மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
यस्य वै नानृता वाचः कदाचिदनुशुश्रुम ।
त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनञ्जयः ॥ ५.५२.१ ॥
எவருடைய சொற்கள் ஒருபோதும் பொய்யாகக் கேட்கப்படவில்லையோ, அவனுக்கு மூன்று உலகங்களும் கிடைக்கலாம்; எவனுக்கு தனஞ்சயன் போர்வீரனோ அவனுக்கே.
5.52.2
तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अनिशं चिन्तयानोऽपि यः प्रतीयाद्रथेन तम् ॥ ५.५२.२ ॥
காண்டீவ வில்லாளியை போரில் எதிர்கொள்ளக்கூடிய ஒருவனை நான் காணவில்லை; இடைவிடாது சிந்தித்தாலும் தேரில் அவனை எதிர்ப்பவன் இல்லை.
5.52.3
अस्यतः कर्णिनालीकान्मार्गणान्हृदयच्छिदः ।
प्रत्येता न समः कश्चिद्युधि गाण्डीवधन्वनः ॥ ५.५२.३ ॥
கூரிய அம்புகளை எய்யும்போது இதயத்தை துளைக்கும் கணைகளால் காண்டீவதாரிக்கு இணையான எதிரி போரில் எவனுமில்லை.
5.52.4
द्रोणाकर्णौ प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ ।
कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठौ समरेष्वपराजितौ ॥ ५.५२.४ ॥
துரோணரும் கர்ணனும், இரு வீரர்களான நரர்களில் சிறந்தவர்கள், அஸ்திரவித்தையில் தேர்ந்தவர்கள், வலியோரில் முதல்வர்கள், போர்களில் தோற்காதவர்கள் — அவர்கள் அவனை எதிர்கொள்ளட்டும்.
5.52.5
महान्स्यात्संशयो लोके न त्वस्ति विजयो मम ।
घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः ॥ ५.५२.५ ॥
உலகில் பெரும் ஐயம் இருக்கும்; ஆனால் எனக்கு வெற்றி இல்லை. கர்ணன் இரக்கமுள்ளவன், கவனக்குறைவுள்ளவன்; ஆசிரியர் முதியவரும் குருவுமாவார்.
5.52.6
समर्थो बलवान्पार्थो दृढधन्वा जितक्लमः ।
भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वशोऽप्यपराजयः ॥ ५.५२.६ ॥
வல்லவனும், வலிமையுள்ளவனும், பார்த்தன், உறுதியான வில்லுடையவன், சோர்வை வென்றவன்; போர் மிகக் கொடுமையானதாக இருக்கும், எல்லாவகையிலும் அவனுக்குத் தோல்வி இல்லை.
5.52.7
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ।
अपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम् ॥ ५.५२.७ ॥
அஸ்திரங்களை அறிந்த அனைத்து வீரர்களும் பெரும் புகழை அடைந்துள்ளனர். தேவர்களின் அனைத்து ஐசுவரியத்தையும் அவர்கள் துறந்தாலும், மீண்டும் வெற்றியை விட்டுவிட மாட்டார்கள்.
5.52.8
वधे नूनं भवेच्छान्तिस्तयोर्वा फाल्गुनस्य च ।
न तु हन्तार्जुनस्यास्ति जेता चास्य न विद्यते ॥ ५.५२.८ ॥
கொல்லப்படுவதால் அவ்விருவருக்கும், அல்லது பால்குனனுக்கும் நிச்சயமாக அமைதி உண்டாகும். ஆனால் அர்ஜுனனைக் கொல்பவன் இல்லை, அவனை வெல்பவனும் இல்லை.
5.52.9
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति य उत्थितः ।
अन्येऽप्यस्त्राणि जानन्ति जीयन्ते च जयन्ति च।
एकान्तविजयस्त्वेव श्रूयते फाल्गुनस्य ह ॥ ५.५२.९ ॥
அறிவற்ற அவர்கள் மீது எழுந்த அவனது கோபம் எவ்வாறு தணியும்? மற்றவர்களும் அஸ்திரங்களை அறிவர்; அவர்கள் தோற்கவும் செய்கின்றனர், வெல்லவும் செய்கின்றனர். ஆனால் பால்குனனின் வெற்றி எப்போதும் முழுமையானது என்றே கேள்விப்படுகிறோம்.
5.52.10
त्रयस्त्रिंशत्समाहूय खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
जिगाय च सुरान्सर्वान्नास्य विद्मः पराजयम् ॥ ५.५२.१० ॥
முப்பத்து மூன்று தேவர்களையும் அழைத்து, காண்டவத்தில் அக்னியை திருப்திப்படுத்தினான். அவன் எல்லா தேவர்களையும் வென்றான்; அவனுடைய தோல்வியை நாங்கள் அறியோம்.
5.52.11
यस्य यन्ता हृषीकेशः शीलवृत्तसमो युधि ।
ध्रुवस्तस्य जयस्तात यथेन्द्रस्य जयस्तथा ॥ ५.५२.११ ॥
எவனுடைய தேரோட்டி ஹ்ருஷீகேசனோ, போரில் நற்குணத்திலும் நடத்தையிலும் அவனுக்கு ஒப்பானவனோ, அப்பனே, அவனுடைய வெற்றி உறுதி; இந்திரனுடைய வெற்றி போல.
5.52.12
कृष्णावेकरथे यत्तावधिज्यं गाण्डिवं धनुः ।
युगपत्रीणि तेजांसि समेतान्यनुशुश्रुम ॥ ५.५२.१२ ॥
இரு கிருஷ்ணர்களும் ஒரே தேரில் தயாராக அமர்ந்துள்ளனர்; நாண் ஏற்றப்பட்ட காண்டீவ வில்லுடன். மூன்று தேஜஸ்கள் ஒன்றாகக் கூடியதாக நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்.
5.52.13
नैवास्ति नो धनुस्तदृङ्व योद्धा न च सारथिः ।
तच्च मन्दा न जानन्ति दुर्योधनवशानुगाः । ॥ ५.५२.१३ ॥
நம்மிடம் அப்படிப்பட்ட வில்லும் இல்லை, அப்படிப்பட்ட வீரனும் இல்லை, சாரதியும் இல்லை. துரியோதனனின் வசத்தில் நடக்கும் மூடர்கள் இதை அறியமாட்டார்கள்.
5.52.14
शेषयेदशनिर्दीप्तो विपतन्मूर्ध्नि सञ्जय ।
न तु शेषं शरास्तात कुर्युरस्ताः किरीटिना ॥ ५.५२.१४ ॥
சஞ்சயா, எரியும் இடி தலையில் விழுந்து எதையும் மிச்சம் வைக்காததுபோல், அன்பனே, கிரீடியான அர்ஜுனனின் அம்புகள் எதையும் மிச்சம் வைக்காது.
5.52.15
अपि चास्यन्निवाभाति निघ्नन्निव धनञ्जयः ।
उद्धरन्निव कायेभ्यः शिरांसि शरवृष्टिभिः ॥ ५.५२.१५ ॥
தனஞ்சயன் அம்புகளை எய்துகொண்டு அடிப்பதுபோல் தோன்றுகிறான்; அம்பு மழையால் உடல்களிலிருந்து தலைகளைப் பிடுங்குவதுபோல் தோன்றுகிறான்.
5.52.16
अपि बाणमयं तेजः प्रदीप्तमिव सर्वतः ।
गाण्डीवोत्थं दहेताजौ पुत्राणां मम वाहिनी ॥ ५.५२.१६ ॥
அம்புகளால் ஆன அந்த ஒளி எல்லாப் பக்கமும் எரிவதுபோல் உள்ளது; காண்டீவத்திலிருந்து எழுந்து போரில் என் மக்களின் படையை எரித்துவிடும்.
5.52.17
अपि सा रथघोषेण भयार्ता सव्यसाचिनः ।
वित्रस्ता बहुधा सेना भारती प्रतिभाति मे ॥ ५.५२.१७ ॥
சவ்யசாசியின் தேர் முழக்கத்தால் பயத்தில் வருந்தி, பலவாறு நடுங்கிய பாரதப் படை எனக்குத் தோன்றுகிறது.
5.52.18
यथा कक्षं महानग्निः प्रदहेत्सर्वतश्चरन् ।
महार्चिरनिलोद्धूतस्तद्वद्धक्ष्यति मामकान् ॥ ५.५२.१८ ॥
பெரிய நெருப்பு காட்டுப்புல்லை எல்லாப் பக்கமும் பரவிச் சுட்டெரிப்பதுபோல், காற்றால் எழுப்பப்பட்ட பெரிய ஜுவாலை அதுபோலவே என் ஆட்களைச் சுட்டெரிக்கும்.
5.52.19
यदोद्वमन्निशितान्बाणसङ्घां-
स्तानाततायी समरे किरीटी।
सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा ।
यथा भवेत्तद्वदपारणीयः ॥ ५.५२.१९ ॥
போரில் கூர்மையான அம்புகளின் கூட்டங்களை உமிழும் அந்த ஆததாயியான கிரீடி, படைப்பாளரால் அனுப்பப்பட்ட அனைத்தையும் அழிக்கும் யமனைப் போல தடுக்க முடியாதவனாவான்.
5.52.20
यदा हयभीक्ष्णं सुबुहून्प्रकारान् ।
श्रोतास्मि तानावसथे कुरूणाम्।
तेषां समन्ताच्च तथा रणाग्रे ।
क्षयः किलायं भरतानुपैति ॥ ५.५२.२० ॥
நான் என் இருப்பிடத்தில் குரு வீரர்களைப் பற்றிய குதிரைகள் சம்பந்தமான பல வகைச் செய்திகளை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும்போது, போர்முனையில் அவர்கள் பக்கம் இருந்து பரதர்கள் மீது இந்த அழிவு எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் உண்மையாக வருகிறது.