ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.44.1
सनत्सुजात यामिमां परां त्वं ।
ब्राह्मीं वाचं वदसे विश्वरूपाम्।
परां हि कामेन सुदुर्लभां कथां ।
प्रब्रूहि मे वाक्यमिदं कुमार । ॥ ५.४४.१ ॥
ಸನತ್ಸುಜಾತನೇ, ನೀನು ಹೇಳುವ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ವಿಶ್ವರೂಪ ವಾಣಿಯನ್ನು, ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ ಪಡೆಯಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾದ ಆ ಪರಮ ಕಥೆಯನ್ನು, ಕುಮಾರನೇ, ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.
5.44.2
नैतद्ब्रह्म त्वरमाणेन लभ्यं ।
यन्मां पृच्छन्नतिहृष्यस्यतीव।
बुद्धौ विलीने मनसि प्रचिन्त्य ।
विद्या हि सा ब्रह्मचर्येण लभ्या ॥ ५.४४.२ ॥
ಈ ಬ್ರಹ್ಮವು ಅವಸರದವನಿಗೆ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನೀನು ಅತಿಯಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಬುದ್ಧಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ನಂತರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಆ ವಿದ್ಯೆಯು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
5.44.3
अत्यन्तविद्यामिति यत्सनातनीं ।
ब्रवीषि त्वं ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
अनारभ्यां वसतीह कार्यकाले ।
कथं ब्राह्मण्यममृतत्वं लभेत ॥ ५.४४.३ ॥
ನೀನು ಹೇಳುವ ಈ ಸನಾತನ, ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ಯೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತೀಯ; ಆದರೆ ಕಾರ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಲಾಗದಂತಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವೂ ಅಮೃತತ್ವವೂ ಹೇಗೆ ಲಭಿಸಬೇಕು?
5.44.4
अव्यक्तविद्यामभिधास्ये पराणीं ।
बुद्ध्या च तेषां ब्रह्मचर्येण सिद्धाम्।
यां प्राप्यैनं मर्त्यलोकं त्यजन्ति ।
या वै विद्या गुरुवृद्धेषु नित्या ॥ ५.४४.४ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ಅವರ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೂ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಜನರು ಈ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಿದ್ಯೆ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ.
5.44.5
ब्रह्मचर्येण या विद्या शक्या वेदितुमञ्चसा ।
तत्कथं ब्रह्मचर्यं स्यादेतद्ब्रह्मन्ब्रवीहि मे ॥ ५.४४.५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಆ ವಿದ್ಯೆ ಹೇಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
5.44.6
आचार्ययोनिमिह ये प्रविश्य ।
भूत्वा गर्भे ब्रह्मचर्यं चरन्ति।
इहैव ते शास्त्रकारा भवन्ति ।
प्रहाय देहं परमं यान्ति योगम् ॥ ५.४४.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಕಾರರಾಗುತ್ತಾರೆ; ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವರು ಪರಮ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
5.44.7
अस्मिँल्लोके वै जयन्तीह कामा-
न्ब्राह्मीं स्थितिं ह्यनुतितिक्षमाणाः।
त आत्मानं निर्हरन्तीह देहा-
न्मुञ्जादिषीकामिव सत्वसंस्थाः ॥ ५.४४.७ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಇಲ್ಲಿ ಮುಂಜ ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ ಆತ್ಮನನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
5.44.8
शरीरमेतौ कुरुतः पिता माता च भारत ।
आचार्यशास्ता या जातिः सा पुण्या साऽऽजराऽमम ॥ ५.४४.८ ॥
ಓ ಭರತನೇ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಈ ಎರಡು ದೇಹಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತಾ ನೀಡುವ ಜನ್ಮ ಪವಿತ್ರವಾದುದು, ಜರೆಯಿಲ್ಲದುದು, ಅಮರವಾದುದು.
5.44.9
यः प्रावृणोत्यवितथेन वर्णा-
नृतं कुर्वन्नमृतं संप्रयच्छम्।
तं मन्येत पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कतमस्य जानन् ॥ ५.४४.९ ॥
ಸತ್ಯದಿಂದ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುವವನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಅಮೃತವನ್ನು ನೀಡುವವನು — ಅವನನ್ನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು; ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಬಾರದು.
5.44.10
गुरुं शिष्यो नित्यमभिवादयीत ।
स्वाध्यायमिच्छेच्छुचिरप्रमत्तः।
मानं न कुर्यान्नादधीत रोप-
मेप प्रथमो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१० ॥
ಶಿಷ್ಯನು ಸದಾ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು. ಅಹಂಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು, ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಬಾರದು. ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ಮೊದಲ ಪಾದ.
5.44.11
शिष्यवृत्तिक्रमेणैव विद्यामाप्नोति यः शुचिः ।
ब्रह्मचर्यव्रतस्यास्य प्रथमः पाद उच्यते ॥ ५.४४.११ ॥
ಶುಚಿಯಾಗಿ ಶಿಷ್ಯವೃತ್ತಿಯ ಕ್ರಮದಿಂದಲೇ ಯಾರು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತದ ಮೊದಲ ಪಾದ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
5.44.12
आचार्यस्य प्रियं कुर्यात्प्राणैरपि धनैरपि ।
कर्मणा मनसा वाचा द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१२ ॥
ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಾಣದಿಂದಲೂ ಧನದಿಂದಲೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾಡುವುದೇ ಎರಡನೆಯ ಪಾದ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
5.44.13
समा गुरौ यथा वृत्तिर्गरुपत्न्यां तथा चरेत् ।
तत्पुत्रे च तथा कुर्वन्द्वितीयः पाद उच्यते ॥ ५.४४.१३ ॥
ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಯೂ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವರ ಮಗನ ಬಳಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವವನು ಎರಡನೆಯ ಪಾದ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
5.44.14
आचार्येणात्मकृतं विजानन् ।
ज्ञात्वा चार्थं भावितोऽस्मीत्यनेन ।
यन्मन्यते तं प्रति हृष्टबुद्धिः ।
स वै तृतीयो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१४ ॥
ಆಚಾರ್ಯರು ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, 'ಇದರಿಂದ ನಾನು ಸಂಸ್ಕೃತನಾದೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುವವನೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ಮೂರನೆಯ ಪಾದ.
5.44.15
नाचार्यस्यानपाकृत्य प्रवासं ।
प्राज्ञः कुर्वीत नैतदहं करोमि।
इतीव मन्येत न भाषयेत ।
स वै चतुर्थो ब्रह्मचर्यस्य पादः ॥ ५.४४.१५ ॥
ಆಚಾರ್ಯನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಪರದೇಶವಾಸ ಮಾಡಬಾರದು; ಜ್ಞಾನಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. 'ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ ಹೇಳಬಾರದು. ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾದ.
5.44.16
कालेन पादं लभते तथार्थं ।
ततश्च पादं गुरुयोगतश्च।
उत्साहयोगेन च पादमृच्छे-
च्छास्त्रेण पादं च ततोऽभियाति ॥ ५.४४.१६ ॥
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಥವನ್ನೂ. ನಂತರ ಗುರುಸಂಬಂಧದಿಂದ ಒಂದು ಪಾದ, ಉತ್ಸಾಹದ ಯೋಗದಿಂದ ಒಂದು ಪಾದ, ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒಂದು ಪಾದವನ್ನು ಪಡೆದು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
5.44.17
धर्मादयो द्वादश यस्य रूप-
मन्यानि चाङ्गानि तथा बलं च।
आचार्ययोगे फलतीति चाहु-
र्ब्रह्मार्थयोगेन च ब्रह्मचर्यम् ॥ ५.४४.१७ ॥
ಧರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಹನ್ನೆರಡು ಯಾವುದರ ರೂಪವೋ, ಇತರ ಅಂಗಗಳೂ ಬಲವೂ ಯಾವುದೋ; 'ಆಚಾರ್ಯ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ' ಎಂದು, ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಥ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
5.44.18
एवं प्रवृत्तो यदुपालभेत वै ।
धनमाचार्याय तदनुप्रयच्छेत्।
स तां वृत्तिं बहुगुणामेवमेति ।
गुरोः पुत्रे भवति च वृत्तिरेषा ॥ ५.४४.१८ ॥
ಹೀಗೆ ತೊಡಗಿದವನು ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ, ಆ ಧನವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಅನೇಕ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ಆ ನಡತೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಗುರುಪುತ್ರನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇದೇ ನಡತೆ.
5.44.19
एवं वसन्सर्वतो वर्धतीह ।
बहून्पुत्रांल्लभते च प्रतिष्ठाम्।
वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्च ।
वसत्यस्मिन्ब्रह्मचर्ये जनाश्च ॥ ५.४४.१९ ॥
ಹೀಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅನೇಕ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಸ್ಥಿರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನರೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.44.20
एतेन ब्रह्मंचर्येण देवा देवत्वमाप्नुवन् ।
ऋषयश्च महाभागा ब्रह्मलोकं मनीषिणः ॥ ५.४४.२० ॥
ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೇ ದೇವತೆಗಳು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನೀಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
5.44.21
गन्धर्वाणामनेनैव रूपमप्सरसमभूत् ।
एतेन ब्रह्मचर्येण सूर्योऽप्यह्नाय जायते ॥ ५.४४.२१ ॥
ಇದರಿಂದಲೇ ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಅಪ್ಸರೆಯ ರೂಪ ಉಂಟಾಯಿತು; ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೇ ಸೂರ್ಯನೂ ಹಗಲಿಗಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.44.22
आकाङ्क्ष्यार्थस्य संयोगाद्रसभेदार्थिनामिव ।
एवं ह्येते समाज्ञाय तादृग्भावं गता इमे ॥ ५.४४.२२ ॥
ರಸಭೇದವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ, ಇವರು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
5.44.23
य आश्रयेत्पावयेच्चापि राज-
न्सर्वं शरीरं तपसा तप्यमानः।
एतेन वै बाल्यमभ्येति विद्वान् ।
मृत्युं तथा स जयत्यन्तकाले ॥ ५.४४.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಇದರಿಂದಲೇ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
5.44.24
अन्तवतः क्षत्रिय ते जयन्ति ।
लोकाञ्जनाः कर्मणा निर्मलेन ।
ब्रह्मैव विद्वांस्तेन चाभ्येति सर्वं ।
नान्यः पन्था अयनाथ विद्यते ॥ ५.४४.२४ ॥
ಓ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೇ, ಜನರು ನಶ್ವರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ನಿರ್ಮಲ ಕರ್ಮದಿಂದ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಗಮನಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.
5.44.25
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमथाञ्जनं काद्रवं वा।
सद्ब्रह्मणः पश्यति योऽत्र विद्वा-
न्कथं रूपं तदमृतमक्षरं पदम् ॥ ५.४४.२५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು, ಬಿಳಿಯಾಗಿಯೋ ಕೆಂಪಾಗಿಯೋ ಕಪ್ಪಾಗಿಯೋ ಅಂಜನದಂತೆಯೋ ಕಾದ್ರವದಂತೆಯೋ ಕಾಣುವ ಆ ಅಮೃತ ಅಕ್ಷರ ಪದದ ರೂಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ?
5.44.26
आभाति शुक्लमिव लोहितमि-
वाथो कृष्णमायसमर्कवर्णम्।
न पृथिव्यां तिष्ठति नान्तरिक्षे ।
नैतत्समुद्रे सलिलं बिभर्ति ॥ ५.४४.२६ ॥
ಅದು ಬಿಳಿಯಂತೆ, ಕೆಂಪಿನಂತೆ, ಅಥವಾ ಕಪ್ಪು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಣ್ಣ, ಸೂರ್ಯವರ್ಣದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
5.44.27
न तारकासु न च विद्युदाश्रितं ।
न चाभ्रेषु दृश्यते रूपमस्य।
न चापि वायौ न च देवतासु ।
नैतच्चन्द्रे दृश्यते नोत सूर्ये ॥ ५.४४.२७ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಮಿಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದುದೂ ಅಲ್ಲ; ಮೋಡಗಳಲ್ಲೂ ಅದರ ರೂಪ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಚಂದ್ರನಲ್ಲೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ.
5.44.28
नैवर्क्षु तन्न यजुष्षु नाप्यथर्वसु ।
न दृश्यते वै विमलेषु सामसु।
रथन्तरे बार्हद्रथे वापि राज-
न्महाव्रते नैव दृश्येद्भ्रुवं तत् ॥ ५.४४.२८ ॥
ಅದು ಋಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಯಜುಸ್ಸುಗಳಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಥರ್ವಗಳಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ; ನಿರ್ಮಲ ಸಾಮಗಳಲ್ಲೂ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ರಾಜನೇ, ರಥಂತರ, ಬಾರ್ಹದ್ರಥ ಅಥವಾ ಮಹಾವ್ರತದಲ್ಲೂ ಅದು ಖಂಡಿತ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
5.44.29
अपारणीयं तमसः परस्ता-
त्तदन्तकोऽप्येति विनाशकाले।
अणीयो रूपं क्षुरधारया समं ।
महच्च रूपं तद्वै पर्वतेभ्यः ॥ ५.४४.२९ ॥
ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಆಚೆಗಿದೆ, ದಾಟಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು; ನಾಶದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಮನೂ ಅದನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ರೂಪ, ಕ್ಷುರದ ಅಲಗಿನಂತೆ; ಆ ರೂಪವೇ ಪರ್ವತಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಹತ್ತಾದುದು.
5.44.30
सा प्रतिष्ठा तदमृतं लोकास्तद्ब्रह्म तद्यशः ।
भूतानि जझिरे तस्मात्प्रलयं यान्ति तत्र हि ॥ ५.४४.३० ॥
ಅದೇ ಆಧಾರ, ಅದೇ ಅಮೃತ, ಅವೇ ಲೋಕಗಳು; ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅದೇ ಯಶಸ್ಸು. ಭೂತಗಳು ಅದರಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅದರಲ್ಲೇ ಅವು ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ.
5.44.31
अनामयं तन्महदुद्यतं यशो ।
वाचो विकारं कवयो वदन्ति।
यस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३१ ॥
ಅದು ನಿರ್ದೋಷವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ, ಉನ್ನತವಾದ ಯಶಸ್ಸು; ಅದನ್ನು ಕವಿಗಳು ವಾಕ್ಕಿನ ವಿಕಾರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅಮರರಾಗುತ್ತಾರೆ.
5.44.32
तदेतदह्ना संस्थितं भाति सर्वं ।
तदात्मवित्पश्यति ज्ञानयोगात्।
तस्मिञ्जगत्सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४४.३२ ॥
ಅದೇ ಇದು; ಹಗಲಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ಸರ್ವವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅಮರರಾಗುತ್ತಾರೆ.