മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.45.1
शोकः क्रोधश्च लोभश्च कामो मानः परासुता ।
ईर्ष्या मोहो विवित्सा च कृपाऽसूया जुगुप्सुता ॥ ५.४५.१ ॥
ശോകം, ക്രോധം, ലോഭം, കാമം, മാനം, പരാസുത, ഈർഷ്യ, മോഹം, വിവിത്സ, കൃപ, അസൂയ, ജുഗുപ്സുത.
5.45.2
द्वादशैते महादोषा मनुष्यप्राणनाशनाः ।
एकैकमेते राजेन्द्र मनुष्यान्पर्युपासते।
यौराविष्टो नरः पापं मूढसंज्ञो व्यवस्यति ॥ ५.४५.२ ॥
ഈ പന്ത്രണ്ട് മഹാദോഷങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ പ്രാണനാശം വരുത്തുന്നവയാണ്. ഓ രാജേന്ദ്രാ, ഇവ ഓരോന്നായി മനുഷ്യരെ പിടികൂടുന്നു. ഇവയാൽ ആവിഷ്ടനായ മനുഷ്യൻ മൂഢബുദ്ധിയോടെ പാപം തീരുമാനിക്കുന്നു.
5.45.3
स्पृहयालुरुग्रः परुषो वा वदान्यः ।
क्रोधं बिभ्रन्मनसा वै विकत्थी।
नृशंसधर्माः षडिमे जना वै ।
प्राप्याप्यर्थं नोत सभाजयन्ते ॥ ५.४५.३ ॥
ആഗ്രഹാലുവും, ഉഗ്രനും, പരുഷനും, അല്ലെങ്കിൽ ഉദാരനും, മനസ്സിൽ ക്രോധം വഹിക്കുന്നവനും, സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്നവനും — ഈ ആറുപേരും ക്രൂരസ്വഭാവികളാണ്. സമ്പത്ത് നേടിയാലും അവർ മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല.
5.45.4
संभोगसंविद्विषमोऽतिमानी ।
दत्त्वा विकत्थी कृपणो दुर्बलश्च।
बहुप्रशंकसी वनिताद्विट् सदैव ।
सप्तैवोक्ताः पापशीला नृशंसाः ॥ ५.४५.४ ॥
ഭോഗകാര്യങ്ങളിൽ അസമനായവൻ, അതിമാനി, ദാനം ചെയ്തശേഷവും സ്വയം പുകഴ്ത്തുന്നവൻ, പിശുക്കൻ, ദുർബലൻ, അധികം പ്രശംസ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, എപ്പോഴും സ്ത്രീകളെ വെറുക്കുന്നവൻ — ഈ ഏഴുപേരെയാണ് പാപശീലരും ക്രൂരരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
5.45.5
धर्मश्च सत्यं च तपो दमश्च ।
अमात्सर्यं ह्रीस्तितिक्षानसूया।
दानं श्रुतं चैव धृतिः क्षमा च ।
महाव्रता द्वादश ब्राह्मणस्य ॥ ५.४५.५ ॥
ധർമ്മം, സത്യം, തപസ്സ്, ദമം, അമാത്സര്യം, ഹ്രീ, തിതിക്ഷ, അനസൂയ, ദാനം, ശ്രുതം, ധൃതി, ക്ഷമ — ഇവയാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ പന്ത്രണ്ട് മഹാവ്രതങ്ങൾ.
5.45.6
यो नैतेभ्यः प्रच्यवेद्द्वादशभ्यः ।
सर्वामपीमां पृथिवीं स शिष्यात्।
त्रिभिर्द्वाभ्यामेकतो वार्थितो यो ।
नास्य स्वमस्तीति च वेदितव्यम् ॥ ५.४५.६ ॥
ഈ പന്ത്രണ്ടിൽ നിന്ന് ആരും വീഴാതിരിക്കുന്നുവോ, അവൻ ഈ സമസ്ത ഭൂമിയെയും ഭരിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാകും. മൂന്നുപേരാലോ രണ്ടുപേരാലോ ഒരാളാലോ യാചിക്കപ്പെട്ടവന് തന്റേതായി ഒന്നുമില്ല എന്നറിയണം.
5.45.7
दमस्त्यागोऽथाप्रमाद इत्येतेष्वमृतं स्थितम् ।
एतानि ब्रह्ममुख्यानां ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ॥ ५.४५.७ ॥
ദമം, ത്യാഗം, അപ്രമാദം—ഇവയിലാണ് അമൃതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ബ്രഹ്മമുഖ്യരായ, മനീഷികളായ ബ്രാഹ്മണരുടേതാണ് ഈ ഗുണങ്ങൾ.
5.45.8
सद्वाऽसद्वा परीवादे ब्राह्मणस्य न शस्यते ।
नरकप्रतिष्ठास्ते स्युर्य एवं कुरुते जनाः ॥ ५.४५.८ ॥
സത്യമായാലും അസത്യമായാലും ബ്രാഹ്മണനെ പരിഹസിക്കുന്നത് പ്രശംസനീയമല്ല. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ നരകത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടും.
5.45.9
मदोऽष्टादशदोषः स स्यात्पुरा योऽप्रकीर्तितः ।
लोकद्वेष्यं प्रतिकूल्यमभ्यसूया मृषावचः ॥ ५.४५.९ ॥
മദം പതിനെട്ട് ദോഷങ്ങളുള്ളതാണ്; മുമ്പ് പറയപ്പെടാതിരുന്നത്: ലോകവിദ്വേഷം, പ്രതികൂലത, അസൂയ, വ്യാജവാക്ക്.
5.45.10
कामक्रोधौ पारतन्त्र्यं परिवादोऽथ पैशुनम् ।
अर्थहानिर्विवादश्च मात्सर्यं प्राणिपीडनम् ॥ ५.४५.१० ॥
കാമവും ക്രോധവും, പരാധീനത, പരിഹാസവും കുശുകുശുപ്പും, ധനനഷ്ടം, തർക്കം, മാത്സര്യം, ജീവികളെ പീഡിപ്പിക്കൽ.
5.45.11
ईर्ष्या मोदोऽतिवादश्च संज्ञानाशोऽभ्यसूयिता ।
तस्मात्प्राज्ञो न माद्येत सदा ह्येतद्विगर्हितम् ॥ ५.४५.११ ॥
ഈർഷ്യ, ആഹ്ലാദം, അതിവാദം, ബോധനാശം, അസൂയ. അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനി ഒരിക്കലും മദിക്കരുത്; ഇത് എപ്പോഴും നിന്ദ്യമാണ്.
5.45.12
नभ्यर्थितश्चार्हति शुद्धभावः ॥ ५.४५.१२ ॥
ശുദ്ധഭാവമുള്ളവൻ യാചിക്കപ്പെട്ടാലും (ദാനത്തിന്) അർഹനാകുന്നില്ല.
5.45.13
त्यक्तद्रव्यः संवसेन्नेह कामा-
द्भिङ्क्ते कर्मस्वाशिषं बाधते च ॥ ५.४५.१३ ॥
ധനം ത്യജിച്ചവൻ ഇവിടെ കാമത്താൽ വസിക്കരുത്; കർമ്മങ്ങളിൽ ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവ അനുഭവിക്കുകയും അവയാൽ ബാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
5.45.14
द्रव्यवान्गुणवानेवं त्यागी भवति सात्विकः ।
पञ्चभूतानि पञ्चभ्यो निवर्तयति तादृशः ॥ ५.४५.१४ ॥
ധനവാനും ഗുണവാനും ത്യാഗിയുമായവൻ ഇങ്ങനെ സാത്ത്വികനാകുന്നു; അത്തരക്കാരൻ പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ അവയിൽനിന്നുതന്നെ വേർപെടുത്തുന്നു.
5.45.15
एतत्समृद्धमप्यृद्धं तपो भवति केवलम् ।
सत्वात्प्रच्यवमानानां सङ्कल्पेन समाहितम् ॥ ५.४५.१५ ॥
ഇത് സമൃദ്ധമാണെങ്കിലും കേവലം സമൃദ്ധിയായിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു; സത്വത്തിൽനിന്ന് വീഴുന്നവരുടെ തപസ്സ് സങ്കൽപ്പത്താൽ മാത്രം സമാഹിതമാകുന്നു.
5.45.16
यतो यज्ञः प्रवर्धन्ते मत्यस्यैवावरोधनात् ।
मनसान्यस्य भवति वाच्यन्यस्याथ कर्मणा ॥ ५.४५.१६ ॥
മനുഷ്യന്റെ സംയമത്താലാണ് യജ്ഞങ്ങൾ വളരുന്നത്; എന്നാൽ മനസ്സിനാൽ ഒന്നും വാക്കിനാൽ മറ്റൊന്നും കർമ്മത്താൽ വേറൊന്നും സംഭവിക്കുന്നു.
5.45.17
सङ्कल्पसिद्धं पुरुषमसङ्कल्पोऽधितिष्ठति ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण किञ्चान्यदपि मे श्रृणु ॥ ५.४५.१७ ॥
സങ്കൽപത്താൽ സിദ്ധിച്ച പുരുഷനെ അസങ്കൽപം അധിഷ്ഠിക്കുന്നു; വിശേഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്. ഇനിയും മറ്റൊന്ന് എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കൂ.
5.45.18
अध्यापयेन्महदेतद्यशस्यं ।
वाचो विकराः कवयो वदन्ति।
अस्मिन्योगे सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४५.१८ ॥
ഇത് മഹത്തും യശസ്സു നൽകുന്നതുമായ ഉപദേശമാണ്. വാക്കിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളെ കവികൾ പറയുന്നു. ഈ യോഗത്തിൽ ഇതെല്ലാം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇത് അറിയുന്നവർ അമരരാകുന്നു.
5.45.19
न कर्मणा सुकृतेनैव राजन् ।
सत्यं जयेज्जुहुयाद्वा यजेद्वा।
नैतेन वालोऽमृत्युमभ्येति राजन् ।
रतिं चासौ न लभत्यन्तकाले ॥ ५.४५.१९ ॥
രാജാവേ, കർമ്മം കൊണ്ടോ സുകൃതം കൊണ്ടോ മാത്രമല്ല; സത്യം ജയിക്കുന്നതുകൊണ്ടോ ഹോമം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടോ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടോ അല്ല. രാജാവേ, ഇവകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ മരണത്തെ മറികടക്കുന്നില്ല; അന്ത്യകാലത്ത് അവന് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നുമില്ല.
5.45.20
तृष्णीमेक उपासीत चेष्टेत मनसापि न ।
तथा संस्तुतिनिन्दाभ्यां प्रीतिरोषौ विवर्जयेत् ॥ ५.४५.२० ॥
ഒറ്റയ്ക്ക് മൗനമായി ഇരിക്കണം; മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും ഒരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യരുത്. അതുപോലെ, സ്തുതിയാലും നിന്ദയാലും ഉണ്ടാകുന്ന പ്രീതിയും രോഷവും ഉപേക്ഷിക്കണം.
5.45.21
अत्रैव तिष्ठन्क्षत्रिय ब्रह्माविशति पश्यति ।
वेदेषु चानुपूर्व्येण एतद्विद्वन्ब्रवीमि ते ॥ ५.४५.२१ ॥
ക്ഷത്രിയാ, ഇവിടെ തന്നെ നിലകൊണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ കാണുന്നു. വിദ്വാനേ, വേദങ്ങളിൽ ക്രമപ്രകാരം ഉള്ളത് നിനക്കു ഞാൻ പറയുന്നു.