Mahābhārata · Adhyāya 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
यस्य वै नानृता वाचः कदाचिदनुशुश्रुम ।
त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनञ्जयः ॥ ५.५२.१ ॥
Aquele cujas palavras nunca ouvimos serem falsas, para ele poderiam ser os três mundos, cujo guerreiro é Dhanañjaya.
5.52.2
तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अनिशं चिन्तयानोऽपि यः प्रतीयाद्रथेन तम् ॥ ५.५२.२ ॥
E não vejo ninguém na batalha que, pensando nisso sem cessar, pudesse enfrentá-lo, o arqueiro do Gāṇḍīva, a partir de um carro.
5.52.3
अस्यतः कर्णिनालीकान्मार्गणान्हृदयच्छिदः ।
प्रत्येता न समः कश्चिद्युधि गाण्डीवधन्वनः ॥ ५.५२.३ ॥
Disparando flechas farpadas que traspassam o coração, ninguém na batalha é igual, como adversário, ao arqueiro do Gāṇḍīva.
5.52.4
द्रोणाकर्णौ प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ ।
कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठौ समरेष्वपराजितौ ॥ ५.५२.४ ॥
Se Droṇa e Karṇa, esses dois heróis, touros entre os homens, hábeis nas armas, os melhores dos fortes, invictos nas batalhas, pudessem enfrentá-lo.
5.52.5
महान्स्यात्संशयो लोके न त्वस्ति विजयो मम ।
घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः ॥ ५.५२.५ ॥
Haveria grande dúvida no mundo, mas para mim não há vitória. Karṇa é compassivo e descuidado; o mestre é idoso, um guru.
5.52.6
समर्थो बलवान्पार्थो दृढधन्वा जितक्लमः ।
भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वशोऽप्यपराजयः ॥ ५.५२.६ ॥
Capaz e forte, Pārtha, firme no arco, que venceu o cansaço: a batalha seria terrível, e em todos os sentidos ele seria invicto.
5.52.7
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ।
अपि सर्वामरैश्वर्यं त्यजेयुर्न पुनर्जयम् ॥ ५.५२.७ ॥
Todos esses heróis, conhecedores das armas, alcançaram grande fama; mesmo que renunciassem a todo o domínio dos imortais, não renunciariam de novo à vitória.
5.52.8
वधे नूनं भवेच्छान्तिस्तयोर्वा फाल्गुनस्य च ।
न तु हन्तार्जुनस्यास्ति जेता चास्य न विद्यते ॥ ५.५२.८ ॥
Certamente haveria paz com a morte daqueles dois, ou de Phālguna; mas não há quem possa matar Arjuna, nem se encontra quem o vença.
5.52.9
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति य उत्थितः ।
अन्येऽप्यस्त्राणि जानन्ति जीयन्ते च जयन्ति च।
एकान्तविजयस्त्वेव श्रूयते फाल्गुनस्य ह ॥ ५.५२.९ ॥
Como se acalmaria a sua ira, erguida contra aqueles insensatos? Outros também conhecem as armas; são derrotados e também vencem. Mas se ouve que a vitória de Phālguna é sempre completa.
5.52.10
त्रयस्त्रिंशत्समाहूय खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
जिगाय च सुरान्सर्वान्नास्य विद्मः पराजयम् ॥ ५.५२.१० ॥
Tendo convocado os trinta e três deuses, satisfez o fogo em Khāṇḍava; venceu todos os deuses, e não conhecemos a sua derrota.
5.52.11
यस्य यन्ता हृषीकेशः शीलवृत्तसमो युधि ।
ध्रुवस्तस्य जयस्तात यथेन्द्रस्य जयस्तथा ॥ ५.५२.११ ॥
Aquele cujo auriga é Hṛṣīkeśa, que na batalha lhe é igual em caráter e conduta, querido filho, a sua vitória é certa, assim como a vitória de Indra.
5.52.12
कृष्णावेकरथे यत्तावधिज्यं गाण्डिवं धनुः ।
युगपत्रीणि तेजांसि समेतान्यनुशुश्रुम ॥ ५.५२.१२ ॥
Os dois Kṛṣṇas estão sentados, prontos, num mesmo carro, com o arco Gāṇḍīva armado; ouvimos que três esplendores se reuniram ao mesmo tempo.
5.52.13
नैवास्ति नो धनुस्तदृङ्व योद्धा न च सारथिः ।
तच्च मन्दा न जानन्ति दुर्योधनवशानुगाः । ॥ ५.५२.१३ ॥
Não temos um arco como aquele, nem um guerreiro como aquele, nem um condutor. Os tolos que seguem sob o domínio de Duryodhana não sabem disso.
5.52.14
शेषयेदशनिर्दीप्तो विपतन्मूर्ध्नि सञ्जय ।
न तु शेषं शरास्तात कुर्युरस्ताः किरीटिना ॥ ५.५२.१४ ॥
Ó Sañjaya, assim como um raio ardente que cai sobre a cabeça nada deixa, assim, querido, as flechas lançadas pelo portador do diadema nada deixarão.
5.52.15
अपि चास्यन्निवाभाति निघ्नन्निव धनञ्जयः ।
उद्धरन्निव कायेभ्यः शिरांसि शरवृष्टिभिः ॥ ५.५२.१५ ॥
Dhanañjaya parece atirar e golpear, como se arrancasse as cabeças dos corpos com sua chuva de flechas.
5.52.16
अपि बाणमयं तेजः प्रदीप्तमिव सर्वतः ।
गाण्डीवोत्थं दहेताजौ पुत्राणां मम वाहिनी ॥ ५.५२.१६ ॥
Aquele fulgor feito de flechas, ardendo por todos os lados, surgido do Gāṇḍīva, queimaria na batalha o exército dos meus filhos.
5.52.17
अपि सा रथघोषेण भयार्ता सव्यसाचिनः ।
वित्रस्ता बहुधा सेना भारती प्रतिभाति मे ॥ ५.५२.१७ ॥
Não me parece que o exército dos Bhāratas, afligido pelo medo do estrondo do carro do arqueiro canhoto, aterrorizado de muitas formas, assim se apresenta?
5.52.18
यथा कक्षं महानग्निः प्रदहेत्सर्वतश्चरन् ।
महार्चिरनिलोद्धूतस्तद्वद्धक्ष्यति मामकान् ॥ ५.५२.१८ ॥
Assim como um grande fogo, avançando por toda parte, queima a relva seca da floresta, assim a grande chama agitada pelo vento queimará os meus.
5.52.19
यदोद्वमन्निशितान्बाणसङ्घां-
स्तानाततायी समरे किरीटी।
सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा ।
यथा भवेत्तद्वदपारणीयः ॥ ५.५२.१९ ॥
Quando o agressor, o portador do diadema, na batalha lançar nuvens de flechas afiadas, será insuportável, como a Morte, destruidora de tudo, enviada pelo Criador.
5.52.20
यदा हयभीक्ष्णं सुबुहून्प्रकारान् ।
श्रोतास्मि तानावसथे कुरूणाम्।
तेषां समन्ताच्च तथा रणाग्रे ।
क्षयः किलायं भरतानुपैति ॥ ५.५२.२० ॥
Quando eu ouvir constantemente, em minha morada, muitas notícias de diversos tipos sobre os cavalos dos Kurus, e a destruição de fato vier sobre os Bharatas de todos os lados, da parte deles na linha de frente da batalha.