Mahābhārata · Adhyāya 5.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.45.1
शोकः क्रोधश्च लोभश्च कामो मानः परासुता ।
ईर्ष्या मोहो विवित्सा च कृपाऽसूया जुगुप्सुता ॥ ५.४५.१ ॥
Dolor, ira, codicia, deseo, orgullo, malicia hacia la vida ajena, envidia, ofuscación, afán de indagar, compasión, censura y desprecio.
5.45.2
द्वादशैते महादोषा मनुष्यप्राणनाशनाः ।
एकैकमेते राजेन्द्र मनुष्यान्पर्युपासते।
यौराविष्टो नरः पापं मूढसंज्ञो व्यवस्यति ॥ ५.४५.२ ॥
Estas doce grandes faltas destruyen el aliento vital de los hombres. Oh señor de reyes, se apoderan de los hombres uno a uno, y el hombre poseído por ellas, con la mente confundida, se decide por el mal.
5.45.3
स्पृहयालुरुग्रः परुषो वा वदान्यः ।
क्रोधं बिभ्रन्मनसा वै विकत्थी।
नृशंसधर्माः षडिमे जना वै ।
प्राप्याप्यर्थं नोत सभाजयन्ते ॥ ५.४५.३ ॥
El codicioso, el feroz, el duro o el generoso, el que lleva la ira en su mente y el fanfarrón: estos seis son crueles por naturaleza. Aunque obtengan riquezas, no honran a los demás.
5.45.4
संभोगसंविद्विषमोऽतिमानी ।
दत्त्वा विकत्थी कृपणो दुर्बलश्च।
बहुप्रशंकसी वनिताद्विट् सदैव ।
सप्तैवोक्ताः पापशीला नृशंसाः ॥ ५.४५.४ ॥
El injusto en el disfrute, el excesivamente soberbio, el que se jacta incluso después de dar, el mezquino y débil, el que busca mucha alabanza y el que siempre odia a las mujeres: solo estos siete son declarados de conducta perversa y crueles.
5.45.5
धर्मश्च सत्यं च तपो दमश्च ।
अमात्सर्यं ह्रीस्तितिक्षानसूया।
दानं श्रुतं चैव धृतिः क्षमा च ।
महाव्रता द्वादश ब्राह्मणस्य ॥ ५.४५.५ ॥
La rectitud, la verdad, la austeridad, el dominio de sí, la ausencia de envidia, la modestia, la paciencia, la ausencia de censura, la generosidad, el estudio, la firmeza y la tolerancia: estos son los doce grandes votos del brahmán.
5.45.6
यो नैतेभ्यः प्रच्यवेद्द्वादशभ्यः ।
सर्वामपीमां पृथिवीं स शिष्यात्।
त्रिभिर्द्वाभ्यामेकतो वार्थितो यो ।
नास्य स्वमस्तीति च वेदितव्यम् ॥ ५.४५.६ ॥
Quien no se aparte de estas doce podría gobernar toda esta tierra. Aquel a quien tres, dos o uno solo piden algo debe saberse que nada le pertenece como propio.
5.45.7
दमस्त्यागोऽथाप्रमाद इत्येतेष्वमृतं स्थितम् ।
एतानि ब्रह्ममुख्यानां ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ॥ ५.४५.७ ॥
El dominio de sí, el desapego y la vigilancia: en estos reside el néctar. Estas son las cualidades de los brahmanes sabios, los más excelsos en Brahman.
5.45.8
सद्वाऽसद्वा परीवादे ब्राह्मणस्य न शस्यते ।
नरकप्रतिष्ठास्ते स्युर्य एवं कुरुते जनाः ॥ ५.४५.८ ॥
Sea verdadero o falso, hablar para difamar a un brahmán no es loable. Quienes así obran quedarán establecidos en el infierno.
5.45.9
मदोऽष्टादशदोषः स स्यात्पुरा योऽप्रकीर्तितः ।
लोकद्वेष्यं प्रतिकूल्यमभ्यसूया मृषावचः ॥ ५.४५.९ ॥
El orgullo tiene dieciocho defectos, que antes no fueron declarados: odio al mundo, oposición, envidia y palabra falsa.
5.45.10
कामक्रोधौ पारतन्त्र्यं परिवादोऽथ पैशुनम् ।
अर्थहानिर्विवादश्च मात्सर्यं प्राणिपीडनम् ॥ ५.४५.१० ॥
El deseo y la ira, la dependencia, la calumnia y la murmuración, la pérdida de riquezas y la disputa, la envidia y el dañar a los seres vivos.
5.45.11
ईर्ष्या मोदोऽतिवादश्च संज्ञानाशोऽभ्यसूयिता ।
तस्मात्प्राज्ञो न माद्येत सदा ह्येतद्विगर्हितम् ॥ ५.४५.११ ॥
La envidia, la exultación, el hablar en exceso, la pérdida de conciencia y la censura envidiosa. Por eso el sabio nunca debe embriagarse, pues esto siempre es censurable.
5.45.12
नभ्यर्थितश्चार्हति शुद्धभावः ॥ ५.४५.१२ ॥
Aunque sea solicitado, quien tiene una disposición pura no merece (un don).
5.45.13
त्यक्तद्रव्यः संवसेन्नेह कामा-
द्भिङ्क्ते कर्मस्वाशिषं बाधते च ॥ ५.४५.१३ ॥
Quien ha renunciado a sus bienes no debe habitar aquí por deseo; quien busca el fruto de sus acciones las disfruta, pero también se ve obstaculizado por ellas.
5.45.14
द्रव्यवान्गुणवानेवं त्यागी भवति सात्विकः ।
पञ्चभूतानि पञ्चभ्यो निवर्तयति तादृशः ॥ ५.४५.१४ ॥
Así, quien es rico, virtuoso y generoso se vuelve sáttvika; tal persona separa los cinco elementos de los propios cinco.
5.45.15
एतत्समृद्धमप्यृद्धं तपो भवति केवलम् ।
सत्वात्प्रच्यवमानानां सङ्कल्पेन समाहितम् ॥ ५.४५.१५ ॥
Aunque esta austeridad sea abundante y próspera, no es más que eso; para quienes se apartan de su sattva, la austeridad se concentra solo mediante la resolución.
5.45.16
यतो यज्ञः प्रवर्धन्ते मत्यस्यैवावरोधनात् ।
मनसान्यस्य भवति वाच्यन्यस्याथ कर्मणा ॥ ५.४५.१६ ॥
Es por la contención de un mortal que crecen los sacrificios; pero una cosa está en la mente, otra se dice y otra se hace con la acción.
5.45.17
सङ्कल्पसिद्धं पुरुषमसङ्कल्पोऽधितिष्ठति ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण किञ्चान्यदपि मे श्रृणु ॥ ५.४५.१७ ॥
La ausencia de intención gobierna a la persona lograda por la intención, sobre todo al brahmán. Escucha de mí algo más.
5.45.18
अध्यापयेन्महदेतद्यशस्यं ।
वाचो विकराः कवयो वदन्ति।
अस्मिन्योगे सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४५.१८ ॥
Se debe enseñar esta doctrina grande y gloriosa. Los sabios poetas hablan de las diversas formas de la palabra. En este yoga todo esto está establecido. Quienes lo conocen se vuelven inmortales.
5.45.19
न कर्मणा सुकृतेनैव राजन् ।
सत्यं जयेज्जुहुयाद्वा यजेद्वा।
नैतेन वालोऽमृत्युमभ्येति राजन् ।
रतिं चासौ न लभत्यन्तकाले ॥ ५.४५.१९ ॥
No por la acción ni solo por las buenas obras, oh rey, ni por vencer la verdad, ni ofreciendo oblaciones o sacrificios, se alcanza la inmortalidad, oh rey; por estos medios el hombre no supera la muerte y en la hora de la muerte no obtiene deleite.
5.45.20
तृष्णीमेक उपासीत चेष्टेत मनसापि न ।
तथा संस्तुतिनिन्दाभ्यां प्रीतिरोषौ विवर्जयेत् ॥ ५.४५.२० ॥
Que se siente solo en silencio, y ni siquiera se esfuerce con la mente. Del mismo modo, que abandone el placer y la ira que surgen de la alabanza y la censura.
5.45.21
अत्रैव तिष्ठन्क्षत्रिय ब्रह्माविशति पश्यति ।
वेदेषु चानुपूर्व्येण एतद्विद्वन्ब्रवीमि ते ॥ ५.४५.२१ ॥
Oh kṣatriya, permaneciendo aquí mismo, el hombre entra en Brahman y lo ve. Oh erudito, según el orden de los Vedas, te digo esto.