतो नास्ति मे तृप्तिर्विचित्राणीह भाषसे ॥ ५.३५.१ ॥
മഹാബുദ്ധിമാനേ, ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചേർന്ന വാക്കുകൾ വീണ്ടും പറയൂ. കേൾക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് തൃപ്തിയാകുന്നില്ല, കാരണം നീ ഇവിടെ വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു.
5.35.2
सर्वतीर्थेषु वा स्नानं सर्वभूतेषु चार्जवम् ।
उभे एते समे स्यातामार्जवं वा विशिष्यते ॥ ५.३५.२ ॥
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും, എല്ലാ ജീവികളോടും ഋജുത്വം പുലർത്തുന്നതും സമമായിരിക്കാം; എന്നാൽ ഋജുത്വമാണ് വിശിഷ്ടം.
5.35.3
आर्जवं प्रतिपद्यस्व पुत्रेषु सततं विभो ।
इह कीर्तिं परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमवाप्स्यसि ॥ ५.३५.३ ॥
ഹേ വിഭോ, നിന്റെ പുത്രന്മാരോട് എപ്പോഴും ഋജുത്വം പുലർത്തുക. ഇവിടെ പരമമായ കീർത്തി നേടി, മരണശേഷം സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.
5.35.4
यावत्कीर्तिर्मनुष्यस्य पुण्या लोकेषु गीयते ।
तावत्स पुरुषव्याघ्र स्वर्गलोके महीयते ॥ ५.३५.४ ॥
ഒരു മനുഷ്യന്റെ പുണ്യകീർത്തി ലോകങ്ങളിൽ പാടപ്പെടുന്നിടത്തോളം കാലം, ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
5.35.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
विरोचनस्य संवादं केशिन्यर्थे सुधन्वना ॥ ५.३५.५ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു—കേശിനിക്കുവേണ്ടി സുധന്വാവും വിരോചനനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
5.35.6
केशिन्युवाच ।
किं ब्राह्मणाः स्विच्छ्रेयांसो दितिजाः स्विद्विरोचन ।
अथ केन स्म पर्यङ्कं सुधन्वा नाधिरोहति ॥ ५.३५.६ ॥
കേശിനി പറഞ്ഞു: ഹേ വിരോചനാ, ബ്രാഹ്മണർ ശ്രേഷ്ഠരോ, അതോ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരായ അസുരന്മാർ ശ്രേഷ്ഠരോ? പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടാണ് സുധന്വാ പര്യങ്കത്തിൽ കയറാത്തത്?
5.35.7
प्राजापत्या हि वै श्रेष्ठा वयं केशिनि सत्तमाः ।
अस्माकं खल्विमे लोकाः के देवाः के द्विजातयः ॥ ५.३५.७ ॥
കേശിനീ, പ്രജാപതിയുടെ വംശജരായ നാമാണ് ശ്രേഷ്ഠർ, ഉത്തമർ. ഈ ലോകങ്ങൾ നമ്മുടേതാണ്; ദേവന്മാർ ആരാണ്, ദ്വിജന്മാർ ആരാണ്?
5.35.8
केशिन्युवाच ।
इहैवास्स्व प्रतीक्षाव उपस्थाने विरोचन ।
सुधन्वा प्रातरागन्ता पश्येयं वां समागतौ ॥ ५.३५.८ ॥
കേശിനി പറഞ്ഞു: വിരോചനാ, ഇവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കൂ; സഭാസ്ഥാനത്ത് നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം. സുധന്വാവ് രാവിലെ വരും; നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നത് ഞാൻ കാണും.
5.35.9
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
सुधन्वानं च मां चैव प्रातर्द्रष्टासि सङ्गतौ ॥ ५.३५.९ ॥
വിരോചനൻ പറഞ്ഞു: ഭദ്രേ, ഭീരൂ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം. രാവിലെ സുധന്വാവും ഞാനും ഒന്നിച്ചുള്ളത് നീ കാണും.
5.35.10
सुधन्वोवाच ।
अन्वालभे हिरण्मयं प्राह्रादेऽहं तवासनम् ।
एकत्वमुपसम्पन्नो न त्वासेयं त्वया सह ॥ ५.३५.१० ॥
സുധന്വാവ് പറഞ്ഞു: പ്രഹ്ലാദപുത്രാ, നിന്റെ സ്വർണ്ണാസനത്തെ ഞാൻ തൊടുന്നു. ഒന്നായിത്തീർന്നാലും ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കില്ല.
5.35.11
अन्वाहरन्तु फलकं कूर्चं वाप्यथ वा बृसीम् ।
सुधन्वन्न त्वमर्होऽसि मया सह समासनम् ॥ ५.३५.११ ॥
വിരോചനൻ പറഞ്ഞു: ഒരു പലകയോ കുശപ്പുല്ലോ പായോ കൊണ്ടുവരട്ടെ. സുധന്വാവേ, എന്നോടൊപ്പം സമാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ നീ അർഹനല്ല.
5.35.12
सुधन्वोवाच ।
पितापि ते समासीनमुपासीतैव मामधः ।
बालः सुखैधितो गेहे न त्वं किञ्चन बुध्यसे ॥ ५.३५.१२ ॥
സുധന്വാവ് പറഞ്ഞു: നിന്റെ പിതാവും അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ താഴെയിരുത്തുമായിരുന്നു. ബാലാ, സുഖത്തിൽ വീട്ടിൽ വളർന്ന നീ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.
5.35.13
हिरण्यं च गवाश्वं च यद्वित्तमसुरेषु नः ।
सुधन्वन्विपणे तेन प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१३ ॥
സ്വർണ്ണവും പശുക്കളും കുതിരകളും — അസുരന്മാരുടെ അടുത്തുള്ള നമ്മുടെ സമ്പത്തെല്ലാം — ഹേ സുധന്വൻ, അത് പണയമാക്കി, അറിയുന്നവർ അറിയുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാം.
5.35.14
सुधन्वोवाच ।
हिरण्यं च गवाश्वं च तवैवास्तु विरोचन ।
प्राणयोस्तु पणं कृत्वा प्रश्नं पृच्छाव ये विदुः ॥ ५.३५.१४ ॥
സുധന്വൻ പറഞ്ഞു: ഹേ വിരോചന, സ്വർണ്ണവും പശുക്കളും കുതിരകളും നിന്റേതു തന്നെയാകട്ടെ. പക്ഷേ നമ്മുടെ ഇരുവരുടെയും പ്രാണങ്ങളെ പണയമാക്കി, അറിയുന്നവർ അറിയുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാം.
5.35.15
आवां कुत्र गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
न हि देवेष्वहं स्थाता न मनुष्येषु कर्हिचित् ॥ ५.३५.१५ ॥
വിരോചനൻ: നമ്മുടെ പ്രാണങ്ങൾ പണയമായി വെച്ചതിനുശേഷം നമ്മൾ ഇരുവരും എവിടേക്ക് പോകും? ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലോ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലോ ഒരിക്കലും നിൽക്കില്ല.
5.35.16
सुधन्वोवाच ।
पितरं ते गमिष्यावः प्राणयोर्विपणे कृते ।
पुत्रस्यापि स हेतोर्हि प्रह्रादो नानृतं वदेत् ॥ ५.३५.१६ ॥
സുധന്വൻ പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ പ്രാണങ്ങൾ പണയമായി വെച്ച ശേഷം നിന്റെ പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാം. മകന്റെ പേരിലായാലും പ്രഹ്ലാദൻ നുണ പറയില്ല.
5.35.17
इमौ तौ सम्प्रदृश्येते याभ्यां न चरितं सह ।
आशीविषाविव क्रुद्धावेकमार्गमिहागतौ ॥ ५.३५.१७ ॥
ഈ രണ്ടുപേരെയും കാണുന്നു; ഇവർ ഒന്നിച്ച് ഒരിക്കലും പെരുമാറിയിട്ടില്ല. കോപിച്ച രണ്ട് സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഇവർ ഒരേ വഴിയിൽ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
5.35.18
किं वै सहैव चरतो न पुरा चरतः सह ।
विरोचनैतत्पृच्छामि किं ते सख्यं सुधन्वना ॥ ५.३५.१८ ॥
പ്രഹ്ലാദൻ: നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശരിക്കും ഒന്നിച്ച് നടക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ മുമ്പ് ഒന്നിച്ച് നടന്നിരുന്നില്ലേ? ഹേ വിരോചന, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു — സുധന്വനോടുള്ള നിന്റെ സൗഹൃദം എന്താണ്?
5.35.19
न मे सुधन्वना सख्यं प्राणयोर्विपणावहे ।
प्रह्राद तत्त्वां पृच्छामि मा प्रश्नमनृतं वदीः ॥ ५.३५.१९ ॥
സുധന്വാവുമായി എനിക്ക് സൗഹൃദമില്ല; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങളുടെ പ്രാണനെ പണയം വെക്കുന്നു. പ്രഹ്ലാദാ, ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; ഈ ചോദ്യത്തിന് കള്ളം പറയരുത്.
5.35.20
उदकं मधुपर्कं चाप्यानयन्तु सुधन्वने ।
ब्रह्मन्नभ्यर्चनीयोऽसि श्वेता गौः पीवरीकृता ॥ ५.३५.२० ॥
സുധന്വാവിന് വെള്ളവും മധുപർക്കവും കൊണ്ടുവരട്ടെ. ബ്രാഹ്മണാ, നീ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; തടിപ്പിച്ച വെളുത്ത പശുവും കൊണ്ടുവരട്ടെ.
5.35.21
सुधन्वोवाच ।
उदकं मधुपर्कं च पथ एवार्पितं मम ।
प्रह्राद त्वं तु नौ प्रश्नं तथ्यं प्रब्रूहि पृच्छतोः ॥ ५.३५.२१ ॥
വെള്ളവും മധുപർക്കവും എനിക്ക് വഴിയിൽവെച്ചുതന്നെ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പ്രഹ്ലാദാ, ചോദിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സത്യമായ ഉത്തരം പറയൂ.
5.35.22
पुत्रो वान्यो भवान्ब्रह्मन्साक्ष्ये चैव भवेत्स्थितः ।
तयोर्विवदतोः प्रश्नं कथमस्मद्विधो वदेत् ॥ ५.३५.२२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, നീ പുത്രനായാലും മറ്റാരായാലും സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്നവൻ; തർക്കിക്കുന്ന ആ ഇരുവരുടെയും ചോദ്യത്തിന് ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ളവൻ എങ്ങനെ ഉത്തരം പറയും?
5.35.23
अथ यो नैव प्रब्रूयात्सत्यं वा यदि वानृतम् ।
एतत्सुधन्वन्पृच्छामि दुर्विवक्ता स्म किं वसेत् ॥ ५.३५.२३ ॥
ഇനി സത്യമോ കള്ളമോ ഒന്നും പറയാത്തവൻ — സുധന്വനേ, ഇത് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: കള്ളം പറയുന്നവൻ എവിടെ വസിക്കണം?
5.35.24
सुधन्वोवाच ।
यां रात्रिमधिविन्ना स्त्री यां चैवाक्षपराजितः ।
यां च भाराभितप्ताङ्गो दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२४ ॥
സ്ത്രീ ദുഃഖിതയായ രാത്രിയിലും, ചൂതിൽ തോറ്റവന്റെ രാത്രിയിലും, ഭാരം കൊണ്ട് ശരീരം പൊള്ളിയവന്റെ രാത്രിയിലും — കള്ളം പറയുന്നവൻ ആ രാത്രിയിൽ വസിക്കട്ടെ.
5.35.25
नगरे प्रतिरुद्धः सन्बहिर्द्वारे बुभुक्षितः ।
अमित्रान्भूयसः पश्यन्दुर्विवक्ता स्म तां वसेत् ॥ ५.३५.२५ ॥
നഗരത്തിൽ ഉപരോധിക്കപ്പെട്ട്, വാതിലിന് പുറത്ത് വിശന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ഏറെ ശത്രുക്കളെ കണ്ടുകൊണ്ട് — കള്ളം പറയുന്നവൻ ആ നിലയിൽ വസിക്കട്ടെ.
5.35.26
पञ्च पश्वनृते हन्ति दश हन्ति गवानृते ।
शतमश्वानृते हन्ति सहस्रं पुरुषानृते ॥ ५.३५.२६ ॥
കന്നുകാലികളെക്കുറിച്ചുള്ള കള്ളത്താൽ അഞ്ചുപേരെയും, പശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള കള്ളത്താൽ പത്തുപേരെയും, കുതിരയെക്കുറിച്ചുള്ള കള്ളത്താൽ നൂറുപേരെയും, മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ള കള്ളത്താൽ ആയിരം പേരെയും അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.
5.35.27
हन्ति जातानजातांश्च हिरण्यार्थेऽनृतं वदन् ।
सर्वं भूम्यनृते हन्ति मा स्म भूम्यनृतं वदीः ॥ ५.३५.२७ ॥
സ്വർണ്ണത്തിനുവേണ്ടി കള്ളം പറയുന്നവൻ ജനിച്ചവരെയും ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയെക്കുറിച്ചുള്ള കള്ളത്താൽ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു — ഭൂമിയെക്കുറിച്ച് കള്ളം പറയരുത്.
5.35.28
मत्तः श्रेयानङ्गिरा वै सुधन्वा त्वद्विरोचन ।
मातास्य श्रेयसी मातुस्तस्मात्त्वं तेन वै जितः ॥ ५.३५.२८ ॥
വിരോചനാ, എന്നെക്കാൾ അംഗിരസിന്റെ പുത്രൻ സുധന്വാവ് ശ്രേഷ്ഠനാണ്; നിന്നെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠൻ. അവന്റെ മാതാവ് അവളുടെ മാതാവിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠയാണ്; അതിനാൽ നീ അവനാൽ പരാജിതനായി.
5.35.29
विरोचन सुधन्वायं प्राणानामीश्वरस्तव ।
सुधन्वन्पुनरिच्छामि त्वया दत्तं विरोचनम् ॥ ५.३५.२९ ॥
വിരോചനാ, ഈ സുധന്വാവ് നിന്റെ പ്രാണങ്ങളുടെ നാഥനാണ്. സുധന്വാവേ, നീ നല്കിയ വിരോചനനെ ഞാൻ വീണ്ടും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.35.30
सुधन्वोवाच ।
यद्धर्ममवृणीथास्त्वं न कामादनृतं वदीः ।
पुनर्ददामि ते तस्मात्पुत्रं प्रह्राद दुर्लभम् ॥ ५.३५.३० ॥
സുധന്വാവ് പറഞ്ഞു: നീ ധർമ്മത്തെ വരിച്ചു; ആഗ്രഹത്താൽ കള്ളം പറഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ പ്രഹ്ലാദാ, ദുർലഭനായ ആ പുത്രനെ നിനക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും നൽകുന്നു.
5.35.31
एष प्रह्राद पुत्रस्ते मया दत्तो विरोचनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्कुमार्याः संनिधौ मम ॥ ५.३५.३१ ॥
ഹേ പ്രഹ്ലാദ, ഇതാ നിന്റെ പുത്രൻ വിരോചനൻ; ഞാൻ അവനെ നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു. കന്യകയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൻ എന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകട്ടെ.
5.35.32
तस्माद्राजेन्द्र भूम्यर्थे नानृतं वक्तुमर्हसि ।
मा गमः ससुतामात्योऽत्ययं पुत्राननुभ्रमन् ॥ ५.३५.३२ ॥
അതിനാൽ, ഹേ രാജേന്ദ്ര, ഭൂമിക്കുവേണ്ടി നുണ പറയരുത്. പുത്രന്മാരോടും മന്ത്രിമാരോടും കൂടി, പുത്രന്മാരുടെ പിന്നാലെ അലഞ്ഞ് നാശത്തിലേക്ക് പോകരുത്.
5.35.33
न देवा यष्टिमादाय रक्षन्ति पशुपालवत् ।
यं तु रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संविभजन्ति तम् ॥ ५.३५.३३ ॥
ദേവന്മാർ ഇടയന്മാരെപ്പോലെ കോലെടുത്ത് രക്ഷിക്കുന്നില്ല. ആരെ രക്ഷിക്കാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ അവന് ബുദ്ധികൊണ്ട് വിഹിതം നൽകുന്നു.
5.35.34
यथा यथा हि पुरुषः कल्याणे कुरुते मनः ।
तथा तथास्य सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः ॥ ५.३५.३४ ॥
മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് നന്മയിലേക്ക് എത്രത്തോളം തിരിയുന്നുവോ, അത്രത്തോളം അവന്റെ സകല ലക്ഷ്യങ്ങളും സിദ്ധിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
5.35.35
न छन्दांसि वृजिनात्तारयन्ति मायाविनं मायया वर्तमानम् ।
नीडं शकुन्ता इव जातपक्षा श्छन्दांस्येनं प्रजहत्यन्तकाले ॥ ५.३५.३५ ॥
മായയോടെ ജീവിക്കുന്ന വഞ്ചകനെ വേദങ്ങൾ പാപത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റുന്നില്ല; ചിറകു മുളച്ച പക്ഷികൾ കൂടു വിട്ടുപോകുന്നതുപോലെ, അന്ത്യകാലത്ത് വേദങ്ങൾ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
5.35.36
मत्तापानं कलहं पूगवैरं भार्यापत्योरन्तरं ज्ञातिभेदम् ।
राजद्विष्टं स्त्रीपुमांसोर्विवादं वर्ज्यान्याहुर्यश्च पन्थाः प्रदुष्टः ॥ ५.३५.३६ ॥
മദ്യപാനം, കലഹം, സംഘങ്ങളുടെ വൈരം, ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരുടെ അകൽച്ച, ബന്ധുഭേദം, രാജാവിനോടുള്ള വിദ്വേഷം, സ്ത്രീപുരുഷ തർക്കം, ദുഷിച്ച വഴി — ഇവ വർജ്യങ്ങളെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
5.35.37
सामुद्रिकं वणिजं चोरपूर्वं शलाकधूर्तं च चिकित्सकं च ।
अरिं च मित्रं च कुशीलवं च नैतान्साक्ष्येष्वधिकुर्वीत सप्त ॥ ५.३५.३७ ॥
കടൽയാത്രികൻ, വ്യാപാരി, മുൻപ് കള്ളനായിരുന്നവൻ, ചൂതിലെ വഞ്ചകൻ, വൈദ്യൻ, ശത്രു, മിത്രം, കുശീലവൻ എന്നീ ഈ ഏഴുപേരെയും സാക്ഷ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുത്.
5.35.38
मानाग्निहोत्रमुत मानमौनं मानेनाधीतमुत मानयज्ञः ।
एतानि चत्वार्यभयङ्कराणि भयं प्रयच्छन्त्ययथाकृतानि ॥ ५.३५.३८ ॥
അഹങ്കാരത്തോടെ ചെയ്യുന്ന അഗ്നിഹോത്രം, അഹങ്കാരത്തോടെ പാലിക്കുന്ന മൗനം, അഹങ്കാരത്തോടെ ചെയ്യുന്ന അധ്യയനം, അഹങ്കാരത്തോടെ ചെയ്യുന്ന യജ്ഞം — ഈ നാലും ഭയങ്കരങ്ങളാണ്; ശരിയായി ചെയ്യാത്തപ്പോൾ അവ ഭയമേ നൽകുന്നു.
5.35.39
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक्पारदारिकः ॥ ५.३५.३९ ॥
വീടിന് തീയിടുന്നവൻ, വിഷം നൽകുന്നവൻ, കുണ്ഡാശി, സോമം വിൽക്കുന്നവൻ, പർവ്വകാരൻ, കുറ്റം പറയുന്നവൻ, മിത്രദ്രോഹി, പരസ്ത്രീഗാമി.
5.35.40
भ्रूणहा गुरुतल्पी च यश्च स्यात्पानपो द्विजः ।
अतितीक्ष्णश्च काकश्च नास्तिको वेदनिन्दकः ॥ ५.३५.४० ॥
ഭ്രൂണഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ, ഗുരുപത്നിയെ പ്രാപിക്കുന്നവൻ, മദ്യപിക്കുന്ന ദ്വിജൻ, അതിതീക്ഷ്ണൻ, കാക്കയെപ്പോലെയുള്ളവൻ, നാസ്തികൻ, വേദനിന്ദകൻ.
5.35.41
स्रुवप्रग्रहणो व्रात्यः कीनाशश्चार्थवानपि ।
रक्षेत्युक्तश्च यो हिंस्यात्सर्वे ब्रह्महणैः समाः ॥ ५.३५.४१ ॥
സ്രുവം പിടിക്കുന്നവൻ, വ്രാത്യൻ, പിശുക്കനോ ക്രൂരനോ ആയ കൃഷിക്കാരൻ, ധനവാനായിരിക്കെയും, “രക്ഷിക്കൂ” എന്ന് പറയപ്പെട്ടിട്ടും ഹിംസിക്കുന്നവൻ — ഇവരെല്ലാം ബ്രഹ്മഹത്യക്കാരെപ്പോലെ സമാനർ.
5.35.42
तृणोल्कया ज्ञायते जातरूपं युगे भद्रो व्यवहारेण साधुः ।
शूरो भयेष्वर्थकृच्छ्रेषु धीरः कृच्छ्रास्वापत्सु सुहृदश्चारयश्च ॥ ५.३५.४२ ॥
പുല്ലുകത്തിച്ച തീകൊണ്ട് സ്വർണ്ണം അറിയപ്പെടുന്നു; നടപ്പുകൊണ്ട് നല്ലവനും സജ്ജനവും അറിയപ്പെടുന്നു; ഭയത്തിലും ധനസങ്കടത്തിലും ശൂരൻ അറിയപ്പെടുന്നു; കടുത്ത ആപത്തുകളിൽ ധീരനും സുഹൃത്തും ശത്രുവും അറിയപ്പെടുന്നു.
5.35.43
जरा रूपं हरति हि धैर्यमाशा मृत्युः प्राणान्धर्मचर्यामसूया ।
क्रोधः श्रियं शीलमनार्यसेवा ह्रियं कामः सर्वमेवाभिमानः ॥ ५.३५.४३ ॥
വാർധക്യം രൂപത്തെ അപഹരിക്കുന്നു; ആശ ധൈര്യത്തെ; മരണം പ്രാണനെ; അസൂയ ധർമാചരണത്തെ. ക്രോധം ശ്രീയെയും; അനാര്യസേവ ശീലത്തെയും; കാമം ലജ്ജയെയും; അഭിമാനം എല്ലാത്തിനെയും അപഹരിക്കുന്നു.
5.35.44
श्रीर्मङ्गलात्प्रभवति प्रागल्भ्यात्सम्प्रवर्धते ।
दाक्ष्यात्तु कुरुते मूलं संयमात्प्रतितिष्ठति ॥ ५.३५.४४ ॥
ശ്രീ മംഗളത്തിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു; പ്രാഗല്ഭ്യത്താൽ വളരുന്നു. ദക്ഷതയാൽ അത് വേരൂന്നുന്നു; സംയമത്താൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു.
5.35.45
अष्टौ गुणाः पुरुषं दीपयन्ति प्रज्ञा च कौल्यं च दमः श्रुतं च ।
पराक्रमश्चाबहुभाषिता च दानं यथाशक्ति कृतज्ञता च ॥ ५.३५.४५ ॥
എട്ടു ഗുണങ്ങൾ പുരുഷനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു: പ്രജ്ഞ, കൗല്യം, ദമം, ശ്രുതം, പരാക്രമം, അധികം സംസാരിക്കാതിരിക്കൽ, യഥാശക്തി ദാനം, കൃതജ്ഞത.
5.35.46
एतान्गुणांस्तात महानुभावा नेको गुणः संश्रयते प्रसह्य ।
राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान्गुणानेष गुणोऽतिभाति ॥ ५.३५.४६ ॥
മകനേ, മഹാത്മാക്കൾ ഈ ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ മാത്രം ബലമായി ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. രാജാവ് ഒരു മനുഷ്യനെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, ഈ ഒരു ഗുണം അവന്റെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളെക്കാളും അധികം തിളങ്ങുന്നു.
5.35.47
अष्टौ नृपेमानि मनुष्यलोके स्वर्गस्य लोकस्य निदर्शनानि ।
चत्वार्येषामन्ववेतानि सद्भि श्चत्वार्येषामन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४७ ॥
രാജാവേ, മനുഷ്യലോകത്തിൽ ഈ എട്ടും സ്വർഗലോകത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. ഇവയിൽ നാലിനെ സജ്ജനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു; നാലിനെ സജ്ജനങ്ങൾ ആദരിച്ചു പിന്തുടരുന്നു.
5.35.48
यज्ञो दानमध्ययनं तपश्च चत्वार्येतान्यन्ववेतानि सद्भिः ।
दमः सत्यमार्जवमानृशंस्यं चत्वार्येतान्यन्ववयन्ति सन्तः ॥ ५.३५.४८ ॥
യജ്ഞം, ദാനം, അധ്യയനം, തപസ്സ് ഈ നാലിനെ സജ്ജനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു; ദമം, സത്യം, ആർജവം, ആനൃശംസ്യം ഈ നാലിനെ സന്തുകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
5.35.49
न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम् ।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति न तत्सत्यं यच्छलेनानुविद्धम् ॥ ५.३५.४९ ॥
മുതിർന്നവരില്ലാത്ത സഭ സഭയല്ല; ധർമ്മം പറയാത്തവർ മുതിർന്നവരല്ല. സത്യമില്ലാത്ത ധർമ്മം ധർമ്മമല്ല; ചതിയാൽ കലർന്ന സത്യം സത്യമല്ല.
5.35.50
सत्यं रूपं श्रुतं विद्या कौल्यं शीलं बलं धनम् ।
शौर्यं च चित्रभाष्यं च दश संसर्गयोनयः ॥ ५.३५.५० ॥
സത്യം, രൂപം, ശ്രുതം, വിദ്യ, കുലം, ശീലം, ബലം, ധനം, ശൗര്യം, മധുരവാക്ക് — ഇവയാണ് സഹവാസത്തിന്റെ പത്ത് ഉറവിടങ്ങൾ.
5.35.51
पापं कुर्वन्पापकीर्तिः पापमेवाश्नुते फलम् ।
पुण्यं कुर्वन्पुण्यकीर्तिः पुण्यमेवाश्नुते फलम् ॥ ५.३५.५१ ॥
പാപം ചെയ്യുന്നവൻ, പാപകീർത്തിയുള്ളവൻ, പാപഫലം തന്നെ നേടുന്നു; പുണ്യം ചെയ്യുന്നവൻ, പുണ്യകീർത്തിയുള്ളവൻ, പുണ്യഫലം തന്നെ നേടുന്നു.
5.35.52
पापं प्रज्ञां नाशयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
नष्टप्रज्ञः पापमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५२ ॥
പാപം ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ബുദ്ധിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും പാപം തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു.
5.35.53
पुण्यं प्रज्ञां वर्धयति क्रियमाणं पुनः पुनः ।
वृद्धप्रज्ञः पुण्यमेव नित्यमारभते नरः ॥ ५.३५.५३ ॥
പുണ്യം ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ബുദ്ധിയെ വളർത്തുന്നു; ബുദ്ധി വളർന്ന മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും പുണ്യം തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു.
5.35.54
असूयको दन्दशूको निष्ठुरो वैरकृन्नरः ।
स कृच्छ्रं महदाप्नोति नचिरात्पापमाचरन् ॥ ५.३५.५४ ॥
അസൂയയുള്ളവനും കഠിനവാക്കു പറയുന്നവനും നിഷ്ഠുരനും വൈരം ഉണ്ടാക്കുന്നവനുമായ മനുഷ്യൻ പാപം ചെയ്ത് അധികം വൈകാതെ വലിയ ദുഃഖം പ്രാപിക്കുന്നു.
5.35.55
अनसूयः कृतप्रज्ञः शोभनान्याचरन्सदा ।
अकृच्छ्रात्सुखमाप्नोति सर्वत्र च विराजते ॥ ५.३५.५५ ॥
അസൂയയില്ലാത്തവനും ബുദ്ധി വളർത്തിയവനും എപ്പോഴും നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായ മനുഷ്യൻ ദുഃഖമില്ലാതെ സുഖം പ്രാപിച്ച് എല്ലായിടത്തും ശോഭിക്കുന്നു.
5.35.56
प्रज्ञामेवागमयति यः प्राज्ञेभ्यः स पण्डितः ।
प्राज्ञो ह्यवाप्य धर्मार्थौ शक्नोति सुखमेधितुम् ॥ ५.३५.५६ ॥
ജ്ഞാനികളിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി നേടുന്നവനാണ് പണ്ഡിതൻ. ജ്ഞാനി ധർമ്മവും അർത്ഥവും നേടി സുഖം വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാകുന്നു.
5.35.57
दिवसेनैव तत्कुर्याद्येन रात्रौ सुखं वसेत् ।
अष्टमासेन तत्कुर्याद्येन वर्षाः सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५७ ॥
രാത്രിയിൽ സുഖമായി കഴിയാൻ കഴിയുംവിധം അത് പകൽ തന്നെ ചെയ്യണം. വർഷങ്ങളോളം സുഖമായി വസിക്കാൻ കഴിയുംവിധം അത് എട്ടു മാസത്തിനുള്ളിൽ ചെയ്യണം.
5.35.58
पूर्वे वयसि तत्कुर्याद्येन वृद्धः सुखं वसेत् ।
यावज्जीवेन तत्कुर्याद्येन प्रेत्य सुखं वसेत् ॥ ५.३५.५८ ॥
വാർധക്യത്തിൽ സുഖമായി കഴിയാൻ കഴിയുംവിധം അത് യൗവനത്തിൽ തന്നെ ചെയ്യണം. മരണശേഷവും സുഖമായിരിക്കാൻ കഴിയുംവിധം അത് ജീവിതകാലമത്രയും ചെയ്യണം.
5.35.59
जीर्णमन्नं प्रशंसन्ति भार्यां च गतयौवनाम् ।
शूरं विगतसङ्ग्रामं गतपारं तपस्विनम् ॥ ५.३५.५९ ॥
പഴകിയ അന്നത്തെയും യൗവനം കഴിഞ്ഞ ഭാര്യയെയും യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ ശൂരനെയും അക്കരെ കടന്ന തപസ്വിയെയും ജനങ്ങൾ പ്രശംസിക്കുന്നു.
5.35.60
धनेनाधर्मलब्धेन यच्छिद्रमपिधीयते ।
असंवृतं तद्भवति ततोऽन्यदवदीर्यते ॥ ५.३५.६० ॥
അധർമ്മത്താൽ നേടിയ ധനംകൊണ്ട് ഏത് ദോഷം മറയ്ക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത് മറയ്ക്കപ്പെടാത്തതായി തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു; പിന്നെ മറ്റൊന്ന് പൊട്ടി പുറത്തുവരുന്നു.
5.35.61
गुरुरात्मवतां शास्ता शास्ता राजा दुरात्मनाम् ।
अथ प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः ॥ ५.३५.६१ ॥
ആത്മസംയമമുള്ളവർക്ക് ഗുരുവാണ് ശാസകൻ; ദുരാത്മാക്കൾക്ക് രാജാവാണ് ശാസകൻ; രഹസ്യമായി പാപം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വിവസ്വാന്റെ പുത്രനായ യമനാണ് ശാസകൻ.
5.35.62
ऋषीणां च नदीनां च कुलानां च महात्मनाम् ।
प्रभवो नाधिगन्तव्यः स्त्रीणां दुश्चरितस्य च ॥ ५.३५.६२ ॥
ഋഷിമാരുടെയും നദികളുടെയും മഹാത്മാക്കളുടെ കുലങ്ങളുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും ദുർനടപ്പിന്റെയും ഉത്ഭവം കണ്ടെത്താനാവില്ല.
5.35.63
द्विजातिपूजाभिरतो दाता ज्ञातिषु चार्जवी ।
क्षत्रियः स्वर्गभाग्राजंश्चिरं पालयते महीम् ॥ ५.३५.६३ ॥
ദ്വിജന്മാരെ പൂജിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനും, ദാനശീലനും, ബന്ധുക്കളോട് ഋജുവായവനുമായ ക്ഷത്രിയൻ, ഹേ രാജാവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഓഹരിക്കാരനായി ദീർഘകാലം ഭൂമിയെ പാലിക്കുന്നു.
5.35.64
सुवर्णपुष्पां पृथिवीं चिन्वन्ति पुरुषास्त्रयः ।
शूरश्च कृतविद्यश्च यश्च जानाति सेवितुम् ॥ ५.३५.६४ ॥
സ്വർണ്ണപുഷ്പങ്ങളുള്ള ഭൂമിയെ മൂന്നു പുരുഷന്മാർ ശേഖരിക്കുന്നു: ശൂരനും, വിദ്യ നേടിയവനും, സേവിക്കാനറിയുന്നവനും.
5.35.65
बुद्धिश्रेष्ठानि कर्माणि बाहुमध्यानि भारत ।
तानि जङ्घाजघन्यानि भारप्रत्यवराणि च ॥ ५.३५.६५ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ബുദ്ധികൊണ്ട് ശ്രേഷ്ഠമായ കർമ്മങ്ങളുണ്ട്; ഭുജബലം കൊണ്ട് മദ്ധ്യമമായവ; തുടയുടെ ബലംകൊണ്ട് അധമമായവയും ഭാരത്തിൽ കുറഞ്ഞവയും.
5.35.66
दुर्योधने च शकुनौ मूढे दुःशासने तथा ।
कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि ॥ ५.३५.६६ ॥
ദുര്യോധനനിലും മൂഢനായ ശകുനിയിലും ദുശ്ശാസനനിലും അതുപോലെ കർണനിലും അധികാരം ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് നീ എങ്ങനെ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
5.35.67
सर्वैर्गुणैरुपेताश्च पाण्डवा भरतर्षभ ।
पितृवत्त्वयि वर्तन्ते तेषु वर्तस्व पुत्रवत् ॥ ५.३५.६७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ചേർന്ന പാണ്ഡവർ നിന്നോട് പിതാവിനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു; നീ അവരോട് പുത്രനെപ്പോലെ പെരുമാറുക.