Mahābhārata · Adhyāya 5.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.51.1
सर्व एते महोत्साहा ये त्वया परिकीर्तिताः ।
एकतस्त्वेव ते सर्वे समेता भीम एकतः ॥ ५.५१.१ ॥
Sañjaya, todos estes homens de grande ardor que mencionaste estão reunidos de um lado, enquanto Bhīma está do outro.
5.51.2
भीमसेनाद्धि मे भूयो भयं सञ्जायते महत् ।
क्रुद्धादमर्षणात्तात व्याघ्रादिव महारुरोः ॥ ५.५१.२ ॥
Meu filho, de Bhīmasena, irado e intolerante, sinto um medo ainda maior, como o grande veado ruru diante do tigre.
5.51.3
जागर्मि रात्रयः सर्वा दीर्घमुष्णं च निःश्वसन् ।
भीतो वृकोदरात्तात सिंहात्पशुरिवापरः ॥ ५.५१.३ ॥
Meu filho, temendo Vṛkodara, fico acordado todas as noites, suspirando longo e quente, como outro animal assustado pelo leão.
5.51.4
न हि तस्य महाबाहोः शक्रप्रतिमतेजसः ।
सैन्येऽस्मिन्प्रतिपश्यामि य एनं विषहेद्युधि ॥ ५.५१.४ ॥
Não vejo ninguém neste exército que possa resistir em batalha àquele de braços poderosos, cujo esplendor é como o de Indra.
5.51.5
अमर्षणश्च कौन्तेयो दृढवैरश्च पाण्डवः ।
अनर्महासी सोन्मादस्तिर्यक्प्रेक्षी महास्वनः ॥ ५.५१.५ ॥
O intolerante filho de Kuntī, o Pāṇḍava de inimizade firme, que não ri nem em brincadeira, enfurecido, de olhar oblíquo, de voz alta.
5.51.6
महावेगो महोत्साहो महाबाहुर्महाबलः ।
मन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनान्तं करिष्यति ॥ ५.५१.६ ॥
De grande velocidade, grande ardor, de braços poderosos e grande força, ele porá fim aos meus filhos insensatos por meio da batalha.
5.51.7
उरुग्राहगृहीतानां गदां बिभ्रद्वृकोदरः ।
कुरूणामृषभो युद्धे दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ५.५१.७ ॥
Para os apanhados na pegada das coxas, Vṛkodara que empunha a maça, touro dos Kuru na batalha, como Antaka com o bastão na mão.
5.51.8
अष्टाश्रिमायसीं घोरां गदां काञ्चनभूषणाम् ।
मनसाहं प्रपश्यामि ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम् ॥ ५.५१.८ ॥
A terrível maça de ferro de oito arestas, adornada de ouro, eu a vejo com a mente, como o bastão de Brahmā erguido.
5.51.9
यथा मृगाणां यूथेषु सिंहो जातबलश्चरेत् ।
मामकेषु तथा भीमो बलेषु विचरिष्यति ॥ ५.५१.९ ॥
Como o leão, já forte, percorre os rebanhos de veados, assim Bhīma percorrerá as tropas dos meus.
5.51.10
सर्वेषां मम पुत्राणां स एकः क्रूरविक्रमः ।
बह्वाशी विप्रतीपश्च बाल्येपि रभसः सदा ॥ ५.५१.१० ॥
De todos os meus filhos, só ele tem coragem cruel: grande comilão, hostil, e sempre impetuoso desde a infância.
5.51.11
उद्वेपते मे हृदयं ये मे दुर्योधनादयः ।
बाल्येऽपि तेन युद्ध्यन्तो वारणेनेव मर्दिताः ॥ ५.५१.११ ॥
Meu coração treme: meus filhos, Duryodhana e os demais, quando lutaram com ele mesmo na infância, foram esmagados como por um elefante.
5.51.12
तस्य वीर्येण संक्लिष्टा नित्यमेव सुता मम ।
स एव हेतुर्भेदस्य भीमो भीमपराक्रमः ॥ ५.५१.१२ ॥
Pela sua coragem, meus filhos sempre foram afligidos. Ele é a causa da ruptura: Bhīma, de terrível valor.
5.51.13
ग्रसमानमनीकानि नरवारणवाजिनाम् ।
पश्यामीवाग्रतो भीमं क्रोधमूर्छितमाहवे ॥ ५.५१.१३ ॥
Parece-me ver diante de mim Bhīma, devorando os exércitos de homens, elefantes e cavalos, desfalecido de ira na batalha.
5.51.14
अस्त्रे द्रोणार्जुनसमं वायुवेगसमं जवे ।
महेश्वरसमं क्रोधे को हन्याद्भीममाहवे ॥ ५.५१.१४ ॥
Quem poderia matar Bhīma em batalha, igual a Droṇa e Arjuna nas armas, igual ao vento em velocidade e a Maheśvara em ira?
5.51.15
सञ्जयाचक्ष्व मे शूरं भीमसेनममर्षणम् ।
… येऽहं यत्तेन रिपुघातिना ।
… सर्वे पुत्राः मम मनस्विना ॥ ५.५१.१५ ॥
Sañjaya, descreve-me o herói Bhīmasena, o intolerante… por aquele esforçado matador de inimigos, eu … todos os meus filhos … pelo magnânimo.
5.51.16
येन भीमबला यक्षा राक्षसाश्च पुरा हताः ।
कथं तस्य रणे वेगं मानुषः प्रसहिष्यति ॥ ५.५१.१६ ॥
Aquele por quem os yakṣas e rākṣasas de terrível força foram outrora abatidos: como um mortal resistirá ao seu ímpeto na batalha?
5.51.17
न स जातु वशे तस्थौ मम बाल्येऽपि सञ्जय ।
किं पुनर्मम दुष्पुत्रैः क्लिष्टः संप्रति पाण्डवः ॥ ५.५१.१७ ॥
Sañjaya, ele nunca esteve sob o meu controlo, nem sequer na minha infância; quanto menos agora, o Pāṇḍava atormentado pelos meus filhos perversos!
5.51.18
निष्ठुरो रोषणोऽत्यर्थं भज्येतापि न संनमेत् ।
तिर्यक्प्रेक्षीं संहतभ्रूः कथं शाम्येद्वृकोदरः ॥ ५.५१.१८ ॥
É severo e extremamente iracundo; quebrar-se-ia antes de dobrar-se. Como se apaziguará Vṛkodara, olhando de soslaio com as sobrancelhas franzidas?
5.51.19
शूरस्तथाऽप्रतिबलो गौरस्ताल इवोन्नतः ।
प्रमाणतो भीमसेनः प्रादेशेनाधिकोऽर्जुनात् ॥ ५.५१.१९ ॥
Ele é valente, sem igual em força, de tez clara e alto como uma palmeira. Em estatura, Bhīmasena excede Arjuna em um palmo.
5.51.20
जवेन वाजिनोऽत्येति बलेनान्त्येति कुञ्जरान् ।
अव्यक्तजल्पी मध्वक्षो मध्यमः पाण्डवो बली ॥ ५.५१.२० ॥
Em velocidade ultrapassa os cavalos, em força vence os elefantes. Falando de modo indistinto, de olhos cor de mel, o Pāṇḍava do meio é poderoso.
5.51.21
इति बाल्ये श्रुतः पूर्वं मया व्यासमुखात्पुरा ।
रूपतो वीर्यतश्चैव याथातथ्येन पाण्डवः ॥ ५.५१.२१ ॥
Assim o ouvi outrora, na infância, da boca de Vyāsa: em forma e em valor, o Pāṇḍava é verdadeiramente assim.
5.51.22
आयसेन स दण्डेन रथन्नागान्नरान्हयान् ।
हनिष्यति रणे क्रुद्धो रौद्रः क्रूरपराक्रमः ॥ ५.५१.२२ ॥
Enfurecido na batalha, com sua clava de ferro matará carros, elefantes, homens e cavalos. É feroz, de cruel valor.
5.51.23
अमर्षी नित्यसंरब्धो भीमः प्रहरतां वरः ।
मया तात प्रतीपानि कुर्वन्पूर्वं विमानितः ॥ ५.५१.२३ ॥
Bhīma é impaciente, sempre inflamado, o melhor dos combatentes. Caro, outrora eu mesmo, agindo como adversário, o desonrei.
5.51.24
निष्कर्णामायसीं स्थूलां सुपार्श्वां काञ्चनीं गदाम् ।
शतघ्नीं शतनिर्हादां कथं शक्ष्यन्ति मे सुताः ॥ ५.५१.२४ ॥
A maça de ouro, de ferro, pesada, de belos flancos e sem alças, e a shataghnī que mata cem e ruge cem vezes: como meus filhos poderão resistir a elas?
5.51.25
अपारमप्लवागाधं समुद्रं शरवेधनम् ।
भीमसेनमयं दुर्गं तात मन्दास्तितीर्षवः ॥ ५.५१.२५ ॥
Querido filho, aquele oceano feito de Bhīmasena é ilimitado, sem jangada nem fundo, que perfura as flechas; os tolos que desejam atravessá-lo.
5.51.26
क्रोशतो मे न श्रृण्वन्ति बालाः पण्डितमानिनः ।
विषमं न हि मन्यन्ते प्रापतं मधुदर्शिनः ॥ ५.५१.२६ ॥
Embora eu grite, aqueles tolos que se julgam sábios não ouvem; não consideram grave o perigo que se aproxima, vendo apenas o mel.
5.51.27
संयुगे ये गमिष्यन्ति नररूपेण मृत्युना ।
नियतं चोदिता धात्रा सिंहेनेव महामृगाः ॥ ५.५१.२७ ॥
Os que na batalha irão à morte em forma humana, certamente impelidos pelo Criador, como grandes veados perseguidos por um leão.
5.51.28
शैक्यां तात चतुष्किष्कुं षडश्रिममितौजसम् ।
प्रहितां दुःखसंस्पर्शां कथं शक्ष्यन्ति मे सुताः ॥ ५.५१.२८ ॥
Querido filho, aquela maça de pedra, de quatro côvados, de seis arestas, de poder imenso, arremessada, dolorosa ao toque: como meus filhos a suportarão?
5.51.29
गदां भ्रामयतस्तस्य भिन्दतो हस्तिमस्तकान् ।
सृक्किणी लेलिहानस्य बाष्पमुत्सृजतो मुहुः ॥ ५.५१.२९ ॥
Sua maça, enquanto a gira, racha cabeças de elefantes, lambe os lábios e derrama repetidamente lágrimas (sangue).
5.51.30
उद्दिश्य नागान्पततः कुर्वतो भैरवान्रवान् ।
प्रतीपं पततो मत्तान्कुञ्जरान्प्रति गर्जतः ॥ ५.५१.३० ॥
Caindo sobre os elefantes, rugindo terrivelmente, lançando-se de frente contra os elefantes enlouquecidos, rugindo contra eles: sua maça.
5.51.31
विगाह्य रथमार्गेषु वरानुद्दिश्य निघ्नतः ।
अग्नेः प्रज्वलितस्येव अपि मुच्येत मे प्रजा ॥ ५.५१.३१ ॥
Lançando-se nos caminhos dos carros, abatendo os melhores guerreiros como um fogo ardente, poderia ao menos o meu povo (a minha descendência) ser poupado por ele?
5.51.32
वीथीं कुर्वन्महाबाहुर्द्रावयन्मम वाहिनीम् ।
नृत्यन्निव गदापाणिर्युगान्तं दर्शयिष्यति ॥ ५.५१.३२ ॥
O de braços poderosos, abrindo caminho e pondo em fuga o meu exército, mostrará o fim da era, dançando com a maça na mão.
5.51.33
प्रभिन्न इव मातङ्गः प्रभञ्जन्पुष्पितान्द्रुमान् ।
प्रवेक्ष्यति रणे सेनां पुत्राणां मे वृकोदरः ॥ ५.५१.३३ ॥
Como um elefante em cio que quebra as árvores em flor, Vṛkodara penetrará no exército dos meus filhos na batalha.
5.51.34
कुर्वन्रथान्विपुरुषान्विसारथिहयध्वजान् ।
आरुजन्पुरुषव्याघ्रो रथिनः सादिनस्तथा ॥ ५.५१.३४ ॥
Destruindo carros sem os seus homens e condutores, com cavalos e estandartes, o tigre entre os homens também derrubará os combatentes de carro e os cavaleiros.
5.51.35
गङ्गावेग इवानूपांस्तीरजान्विविधान्द्रुमान् ।
प्रभङ्क्ष्यति रणे सेनां पुत्राणां मम सञ्जय ॥ ५.५१.३५ ॥
Como a força do Ganges, arrancando as terras baixas das margens e as várias árvores que crescem na ribeira, ele desfará, ó Sañjaya, o exército dos meus filhos na batalha.
5.51.36
वधं नूनं गमिष्यन्ति भीमसेनभयार्दिताः ।
मम पुत्राश्च भृत्याश्च राजानश्चैव सञ्जय ॥ ५.५१.३६ ॥
Atormentados pelo medo de Bhīmasena, os meus filhos, servos e reis certamente irão para a morte, ó Sañjaya.
5.51.37
येन राजा महावीर्यः प्रविश्यान्तःपुरं पुरा ।
वासुदेवसहायेन जरासन्धो निपातितः ॥ ५.५१.३७ ॥
Por quem, com Vāsudeva como companheiro, tendo outrora entrado no palácio interior, foi derrubado o poderoso rei Jarāsandha.
5.51.38
कृत्स्नेयं पृथिवी देवी जरासन्धेन धीमता ।
मागधेन्द्रेण बलिना वशे कृत्वा प्रतापिता ॥ ५.५१.३८ ॥
Esta deusa terra inteira, posta sob seu controle pelo sábio e poderoso senhor de Magadha, Jarāsandha, foi atormentada.
5.51.39
भीष्मप्रतापात्कुरवो नयेनान्धकवृष्णयः ।
यन्न तस्य वशे जग्मुः केवलं दैवमेव तत् ॥ ५.५१.३९ ॥
Que os kurus e os andhaka-vṛṣṇis não caíram sob seu domínio deveu-se ao poder e à prudência de Bhīṣma; foi apenas o destino.
5.51.40
स गत्वा पाण्डुपुत्रेण तरसा बाहुशालिना ।
अनायुधेन वीरेण निहतः किं ततोऽधिकम् ॥ ५.५१.४० ॥
Tendo ido ao filho de Pāṇḍu, foi morto à força, desarmado, por aquele herói de braços poderosos; o que mais poderia haver?
5.51.41
दीर्घकालसमासक्तं विशमाशीविषो यथा ।
स मोक्ष्यति रणे तेजः पुत्रेषु मम सञ्जय ॥ ५.५१.४१ ॥
Como uma serpente solta o veneno longamente retido, assim ele, ó Sañjaya, descarregará sua fúria sobre meus filhos na batalha.
5.51.42
महेन्द्र इव वज्रेण दानवान्देवसत्तमः ।
भीमसेनो गदापाणिः सूदयिष्यति मे सुतान् ॥ ५.५१.४२ ॥
Assim como o melhor dos deuses, o grande Indra, destrói os dānavas com seu raio, assim Bhīmasena, com a maça na mão, destruirá meus filhos.
5.51.43
अविषह्यमनावार्यं तीव्रवेगपराक्रमम् ।
पश्यामीवातिताम्राक्षमापतन्तं वृकोदरम् ॥ ५.५१.४३ ॥
Vejo Vṛkodara, irresistível e inatingível, de velocidade e bravura ferozes, de olhos muito vermelhos, avançando sobre nós.
5.51.44
अगदस्याप्यधनुषो विरथस्य विवर्मणः ।
बाहुभ्यां युध्यमानस्य कस्तिष्ठेदग्रतः पुमान् ॥ ५.५१.४४ ॥
Diante daquele que luta só com os braços, sem arco, carro ou armadura, embora ele mesmo esteja ileso, que homem poderia permanecer de pé?
5.51.45
भीष्मो द्रोणश्च विप्रोऽयं कृपः शारद्वतस्तथा ।
जान्त्येते यथैवहं वीर्यज्ञस्तस्य धीमतः ॥ ५.५१.४५ ॥
Bhīṣma, Droṇa, este brâmane Kṛpa e Śāradvata também conhecem, como eu, o valor daquele sábio.
5.51.46
आर्यव्रतं तु जानन्तः सङ्गरान्तं विधित्सवः ।
सेनामुखेषु स्थास्यन्ति मामकानां नरर्षभाः ॥ ५.५१.४६ ॥
Conhecendo o voto nobre, desejosos de levar a batalha ao fim, os touros entre os homens do meu lado manter-se-ão nas primeiras fileiras do exército.
5.51.47
बलीयः सर्वतो दिष्टं पुरुषस्य विशेषतः ।
पश्यन्नपि जयं तेषां न नियच्छामि यत्सुतान् ॥ ५.५१.४७ ॥
O destino é mais forte em tudo, especialmente para um homem; mesmo vendo a vitória deles, não contenho meus filhos.
5.51.48
ते पुराणं महेष्वासा मार्गमैन्द्रं समास्थिताः ।
त्यक्ष्यन्ति तुमुले प्राणान्रक्षन्तः पार्थिवं यशः ॥ ५.५१.४८ ॥
Aqueles grandes arqueiros, tomando o antigo caminho de Indra, protegendo a glória real, entregarão suas vidas neste tumulto terrível.
5.51.49
यथैषां मामकास्तात तथैषां पाण्डवा अपि ।
पौत्रा भीष्मस्य शिष्याश्च द्रोणस्य च कृपस्य च ॥ ५.५१.४९ ॥
Querido filho, assim como eles têm os meus, também têm os Pāṇḍavas: os netos de Bhīṣma e os discípulos de Droṇa e Kṛpa.
5.51.50
ये त्वस्मदाश्रयं किञ्चिद्दत्तमिष्टं च सञ्जय ।
तस्यापचितिमार्यत्वात्कर्तारः स्थविरास्त्रयः ॥ ५.५१.५० ॥
Sañjaya, quem sob o nosso amparo tenha feito alguma dádiva ou oferenda, três anciãos retribuirão por nobreza.
5.51.51
आददानस्य शस्त्रं हि क्षत्रधर्मं परीप्सतः ।
निधनं क्षत्रियस्याजौ वरमेवाद्दुरुत्तमम् ॥ ५.५१.५१ ॥
Para o guerreiro que pega em armas e busca preservar o dever do kṣatriya, morrer em batalha é, de fato, o mais excelente.
5.51.52
स वै शोचामि सर्वान्वै ये युयुत्सन्ति पाण्डवैः ।
विक्रुष्टं विदुरोणादौ तदेतद्भयमागतम् ॥ ५.५१.५२ ॥
Lamento por todos os que desejam combater os Pāṇḍavas. O lamento erguido no início entre Vidura e Droṇa, esse mesmo temor chegou.
5.51.53
न तु मन्ये विघाताय ज्ञानं दुःखस्य सञ्जय ।
भवत्यतिबलं ह्येतज्ज्ञानस्याप्युपघातकम् ॥ ५.५१.५३ ॥
Sañjaya, não creio que o conhecimento baste para destruir a dor. Esta dor é muito forte e torna-se destruidora até do conhecimento.
5.51.54
ऋषयो ह्यपि निर्मुक्ताः पश्यन्तो लोकसङ्ग्रहान् ।
सुखैर्भवन्ति सुखिनस्तथा दुःखेन दुःखिताः ॥ ५.५१.५४ ॥
Até os sábios, embora libertos, ao contemplar o bem do mundo, alegram-se com a alegria e entristecem-se com a dor.
5.51.55
किं पुनर्मोहमासक्तस्तत्र तत्र सहस्रधा ।
पुत्रेषु राज्यदारेषु पौत्रेष्वपि च बन्धुषु ॥ ५.५१.५५ ॥
Quanto mais, então, aquele que, por ilusão, está apegado de mil maneiras aos filhos, ao reino e às esposas, aos netos e também aos parentes?
5.51.56
संशये तु महत्यस्मिन्किं नु मे क्षममुत्तरम् ।
विनाशं ह्येव पश्यामि कुरूणामनुचिन्ततयन् ॥ ५.५१.५६ ॥
Nesta grande dúvida, que resposta me convém? Vejo apenas a destruição dos Kurus ao refletir sobre isso.
5.51.57
द्यूतप्रमुखमाभाति कुरूणां व्यसनं महत् ।
मन्देनैश्वर्यकामेन लोभात्पापमिदं कृतम् ॥ ५.५१.५७ ॥
A grande calamidade sobre os Kurus parece ter o jogo de dados como principal causa. Por cobiça, o tolo que desejava o poder cometeu este pecado.
5.51.58
मन्ये पर्यायधर्मोऽयं कालस्यात्यन्तगामिनः ।
चक्रे प्रधिरिवासक्तो नास्य शक्यं पलायितुम् ॥ ५.५१.५८ ॥
Creio que esta é a lei de revezamento do tempo que sempre avança. Como o aro preso à roda, não é possível escapar dela.
5.51.59
किं नु कुर्यां कथं कुर्यां क्व नु गच्छामि सञ्जय ।
एते नश्यन्ति कुरवो मन्दाः कालवशं गताः ॥ ५.५१.५९ ॥
Ó Sañjaya, o que devo fazer agora, como agir, para onde ir? Estes insensatos Kurus perecem, submetidos ao poder do tempo.
5.51.60
अवशोऽहं तदा तात पुत्राणां निहते शते ।
श्रोष्यामि निनदं स्त्रीणां कथं मां मरणं स्पृशेत् ॥ ५.५१.६० ॥
Querido, quando meus cem filhos forem mortos, ficarei impotente e ouvirei o lamento das mulheres. Como então a morte não me tocaria?
5.51.61
यथा निदाघे ज्वलनः समद्धो ।
दहेत्कक्षं वायुना चोद्यमानः ।
गदाहस्तः पाण्डवो वै तथैव ।
हन्ता मदीयान्सहितोऽर्जुनेन ॥ ५.५१.६१ ॥
Como um fogo ardente no calor do verão, impelido pelo vento, queima a moita, assim o Pāṇḍava Bhīma, com a maça na mão, junto com Arjuna, matará os meus.