Mahābhārata · Adhyāya 5.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.49.1
समवेतेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ५.४९.१ ॥
O Bhārata, unter all den versammelten Königen sprach Bhīṣma, der Sohn Śantanus, diese Worte zu Duryodhana.
5.49.2
बृहस्पतिश्चोशना च ब्रह्माणं पर्युपस्थितौ ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण वसवश्चाग्रिना सह ॥ ५.४९.२ ॥
Bṛhaspati und Uśanas waren bei Brahmā versammelt; die Marut mit Indra und die Vasu mit Agni.
5.49.3
आदित्याश्चैव साध्याश्च ये च सप्तर्पयो दिवि ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः शुभाश्चाप्सरसां गणाः ॥ ५.४९.३ ॥
Die Ādityas und die Sādhyas, die sieben Seher am Himmel, der Gandharva Viśvāvasu und die verheißungsvollen Scharen der Apsarasen.
5.49.4
नमस्कृत्योपजग्मुस्ते लोकवृद्धं पितामहम् ।
परिवार्य च विश्वेशं पर्यासत दिवौकसः ॥ ५.४९.४ ॥
Nach der Verehrung traten sie vor den Urahn, den Ältesten der Welten, und die Himmlischen setzten sich, den Herrn des Alls umringend.
5.49.5
तेषां मनश्च तेजश्चाप्याददानाविवौजसा ।
पूर्वदेवौ व्यतिक्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ५.४९.५ ॥
Als nähmen sie ihnen mit ihrer eigenen Kraft Geist und Glanz, waren die einstigen Götter, die Seher Nara und Nārāyaṇa, vorübergegangen.
5.49.6
बृहस्पतिस्तु पप्रच्छ ब्रह्माणं काविमाविति ।
भवन्तं नोपतिष्ठेते तौ नः शंस पितामह ॥ ५.४९.६ ॥
Da fragte Bṛhaspati Brahmā: "Wer sind diese beiden, die dir nicht aufwarten? Sag es uns, o Urahn."
5.49.7
यावेतौ पृथिवीं द्यां च भासयन्तौ तपस्विनौ ।
ज्वलन्तौ रोचमानौ च व्याप्यातीतौ महाबलौ ॥ ५.४९.७ ॥
Diese beiden Asketen, die Erde und Himmel erleuchten, glühend und strahlend, alles durchdringend und darüber hinaus, sind von großer Kraft.
5.49.8
नरनारायणावेतौ लोकाल्लोकं समास्थितौ ।
ऊर्जितौ स्वेन तपसा महासत्वपराक्रमौ ॥ ५.४९.८ ॥
Diese beiden, Nara und Nārāyaṇa, weilen, von Welt zu Welt ziehend, durch ihre eigene Askese gestärkt, von großem Mut und Heldenkraft.
5.49.9
एतौ हि कर्मणा लोकं नन्दयामासतुर्ध्रुवम् ।
द्विधाभूतौ महाप्राज्ञौ विद्धि ब्रह्मन्परन्तपौ ।
असुराणां विनाशाय देवगन्धर्वपूजितौ ॥ ५.४९.९ ॥
Diese beiden haben die Welt durch ihre Taten gewiss erfreut. Wisse, o Brahman, dass sie, in zwei geteilt, große Weise und Verbrenner der Feinde sind, von Göttern und Gandharvas geehrt zur Vernichtung der Asuras.
5.49.10
जगाम शक्रस्तच्छ्रत्वा यत्र तौ तेपतुस्तपः ।
सार्धं देवगणैः सर्वैर्बृहस्पतिपुरोगमैः ॥ ५.४९.१० ॥
Als Śakra das hörte, ging er dorthin, wo die beiden Askese übten, zusammen mit allen Scharen der Götter, Bṛhaspati an der Spitze.
5.49.11
तदा देवासुरे युद्धे भये जाते दिवौकसाम् ।
अयाचत महात्मानौ नरनारायणौ वरम् ॥ ५.४९.११ ॥
Als damals im Kampf zwischen Göttern und Asuras unter den Himmelsbewohnern Furcht entstand, erbaten sie von den großen Seelen Nara und Nārāyaṇa eine Gunst.
5.49.12
तावब्रूतां वृणीष्वेति तदा भरतसत्तम ।
अथैतावब्रवीच्छकः साह्यं नः क्रियतामिति ॥ ५.४९.१२ ॥
Da sprachen die beiden: »Wähle eine Gunst.« Da sprach Śakra, o Bester der Bharatas, zu diesen beiden: »Es möge uns Hilfe geleistet werden.«
5.49.13
ततस्तौ शक्रमब्रूतां करिष्यावो यदिच्छसि ।
ताभ्यां च सहितः शक्रो विजिग्ये दैत्यदानवान् ॥ ५.४९.१३ ॥
Da sprachen die beiden zu Indra: »Wir werden tun, was du wünschst.« Mit ihnen vereint besiegte Indra die Daityas und Dānavas.
5.49.14
नर इन्द्रस्य संग्रामे हत्वा शत्रून्परन्तपः ।
पौलोमान्कालखञ्जांश्च सहस्राणि शतानि च ॥ ५.४९.१४ ॥
Im Kampf für Indra erschlug Nara, der Feindeverbrenner, die Paulomas und die Kālakhañjas, Tausende und Hunderte.
5.49.15
एष भ्रान्ते रथे तिष्ठन्भल्लेनापाहरच्छिरः ।
जम्भस्य ग्रसमानस्य तदा ह्यर्जुन आहवे ॥ ५.४९.१५ ॥
Auf dem wirbelnden Wagen stehend, schlug er Jambha mit einem Bhalla-Pfeil den Kopf ab, während dieser ihn verschlang – so tat es Arjuna im Kampf.
5.49.16
एष पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरमारुजत् ।
हत्वा षष्टिं सहस्राणि निवातकवचान्रणे ॥ ५.४९.१६ ॥
Jenseits des Ozeans brach er in die goldene Stadt Hiraṇyapura ein und erschlug im Kampf sechzigtausend Nivātakavachas.
5.49.17
एष देवान्सहेन्द्रेण जित्वा परपुरञ्जयः ।
अतर्पयन्महाबाहुरर्जुनो जातवेदसम् ॥ ५.४९.१७ ॥
Dieser Eroberer feindlicher Städte, der mächtigarmige Arjuna, besiegte die Götter zusammen mit Indra und stellte Jātavedas (Agni) zufrieden.
5.49.18
नारायणस्तथैवात्र भूयसोऽन्याञ्जघान ह ।
एवमेतौ महावीर्यौ तौ पश्यत समागतौ ॥ ५.४९.१८ ॥
Auch Nārāyaṇa erschlug hier ebenso viele andere. So sind diese beiden von großer Kraft; seht die beiden, die hier zusammengekommen sind.
5.49.19
वासुदेवार्जुनौ वीरौ समवेतौ महारथौ ।
नरनारायणौ देवौ पूर्वदेवाविति श्रुतिः ॥ ५.४९.१९ ॥
Vāsudeva und Arjuna, die beiden Helden, große Wagenkämpfer, sind zusammengekommen. Nara und Nārāyaṇa, die beiden Götter, die Urgötter, so heißt es in der Überlieferung.
5.49.20
अजेयौ मानुषे लोके सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ।
एष नारायणः कृष्णः फाल्गुनश्च नरः स्मृतः।
नारायणो नरश्चैव सत्त्वमेकं द्विधा कृतम् ॥ ५.४९.२० ॥
In der Menschenwelt können diese beiden nicht besiegt werden, nicht einmal von Göttern und Dämonen samt Indra. Dieser ist Nārāyaṇa, Kṛṣṇa, und Phālguna wird als Nara erinnert. Nārāyaṇa und Nara sind in Wahrheit ein einziges Wesen, in zwei gespalten.
5.49.21
एतौ हि कर्मणा लोकानश्रुवातेऽक्षयान्ध्रुवान् ।
तत्रतत्रैव जायेते युद्धकाले पुनःपुनः ॥ ५.४९.२१ ॥
Diese beiden erlangen durch ihre Taten unvergängliche und beständige Welten. Zur Zeit der Schlacht werden sie immer wieder hier und dort geboren.
5.49.22
तस्मात्कर्मैव कर्तव्यमिति होवाच नारदः ।
एतद्धि सर्वमाचष्ट वृष्णिचक्रस्य वेदवित् ॥ ५.४९.२२ ॥
Deshalb soll man handeln, so sprach in der Tat Nārada. Er, der Kenner der Veden, verkündete all dies dem Geschlecht der Vṛṣṇi.
5.49.23
शङ्खचक्रगदाहस्तं यदा द्रक्ष्यसि केशवम् ।
पर्याददानं चास्त्राणि भीमधन्वानमर्जुनम् ॥ ५.४९.२३ ॥
Wenn du Keśava mit Muschelhorn, Diskus und Keule in der Hand siehst und Arjuna, den furchtbaren Bogenschützen, der seine Waffen ergreift,
5.49.24
सनातनौ महात्मानौ कृष्णावेकरथे स्थितौ ।
दुर्योधन तदा तात स्मर्तासि वचनं मम ॥ ५.४९.२४ ॥
Die beiden ewigen, großherzigen Kṛṣṇas stehen auf einem Wagen. Dann, lieber Duryodhana, wirst du meine Worte in Erinnerung behalten.
5.49.25
नोचेदयमभावः स्यात्कुरूणां प्रत्युपस्थितः ।
अर्थाच्च तात धर्माच्च तव बुद्धिरुपप्लुता ॥ ५.४९.२५ ॥
Andernfalls wird diese Vernichtung über die Kurus hereinbrechen. Lieber Sohn, dein Verstand ist getrübt, sowohl in Bezug auf den Reichtum als auch auf den Dharma.
5.49.26
न चेद्ग्रहीष्यसे वाक्यं श्रोतामि सुबहून्हतान् ।
तवैव हि मतं सर्वे कुरवः पर्युपासते ॥ ५.४९.२६ ॥
Wenn du meine Worte nicht annimmst, werde ich von sehr vielen Erschlagenen hören. Alle Kurus warten allein auf deine Meinung.
5.49.27
त्रयाणामेव च मतं तत्त्वमेकोऽनुमन्यसे ।
रामेण चैव शप्तस्य कर्णस्य भरतर्षभ ॥ ५.४९.२७ ॥
Du allein stimmst der Meinung der drei zu. Und, o Stier der Bharatas, du allein stimmst auch der Meinung Karṇas zu, der von Rāma verflucht wurde.
5.49.28
दुर्जातेः सूतपुत्रस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
तथा क्षुद्रस्य पापस्य भ्रातुर्दुःशासनस्य च ॥ ५.४९.२८ ॥
Die Meinung des niedrig geborenen Wagenlenkersohns, Śakunis, des Sohnes des Subala, und ebenso deines niederträchtigen, bösen Bruders Duḥśāsana.
5.49.29
नैवमायुष्मता वाच्यं यन्मामात्थ पितामह ।
क्षत्रधर्मे स्थितो ह्यस्मि स्वधर्मादनपेयिवान् ॥ ५.४९.२९ ॥
Großvater, du, der du langes Leben hast, solltest nicht so zu mir sprechen, wie du es tust. Ich stehe fest in der Pflicht des Kriegers; ich bin von meinem eigenen Dharma nicht abgewichen.
5.49.30
किञ्चान्यन्मयि दुर्वृत्तं येन मां परिगर्हसे ।
न हि मे वृजिनं किञ्चिद्धार्तराष्ट्रा विदुः क्वचित् ॥ ५.४९.३० ॥
Gibt es noch eine andere Verfehlung an mir, weswegen du mich so tadelst? Die Söhne Dhṛtarāṣṭras haben niemals irgendein Vergehen von mir gekannt.
5.49.31
नाचरं वृजिनं किञ्चिद्धार्तराष्ट्रस्य नित्यशः ।
अहं हि पाण्डवान्सर्वान्हनिष्यामि रणे स्थितान् ॥ ५.४९.३१ ॥
Ich habe dem Sohn Dhṛtarāṣṭras niemals ein Unrecht getan. Ich werde gewiss alle Pāṇḍavas töten, die im Kampf stehen.
5.49.32
प्राग्विरुद्धैः शमं सद्भिः कथं वा क्रियते पुनः ।
राज्ञो हि धृतराष्ट्रस्य सर्वं कार्यं प्रियं मया।
तथा दुर्योधनस्यापि स हि राज्ये समाहितः ॥ ५.४९.३२ ॥
Wie könnten Gute wieder Frieden schließen mit denen, die ihnen früher entgegenstanden? Jede Handlung des Königs Dhṛtarāṣṭra ist mir lieb, ebenso die Duryodhanas; er ist fest im Reich gegründet.
5.49.33
कर्णस्य तु वचः श्रुत्वा भीष्मः शान्तनवः पुनः ।
धृतराष्ट्रं महाराजमाभाष्येदं वचोऽब्रवीत् ॥ ५.४९.३३ ॥
Nachdem er Karṇas Worte gehört hatte, wandte sich Bhīṣma, Sohn Śantanus, erneut an den großen König Dhṛtarāṣṭra und sprach diese Worte.
5.49.34
यदयं कत्थते नित्यं हन्ताहं पाण्डवानिति ।
नायं कलापि संपूर्णा पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ५.४९.३४ ॥
Dieser Mann, der stets prahlt: »Ich werde die Pāṇḍavas erschlagen« — er gleicht nicht einmal einem vollen Sechzehntel der großherzigen Pāṇḍavas.
5.49.35
अनयो योयमागन्ता पुत्राणां ते दुरात्मनाम् ।
तदस्य कर्म जानीहि सूतपुत्रस्य दुर्मतेः ॥ ५.४९.३५ ॥
Das Unheil, das über deine bösen Söhne kommt, rührt daher: So erkenne denn die Tat dieses unverständigen Wagenlenkersohnes.
5.49.36
एतमाश्रित्य पुत्रस्ते मन्दबुद्धिः सुयोधनः ।
अवामन्यत तान्वीरान्देवपुत्रानरिन्दमान् ॥ ५.४९.३६ ॥
Auf diesen Mann vertrauend, verachtete dein törichter Sohn Suyodhana jene Helden, Göttersöhne, Bezwinger der Feinde.
5.49.37
किञ्चाप्येतेन तत्कर्म कृतपूर्वं सुदुष्करम् ।
तैर्यथा पाण्डवैः सर्वैरेकैकेन कृतं पुरा ॥ ५.४९.३७ ॥
Selbst wenn er jene sehr schwierige Tat vollbracht hat, so wurde sie einst von jedem jener Pāṇḍavas vollbracht.
5.49.38
दृष्ट्वा विराटनगरे भ्रातरं निहतं प्रियम् ।
धनञ्जयेन विक्रम्य किमनेन तदा कृतम् ॥ ५.४९.३८ ॥
Als er seinen geliebten Bruder in der Stadt Virāṭa von Dhanañjaya, der tapfer gekämpft hatte, erschlagen sah, was tat er damals?
5.49.39
सर्वे ह्यस्त्रिविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ।
अपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम् ॥ ५.४९.३९ ॥
Sie alle sind Kenner der Waffen und Helden, alle haben großen Ruhm erlangt; selbst die Herrschaft aller Götter könnten sie aufgeben, doch den Sieg würden sie nicht wieder aufgeben.
5.49.40
सहितान्हि कुरून्सर्वानभियातो धनञ्जयः ।
प्रमथ्य चाच्छिनद्वासः किमयं प्रोषितस्तदा ॥ ५.४९.४० ॥
Dhanañjaya griff alle versammelten Kurus an, schlug sie in die Flucht und nahm ihnen sogar die Gewänder; wo war dieser damals, abwesend?
5.49.41
गन्धर्वैर्घोषयात्रायां ह्रियते यत्सुतस्तव ।
क्व तदा सूतपुत्रोऽभूद्य इदानीं वृषायते ॥ ५.४९.४१ ॥
Als dein Sohn bei der Viehhof-Ausfahrt von den Gandharvas entführt wurde, wo war da jener Wagenlenkersohn, der jetzt wie ein Stier brüllt?
5.49.42
ननु तत्रापि भीमेन पार्थेन च महात्मना ।
यमाभ्यामेव संगम्य गन्धर्वास्ते पराजिताः ॥ ५.४९.४२ ॥
Gewiss, auch dort haben Bhīma und der großherzige Pārtha, zusammen mit den beiden Yamas, jene Gandharvas besiegt, nicht wahr?
5.49.43
एतान्यस्य मृषोक्तानि बहूनि भरतर्षभ ।
विकत्थनस्य भद्रं ते सदा धर्मार्थलोपिनः ॥ ५.४९.४३ ॥
Diese vielen seiner Worte sind falsch, o Stier der Bharatas. Heil sei dem Prahler, der stets Dharma und Reichtum zerstört.
5.49.44
भीष्मस्य तु वचः श्रुत्वा भारद्वाजो महामताः ।
धृतराष्ट्रमुवाचेदं राजमध्येऽभिपूजयन् ॥ ५.४९.४४ ॥
Als der großsinnige Sohn Bharadvājas (Droṇa) die Worte Bhīṣmas gehört hatte, sprach er, sie inmitten der Könige ehrend, dies zu Dhṛtarāṣṭra.
5.49.45
यदाह भरतश्रेष्ठो भीष्मस्तत्क्रियतां नृप ।
न काममवलिप्तानां वचनं कर्तुमर्हसि ॥ ५.४९.४५ ॥
Was Bhīṣma, der Beste der Bharatas, gesagt hat, das soll geschehen, o König. Es ziemt dir nicht, die Worte der Überheblichen nach deren Wunsch zu erfüllen.
5.49.46
पुरा युद्धात्साधु मन्ये पाण्डवैः सह सङ्गतम् ।
यद्वाक्यमर्जुनेनोक्तं सञ्जयेन निवेदितम् ॥ ५.४९.४६ ॥
Vor dem Krieg halte ich eine Versöhnung mit den Pāṇḍavas für gut: das Wort, das Arjuna sprach und Sañjaya überbrachte.
5.49.47
सर्वं तदभिजानामि करिष्यति च पाण्डवः ।
न ह्यस्य त्रिषु लोकेषु सदृशोऽस्ति धनुर्धरः ॥ ५.४९.४७ ॥
Das alles weiß ich, und der Pāṇḍava wird es tun. Es gibt in den drei Welten keinen Bogenschützen, der ihm gleicht.
5.49.48
अनादृत्य तु तद्वाक्यमर्थवद्द्रोणभीष्मयोः ।
ततः स सञ्जयं राजा पर्यपृच्छत पाण्डवान् ॥ ५.४९.४८ ॥
Ohne auf die vernünftigen Worte Droṇas und Bhīṣmas zu achten, fragte der König dann Sañjaya nach den Pāṇḍavas.
5.49.49
तदैव कुरवः सर्वे निराशा जीवितेऽभवन् ।
भीष्मद्रोणौ यदा राजा न सम्यगनुभाषते ॥ ५.४९.४९ ॥
Da verzweifelten alle Kuru am Leben, als der König Bhīṣma und Droṇa nicht angemessen antwortete.