Mahābhārata · Adhyāya 5.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.55.1
न भेतव्यं महाराज न शोच्या भवतां वयम् ।
समर्थाः स्म पराञ्जेतुं बलिनः समरे विभो ॥ ५.५५.१ ॥
Großer König, fürchtet euch nicht und trauert nicht um uns. O Herr, wir sind stark im Kampf und fähig, die Feinde zu besiegen.
5.55.2
वने प्रव्राजितान्पार्थान्यदायान्मधुसूदनः ।
महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना ॥ ५.५५.२ ॥
Madhusūdana, der Yādava, brachte die im Wald verbannten Pārthas zurück, zusammen mit einem großen Heer, das fremde Reiche zermalmt.
5.55.3
केकया धृष्टकेतुश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षत ।
राजानश्चान्वयुः पार्थान्बहवोऽन्येऽनुयायिनः ॥ ५.५५.३ ॥
Die Kekaya, Dhṛṣṭaketu und Dhṛṣṭadyumna, Sohn des Pṛṣata, sowie viele Könige und andere Gefolgsleute folgten den Pārthas.
5.55.4
इन्द्रप्रस्थस्य चादूरात्समाजग्मुर्महारथाः ।
व्यगर्हयंश्च संगम्य भवन्तं कुरुभिः सह ॥ ५.५५.४ ॥
Die großen Wagenkämpfer versammelten sich nahe Indraprastha, und nachdem sie mit den Kuru zusammengetroffen waren, machten sie Euch Vorwürfe.
5.55.5
ते युधिष्ठिरमासीनमजिनैः प्रतिवासितम् ।
कृष्णप्रधानाः संहत्य पर्युपासन्त भारत ॥ ५.५५.५ ॥
O Bhārata, angeführt von Kṛṣṇa, versammelten sie sich und warteten auf Yudhiṣṭhira, der, mit Hirschfellen bekleidet, dasaß.
5.55.6
प्रत्यादनं च राज्यस्य कार्यमूचुर्नराधिपाः ।
भवतः सानुबन्धस्य समुच्छेदं चिकीर्षवः ॥ ५.५५.६ ॥
Die Könige sprachen über die Rückgabe des Reiches, da sie die vollständige Vernichtung von Euch und Euren Anhängern herbeiführen wollten.
5.55.7
श्रुत्वा चैवं मयोस्तास्तु भीष्मद्रोणकृपास्तदा ।
ज्ञातिक्षयभयाद्राजन्भीतेन भरतर्षभ ॥ ५.५५.७ ॥
Als Bhīṣma, Droṇa und Kṛpa dies hörten, fürchteten sie sich damals, aus Furcht vor dem Untergang der Verwandten, o König, o Stier der Bharatas.
5.55.8
ततः स्थास्यन्ति समये पाण्डवा इति मे मतिः ।
समुच्छेदं हि नः कृत्स्नं वासुदेवश्चिकीर्षति ॥ ५.५५.८ ॥
Dann, so meine Meinung, werden sich die Pāṇḍavas zur rechten Zeit erheben. Vāsudeva beabsichtigt unsere völlige Vernichtung.
5.55.9
ऋते च विदुरात्सर्वे यूयं वध्या मता मम ।
धृतराष्ट्रस्तु धर्मज्ञो न वध्यः कुरुसत्तमः ॥ ५.५५.९ ॥
Außer Vidura halte ich euch alle für todeswürdig. Doch Dhṛtarāṣṭra, Kenner des Dharma, der Beste der Kurus, ist nicht zu töten.
5.55.10
समुच्छेदं च कृत्स्नं नः कृत्वा तात जनार्दनः ।
एकराज्यं कुरूणां स्म चिकीर्षति युधिष्ठिरे ॥ ५.५५.१० ॥
Lieber Vater, Janārdana beabsichtigt, nachdem er unsere völlige Vernichtung bewirkt hat, Yudhiṣṭhira die alleinige Herrschaft über die Kurus zu geben.
5.55.11
तत्र किं प्राप्तकालं नः प्रणिपातः पलायनम् ।
प्राणान्वा संपरित्यज्य प्रतियुध्यामाहे परान् ॥ ५.५५.११ ॥
Was ist nun für uns zur rechten Zeit: Unterwerfung oder Flucht? Oder sollen wir, unter völliger Hingabe unserer Leben, den Feinden entgegentreten?
5.55.12
प्रतियुद्धे तु नियतः स्यादस्माकं पराजयः ।
युधिष्ठिरस्य सर्वे हि पार्थिवा वशवर्तिनः ॥ ५.५५.१२ ॥
Wenn wir Widerstand leisten, ist unsere Niederlage gewiss, denn alle Könige unterstehen der Herrschaft Yudhiṣṭhiras.
5.55.13
विरक्तराष्ट्राश्च वयं मित्राणि कुपितानि नः ।
धिक्कृताः पार्थिवैः सर्वैः स्वजनेन च सर्वशः ॥ ५.५५.१३ ॥
Wir sind den Reichen entfremdet, und unsere Freunde sind gegen uns erzürnt. Von allen Königen und von unseren eigenen Verwandten wurden wir auf allen Seiten geschmäht.
5.55.14
प्रणिपाते न दोषोस्ति सन्धिर्नः शाश्वतीः समाः ।
पितरं त्वेव शोचामि प्रज्ञानेत्रं जनाधिपम् ॥ ५.५५.१४ ॥
Im Sich-Verneigen liegt keine Schuld; für uns kann ein dauerhafter Friede über viele Jahre bestehen. Doch ich trauere um meinen Vater, dessen Auge die Weisheit ist, den Herrscher der Menschen.
5.55.15
मत्कृते दुःखमापन्नं क्लेशं प्राप्तमनन्तकम् ।
कृतं हि तव पुत्रैश्च परेषामवरोधनम् ।
मत्प्रयार्थं पुरैवैतद्विदितं ते नरोत्तम ॥ ५.५५.१५ ॥
Wegen meiner ist Leid über uns gekommen, und endloser Kummer ist erlangt worden. O Bester der Menschen, auch deine Söhne haben die Feinde belagert; dies war dir schon vor meinem Aufbruch bekannt.
5.55.16
ते राज्ञो धृतराष्ट्रस्य सामात्यस्य महारथाः ।
वैरं प्रतिकरिष्यन्ति कुलोच्छेदेन पाण्डवाः ॥ ५.५५.१६ ॥
Jene großen Wagenkämpfer, die Pāṇḍavas, des Königs Dhṛtarāṣṭra samt seinen Ministern, werden ihre Feindschaft durch die Vernichtung der Sippe rächen.
5.55.17
ततो द्रोणोऽब्रवीद्भीष्मः कृपो द्रौणिश्च भारत ।
मत्वा मां महतीं चिन्तामास्थितंव्यथितेन्द्रियं ॥ ५.५५.१७ ॥
Da sprachen Droṇa, Bhīṣma, Kṛpa und Droṇas Sohn, o Bhārata, als sie sahen, dass ich von großer Sorge ergriffen war und meine Sinne verwirrt waren.
5.55.18
अभिद्रुग्धाः परे चेन्नो न भेतव्यं परन्तप ।
असमर्थाः परे जेतुमस्मान्युधि समास्थितान् ॥ ५.५५.१८ ॥
Wenn die Feinde von uns niedergeschlagen wurden, o Vernichter der Feinde, ist nicht zu fürchten; die Feinde sind unfähig, uns zu besiegen, die wir im Kampf standhalten.
5.55.19
एकैकशः समर्थाः स्मो विजेतुं सर्वपार्थिवान् ।
आगच्छन्तु विनेष्यामो दर्पमेषां शितैः शरैः ॥ ५.५५.१९ ॥
Wir sind jeder für sich imstande, alle Könige einzeln zu besiegen. Sollen sie kommen; mit scharfen Pfeilen werden wir ihren Stolz brechen.
5.55.20
पुरैकेन हि भीष्मेण विजिताः सर्वपार्थिवाः ।
मृते पितर्यतिक्रुद्धो रथेनैकेन भारत ॥ ५.५५.२० ॥
Früher hat Bhīṣma allein alle Könige besiegt; o Bhārata, als sein Vater gestorben war, tat er dies, im höchsten Zorn, mit einem einzigen Streitwagen.
5.55.21
जघान सुबहूंस्तेषां संरब्धः कुरुसत्तमः ।
ततस्ते शरणं जग्मुर्देवव्रतमिमं भयात् ॥ ५.५५.२१ ॥
Im Zorn erschlug der Beste der Kurus sehr viele von ihnen; dann flohen sie aus Furcht zu diesem Devavrata als Zuflucht.
5.55.22
स भीष्मः सुसमर्थोऽयमस्माभिः सहितो रणे ।
परान्विजेतुं तस्मात्ते व्येतु भीर्भरतर्षभ ॥ ५.५५.२२ ॥
Dieser Bhīṣma ist, mit uns vereint im Kampf, durchaus fähig, die Feinde zu besiegen; darum, o Stier der Bharatas, möge deine Furcht weichen.
5.55.23
इत्येषां निश्चयो ह्यासीत्तत्कालेऽमिततेजसाम् ।
पुरा तेषां पृथिवी कृत्स्नासीद्वशवर्तिनी ॥ ५.५५.२३ ॥
Dies war damals in der Tat ihr Entschluss, jener von unermesslichem Glanz; einst war die ganze Erde ihrem Willen unterworfen.
5.55.24
अस्मान्पुनरमी नाद्य समर्था जेतुमाहवे ।
छिन्नपक्षाः परे ह्यद्य वीर्यहीनाश्च पाण्डवाः ॥ ५.५५.२४ ॥
Heute sind diese wieder nicht imstande, uns im Kampf zu besiegen; heute sind die Feinde flügellos, und die Pāṇḍavas sind ohne Kraft.
5.55.25
अस्मत्संस्था च पृथिवी वर्तते भरतर्षभ ।
एकार्थाः सुखदुःखेषु समानीताश्च पार्थिवाः ॥ ५.५५.२५ ॥
Stier der Bharatas, die Erde ist von uns abhängig. Könige, die in Freud und Leid dasselbe Ziel teilen, sind an unsere Seite versammelt worden.
5.55.26
अप्यग्निं प्रविशेयुस्ते समुद्रं वा परन्तप ।
मदर्थं पार्थिवाः सर्वे तद्विद्धि कुरुसत्तम ॥ ५.५५.२६ ॥
Peiniger der Feinde, für mich könnten all diese Könige sogar ins Feuer oder in den Ozean gehen. Wisse dies, Bester der Kurus.
5.55.27
उन्मत्तमिव चापि त्वां प्रहसन्तीह दुःखितम् ।
विलपन्तं बहुविधं भीतं परविकत्थने ॥ ५.५५.२७ ॥
Hier lachen die Leute über dich, als wärst du verrückt, betrübt, dich auf vielerlei Weise beklagend, verängstigt angesichts der Prahlerei des Feindes.
5.55.28
एषां ह्येकैकशो राज्ञां समर्थं पाण्डवान्प्रति ।
आत्मानं मन्यते सर्वो व्येतु ते भयमागतम् ॥ ५.५५.२८ ॥
Jeder dieser Könige hält sich selbst für fähig gegen die Pāṇḍava. Möge die Furcht, die über dich gekommen ist, weichen.
5.55.29
जेतुं समग्रां सेनां मे वासवोऽपि न शक्नुयात् ।
हन्तुमक्षय्यरूपेयं ब्रह्मणोऽपि स्वयंभुवः ॥ ५.५५.२९ ॥
Selbst Indra könnte mein ganzes Heer nicht besiegen; selbst Brahmā, der Selbstgeborene, könnte dieses Heer von unvergänglicher Gestalt nicht erschlagen.
5.55.30
युधिष्ठिरः पुरं हित्वा पञ्चग्रामान्स याचते ।
भीतो हि मामकात्सैन्यात्प्रभावाच्चैव मे विभो ॥ ५.५५.३० ॥
Yudhiṣṭhira, der die Stadt aufgegeben hat, bittet um fünf Dörfer. O Mächtiger, er fürchtet wahrhaftig mein Heer und meine Macht.
5.55.31
समर्थं मन्यसे यच्च कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
तन्मिथ्या न हि मे कृत्स्नं प्रभावं वेत्सि भारत ॥ ५.५५.३१ ॥
Du hältst den Sohn Kuntīs, Vṛkodara (Bhīma), für fähig, doch das ist falsch; o Bhārata, du kennst meine volle Macht nicht.
5.55.32
मत्समो हि गदायुद्धे पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
नासीत्कश्चिदतिक्रान्तो भविता न च कश्चन ॥ ५.५५.३२ ॥
Im Keulenkampf gibt es auf der Erde niemanden, der mir gleich ist; niemand hat mich je übertroffen, und niemand wird mich übertreffen.
5.55.33
युक्तो दुःखोषितश्चाहं विद्यापारगतस्तथा ।
तस्मान्न भीमान्नान्येभ्यो भयं मे विद्यते क्वचित् ॥ ५.५५.३३ ॥
Ich bin geschult, habe Entbehrungen ertragen und das Wissen gemeistert; darum fürchte ich nirgends Bhīma oder irgendeinen anderen.
5.55.34
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति निश्चयः ।
सङ्कर्षणस्य भवने यत्तदैनमुपावसम्। ॥ ५.५५.३४ ॥
Gewiss gibt es im Keulenkampf niemanden, der Duryodhana gleicht; als ich im Hause Saṅkarṣaṇas (Balarāmas) weilte, habe ich dort bei ihm geübt.
5.55.35
युद्धे सङ्कर्षणसमो बलेनाभ्यधिको भुवि ।
गदाप्रहारं भीमो मे न जातु विषहेद्युधि ॥ ५.५५.३५ ॥
Im Kampf bin ich Saṅkarṣaṇa (Balarāma) gleich, und auf der Erde übertreffe ich ihn an Kraft; im Kampf könnte Bhīma einen Keulenschlag von mir niemals ertragen.
5.55.36
एकं प्रहारं यं दद्यां भीमाय रुषितो नृप ।
स एवैनं नयोद्धोरः क्षिप्रं वैवस्वतक्षयम् ॥ ५.५५.३६ ॥
O König, wenn ich im Zorn Bhīma nur einen einzigen Schlag versetze, wird eben dieser Schlag jenen Helden rasch in das Reich Vaivasvatas (Yamas) senden.
5.55.37
इच्छेयं च गदाहस्तं राजन्द्रष्टुं वृकोदरम् ।
सुचिरं प्रार्थितो ह्येष मम नित्यं मनोरथः ॥ ५.५५.३७ ॥
O König, ich wünsche, Vṛkodara (Bhīma) mit der Keule in der Hand zu sehen. Dies ist mein lange erbetener, stets gehegter Wunsch.
5.55.38
गदया निहतो ह्याजौ मया पार्थो वृकोदरः ।
विशीर्णगावः पृथिवीं परासुः प्रपतिष्यति ॥ ५.५५.३८ ॥
Im Kampf von meiner Keule erschlagen, wird der Sohn Pṛthās, Vṛkodara, mit zerschmetterten Gliedern, leblos zur Erde fallen.
5.55.39
गदाप्रहाराभिहतो हिमवानपि पर्वतः ।
सकृन्मया विदीर्येत गिरिः शतसहस्रधा ॥ ५.५५.३९ ॥
Von einem einzigen Schlag meiner Keule getroffen, würde selbst der Himālaya-Berg in hunderttausend Stücke zerspringen.
5.55.40
स चाप्येतद्विजानाति वासुदेवार्जुनौ तथा ।
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति निश्चयः ॥ ५.५५.४० ॥
Er weiß das, und Vāsudeva und Arjuna wissen es ebenso: Im Keulenkampf gibt es keinen, der Duryodhana gleicht. Das ist gewiss.
5.55.41
तत्ते वृकोदरमयं भयं व्येतु महाहवे ।
व्यपनेष्याम्यहं ह्येनं मा राजन्विमना भव ॥ ५.५५.४१ ॥
Mögest du daher deine Furcht vor Vṛkodara in der großen Schlacht verlieren. Ich selbst werde sie vertreiben; sei nicht niedergeschlagen, o König.
5.55.42
तस्मिन्मया हते क्षिप्रमर्जुनं बहवो रथाः ।
तुल्यरूपा विशिष्टाश्च क्षेप्स्यन्ति भरतर्षभ ॥ ५.५५.४२ ॥
O Stier der Bharatas, wenn er von mir erschlagen ist, werden viele hervorragende Wagenkämpfer von gleicher Gestalt rasch auf Arjuna losstürmen.
5.55.43
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः कर्णो भूरिश्रवास्तथा ।
प्राग्ज्योतिषाधिपः शल्यः सिन्धुराजो जयद्रथः ॥ ५.५५.४३ ॥
Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Droṇas Sohn, Karṇa, Bhūriśravas, ebenso Śalya, Herr von Prāgjyotiṣa, und Jayadratha, König der Sindhu.
5.55.44
एकैक एषां शक्तस्तु हन्तुं भारत पाण्डवान् ।
समेतास्तु क्षणेनैतान्नेष्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.५५.४४ ॥
Jeder einzelne von ihnen vermag die Pāṇḍavas allein zu töten, o Bhārata; vereint aber werden sie sie in einem Augenblick in Yamas Wohnstatt schicken.
5.55.45
समग्रा पार्थिवी सेना पार्थमेकं धनञ्जयम् ।
कस्मादशक्ता निर्जेतुमिति हेतुर्न विद्यते ॥ ५.५५.४५ ॥
Das gesamte königliche Heer – warum sollte es unfähig sein, den einen Pārtha Dhanañjaya zu besiegen? Ein Grund dafür ist nicht zu finden.
5.55.46
शरव्रातैस्तु भीष्मेण शतशो निचितोऽवशः ।
द्रोणद्रौणिकृपैश्चैव गन्ता पार्थो यमक्षयम् ॥ ५.५५.४६ ॥
Hundertfach von Pfeilschwärmen Bhīṣmas bedeckt, hilflos, und ebenso von Droṇa, Droṇas Sohn und Kṛpa, wird Pārtha in das Reich Yamas gehen.
5.55.47
पितामहोऽपि गाङ्गेयः शान्तनोरधि भारत ।
ब्रह्मर्पिसदृशो जज्ञे देवैरपि सुदुःसहः ॥ ५.५५.४७ ॥
Der Großvater Bhīṣma, Sohn der Gaṅgā und des Śantanu, o Bhārata, wurde einem Brahmarṣi gleich geboren, den selbst die Götter kaum ertragen können.
5.55.48
न हन्ता विद्यते चापि राजन्भीष्मस्य कश्चन ।
पित्रा ह्युक्तः प्रसन्नेन नाकामस्त्वं मरिष्यसि ॥ ५.५५.४८ ॥
Einen Töter Bhīṣmas gibt es nicht, o König; denn der erfreute Vater selbst hat erklärt: Du wirst nicht sterben, außer du willst es.
5.55.49
ब्रह्मर्षेश्च भरद्वाजाद्द्रोणो द्रोण्यामजायत ।
द्रोणाज्जज्ञे महाराज द्रौणिश्च परमाश्त्रवित् ॥ ५.५५.४९ ॥
Vom Brahmanenweisen Bharadvāja wurde Droṇa in Droṇī geboren. Von Droṇa, o großer König, wurde Drauṇi geboren, der Kenner der höchsten Waffen.
5.55.50
कृपश्चाचार्यमुख्योयं महर्षेर्गौतमादपि ।
शरस्तम्बोद्भवः श्रीमानवध्य इति मे मतिः ॥ ५.५५.५० ॥
Dieser Kṛpa, der Vorzüglichste unter den Lehrern, stammt auch vom großen Weisen Gautama ab, ist glanzvoll und aus einem Schilfbüschel geboren; meiner Ansicht nach ist er unverwundbar.
5.55.51
अयोनिजास्त्रयो ह्येते पिता माता च मातुलः ।
अश्वत्थाम्नो महारात स च शूरः स्थितो मम ॥ ५.५५.५१ ॥
Diese drei sind nicht aus einem Mutterschoß geboren: sein Vater, seine Mutter und sein Onkel mütterlicherseits – und ebenso Aśvatthāman, o großer König. Und jener Held steht auf meiner Seite.
5.55.52
सर्व एते महाराज देवकल्पा महारथाः ।
शक्रस्यापि व्यथां कुर्युः संयुगे भरतर्षभ ॥ ५.५५.५२ ॥
Alle diese, o großer König, sind große Wagenkämpfer, gottgleich; im Kampf könnten sie selbst Indra Schmerz bereiten, o Stier der Bharatas.
5.55.53
नैतेषामर्जुनः शक्त एकैकं प्रतिवीक्षितुम् ।
सहितास्तु नरव्याघ्रा हनिष्यन्ति धनञ्जयम् ॥ ५.५५.५३ ॥
Arjuna vermag nicht einmal einem einzelnen von ihnen entgegenzutreten; doch vereint werden diese Tiger unter den Menschen Dhanañjaya erschlagen.
5.55.54
भीष्माद्रोणकृपाणां च तुल्यः कर्णो मतो मम ।
अनुज्ञातश्च रामेण मत्समोऽसीति भारत ॥ ५.५५.५४ ॥
Ich halte Karṇa für ebenbürtig Bhīṣma, Droṇa und Kṛpa; und auch Rāma gab ihm Erlaubnis und sprach: »Du bist mir gleich«, o Nachkomme des Bharata.
5.55.55
कुण्डले रुचिरे चास्तां कर्णस्य सहजे शुभे ।
ते शच्यर्थं महेन्द्रेण याचितः स परन्तपः ॥ ५.५५.५५ ॥
Karṇas angeborene, leuchtende und verheißungsvolle Ohrringe glänzten. Jener Feindesbezwinger wurde von Mahendra (Indra) um Śacīs willen erbeten.
5.55.56
अमोघया महाराज शक्त्या परमभीमया ।
तस्य शक्त्योपगूढस्य कस्माज्जीवेद्धनञ्जयः ॥ ५.५५.५६ ॥
Großer König, von jenem unfehlbaren und höchst schrecklichen Speer umfangen, wie könnte Dhanañjaya (Arjuna) überleben?
5.55.57
विजयो मे ध्रुवं राजन्फलं पाणाविवाहितम् ।
अभिव्यक्तः परेषां च कृत्स्नो भुवि पराजयः । ॥ ५.५५.५७ ॥
Gewiss ist mein Sieg, o König; als läge die Frucht schon in der Hand, und die völlige Niederlage der Feinde ist auf Erden offenkundig.
5.55.58
अह्ना ह्येकेन भीष्मोयं प्रयुतं हन्ति भारत ।
तत्समाश्च महेष्वासा द्रोणद्रौणिकृपा अपि ॥ ५.५५.५८ ॥
O Nachkomme Bharatas, dieser Bhīṣma allein erschlägt an einem einzigen Tag zehn Hunderttausend; und die großen Bogenschützen ihm gleich, Droṇa, Drauṇi und Kṛpa, tun dasselbe.
5.55.59
संशप्तकानां वृन्दानि क्षत्रियाणां परन्तप ।
अर्जुनं वयमस्मान्वा निहन्यात्कपिकेतनः ॥ ५.५५.५९ ॥
O Feindesbezwinger, die Scharen der Saṃśaptakas erschlagen die Krieger; der Affenbannerträger (Arjuna) möge sie erschlagen oder uns.
5.55.60
तांश्चालमिति मन्यन्ते सव्यसाचिवधे धृताः ।
पार्थिवाः स भवांस्तेभ्यो ह्यकस्माद्व्यथते कथम् ॥ ५.५५.६० ॥
Die auf die Tötung Savyasācins (Arjuna) entschlossenen Könige halten sie für genug; warum, o König, bist du plötzlich ihretwegen beunruhigt?
5.55.61
भीमसेने च निहते कोऽन्यो युध्येत भारत ।
परेषां तन्ममाचक्ष्व यदि वेत्थ परन्तप ॥ ५.५५.६१ ॥
Wenn Bhīmasena erschlagen ist, wer anders unter den Feinden würde kämpfen, o Bhārata? Sag es mir, wenn du es weißt, o Feindeverbrenner.
5.55.62
पञ्च ते भ्रातरः सर्वे धृष्टद्युम्नोऽथ सात्यकिः ।
परेषां सप्त ये राजन्योधाः सारं बलं मतम् ॥ ५.५५.६२ ॥
Deine fünf Brüder, Dhṛṣṭadyumna und Sātyaki, dazu die sieben Krieger der Feinde — diese gelten als das Wesen und die Stärke ihres Heeres, o König.
5.55.63
अस्माकं तु विशिष्टा ये भीष्मद्रोणकृपादयः ।
द्रौणिर्विकर्तनः कर्णः सोमदत्तोथ बाह्लिकः ॥ ५.५५.६३ ॥
Unsere ausgezeichneten Krieger aber sind Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und die übrigen, Droṇas Sohn, Vikartana, Karṇa, Somadatta und Bāhlika.
5.55.64
प्राग्ज्योतिषाधिपः शल्य आवन्त्यौ च जयद्रथः ।
दुःशासनो दुर्मखश्च दुःसहश्च विशांपते ॥ ५.५५.६४ ॥
Der Herr von Prāgjyotiṣa, Śalya, die beiden Könige von Avantī, Jayadratha, Duḥśāsana, Durmukha und Duḥsaha, o Herr der Menschen.
5.55.65
श्रुतायुश्चित्रसेनश्च पुरुमित्रो विविंशतिः ।
शलो भूरिश्रवाश्चैव विकर्णश्च तवात्मजः ॥ ५.५५.६५ ॥
Śrutāyus, Citrasena, Purumitra, Vivinśati, Śala, Bhūriśravas und dein Sohn Vikarṇa.
5.55.66
अक्षौहिण्यो हि मे राजन्दशैका च समाहृताः ।
न्यूना परेषां सप्तैव कस्मान्मे स्यात्पराजयः ॥ ५.५५.६६ ॥
O König, meine elf Akṣauhiṇīs sind versammelt, die Feinde haben nur sieben, weniger als ich. Warum sollte ich dann eine Niederlage erleiden?
5.55.67
बलं त्रिगुणतो हीनं योध्यं प्राह बृहस्पतिः ।
परेभ्यस्त्रिगुणा चेयं मम राजन्ननीकिनी ॥ ५.५५.६७ ॥
Bṛhaspati hat gesagt, dass ein Heer, das dreimal kleiner ist als das des Feindes, zum Kampf taugt. O König, dieses mein Heer ist dreimal größer als das ihre.
5.55.68
गुणहीनं परेषां च बहु पश्यामि भारत ।
गुणोदयं बहुगुणमात्मनश्च विशांपते ॥ ५.५५.६८ ॥
O Bhārata, ich sehe unter den Feinden viele ohne Tugend; und, o Herr des Volkes, ich sehe das Aufkommen der Tugend und reiche Tugend auf unserer Seite.
5.55.69
एतत्सर्वं समाज्ञाय बलाग्र्यं मम भारत ।
न्यूनतां पाण्डवानां च न मोहं गन्तुमर्हसि ॥ ५.५५.६९ ॥
O Bhārata, nachdem du all dies gut erkannt hast, dass mein Heer das vorzüglichste ist und das der Pāṇḍavas unterlegen, sollst du nicht in Verblendung geraten.
5.55.70
इत्युक्त्वा सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
विवित्सुः प्राप्तकालानि ज्ञात्वा परपुरञ्जयः ॥ ५.५५.७० ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, o Bhārata, befragte der Eroberer feindlicher Städte Sañjaya erneut, begierig, die gekommenen günstigen Zeiten zu erkennen.