Mahābhārata · Adhyāya 5.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.49.1
समवेतेषु सर्वेषु तेषु राजसु भारत ।
दुर्योधनमिदं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ॥ ५.४९.१ ॥
Ó Bhārata, entre todos aqueles reis reunidos, Bhīṣma, filho de Śantanu, dirigiu estas palavras a Duryodhana.
5.49.2
बृहस्पतिश्चोशना च ब्रह्माणं पर्युपस्थितौ ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण वसवश्चाग्रिना सह ॥ ५.४९.२ ॥
Bṛhaspati e Uśanas estavam junto de Brahmā; os Marut com Indra, e os Vasu com Agni.
5.49.3
आदित्याश्चैव साध्याश्च ये च सप्तर्पयो दिवि ।
विश्वावसुश्च गन्धर्वः शुभाश्चाप्सरसां गणाः ॥ ५.४९.३ ॥
Os Ādityas e os Sādhyas, os sete sábios do céu, o gandharva Viśvāvasu e as auspiciosas tropas de Apsarases.
5.49.4
नमस्कृत्योपजग्मुस्ते लोकवृद्धं पितामहम् ।
परिवार्य च विश्वेशं पर्यासत दिवौकसः ॥ ५.४९.४ ॥
Após prestar homenagem, aproximaram-se do avô, o mais velho dos mundos, e, rodeando o senhor do universo, os habitantes do céu sentaram-se.
5.49.5
तेषां मनश्च तेजश्चाप्याददानाविवौजसा ।
पूर्वदेवौ व्यतिक्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ५.४९.५ ॥
Como se lhes roubassem a mente e o esplendor com o próprio poder, os antigos deuses, os sábios Nara e Nārāyaṇa, haviam passado adiante.
5.49.6
बृहस्पतिस्तु पप्रच्छ ब्रह्माणं काविमाविति ।
भवन्तं नोपतिष्ठेते तौ नः शंस पितामह ॥ ५.४९.६ ॥
Então Bṛhaspati perguntou a Brahmā: "Quem são estes dois que não te atendem? Diz-nos, ó avô."
5.49.7
यावेतौ पृथिवीं द्यां च भासयन्तौ तपस्विनौ ।
ज्वलन्तौ रोचमानौ च व्याप्यातीतौ महाबलौ ॥ ५.४९.७ ॥
Estes dois ascetas, que iluminam a terra e o céu, ardentes e resplandecentes, penetrando tudo e transcendendo-o, são de grande força.
5.49.8
नरनारायणावेतौ लोकाल्लोकं समास्थितौ ।
ऊर्जितौ स्वेन तपसा महासत्वपराक्रमौ ॥ ५.४९.८ ॥
Estes dois, Nara e Nārāyaṇa, habitam passando de mundo a mundo, fortalecidos por sua própria austeridade, de grande coragem e valor.
5.49.9
एतौ हि कर्मणा लोकं नन्दयामासतुर्ध्रुवम् ।
द्विधाभूतौ महाप्राज्ञौ विद्धि ब्रह्मन्परन्तपौ ।
असुराणां विनाशाय देवगन्धर्वपूजितौ ॥ ५.४९.९ ॥
Estes dois, certamente, alegraram o mundo com suas obras. Saiba, ó Brahman, que eles, divididos em dois, são grandes sábios e queimadores de inimigos, honrados por deuses e gandharvas para a destruição dos asuras.
5.49.10
जगाम शक्रस्तच्छ्रत्वा यत्र तौ तेपतुस्तपः ।
सार्धं देवगणैः सर्वैर्बृहस्पतिपुरोगमैः ॥ ५.४९.१० ॥
Ao ouvir isso, Śakra foi até onde os dois praticavam austeridades, junto com todas as hostes dos deuses, com Bṛhaspati à frente.
5.49.11
तदा देवासुरे युद्धे भये जाते दिवौकसाम् ।
अयाचत महात्मानौ नरनारायणौ वरम् ॥ ५.४९.११ ॥
Então, quando o medo surgiu entre os habitantes do céu na batalha entre deuses e asuras, pediram uma dádiva às grandes almas Nara e Nārāyaṇa.
5.49.12
तावब्रूतां वृणीष्वेति तदा भरतसत्तम ।
अथैतावब्रवीच्छकः साह्यं नः क्रियतामिति ॥ ५.४९.१२ ॥
Então os dois disseram: "Escolhe uma dádiva." Ó melhor dos Bharatas, então Śakra disse a estes dois: "Que nos seja dado auxílio."
5.49.13
ततस्तौ शक्रमब्रूतां करिष्यावो यदिच्छसि ।
ताभ्यां च सहितः शक्रो विजिग्ये दैत्यदानवान् ॥ ५.४९.१३ ॥
Então os dois disseram a Indra: "Faremos o que desejares." Unido a eles, Indra venceu os Daityas e os Dānavas.
5.49.14
नर इन्द्रस्य संग्रामे हत्वा शत्रून्परन्तपः ।
पौलोमान्कालखञ्जांश्च सहस्राणि शतानि च ॥ ५.४९.१४ ॥
Na batalha por Indra, Nara, o queimador dos inimigos, matou os Paulomas e os Kālakhañjas, milhares e centenas deles.
5.49.15
एष भ्रान्ते रथे तिष्ठन्भल्लेनापाहरच्छिरः ।
जम्भस्य ग्रसमानस्य तदा ह्यर्जुन आहवे ॥ ५.४९.१५ ॥
De pé na carruagem que girava, cortou a cabeça de Jambha com uma flecha bhalla enquanto este o devorava; assim fez Arjuna na batalha.
5.49.16
एष पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरमारुजत् ।
हत्वा षष्टिं सहस्राणि निवातकवचान्रणे ॥ ५.४९.१६ ॥
Penetrou a cidade dourada de Hiraṇyapura, além do oceano, e na batalha matou sessenta mil Nivātakavachas.
5.49.17
एष देवान्सहेन्द्रेण जित्वा परपुरञ्जयः ।
अतर्पयन्महाबाहुरर्जुनो जातवेदसम् ॥ ५.४९.१७ ॥
Este conquistador de cidades inimigas, Arjuna de braços poderosos, tendo vencido os deuses junto com Indra, satisfez Jātavedas (Agni).
5.49.18
नारायणस्तथैवात्र भूयसोऽन्याञ्जघान ह ।
एवमेतौ महावीर्यौ तौ पश्यत समागतौ ॥ ५.४९.१८ ॥
Nārāyaṇa também matou aqui muitos outros da mesma forma. Assim, esses dois são de grande poder; contemplai os dois que aqui se reuniram.
5.49.19
वासुदेवार्जुनौ वीरौ समवेतौ महारथौ ।
नरनारायणौ देवौ पूर्वदेवाविति श्रुतिः ॥ ५.४९.१९ ॥
Vāsudeva e Arjuna, os dois heróis, grandes guerreiros de carro, reuniram-se. Nara e Nārāyaṇa, os dois deuses, os deuses primordiais, assim diz a tradição revelada.
5.49.20
अजेयौ मानुषे लोके सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ।
एष नारायणः कृष्णः फाल्गुनश्च नरः स्मृतः।
नारायणो नरश्चैव सत्त्वमेकं द्विधा कृतम् ॥ ५.४९.२० ॥
No mundo dos homens, esses dois não podem ser vencidos, nem mesmo por deuses e demônios com Indra. Este é Nārāyaṇa, Kṛṣṇa, e Phālguna é lembrado como Nara. Nārāyaṇa e Nara são, na verdade, uma só essência, feita dois.
5.49.21
एतौ हि कर्मणा लोकानश्रुवातेऽक्षयान्ध्रुवान् ।
तत्रतत्रैव जायेते युद्धकाले पुनःपुनः ॥ ५.४९.२१ ॥
Esses dois, por suas ações, alcançam mundos imperecíveis e duradouros. No tempo da batalha, nascem repetidamente, aqui e ali.
5.49.22
तस्मात्कर्मैव कर्तव्यमिति होवाच नारदः ।
एतद्धि सर्वमाचष्ट वृष्णिचक्रस्य वेदवित् ॥ ५.४९.२२ ॥
Portanto, deve-se cumprir a ação, assim disse Nārada. Ele, conhecedor dos Vedas, declarou tudo isso à estirpe dos Vṛṣṇi.
5.49.23
शङ्खचक्रगदाहस्तं यदा द्रक्ष्यसि केशवम् ।
पर्याददानं चास्त्राणि भीमधन्वानमर्जुनम् ॥ ५.४९.२३ ॥
Quando você vir Keśava, com a concha, o disco e a maça na mão, e Arjuna, o terrível arqueiro, empunhando suas armas,
5.49.24
सनातनौ महात्मानौ कृष्णावेकरथे स्थितौ ।
दुर्योधन तदा तात स्मर्तासि वचनं मम ॥ ५.४९.२४ ॥
Os dois Kṛṣṇas, eternos e magnânimos, estão de pé num único carro. Então, caro Duryodhana, você se lembrará das minhas palavras.
5.49.25
नोचेदयमभावः स्यात्कुरूणां प्रत्युपस्थितः ।
अर्थाच्च तात धर्माच्च तव बुद्धिरुपप्लुता ॥ ५.४९.२५ ॥
Caso contrário, esta destruição cairá sobre os Kurus. Querido filho, a tua inteligência foi turvada, tanto quanto à riqueza como ao dharma.
5.49.26
न चेद्ग्रहीष्यसे वाक्यं श्रोतामि सुबहून्हतान् ।
तवैव हि मतं सर्वे कुरवः पर्युपासते ॥ ५.४९.२६ ॥
Se não aceitares as minhas palavras, ouvirei de muitos mortos. Todos os Kurus aguardam somente a tua opinião.
5.49.27
त्रयाणामेव च मतं तत्त्वमेकोऽनुमन्यसे ।
रामेण चैव शप्तस्य कर्णस्य भरतर्षभ ॥ ५.४९.२७ ॥
Só tu concordas com a opinião dos três. E, ó touro dos Bharatas, só tu concordas também com a opinião de Karṇa, amaldiçoado por Rāma.
5.49.28
दुर्जातेः सूतपुत्रस्य शकुनेः सौबलस्य च ।
तथा क्षुद्रस्य पापस्य भ्रातुर्दुःशासनस्य च ॥ ५.४९.२८ ॥
O parecer do filho do cocheiro, de baixo nascimento, de Śakuni filho de Subala, e igualmente do teu vil e perverso irmão Duḥśāsana.
5.49.29
नैवमायुष्मता वाच्यं यन्मामात्थ पितामह ।
क्षत्रधर्मे स्थितो ह्यस्मि स्वधर्मादनपेयिवान् ॥ ५.४९.२९ ॥
Avô, não deverias falar-me assim, como o fazes, tu que és de longa vida. Permaneço firme no dever do guerreiro; não me afastei do meu próprio dharma.
5.49.30
किञ्चान्यन्मयि दुर्वृत्तं येन मां परिगर्हसे ।
न हि मे वृजिनं किञ्चिद्धार्तराष्ट्रा विदुः क्वचित् ॥ ५.४९.३० ॥
Haverá em mim alguma outra má conduta pela qual me censuras assim? Os filhos de Dhṛtarāṣṭra nunca conheceram qualquer falta minha.
5.49.31
नाचरं वृजिनं किञ्चिद्धार्तराष्ट्रस्य नित्यशः ।
अहं हि पाण्डवान्सर्वान्हनिष्यामि रणे स्थितान् ॥ ५.४९.३१ ॥
Nunca cometi qualquer mal contra o filho de Dhṛtarāṣṭra. Certamente matarei todos os Pāṇḍavas que se postarem na batalha.
5.49.32
प्राग्विरुद्धैः शमं सद्भिः कथं वा क्रियते पुनः ।
राज्ञो हि धृतराष्ट्रस्य सर्वं कार्यं प्रियं मया।
तथा दुर्योधनस्यापि स हि राज्ये समाहितः ॥ ५.४९.३२ ॥
Como poderiam os homens bons fazer a paz novamente com aqueles que antes se opuseram a eles? Toda ação do rei Dhṛtarāṣṭra me é cara, e assim também a de Duryodhana; ele está firmemente estabelecido no reino.
5.49.33
कर्णस्य तु वचः श्रुत्वा भीष्मः शान्तनवः पुनः ।
धृतराष्ट्रं महाराजमाभाष्येदं वचोऽब्रवीत् ॥ ५.४९.३३ ॥
Tendo ouvido as palavras de Karṇa, Bhīṣma, filho de Śantanu, dirigiu-se novamente ao grande rei Dhṛtarāṣṭra e disse estas palavras.
5.49.34
यदयं कत्थते नित्यं हन्ताहं पाण्डवानिति ।
नायं कलापि संपूर्णा पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ५.४९.३४ ॥
Este homem que sempre se gaba: «Eu matarei os Pāṇḍava» não iguala sequer a décima sexta parte inteira dos magnânimos Pāṇḍava.
5.49.35
अनयो योयमागन्ता पुत्राणां ते दुरात्मनाम् ।
तदस्य कर्म जानीहि सूतपुत्रस्य दुर्मतेः ॥ ५.४९.३५ ॥
A desgraça que se aproxima de teus filhos de espírito perverso vem disto: sabe, então, o ato deste filho do cocheiro de mente insensata.
5.49.36
एतमाश्रित्य पुत्रस्ते मन्दबुद्धिः सुयोधनः ।
अवामन्यत तान्वीरान्देवपुत्रानरिन्दमान् ॥ ५.४९.३६ ॥
Confiando neste homem, teu filho de mente obtusa Suyodhana desprezou aqueles heróis, filhos dos deuses, domadores de inimigos.
5.49.37
किञ्चाप्येतेन तत्कर्म कृतपूर्वं सुदुष्करम् ।
तैर्यथा पाण्डवैः सर्वैरेकैकेन कृतं पुरा ॥ ५.४९.३७ ॥
Mesmo que ele tenha feito aquele feito muito difícil, antes ele foi realizado por cada um daqueles Pāṇḍavas.
5.49.38
दृष्ट्वा विराटनगरे भ्रातरं निहतं प्रियम् ।
धनञ्जयेन विक्रम्य किमनेन तदा कृतम् ॥ ५.४९.३८ ॥
Ao ver seu querido irmão morto na cidade de Virāṭa por Dhanañjaya, que lutou bravamente, o que ele fez então?
5.49.39
सर्वे ह्यस्त्रिविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ।
अपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम् ॥ ५.४९.३९ ॥
Todos eles são peritos em armas e heróis, todos alcançaram grande fama; poderiam abrir mão até do senhorio de todos os deuses, mas não abririam mão novamente da vitória.
5.49.40
सहितान्हि कुरून्सर्वानभियातो धनञ्जयः ।
प्रमथ्य चाच्छिनद्वासः किमयं प्रोषितस्तदा ॥ ५.४९.४० ॥
Dhanañjaya atacou todos os Kuru reunidos, derrotou-os e até lhes tirou as vestes; onde estava então este ausente?
5.49.41
गन्धर्वैर्घोषयात्रायां ह्रियते यत्सुतस्तव ।
क्व तदा सूतपुत्रोऽभूद्य इदानीं वृषायते ॥ ५.४९.४१ ॥
Quando teu filho estava sendo levado pelos Gandharvas na expedição dos currais, onde estava então aquele filho do cocheiro que agora urra como um touro?
5.49.42
ननु तत्रापि भीमेन पार्थेन च महात्मना ।
यमाभ्यामेव संगम्य गन्धर्वास्ते पराजिताः ॥ ५.४९.४२ ॥
Certamente também ali Bhīma e o magnânimo Pārtha, unindo-se aos dois Yama, derrotaram aqueles Gandharva, não foi assim?
5.49.43
एतान्यस्य मृषोक्तानि बहूनि भरतर्षभ ।
विकत्थनस्य भद्रं ते सदा धर्मार्थलोपिनः ॥ ५.४९.४३ ॥
Estas muitas palavras dele são falsas, ó touro dos Bharatas. Que a bênção esteja com o fanfarrão, que sempre destrói o dharma e a riqueza.
5.49.44
भीष्मस्य तु वचः श्रुत्वा भारद्वाजो महामताः ।
धृतराष्ट्रमुवाचेदं राजमध्येऽभिपूजयन् ॥ ५.४९.४४ ॥
Tendo ouvido as palavras de Bhīṣma, o de grande mente, filho de Bharadvāja (Droṇa), honrando-as no meio dos reis, disse isto a Dhṛtarāṣṭra.
5.49.45
यदाह भरतश्रेष्ठो भीष्मस्तत्क्रियतां नृप ।
न काममवलिप्तानां वचनं कर्तुमर्हसि ॥ ५.४९.४५ ॥
O que disse Bhīṣma, o melhor dos Bharatas, que se faça, ó rei. Não te convém cumprir as palavras dos arrogantes segundo o desejo deles.
5.49.46
पुरा युद्धात्साधु मन्ये पाण्डवैः सह सङ्गतम् ।
यद्वाक्यमर्जुनेनोक्तं सञ्जयेन निवेदितम् ॥ ५.४९.४६ ॥
Antes da guerra, acho bom reconciliar-se com os Pāṇḍavas: a palavra que Arjuna disse, transmitida por Sañjaya.
5.49.47
सर्वं तदभिजानामि करिष्यति च पाण्डवः ।
न ह्यस्य त्रिषु लोकेषु सदृशोऽस्ति धनुर्धरः ॥ ५.४९.४७ ॥
Eu sei tudo isso, e o Pāṇḍava o fará. Não há arqueiro igual a ele nos três mundos.
5.49.48
अनादृत्य तु तद्वाक्यमर्थवद्द्रोणभीष्मयोः ।
ततः स सञ्जयं राजा पर्यपृच्छत पाण्डवान् ॥ ५.४९.४८ ॥
Desconsiderando aquelas palavras sensatas de Droṇa e Bhīṣma, o rei então perguntou a Sañjaya sobre os Pāṇḍavas.
5.49.49
तदैव कुरवः सर्वे निराशा जीवितेऽभवन् ।
भीष्मद्रोणौ यदा राजा न सम्यगनुभाषते ॥ ५.४९.४९ ॥
Então, de fato, todos os Kuru perderam a esperança na vida, quando o rei não respondia adequadamente a Bhīṣma e Droṇa.