Mahābhārata · Adhyāya 5.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.45.1
शोकः क्रोधश्च लोभश्च कामो मानः परासुता ।
ईर्ष्या मोहो विवित्सा च कृपाऽसूया जुगुप्सुता ॥ ५.४५.१ ॥
Tristeza, ira, cobiça, desejo, orgulho, malícia contra a vida alheia, inveja, delusão, desejo curioso, compaixão, censura e desprezo.
5.45.2
द्वादशैते महादोषा मनुष्यप्राणनाशनाः ।
एकैकमेते राजेन्द्र मनुष्यान्पर्युपासते।
यौराविष्टो नरः पापं मूढसंज्ञो व्यवस्यति ॥ ५.४५.२ ॥
Estas doze grandes faltas destroem o sopro vital dos homens. Ó senhor dos reis, elas apoderam-se dos homens um a um, e o homem possuído por elas, de mente confusa, decide-se pelo mal.
5.45.3
स्पृहयालुरुग्रः परुषो वा वदान्यः ।
क्रोधं बिभ्रन्मनसा वै विकत्थी।
नृशंसधर्माः षडिमे जना वै ।
प्राप्याप्यर्थं नोत सभाजयन्ते ॥ ५.४५.३ ॥
O cobiçoso, o feroz, o duro ou o generoso, aquele que carrega ira na mente, e o fanfarrão: estes seis são cruéis por natureza. Mesmo ao obter riquezas, não honram os outros.
5.45.4
संभोगसंविद्विषमोऽतिमानी ।
दत्त्वा विकत्थी कृपणो दुर्बलश्च।
बहुप्रशंकसी वनिताद्विट् सदैव ।
सप्तैवोक्ताः पापशीला नृशंसाः ॥ ५.४५.४ ॥
O injusto no desfrute, o excessivamente orgulhoso, o que se gaba mesmo depois de dar, o mesquinho e fraco, o que busca muitos elogios, e o que sempre odeia as mulheres: somente estes sete são declarados de conduta pecaminosa e cruéis.
5.45.5
धर्मश्च सत्यं च तपो दमश्च ।
अमात्सर्यं ह्रीस्तितिक्षानसूया।
दानं श्रुतं चैव धृतिः क्षमा च ।
महाव्रता द्वादश ब्राह्मणस्य ॥ ५.४५.५ ॥
A retidão, a verdade, a austeridade, o domínio de si, a ausência de inveja, a modéstia, a paciência, a ausência de censura, a generosidade, o estudo, a firmeza e a clemência: estes são os doze grandes votos do brâmane.
5.45.6
यो नैतेभ्यः प्रच्यवेद्द्वादशभ्यः ।
सर्वामपीमां पृथिवीं स शिष्यात्।
त्रिभिर्द्वाभ्यामेकतो वार्थितो यो ।
नास्य स्वमस्तीति च वेदितव्यम् ॥ ५.४५.६ ॥
Quem não se afasta destas doze poderia governar toda esta terra. Aquele a quem três, dois ou um só pedem algo deve saber que nada lhe pertence como seu.
5.45.7
दमस्त्यागोऽथाप्रमाद इत्येतेष्वमृतं स्थितम् ।
एतानि ब्रह्ममुख्यानां ब्राह्मणानां मनीषिणाम् ॥ ५.४५.७ ॥
O domínio de si, a renúncia e a vigilância: nestes reside o néctar. Estas são as qualidades dos brâmanes sábios, os principais entre os conhecedores de Brahman.
5.45.8
सद्वाऽसद्वा परीवादे ब्राह्मणस्य न शस्यते ।
नरकप्रतिष्ठास्ते स्युर्य एवं कुरुते जनाः ॥ ५.४५.८ ॥
Seja verdadeiro ou falso, falar em difamação de um brâmane não é louvável. Os que assim agem estarão estabelecidos no inferno.
5.45.9
मदोऽष्टादशदोषः स स्यात्पुरा योऽप्रकीर्तितः ।
लोकद्वेष्यं प्रतिकूल्यमभ्यसूया मृषावचः ॥ ५.४५.९ ॥
O orgulho tem dezoito defeitos, que antes não foram declarados: ódio ao mundo, oposição, inveja e palavra falsa.
5.45.10
कामक्रोधौ पारतन्त्र्यं परिवादोऽथ पैशुनम् ।
अर्थहानिर्विवादश्च मात्सर्यं प्राणिपीडनम् ॥ ५.४५.१० ॥
O desejo e a ira, a dependência, a calúnia e a maledicência, a perda de riquezas e a disputa, a inveja e o ferir os seres vivos.
5.45.11
ईर्ष्या मोदोऽतिवादश्च संज्ञानाशोऽभ्यसूयिता ।
तस्मात्प्राज्ञो न माद्येत सदा ह्येतद्विगर्हितम् ॥ ५.४५.११ ॥
A inveja, a exultação, o falar em excesso, a perda da consciência e a censura invejosa. Por isso o sábio nunca deve se embriagar, pois isso é sempre censurável.
5.45.12
नभ्यर्थितश्चार्हति शुद्धभावः ॥ ५.४५.१२ ॥
Mesmo quando solicitado, aquele de disposição pura não merece (um dom).
5.45.13
त्यक्तद्रव्यः संवसेन्नेह कामा-
द्भिङ्क्ते कर्मस्वाशिषं बाधते च ॥ ५.४५.१३ ॥
Quem renunciou aos bens não deve permanecer aqui por desejo; quem busca o fruto das ações as desfruta, mas também é por elas obstruído.
5.45.14
द्रव्यवान्गुणवानेवं त्यागी भवति सात्विकः ।
पञ्चभूतानि पञ्चभ्यो निवर्तयति तादृशः ॥ ५.४५.१४ ॥
Assim, quem é rico, virtuoso e generoso torna-se sáttvika; tal pessoa separa os cinco elementos dos próprios cinco.
5.45.15
एतत्समृद्धमप्यृद्धं तपो भवति केवलम् ।
सत्वात्प्रच्यवमानानां सङ्कल्पेन समाहितम् ॥ ५.४५.१५ ॥
Mesmo que esta ascese seja abundante e próspera, é apenas isso; para aqueles que se afastam do seu sattva, ela só se concentra pela resolução.
5.45.16
यतो यज्ञः प्रवर्धन्ते मत्यस्यैवावरोधनात् ।
मनसान्यस्य भवति वाच्यन्यस्याथ कर्मणा ॥ ५.४५.१६ ॥
É pela contenção do mortal que os sacrifícios crescem; mas uma coisa está na mente, outra é dita e outra é feita pela ação.
5.45.17
सङ्कल्पसिद्धं पुरुषमसङ्कल्पोऽधितिष्ठति ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण किञ्चान्यदपि मे श्रृणु ॥ ५.४५.१७ ॥
A ausência de intenção governa a pessoa realizada pela intenção, especialmente o brâmane. Ouve de mim mais alguma coisa.
5.45.18
अध्यापयेन्महदेतद्यशस्यं ।
वाचो विकराः कवयो वदन्ति।
अस्मिन्योगे सर्वमिदं प्रतिष्ठितं ।
ये तद्विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ५.४५.१८ ॥
Deve-se ensinar esta doutrina grande e gloriosa. Os sábios poetas falam das diversas formas da palavra. Neste yoga, tudo isto está estabelecido. Os que o conhecem tornam-se imortais.
5.45.19
न कर्मणा सुकृतेनैव राजन् ।
सत्यं जयेज्जुहुयाद्वा यजेद्वा।
नैतेन वालोऽमृत्युमभ्येति राजन् ।
रतिं चासौ न लभत्यन्तकाले ॥ ५.४५.१९ ॥
Não pela ação, nem apenas pelas boas obras, ó rei, nem por vencer a verdade, nem por oferendas ou sacrifícios se alcança a imortalidade, ó rei; por estes meios o homem não ultrapassa a morte e, na hora da morte, não obtém alegria.
5.45.20
तृष्णीमेक उपासीत चेष्टेत मनसापि न ।
तथा संस्तुतिनिन्दाभ्यां प्रीतिरोषौ विवर्जयेत् ॥ ५.४५.२० ॥
Que se sente sozinho em silêncio, e nem mesmo com a mente se esforce. Da mesma forma, que abandone o prazer e a ira que surgem do louvor e da censura.
5.45.21
अत्रैव तिष्ठन्क्षत्रिय ब्रह्माविशति पश्यति ।
वेदेषु चानुपूर्व्येण एतद्विद्वन्ब्रवीमि ते ॥ ५.४५.२१ ॥
Ó kṣatriya, permanecendo aqui mesmo, o homem entra em Brahman e o vê. Ó erudito, segundo a ordem dos Vedas, eu te digo isto.