മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
सनत्सुजात यामिमां परां त्वं ।
ब्राह्मीं वाचं वदसे विश्वरूपाम्।
परां हि कामेन सुदुर्लभां कथां ।
प्रब्रूहि मे वाक्यमिदं कुमार । ॥ ५.४४.१ ॥
സനത്സുജാതാ, നീ പറയുന്ന ഈ പരമവും ബ്രാഹ്മിയും വിശ്വരൂപവുമായ വാണിയെയും, ആഗ്രഹത്താൽപ്പോലും ലഭിക്കാൻ അത്യന്തം ദുർലഭമായ ആ പരമകഥയെയും, കുമാരാ, എനിക്ക് വിവരിച്ചുതരിക.
5.44.2
नैतद्ब्रह्म त्वरमाणेन लभ्यं ।
यन्मां पृच्छन्नतिहृष्यस्यतीव।
बुद्धौ विलीने मनसि प्रचिन्त्य ।
विद्या हि सा ब्रह्मचर्येण लभ्या ॥ ५.४४.२ ॥
ഈ ബ്രഹ്മം തിടുക്കമുള്ളവന് ലഭിക്കുകയില്ല; എന്നോട് ചോദിച്ച് നീ അത്യധികം സന്തോഷിക്കുന്നു. ബുദ്ധി മനസ്സിൽ ലയിച്ച ശേഷം നന്നായി ചിന്തിച്ചാൽ ആ വിദ്യ ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ ലഭിക്കും.
5.44.3
अत्यन्तविद्यामिति यत्सनातनीं ।
ब्रवीषि त्वं ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
अनारभ्यां वसतीह कार्यकाले ।
कथं ब्राह्मण्यममृतत्वं लभेत ॥ ५.४४.३ ॥
നീ പറയുന്ന ഈ സനാതനവും അത്യുന്നതവുമായ വിദ്യ ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ സിദ്ധിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ കർമ്മകാലത്ത് അത് ഇവിടെ ആരംഭിക്കപ്പെടാത്തതായി നിലനിൽക്കുന്നു. എങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണ്യവും അമൃതത്വവും എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
5.44.4
अव्यक्तविद्यामभिधास्ये पराणीं ।
बुद्ध्या च तेषां ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
यां प्राप्यैनं मर्त्यलोकं त्यजन्ति ।
या वै विद्या गुरुवृद्धेषु नित्या ॥ ५.४४.४ ॥
അവ്യക്തവും പരമവുമായ വിദ്യയെ ഞാൻ വിവരിക്കാം; അത് ബുദ്ധിയാലും അവരുടെ ബ്രഹ്മചര്യത്താലും സിദ്ധിക്കുന്നു. അതു നേടി മനുഷ്യർ ഈ മർത്യലോകം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ആ വിദ്യ ഗുരുക്കന്മാരിലും വൃദ്ധന്മാരിലും നിത്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
5.44.5
ब्रह्मचर्येण या विद्या शक्या वेदितुमञ्चसा ।
तत्कथं ब्रह्मचर्यं स्यादेतद्ब्रह्मन्ब्रवीहि मे ॥ ५.४४.५ ॥
ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ എളുപ്പത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുന്ന ആ വിദ്യ എങ്ങനെ ബ്രഹ്മചര്യമാകും? ഓ ബ്രാഹ്മണാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
5.44.6
आचार्ययोनिमिह ये प्रविश्य ।
भूत्वा गर्भे ब्रह्मचर्यं चरन्ति।
इहैव ते शास्त्रकारा भवन्ति ।
प्रहाय देहं परमं यान्ति योगम् ॥ ५.४४.६ ॥
ഇവിടെ ആചാര്യന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഗർഭത്തിലെന്നപോലെ ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിക്കുന്നവർ ഇവിടെത്തന്നെ ശാസ്ത്രകാരന്മാരാകുന്നു; ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ പരമയോഗത്തിൽ എത്തുന്നു.
5.44.7
अस्मिँल्लोके वै जयन्तीह कामा-
न्ब्राह्मीं स्थितिं ह्यनुतितिक्षमाणाः।
त आत्मानं निर्हरन्तीह देहा-
न्मुञ्जादिषीकामिव सत्वसंस्थाः ॥ ५.४४.७ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ അവർ കാമങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മീ സ്ഥിതിയെ ക്ഷമയോടെ സഹിക്കുന്ന അവർ, സത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരായി, മുഞ്ചപ്പുല്ലിന്റെ തണ്ടെന്നപോലെ ആത്മാവിനെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ഇവിടെ പുറത്തെടുക്കുന്നു.
5.44.8
शरीरमेतौ कुरुतः पिता माता च भारत ।
आचार्यशास्ता या जातिः सा पुण्या साऽऽजराऽमम ॥ ५.४४.८ ॥
ഹേ ഭാരതാ, അച്ഛനും അമ്മയും ഈ രണ്ടു ശരീരങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുന്നു; ആചാര്യനും ശാസ്താവും നൽകുന്ന ജന്മം പവിത്രവും ജരയില്ലാത്തതും മാറ്റമില്ലാത്തതുമാണ്.
5.44.9
यः प्रावृणोत्यवितथेन वर्णा-
नृतं कुर्वन्नमृतं संप्रयच्छम्।
तं मन्येत पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कतमस्य जानन् ॥ ५.४४.९ ॥
സത്യത്താൽ വർണങ്ങളെ മൂടുന്നവനും, സത്യം ചെയ്ത് അമൃതം നൽകുന്നവനും ആരോ, അവനെ അച്ഛനും അമ്മയുമായി കരുതണം; അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരുവിധത്തിലും അവനോട് ദ്രോഹം ചെയ്യരുത്.
5.44.10
गुरुं शिष्यो नित्यमभिवादयीत ।
स्वाध्यायमिच्छेच्छुचिरप्रमत्तः।
मानं न कुर्यान्नादधीत रोप-
मेप प्रथमो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१० ॥
ശിഷ്യൻ എപ്പോഴും ഗുരുവിനെ വന്ദിക്കണം. ശുചിയായും ജാഗ്രതയോടെയും സ്വാധ്യായം ആഗ്രഹിക്കണം. അഭിമാനം കാണിക്കരുത്, കോപം പിടിച്ചുനിർത്തരുത്. ഇതാണ് ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ ആദ്യ പാദം.
5.44.11
शिष्यवृत्तिक्रमेणैव विद्यामाप्नोति यः शुचिः ।
ब्रह्मचर्यव्रतस्यास्य प्रथमः पाद उच्यते ॥ ५.४४.११ ॥
ശുചിയായി ശിഷ്യവൃത്തിയുടെ ക്രമത്തിലൂടെ ആരാണോ വിദ്യ നേടുന്നത്, അതാണ് ബ്രഹ്മചര്യവ്രതത്തിന്റെ ആദ്യ പാദം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
5.44.12
आचार्यस्य प्रियं कुर्यात्प्राणैरपि धनैरपि ।
कर्मणा मनसा वाचा द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१२ ॥
ആചാര്യന് പ്രാണനാലും ധനത്താലും പ്രിയമായത് ചെയ്യണം. കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും ചെയ്യുന്നത് രണ്ടാം പാദം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
5.44.13
समा गुरौ यथा वृत्तिर्गरुपत्न्यां तथा चरेत् ।
तत्पुत्रे च तथा कुर्वन्द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१३ ॥
ഗുരുവിനോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നുവോ അതുപോലെ ഗുരുപത്നിയോടും പെരുമാറണം. അവരുടെ പുത്രനോടും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ രണ്ടാം പാദം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
5.44.14
आचार्येणात्मकृतं विजानन् ।
ज्ञात्वा चार्थं भावितोऽस्मीत्यनेन ।
यन्मन्यते तं प्रति हृष्टबुद्धिः ।
स वै तृतीयो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१४ ॥
ആചാര്യൻ ചെയ്ത ഉപകാരം അറിഞ്ഞ്, അർത്ഥം ഗ്രഹിച്ച്, 'ഇതിനാൽ ഞാൻ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു' എന്ന് കരുതി, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അദ്ദേഹത്തോട് ചിന്തിക്കുന്നവനാണ് ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ മൂന്നാം പാദം.
5.44.15
नाचार्यस्यानपाकृत्य प्रवासं ।
प्राज्ञः कुर्वीत नैतदहं करोमि।
इतीव मन्येत न भाषयेत ।
स वै चतुर्थो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१५ ॥
ആചാര്യനിൽ നിന്ന് അകന്ന് വിദേശവാസം ചെയ്യരുത്; ജ്ഞാനി അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. 'ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നില്ല' എന്ന് കരുതിയാലും പറയരുത്. ഇതാണ് ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ നാലാം പാദം.
5.44.16
कालेन पादं लभते तथार्थं ।
ततश्च पादं गुरुयोगतश्च।
उत्साहयोगेन च पादमृच्छे-
च्छास्त्रेण पादं च ततोऽभियाति ॥ ५.४४.१६ ॥
കാലക്രമത്തിൽ ഒരു പാദം നേടുന്നു; അതുപോലെ ധനവും. പിന്നെ ഗുരുസംയോഗത്താൽ ഒരു പാദം, ഉത്സാഹയോഗത്താൽ ഒരു പാദം, ശാസ്ത്രത്താൽ ഒരു പാദം നേടി പിന്നീട് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.
5.44.17
धर्मादयो द्वादश यस्य रूप-
मन्यानि चाङ्गानि तथा बलं च।
आचार्ययोगे फलतीति चाहु-
र्ब्रह्मार्थयोगेन च ब्रह्मचर्यम् ॥ ५.४४.१७ ॥
ധർമ്മം മുതലായ പന്ത്രണ്ടും ആരുടെ രൂപമോ, മറ്റ് അംഗങ്ങളും ബലവും ആരുടേതോ; 'ആചാര്യയോഗത്താൽ ഫലിക്കുന്നു' എന്നും, ബ്രഹ്മാർത്ഥയോഗത്താൽ ബ്രഹ്മചര്യം എന്നും പറയുന്നു.
5.44.18
एवं प्रवृत्तो यदुपालभेत वै ।
धनमाचार्याय तदनुप्रयच्छेत्।
स तां वृत्तिं बहुगुणामेवमेति ।
गुरोः पुत्रे भवति च वृत्तिरेषा ॥ ५.४४.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ഏർപ്പെട്ടവൻ ആചാര്യനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയാൽ, ആ ധനം ആചാര്യന് തന്നെ നൽകണം. അവൻ അനേകഗുണങ്ങളുള്ള ആ വൃത്തിയെ ഇങ്ങനെ നേടുന്നു; ഗുരുപുത്രനോടും ഇതുതന്നെയാണ് വൃത്തി.
5.44.19
एवं वसन्सर्वतो वर्धतीह ।
बहून्पुत्रांल्लभते च प्रतिष्ठाम्।
वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्च ।
वसत्यस्मिन्ब्रह्मचर्ये जनाश्च ॥ ५.४४.१९ ॥
ഇങ്ങനെ വസിക്കുന്നവൻ ഇവിടെ എല്ലാ വിധത്തിലും വളരുന്നു; അനേകം പുത്രന്മാരെയും സ്ഥിരമായ പ്രതിഷ്ഠയെയും നേടുന്നു. അവനുവേണ്ടി ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും മഴ പെയ്യിക്കുന്നു; ഈ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ജനങ്ങളും വസിക്കുന്നു.
5.44.20
एतेन ब्रह्मंचर्येण देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषयश्च महाभागा ब्रह्मलोकं मनीषिणः ॥ ५.४४.२० ॥
ഈ ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ ദേവന്മാർ ദേവത്വം നേടി; മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ ഋഷിമാരും മനീഷികളും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു.
5.44.21
गन्धर्वाणामनेनैव रूपमप्सरसमभूत् ।
एतेन ब्रह्मचर्येण सूर्योऽप्यह्नाय जायते ॥ ५.४४.२१ ॥
ഇതിനാൽ തന്നെ ഗന്ധർവന്മാർക്ക് അപ്സരസ്സിന്റെ രൂപം ലഭിച്ചു; ഈ ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ സൂര്യനും പകലിനായി ജനിക്കുന്നു.
5.44.22
आकाङ्क्ष्यार्थस्य संयोगाद्रसभेदार्थिनामिव ।
एवं ह्येते समाज्ञाय तादृग्भावं गता इमे ॥ ५.४४.२२ ॥
രസഭേദം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ലക്ഷ്യസംയോഗത്താൽ സംതൃപ്തരാകുന്നതുപോലെ, ഇവർ ഇത് നന്നായി അറിഞ്ഞ് അത്തരം അവസ്ഥ പ്രാപിച്ചു.
5.44.23
य आश्रयेत्पावयेच्चापि राज-
न्सर्वं शरीरं तपसा तप्यमानः।
एतेन वै बाल्यमभ्येति विद्वान् ।
मृत्युं तथा स जयत्यन्तकाले ॥ ५.४४.२३ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഇതിനെ ആശ്രയിച്ച്, തപസ്സിനാൽ ശരീരമാകെ ശുദ്ധമാക്കുന്ന വിദ്വാൻ ഇതിനാൽ തന്നെ ബാല്യാവസ്ഥ വീണ്ടും പ്രാപിക്കുന്നു; അന്ത്യകാലത്ത് മരണത്തെയും അങ്ങനെ തന്നെ ജയിക്കുന്നു.
5.44.24
अन्तवतः क्षत्रिय ते जयन्ति ।
लोकाञ्जनाः कर्मणा निर्मलेन ।
ब्रह्मैव विद्वांस्तेन चाभ्येति सर्वं ।
नान्यः पन्था अयनाथ विद्यते ॥ ५.४४.२४ ॥
ഹേ ക്ഷത്രിയാ, മനുഷ്യർ നശ്വരമായ ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു; നിർമ്മല കർമ്മത്താൽ വിദ്വാൻ ബ്രഹ്മത്തെ മാത്രം പ്രാപിക്കുന്നു, അതുവഴി എല്ലാം നേടുന്നു; ഗമനത്തിന് ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു പാതയില്ല.
5.44.25
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमथाञ्जनं काद्रवं वा।
सद्ब्रह्मणः पश्यति योऽत्र विद्वा-
न्कथं रूपं तदमृतमक्षरं पदम् ॥ ५.४४.२५ ॥
ഇവിടെ സത് ബ്രഹ്മത്തെ കാണുന്ന വിദ്വാൻ, വെളുപ്പായോ ചുവപ്പായോ കറുപ്പായോ അഞ്ജനമായോ കാദ്രവമായോ തോന്നുന്ന ആ അമൃതമായ അക്ഷരപദത്തിന്റെ രൂപം എങ്ങനെ അറിയും?
5.44.26
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमायसमर्कवर्णम्।
न पृथिव्यां तिष्ठति नान्तरिक्षे ।
नैतत्समुद्रे सलिलं बिभर्ति ॥ ५.४४.२६ ॥
അത് വെളുപ്പുപോലെയും ചുവപ്പുപോലെയും, അല്ലെങ്കിൽ കറുപ്പും ഇരുമ്പുനിറവും സൂര്യവർണവുമായി തോന്നുന്നു; അത് ഭൂമിയിലോ അന്തരീക്ഷത്തിലോ നിലനിൽക്കുന്നില്ല; സമുദ്രജലത്തെയും അത് വഹിക്കുന്നില്ല.
5.44.27
न तारकासु न च विद्युदाश्रितं ।
न चाभ्रेषु दृश्यते रूपमस्य।
न चापि वायौ न च देवतासु ।
नैतच्चन्द्रे दृश्यते नोत सूर्ये ॥ ५.४४.२७ ॥
നക്ഷത്രങ്ങളിലോ മിന്നലിൽ ആശ്രയിച്ചതോ അല്ല; മേഘങ്ങളിലും അതിന്റെ രൂപം കാണപ്പെടുന്നില്ല; വായുവിലോ ദേവതകളിലോ അല്ല; ഇത് ചന്ദ്രനിലോ സൂര്യനിലോ കാണപ്പെടുന്നില്ല.
5.44.28
नैवर्क्षु तन्न यजुष्षु नाप्यथर्वसु ।
न दृश्यते वै विमलेषु सामसु।
रथन्तरे बार्हद्रथे वापि राज-
न्महाव्रते नैव दृश्येद्भ्रुवं तत् ॥ ५.४४.२८ ॥
അത് ഋക്കുകളിലോ യജുസുകളിലോ അഥർവങ്ങളിലോ കാണപ്പെടുന്നില്ല; നിർമലമായ സാമങ്ങളിലും അത് കാണപ്പെടുന്നില്ല; ഹേ രാജാവേ, രഥന്തരത്തിലോ ബാർഹദ്രഥത്തിലോ മഹാവ്രതത്തിലോ പോലും അത് തീർച്ചയായും കാണപ്പെടില്ല.
5.44.29
अपारणीयं तमसः परस्ता-
त्तदन्तकोऽप्येति विनाशकाले।
अणीयो रूपं क्षुरधारया समं ।
महच्च रूपं तद्वै पर्वतेभ्यः ॥ ५.४४.२९ ॥
അത് അന്ധകാരത്തിനപ്പുറമുള്ളതാണ്, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത്; നാശകാലത്ത് മരണദേവനും അതിനെ പ്രാപിക്കുന്നു. അത് സൂക്ഷ്മത്തിലും സൂക്ഷ്മമായ രൂപം, ക്ഷുരത്തിന്റെ മൂർച്ചപോലെ; ആ രൂപം പർവതങ്ങളെക്കാൾ മഹത്തരവുമാണ്.
5.44.30
सा प्रतिष्ठा तदमृतं लोकास्तद्ब्रह्म तद्यशः ।
भूतानि जझिरे तस्मात्प्रलयं यान्ति तत्र हि ॥ ५.४४.३० ॥
അതാണ് അടിസ്ഥാനം, അതാണ് അമൃതം, അവയാണ് ലോകങ്ങൾ; അതാണ് ബ്രഹ്മം, അതാണ് യശസ്സ്. ഭൂതങ്ങൾ അതിൽനിന്നുതന്നെ ജനിച്ചു; അതിൽത്തന്നെ അവ പ്രളയത്തിൽ ലയിക്കുന്നു.
5.44.31
अनामयं तन्महदुद्यतं यशो ।
वाचो विकारं कवयो वदन्ति।
यस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३१ ॥
അത് രോഗരഹിതവും മഹത്തും ഉന്നതവുമായ യശസ്സാണ്; അതിനെ കവികൾ വാക്കിന്റെ വികാരമെന്ന് പറയുന്നു. ഈ സമസ്ത ജഗത്ത് എതിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നുവോ, അതിനെ അറിയുന്നവർ അമൃതരാകുന്നു.
5.44.32
तदेतदह्ना संस्थितं भाति सर्वं ।
तदात्मवित्पश्यति ज्ञानयोगात्।
तस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३२ ॥
അതുതന്നെയാണ് ഇത്; പകലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ സ്ഥിതചെയ്ത് എല്ലാം പ്രകാശിക്കുന്നു. ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവൻ ജ്ഞാനയോഗത്താൽ അതിനെ കാണുന്നു. ഈ സമസ്ത ജഗത്ത് എതിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നുവോ, അതിനെ അറിയുന്നവർ അമൃതരാകുന്നു.