مهابهاراتا · أدهيايا 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
सनत्सुजात यामिमां परां त्वं ।
ब्राह्मीं वाचं वदसे विश्वरूपाम्।
परां हि कामेन सुदुर्लभां कथां ।
प्रब्रूहि मे वाक्यमिदं कुमार । ॥ ५.४४.१ ॥
يا سناتسوجاتا، اشرح لي، أيها الأمير الشاب، هذا الكلام الأسمى والبرهمي والمتعدد الصور الذي تنطق به، هذا الحديث الذي يصعب جدًا نيله حتى بالرغبة.
5.44.2
नैतद्ब्रह्म त्वरमाणेन लभ्यं ।
यन्मां पृच्छन्नतिहृष्यस्यतीव।
बुद्धौ विलीने मनसि प्रचिन्त्य ।
विद्या हि सा ब्रह्मचर्येण लभ्या ॥ ५.४४.२ ॥
هذا البرهمن لا يناله العجول؛ إنك تفرح كثيرًا وأنت تسألني. إنما تُنال تلك المعرفة بالتعلّم الطاهر بعد أن تذوب البصيرة في العقل ويتأمل المرء تأملًا حسنًا.
5.44.3
अत्यन्तविद्यामिति यत्सनातनीं ।
ब्रवीषि त्वं ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
अनारभ्यां वसतीह कार्यकाले ।
कथं ब्राह्मण्यममृतत्वं लभेत ॥ ५.४४.३ ॥
تتكلم عن هذه المعرفة الأزلية السامية التي تتحقق بالتعلم الطاهر، ومع ذلك فهي في وقت العمل تبقى هنا غير مبدوءة. فكيف يُنال البرهمانية والخلود إذن؟
5.44.4
अव्यक्तविद्यामभिधास्ये पराणीं ।
बुद्ध्या च तेषां ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
यां प्राप्यैनं मर्त्यलोकं त्यजन्ति ।
या वै विद्या गुरुवृद्धेषु नित्या ॥ ५.४४.४ ॥
سأبيّن المعرفة السامية غير المتجلية، التي تتحقق بالعقل وبتعلّمهم الطاهر؛ فمن نالها ترك هذا العالم الفاني. وتلك المعرفة دائمة عند المعلمين والكبار.
5.44.5
ब्रह्मचर्येण या विद्या शक्या वेदितुमञ्चसा ।
तत्कथं ब्रह्मचर्यं स्यादेतद्ब्रह्मन्ब्रवीहि मे ॥ ५.४४.५ ॥
كيف تكون تلك المعرفة، التي يمكن إدراكها بسهولة بالبراهمشاريا، هي البراهمشاريا نفسها؟ أيها البرهمي، أخبرني بذلك.
5.44.6
आचार्ययोनिमिह ये प्रविश्य ।
भूत्वा गर्भे ब्रह्मचर्यं चरन्ति।
इहैव ते शास्त्रकारा भवन्ति ।
प्रहाय देहं परमं यान्ति योगम् ॥ ५.४४.६ ॥
أولئك الذين يدخلون هنا رحم المعلم، ويمارسون البراهمشاريا وكأنهم في الرحم، يصبحون هنا مؤلفي الشاستراس؛ وبعد أن يتركوا الجسد يبلغون الاتحاد الأسمى.
5.44.7
अस्मिँल्लोके वै जयन्तीह कामा-
न्ब्राह्मीं स्थितिं ह्यनुतितिक्षमाणाः।
त आत्मानं निर्हरन्तीह देहा-
न्मुञ्जादिषीकामिव सत्वसंस्थाः ॥ ५.४४.७ ॥
في هذا العالم يغلبون الرغبات، صابرين على حال البراهمن؛ ثابتين في الصفاء، يستخرجون هنا النفس من الجسد كما تُسحب ساق من عشب المُونجا.
5.44.8
शरीरमेतौ कुरुतः पिता माता च भारत ।
आचार्यशास्ता या जातिः सा पुण्या साऽऽजराऽमम ॥ ५.४४.८ ॥
يا بهاراتا، الأب والأم يصنعان هذين الجسدين؛ والولادة التي يمنحها المعلم والمرشد مقدسة، لا تهرم ولا تتغير.
5.44.9
यः प्रावृणोत्यवितथेन वर्णा-
नृतं कुर्वन्नमृतं संप्रयच्छम्।
तं मन्येत पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कतमस्य जानन् ॥ ५.४४.९ ॥
من يصون الطبقات حقاً، ويعمل بالحق ويمنح الخلود، ينبغي أن يُعدّ أباً وأماً؛ ومن عرف ذلك لا ينبغي له أن يؤذيه بأي وجه.
5.44.10
गुरुं शिष्यो नित्यमभिवादयीत ।
स्वाध्यायमिच्छेच्छुचिरप्रमत्तः।
मानं न कुर्यान्नादधीत रोप-
मेप प्रथमो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१० ॥
ينبغي للتلميذ أن يحيّي معلّمه دائمًا بالاحترام. وليكن طاهرًا يقظًا، يرغب في دراسة الفيدا. لا يكن متكبرًا ولا يحمل الغضب. هذا هو الربع الأول من نذر البراهمشاريا.
5.44.11
शिष्यवृत्तिक्रमेणैव विद्यामाप्नोति यः शुचिः ।
ब्रह्मचर्यव्रतस्यास्य प्रथमः पाद उच्यते ॥ ५.४४.११ ॥
من كان طاهرًا فنال العلم بالترتيب الصحيح لسلوك التلميذ، يُقال إنه يحقق الربع الأول من هذا النذر.
5.44.12
आचार्यस्य प्रियं कुर्यात्प्राणैरपि धनैरपि ।
कर्मणा मनसा वाचा द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१२ ॥
ينبغي للمرء أن يفعل ما يسرّ معلّمه، ولو بحياته وماله. وفعل ذلك بالعمل والقلب والكلام يُسمّى الربع الثاني.
5.44.13
समा गुरौ यथा वृत्तिर्गरुपत्न्यां तथा चरेत् ।
तत्पुत्रे च तथा कुर्वन्द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१३ ॥
كما يسلك المرء مع المعلّم، فليسلك كذلك مع زوجة المعلّم؛ ومن فعل مثل ذلك مع ابنه يُسمّى الربع الثاني.
5.44.14
आचार्येणात्मकृतं विजानन् ।
ज्ञात्वा चार्थं भावितोऽस्मीत्यनेन ।
यन्मन्यते तं प्रति हृष्टबुद्धिः ।
स वै तृतीयो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१४ ॥
من عرف ما أسداه إليه المعلّم، وفهم معناه، وقال: «بهذا تهذّبتُ»، ثم وجّه فكره إليه بقلب مسرور، فذلك حقًا هو الربع الثالث من البراهمشاريا.
5.44.15
नाचार्यस्यानपाकृत्य प्रवासं ।
प्राज्ञः कुर्वीत नैतदहं करोमि।
इतीव मन्येत न भाषयेत ।
स वै चतुर्थो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१५ ॥
لا ينبغي للتلميذ العاقل أن يقيم في الغربة بعيدا عن معلمه؛ فالحكيم لا يفعل ذلك. وحتى إن ظن أنه لا يفعل هذا، فلا يقله. وهذه هي الربع الرابع من البراهمجاريا.
5.44.16
कालेन पादं लभते तथार्थं ।
ततश्च पादं गुरुयोगतश्च।
उत्साहयोगेन च पादमृच्छे-
च्छास्त्रेण पादं च ततोऽभियाति ॥ ५.४४.१६ ॥
مع مرور الزمن ينال ربعا، وكذلك الثروة؛ ثم بصحبة المعلم ينال ربعا آخر، وبالجهد ربعا، وبالكتاب المقدس ربعا؛ ثم يمضي قدما.
5.44.17
धर्मादयो द्वादश यस्य रूप-
मन्यानि चाङ्गानि तथा बलं च।
आचार्ययोगे फलतीति चाहु-
र्ब्रह्मार्थयोगेन च ब्रह्मचर्यम् ॥ ५.४४.१७ ॥
وصورته هي الاثنا عشر، بدءا بالدهارما، وكذلك أطرافه الأخرى وقوته؛ يقال إنه يثمر بالاتصال بالمعلم، والبراهمجاريا بالاتصال بالغاية المقدسة.
5.44.18
एवं प्रवृत्तो यदुपालभेत वै ।
धनमाचार्याय तदनुप्रयच्छेत्।
स तां वृत्तिं बहुगुणामेवमेति ।
गुरोः पुत्रे भवति च वृत्तिरेषा ॥ ५.४४.१८ ॥
إن لام المعلم وهو على هذه الحال، فليعطه ذلك المال نفسه؛ فيبلغ بذلك هذا السلوك الكثير الفضائل؛ وهذا السلوك نفسه تجاه ابن المعلم.
5.44.19
एवं वसन्सर्वतो वर्धतीह ।
बहून्पुत्रांल्लभते च प्रतिष्ठाम्।
वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्च ।
वसत्यस्मिन्ब्रह्मचर्ये जनाश्च ॥ ५.४४.१९ ॥
وبهذا المقام يزدهر في كل وجه هنا، ويرزق بنين كثيرين ومكانة راسخة. وتمطر له الجهات والجهات الفرعية؛ ويسكن الناس أيضا في هذه البراهمجاريا.
5.44.20
एतेन ब्रह्मंचर्येण देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषयश्च महाभागा ब्रह्मलोकं मनीषिणः ॥ ५.४४.२० ॥
بهذا التبتل نال الآلهة مقام الألوهية، وبلغ الحكماء العظماء ذوو الحظ الجليل عالم براهما.
5.44.21
गन्धर्वाणामनेनैव रूपमप्सरसमभूत् ।
एतेन ब्रह्मचर्येण सूर्योऽप्यह्नाय जायते ॥ ५.४४.२१ ॥
وبهذا بعينه نال الغاندهربا هيئة الأبسراس، وبهذا التبتل أيضًا يولد الشمس للنهار.
5.44.22
आकाङ्क्ष्यार्थस्य संयोगाद्रसभेदार्थिनामिव ।
एवं ह्येते समाज्ञाय तादृग्भावं गता इमे ॥ ५.४४.२२ ॥
كما يرضى طلاب الأذواق المختلفة باتصالهم بغايتهم، فإن هؤلاء قد أدركوا ذلك تمامًا ونالوا تلك الحال.
5.44.23
य आश्रयेत्पावयेच्चापि राज-
न्सर्वं शरीरं तपसा तप्यमानः।
एतेन वै बाल्यमभ्येति विद्वान् ।
मृत्युं तथा स जयत्यन्तकाले ॥ ५.४४.२३ ॥
أيها الملك، إن من يلجأ إلى هذا ويطهّر جسده كله بالتقشف، فبهذا بعينه يعود العالم إلى الطفولة، وفي ساعة الموت يغلب الموت كذلك.
5.44.24
अन्तवतः क्षत्रिय ते जयन्ति ।
लोकाञ्जनाः कर्मणा निर्मलेन ।
ब्रह्मैव विद्वांस्तेन चाभ्येति सर्वं ।
नान्यः पन्था अयनाथ विद्यते ॥ ५.४४.२४ ॥
أيها الكشتريّ، إن الناس يغلبون العوالم الفانية؛ وبالعمل الطاهر يبلغ العالم البراهمن وحده، وبه ينال كل شيء؛ ليس للسلوك طريق آخر.
5.44.25
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमथाञ्जनं काद्रवं वा।
सद्ब्रह्मणः पश्यति योऽत्र विद्वा-
न्कथं रूपं तदमृतमक्षरं पदम् ॥ ५.४४.२५ ॥
كيف يعرف العالم الذي يرى البراهمن الحق صورة تلك الحال الخالدة الثابتة، التي تبدو بيضاء أو حمراء أو سوداء كالكحل أو بلون الكادرافا؟
5.44.26
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमायसमर्कवर्णम्।
न पृथिव्यां तिष्ठति नान्तरिक्षे ।
नैतत्समुद्रे सलिलं बिभर्ति ॥ ५.४४.२६ ॥
يبدو كالأبيض، وكالأحمر، أو الأسود، لون الحديد، لون الشمس؛ لا يثبت على الأرض ولا في الفضاء، ولا يحمل ماء المحيط.
5.44.27
न तारकासु न च विद्युदाश्रितं ।
न चाभ्रेषु दृश्यते रूपमस्य।
न चापि वायौ न च देवतासु ।
नैतच्चन्द्रे दृश्यते नोत सूर्ये ॥ ५.४४.२७ ॥
لا في النجوم ولا قائماً في البرق؛ ولا تُرى صورته في السحب؛ ولا في الريح ولا في الآلهة؛ لا يُرى في القمر ولا في الشمس.
5.44.28
नैवर्क्षु तन्न यजुष्षु नाप्यथर्वसु ।
न दृश्यते वै विमलेषु सामसु।
रथन्तरे बार्हद्रथे वापि राज-
न्महाव्रते नैव दृश्येद्भ्रुवं तत् ॥ ५.४४.२८ ॥
لا يُرى في آيات الريك ولا في اليجور، ولا حتى في الأتهرفا؛ حقاً لا يُرى في أناشيد السامان الطاهرة. أيها الملك، لا يُرى بالتأكيد في الرثانتارا ولا البارهادراثا ولا الماهافراتا.
5.44.29
अपारणीयं तमसः परस्ता-
त्तदन्तकोऽप्येति विनाशकाले।
अणीयो रूपं क्षुरधारया समं ।
महच्च रूपं तद्वै पर्वतेभ्यः ॥ ५.४४.२९ ॥
هو فوق الظلام، عسير العبور؛ حتى الموت يبلغه عند وقت الفناء. صورته أدق من الدقيق، كحد الموسى؛ وتلك الصورة أعظم من الجبال.
5.44.30
सा प्रतिष्ठा तदमृतं लोकास्तद्ब्रह्म तद्यशः ।
भूतानि जझिरे तस्मात्प्रलयं यान्ति तत्र हि ॥ ५.४४.३० ॥
هو الأساس، وهو الخالد، وهي العوالم؛ وهو البرهمن، وهو المجد. منه وُلدت الكائنات، وإليه تمضي عند الفناء.
5.44.31
अनामयं तन्महदुद्यतं यशो ।
वाचो विकारं कवयो वदन्ति।
यस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३१ ॥
ذلك المجد الخالي من العيب، العظيم والسامي، الذي يسميه الحكماء تحوّلاً للكلام. ومن عرف ذلك الذي قام فيه هذا العالم كله صار خالداً.
5.44.32
तदेतदह्ना संस्थितं भाति सर्वं ।
तदात्मवित्पश्यति ज्ञानयोगात्।
तस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३२ ॥
ذلك، المستقر في ضوء النهار، يلمع بوصفه كل شيء. يراه عارف الذات بيوغا المعرفة. ومن عرف ذلك الذي قام فيه هذا العالم كله صار خالداً.