Mahābhārata · Adhyāya 5.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.51.1
सर्व एते महोत्साहा ये त्वया परिकीर्तिताः ।
एकतस्त्वेव ते सर्वे समेता भीम एकतः ॥ ५.५१.१ ॥
Sañjaya, alle diese Männer von großem Eifer, die du genannt hast, sind auf einer Seite versammelt, Bhīma aber steht auf der anderen.
5.51.2
भीमसेनाद्धि मे भूयो भयं सञ्जायते महत् ।
क्रुद्धादमर्षणात्तात व्याघ्रादिव महारुरोः ॥ ५.५१.२ ॥
Mein Sohn, vor Bhīmasena, dem zornigen und unduldsamen, empfinde ich große Furcht, wie der große Ruru-Hirsch vor dem Tiger.
5.51.3
जागर्मि रात्रयः सर्वा दीर्घमुष्णं च निःश्वसन् ।
भीतो वृकोदरात्तात सिंहात्पशुरिवापरः ॥ ५.५१.३ ॥
Mein Sohn, aus Furcht vor Vṛkodara wache ich alle Nächte und seufze lang und heiß, wie ein anderes Tier, das vor dem Löwen erschrocken ist.
5.51.4
न हि तस्य महाबाहोः शक्रप्रतिमतेजसः ।
सैन्येऽस्मिन्प्रतिपश्यामि य एनं विषहेद्युधि ॥ ५.५१.४ ॥
Ich sehe niemanden in diesem Heer, der in der Schlacht jenem Starkarmigen standhalten könnte, dessen Glanz dem Indras gleicht.
5.51.5
अमर्षणश्च कौन्तेयो दृढवैरश्च पाण्डवः ।
अनर्महासी सोन्मादस्तिर्यक्प्रेक्षी महास्वनः ॥ ५.५१.५ ॥
Der unduldsame Sohn der Kuntī, der Pāṇḍava mit festem Hass, der nicht einmal im Scherz lacht, wahnsinnig, schräg blickend, mit lauter Stimme.
5.51.6
महावेगो महोत्साहो महाबाहुर्महाबलः ।
मन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनान्तं करिष्यति ॥ ५.५१.६ ॥
Von großer Schnelle, großem Eifer, starkarmig und von großer Kraft, wird er durch den Kampf meinen törichten Söhnen ein Ende bereiten.
5.51.7
उरुग्राहगृहीतानां गदां बिभ्रद्वृकोदरः ।
कुरूणामृषभो युद्धे दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ५.५१.७ ॥
Für jene, die im Griff der Schenkel gefangen sind, Vṛkodara mit der Keule, der Stier unter den Kuru im Kampf, gleich Antaka mit dem Stab in der Hand.
5.51.8
अष्टाश्रिमायसीं घोरां गदां काञ्चनभूषणाम् ।
मनसाहं प्रपश्यामि ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ ५.५१.८ ॥
Die schreckliche eiserne Keule mit acht Kanten, mit Gold geschmückt, sehe ich mit dem Geist, wie den erhobenen Brahmadaṇḍa.
5.51.9
यथा मृगाणां यूथेषु सिंहो जातबलश्चरेत् ।
मामकेषु तथा भीमो बलेषु विचरिष्यति ॥ ५.५१.९ ॥
Wie der erstarkte Löwe unter den Hirschherden umherstreift, so wird Bhīma unter meinen Truppen umherstreifen.
5.51.10
सर्वेषां मम पुत्राणां स एकः क्रूरविक्रमः ।
बह्वाशी विप्रतीपश्च बाल्येपि रभसः सदा ॥ ५.५१.१० ॥
Unter allen meinen Söhnen ist er allein von grausamer Tapferkeit: ein großer Esser, feindselig, und schon im Knabenalter stets ungestüm.
5.51.11
उद्वेपते मे हृदयं ये मे दुर्योधनादयः ।
बाल्येऽपि तेन युद्ध्यन्तो वारणेनेव मर्दिताः ॥ ५.५१.११ ॥
Mein Herz zittert: Meine Söhne, Duryodhana und die übrigen, wurden, als sie schon in der Kindheit mit ihm kämpften, wie von einem Elefanten zermalmt.
5.51.12
तस्य वीर्येण संक्लिष्टा नित्यमेव सुता मम ।
स एव हेतुर्भेदस्य भीमो भीमपराक्रमः ॥ ५.५१.१२ ॥
Durch seine Tapferkeit sind meine Söhne stets bedrängt worden. Er allein ist die Ursache des Zwists: Bhīma, von schrecklicher Tapferkeit.
5.51.13
ग्रसमानमनीकानि नरवारणवाजिनाम् ।
पश्यामीवाग्रतो भीमं क्रोधमूर्छितमाहवे ॥ ५.५१.१३ ॥
Es scheint mir, als sähe ich Bhīma vor mir, wie er die Heere von Männern, Elefanten und Pferden verschlingt, im Kampf ohnmächtig vor Zorn.
5.51.14
अस्त्रे द्रोणार्जुनसमं वायुवेगसमं जवे ।
महेश्वरसमं क्रोधे को हन्याद्भीममाहवे ॥ ५.५१.१४ ॥
Wer könnte Bhīma im Kampf erschlagen, der an Waffen Droṇa und Arjuna gleichkommt, an Schnelligkeit dem Wind und an Zorn Maheśvara?
5.51.15
सञ्जयाचक्ष्व मे शूरं भीमसेनममर्षणम् ।
… येऽहं यत्तेन रिपुघातिना ।
… सर्वे पुत्राः मम मनस्विना ॥ ५.५१.१५ ॥
Sañjaya, beschreibe mir den Helden Bhīmasena, den Unduldsamen… von jenem strebsamen Feindetöter, ich … alle meine Söhne … vom Hochgesinnten.
5.51.16
येन भीमबला यक्षा राक्षसाश्च पुरा हताः ।
कथं तस्य रणे वेगं मानुषः प्रसहिष्यति ॥ ५.५१.१६ ॥
Von dem einst die Yakṣas und Rākṣasas von schrecklicher Kraft erschlagen wurden: Wie wird ein Sterblicher seinem Ansturm im Kampf standhalten?
5.51.17
न स जातु वशे तस्थौ मम बाल्येऽपि सञ्जय ।
किं पुनर्मम दुष्पुत्रैः क्लिष्टः संप्रति पाण्डवः ॥ ५.५१.१७ ॥
Sañjaya, er stand niemals unter meiner Gewalt, selbst nicht in meiner Kindheit; wie viel weniger jetzt, da der Pāṇḍava von meinen bösen Söhnen bedrängt ist?
5.51.18
निष्ठुरो रोषणोऽत्यर्थं भज्येतापि न संनमेत् ।
तिर्यक्प्रेक्षीं संहतभ्रूः कथं शाम्येद्वृकोदरः ॥ ५.५१.१८ ॥
Er ist hart und überaus zornig; er würde eher zerbrechen, als sich zu beugen. Wie wird Vṛkodara besänftigt werden, der schräg blickt, die Brauen zusammengezogen?
5.51.19
शूरस्तथाऽप्रतिबलो गौरस्ताल इवोन्नतः ।
प्रमाणतो भीमसेनः प्रादेशेनाधिकोऽर्जुनात् ॥ ५.५१.१९ ॥
Er ist tapfer, ohne Gleichen an Kraft, hellhäutig und hoch wie eine Palme. An Wuchs übertrifft Bhīmasena den Arjuna um eine Spanne.
5.51.20
जवेन वाजिनोऽत्येति बलेनान्त्येति कुञ्जरान् ।
अव्यक्तजल्पी मध्वक्षो मध्यमः पाण्डवो बली ॥ ५.५१.२० ॥
An Schnelligkeit übertrifft er die Rosse, an Kraft bezwingt er die Elefanten. Undeutlich sprechend, honigäugig, ist der mittlere Pāṇḍava mächtig.
5.51.21
इति बाल्ये श्रुतः पूर्वं मया व्यासमुखात्पुरा ।
रूपतो वीर्यतश्चैव याथातथ्येन पाण्डवः ॥ ५.५१.२१ ॥
So hörte ich es einst in meiner Kindheit aus Vyāsas Mund: An Gestalt und Tapferkeit ist der Pāṇḍava wahrlich so.
5.51.22
आयसेन स दण्डेन रथन्नागान्नरान्हयान् ।
हनिष्यति रणे क्रुद्धो रौद्रः क्रूरपराक्रमः ॥ ५.५१.२२ ॥
Im Zorn wird er im Kampf mit seiner eisernen Keule Wagen, Elefanten, Männer und Rosse erschlagen. Er ist wild, von grausamer Tapferkeit.
5.51.23
अमर्षी नित्यसंरब्धो भीमः प्रहरतां वरः ।
मया तात प्रतीपानि कुर्वन्पूर्वं विमानितः ॥ ५.५१.२३ ॥
Bhīma ist ungeduldig, stets entflammt, der beste der Kämpfer. Mein Lieber, einst habe ich selbst, als Feind handelnd, ihn gekränkt.
5.51.24
निष्कर्णामायसीं स्थूलां सुपार्श्वां काञ्चनीं गदाम् ।
शतघ्नीं शतनिर्हादां कथं शक्ष्यन्ति मे सुताः ॥ ५.५१.२४ ॥
Die goldene Keule, eisern, schwer, mit schönen Seiten und ohne Griffe, und die hundertmordende, hundertfach brüllende Shataghnī — wie werden meine Söhne ihnen standhalten können?
5.51.25
अपारमप्लवागाधं समुद्रं शरवेधनम् ।
भीमसेनमयं दुर्गं तात मन्दास्तितीर्षवः ॥ ५.५१.२५ ॥
Lieber Sohn, jenes Meer aus Bhīmasena ist grenzenlos, ohne Floß und ohne Grund, pfeildurchbohrend; Toren, die es überqueren wollen.
5.51.26
क्रोशतो मे न श्रृण्वन्ति बालाः पण्डितमानिनः ।
विषमं न हि मन्यन्ते प्रापतं मधुदर्शिनः ॥ ५.५१.२६ ॥
Obwohl ich schreie, hören jene Kinder, die sich für weise halten, nicht zu; sie halten die nahende Gefahr nicht für schlimm und sehen nur den Honig.
5.51.27
संयुगे ये गमिष्यन्ति नररूपेण मृत्युना ।
नियतं चोदिता धात्रा सिंहेनेव महामृगाः ॥ ५.५१.२७ ॥
Jene, die im Kampf in Menschengestalt dem Tod entgegengehen, gewiss vom Schöpfer getrieben, wie große Hirsche, von einem Löwen gejagt.
5.51.28
शैक्यां तात चतुष्किष्कुं षडश्रिममितौजसम् ।
प्रहितां दुःखसंस्पर्शां कथं शक्ष्यन्ति मे सुताः ॥ ५.५१.२८ ॥
Lieber Sohn, jene steinerne Keule, vier Ellen lang, sechskantig, von unermesslicher Kraft, geschleudert, schmerzhaft schon zu berühren: wie werden meine Söhne sie ertragen?
5.51.29
गदां भ्रामयतस्तस्य भिन्दतो हस्तिमस्तकान् ।
सृक्किणी लेलिहानस्य बाष्पमुत्सृजतो मुहुः ॥ ५.५१.२९ ॥
Seine Keule, die er schwingt, spaltet Elefantenköpfe, leckt ihre Lippen und vergießt immer wieder Tränen (Blut).
5.51.30
उद्दिश्य नागान्पततः कुर्वतो भैरवान्रवान् ।
प्रतीपं पततो मत्तान्कुञ्जरान्प्रति गर्जतः ॥ ५.५१.३० ॥
Sich auf die Elefanten stürzend, furchtbar brüllend, frontal gegen die tobenden Elefanten anstürmend, gegen sie donnernd: seine Keule.
5.51.31
विगाह्य रथमार्गेषु वरानुद्दिश्य निघ्नतः ।
अग्नेः प्रज्वलितस्येव अपि मुच्येत मे प्रजा ॥ ५.५१.३१ ॥
Sich in die Wagenwege stürzend und die besten Krieger niederschlagend wie ein loderndes Feuer – könnte selbst mein Volk (meine Nachkommenschaft) vor ihm verschont bleiben?
5.51.32
वीथीं कुर्वन्महाबाहुर्द्रावयन्मम वाहिनीम् ।
नृत्यन्निव गदापाणिर्युगान्तं दर्शयिष्यति ॥ ५.५१.३२ ॥
Der Großarmige wird eine Bahn schlagen, mein Heer in die Flucht treiben und das Weltende zeigen, tanzend mit der Keule in der Hand.
5.51.33
प्रभिन्न इव मातङ्गः प्रभञ्जन्पुष्पितान्द्रुमान् ।
प्रवेक्ष्यति रणे सेनां पुत्राणां मे वृकोदरः ॥ ५.५१.३३ ॥
Wie ein brünstiger Elefant, der blühende Bäume zerbricht, wird Vṛkodara im Kampf in das Heer meiner Söhne eindringen.
5.51.34
कुर्वन्रथान्विपुरुषान्विसारथिहयध्वजान् ।
आरुजन्पुरुषव्याघ्रो रथिनः सादिनस्तथा ॥ ५.५१.३४ ॥
Wagen zerschlagend, ihre Krieger und Wagenlenker erschlagen, mit Pferden und Bannern, wird der Tiger unter den Männern auch die Wagenkämpfer und Reiter niederwerfen.
5.51.35
गङ्गावेग इवानूपांस्तीरजान्विविधान्द्रुमान् ।
प्रभङ्क्ष्यति रणे सेनां पुत्राणां मम सञ्जय ॥ ५.५१.३५ ॥
Wie die Strömung des Ganges, der die Niederungen der Ufer und die vielen Bäume am Ufer entwurzelt, wird er, o Sañjaya, das Heer meiner Söhne im Kampf zerschlagen.
5.51.36
वधं नूनं गमिष्यन्ति भीमसेनभयार्दिताः ।
मम पुत्राश्च भृत्याश्च राजानश्चैव सञ्जय ॥ ५.५१.३६ ॥
Von Furcht vor Bhīmasena gepeinigt, werden meine Söhne, Diener und Könige gewiss dem Tod entgegengehen, o Sañjaya.
5.51.37
येन राजा महावीर्यः प्रविश्यान्तःपुरं पुरा ।
वासुदेवसहायेन जरासन्धो निपातितः ॥ ५.५१.३७ ॥
Durch den, mit Vāsudeva als Gefährten, einst in den inneren Palast eindringend, der mächtige König Jarāsandha niedergeschlagen wurde.
5.51.38
कृत्स्नेयं पृथिवी देवी जरासन्धेन धीमता ।
मागधेन्द्रेण बलिना वशे कृत्वा प्रतापिता ॥ ५.५१.३८ ॥
Diese ganze Erdgöttin wurde von dem weisen und mächtigen Herrn von Magadha, Jarāsandha, in seine Gewalt gebracht und gepeinigt.
5.51.39
भीष्मप्रतापात्कुरवो नयेनान्धकवृष्णयः ।
यन्न तस्य वशे जग्मुः केवलं दैवमेव तत् ॥ ५.५१.३९ ॥
Dass die Kuru und die Andhaka-Vṛṣṇi nicht unter seine Herrschaft gerieten, verdankten sie der Macht und Klugheit Bhīṣmas; es war nichts als das Schicksal.
5.51.40
स गत्वा पाण्डुपुत्रेण तरसा बाहुशालिना ।
अनायुधेन वीरेण निहतः किं ततोऽधिकम् ॥ ५.५१.४० ॥
Nachdem er zum Sohn Pāṇḍus gegangen war, wurde er von jenem starkarmigen Helden gewaltsam und unbewaffnet erschlagen; was könnte darüber hinaus noch sein?
5.51.41
दीर्घकालसमासक्तं विशमाशीविषो यथा ।
स मोक्ष्यति रणे तेजः पुत्रेषु मम सञ्जय ॥ ५.५१.४१ ॥
Wie eine Schlange das lange zurückgehaltene Gift entlässt, so wird er, o Sañjaya, seinen Zorn im Kampf auf meine Söhne entladen.
5.51.42
महेन्द्र इव वज्रेण दानवान्देवसत्तमः ।
भीमसेनो गदापाणिः सूदयिष्यति मे सुतान् ॥ ५.५१.४२ ॥
Wie der größte der Götter, der große Indra, die Dānavas mit seinem Donnerkeil vernichtet, so wird Bhīmasena mit der Keule in der Hand meine Söhne vernichten.
5.51.43
अविषह्यमनावार्यं तीव्रवेगपराक्रमम् ।
पश्यामीवातिताम्राक्षमापतन्तं वृकोदरम् ॥ ५.५१.४३ ॥
Ich sehe Vṛkodara, unwiderstehlich und unaufhaltsam, von wilder Schnelligkeit und Tapferkeit, mit tiefrot glühenden Augen, auf uns zustürmen.
5.51.44
अगदस्याप्यधनुषो विरथस्य विवर्मणः ।
बाहुभ्यां युध्यमानस्य कस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ५.५१.४४ ॥
Vor dem, der nur mit seinen Armen kämpft, ohne Bogen, Wagen oder Rüstung, obwohl er selbst unverwundet ist — welcher Mensch könnte da standhalten?
5.51.45
भीष्मो द्रोणश्च विप्रोऽयं कृपः शारद्वतस्तथा ।
जान्त्येते यथैवहं वीर्यज्ञस्तस्य धीमतः ॥ ५.५१.४५ ॥
Bhīṣma, Droṇa, dieser Brahmane Kṛpa und Śāradvata kennen ebenso wie ich die Tapferkeit jenes Weisen.
5.51.46
आर्यव्रतं तु जानन्तः सङ्गरान्तं विधित्सवः ।
सेनामुखेषु स्थास्यन्ति मामकानां नरर्षभाः ॥ ५.५१.४६ ॥
Im Wissen um das edle Gelübde und entschlossen, den Kampf zu seinem Ende zu führen, werden die Stiere unter den Männern meiner Seite an der Spitze des Heeres stehen.
5.51.47
बलीयः सर्वतो दिष्टं पुरुषस्य विशेषतः ।
पश्यन्नपि जयं तेषां न नियच्छामि यत्सुतान् ॥ ५.५१.४७ ॥
Das Schicksal ist in jeder Hinsicht stärker, besonders für einen Menschen; selbst wenn ich ihren Sieg sehe, halte ich meine Söhne nicht zurück.
5.51.48
ते पुराणं महेष्वासा मार्गमैन्द्रं समास्थिताः ।
त्यक्ष्यन्ति तुमुले प्राणान्रक्षन्तः पार्थिवं यशः ॥ ५.५१.४८ ॥
Jene großen Bogenschützen werden, den alten Pfad Indras beschreitend und den königlichen Ruhm schützend, in diesem furchtbaren Getümmel ihr Leben hingeben.
5.51.49
यथैषां मामकास्तात तथैषां पाण्डवा अपि ।
पौत्रा भीष्मस्य शिष्याश्च द्रोणस्य च कृपस्य च ॥ ५.५१.४९ ॥
Lieber, so wie sie die Meinen haben, so haben sie auch die Pāṇḍavas: die Enkel Bhīṣmas und die Schüler Droṇas und Kṛpas.
5.51.50
ये त्वस्मदाश्रयं किञ्चिद्दत्तमिष्टं च सञ्जय ।
तस्यापचितिमार्यत्वात्कर्तारः स्थविरास्त्रयः ॥ ५.५१.५० ॥
Sañjaya, wer unter unserem Schutz eine Gabe oder ein Opfer dargebracht hat, dem werden drei Alte aus Edelmut vergelten.
5.51.51
आददानस्य शस्त्रं हि क्षत्रधर्मं परीप्सतः ।
निधनं क्षत्रियस्याजौ वरमेवाद्दुरुत्तमम् ॥ ५.५१.५१ ॥
Für den Krieger, der die Waffen ergreift und die Pflicht des Kṣatriya wahren will, ist der Tod im Kampf wahrlich das Vortrefflichste.
5.51.52
स वै शोचामि सर्वान्वै ये युयुत्सन्ति पाण्डवैः ।
विक्रुष्टं विदुरोणादौ तदेतद्भयमागतम् ॥ ५.५१.५२ ॥
Ich trauere um all jene, die gegen die Pāṇḍavas kämpfen wollen. Die Klage, die zu Beginn bei Vidura und Droṇa erhoben wurde, eben diese Furcht ist nun gekommen.
5.51.53
न तु मन्ये विघाताय ज्ञानं दुःखस्य सञ्जय ।
भवत्यतिबलं ह्येतज्ज्ञानस्याप्युपघातकम् ॥ ५.५१.५३ ॥
Sañjaya, ich glaube nicht, dass Wissen ausreicht, um den Schmerz zu vernichten. Dieser Schmerz ist sehr stark und wird sogar zum Zerstörer des Wissens.
5.51.54
ऋषयो ह्यपि निर्मुक्ताः पश्यन्तो लोकसङ्ग्रहान् ।
सुखैर्भवन्ति सुखिनस्तथा दुःखेन दुःखिताः ॥ ५.५१.५४ ॥
Auch die Weisen, obwohl befreit, werden, indem sie das Wohl der Welt sehen, mit Freude froh und mit Leid betrübt.
5.51.55
किं पुनर्मोहमासक्तस्तत्र तत्र सहस्रधा ।
पुत्रेषु राज्यदारेषु पौत्रेष्वपि च बन्धुषु ॥ ५.५१.५५ ॥
Wie viel mehr dann jener, der auf tausenderlei Weise durch Verblendung an Söhne, Reich und Frauen, an Enkel und auch an Verwandte gebunden ist?
5.51.56
संशये तु महत्यस्मिन्किं नु मे क्षममुत्तरम् ।
विनाशं ह्येव पश्यामि कुरूणामनुचिन्ततयन् ॥ ५.५१.५६ ॥
In diesem großen Zweifel, welche Antwort ziemt sich für mich? Ich sehe nur den Untergang der Kurus, wenn ich darüber nachdenke.
5.51.57
द्यूतप्रमुखमाभाति कुरूणां व्यसनं महत् ।
मन्देनैश्वर्यकामेन लोभात्पापमिदं कृतम् ॥ ५.५१.५७ ॥
Das große Unglück der Kurus scheint vor allem vom Würfelspiel auszugehen. Aus Gier hat der Tor, der nach Macht verlangte, diese Sünde begangen.
5.51.58
मन्ये पर्यायधर्मोऽयं कालस्यात्यन्तगामिनः ।
चक्रे प्रधिरिवासक्तो नास्य शक्यं पलायितुम् ॥ ५.५१.५८ ॥
Ich glaube, dies ist das Gesetz der Wendung der stets voranschreitenden Zeit. Wie die am Rad befestigte Felge ist ihm nicht zu entfliehen.
5.51.59
किं नु कुर्यां कथं कुर्यां क्व नु गच्छामि सञ्जय ।
एते नश्यन्ति कुरवो मन्दाः कालवशं गताः ॥ ५.५१.५९ ॥
O Sañjaya, was soll ich nun tun, wie soll ich handeln, wohin soll ich gehen? Diese törichten Kurus gehen zugrunde, dem Walten der Zeit verfallen.
5.51.60
अवशोऽहं तदा तात पुत्राणां निहते शते ।
श्रोष्यामि निनदं स्त्रीणां कथं मां मरणं स्पृशेत् ॥ ५.५१.६० ॥
Lieber, wenn meine hundert Söhne erschlagen sind, werde ich machtlos sein und das Klagen der Frauen hören. Wie sollte mich dann der Tod nicht ereilen?
5.51.61
यथा निदाघे ज्वलनः समद्धो ।
दहेत्कक्षं वायुना चोद्यमानः ।
गदाहस्तः पाण्डवो वै तथैव ।
हन्ता मदीयान्सहितोऽर्जुनेन ॥ ५.५१.६१ ॥
Wie ein loderndes Feuer in der Sommerhitze, vom Wind getrieben, das Dickicht verbrennt, so wird der Pāṇḍava Bhīma mit der Keule in der Hand zusammen mit Arjuna meine Leute erschlagen.