மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.55.1
न भेतव्यं महाराज न शोच्या भवतां वयम् ।
समर्थाः स्म पराञ्जेतुं बलिनः समरे विभो ॥ ५.५५.१ ॥
மகாராஜரே, அஞ்ச வேண்டாம்; எங்களுக்காக நீங்கள் வருந்த வேண்டியதில்லை. ஐயனே, போரில் வலிமையுள்ள நாங்கள் எதிரிகளை வெல்லும் திறன் பெற்றவர்கள்.
5.55.2
वने प्रव्राजितान्पार्थान्यदायान्मधुसूदनः ।
महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना ॥ ५.५५.२ ॥
காட்டில் நாடு கடத்தப்பட்ட பார்த்தர்களை, அயல் நாடுகளை நசுக்கும் பெரும் படையுடன் மதுசூதனன் யாதவனாக அழைத்து வந்தான்.
5.55.3
केकया धृष्टकेतुश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षत ।
राजानश्चान्वयुः पार्थान्बहवोऽन्येऽनुयायिनः ॥ ५.५५.३ ॥
கேகயர்களும், திருஷ்டகேது, பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும், மற்றும் பல அரசர்களும் பிற பின்தொடர்பவர்களும் பார்த்தர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
5.55.4
इन्द्रप्रस्थस्य चादूरात्समाजग्मुर्महारथाः ।
व्यगर्हयंश्च संगम्य भवन्तं कुरुभिः सह ॥ ५.५५.४ ॥
இந்திரப்பிரஸ்தத்தின் அருகிலிருந்து மகாரதர்கள் ஒன்றுகூடி, குருக்களுடன் உங்களைச் சந்தித்து உங்களை நிந்தித்தனர்.
5.55.5
ते युधिष्ठिरमासीनमजिनैः प्रतिवासितम् ।
कृष्णप्रधानाः संहत्य पर्युपासन्त भारत ॥ ५.५५.५ ॥
பாரதனே, கிருஷ்ணனை முன்னிறுத்திய அவர்கள் ஒன்றுகூடி, மான்தோல் உடுத்தி அமர்ந்திருந்த யுதிஷ்டிரரை அடுத்து அமர்ந்து பணிவிடை செய்தனர்.
5.55.6
प्रत्यादनं च राज्यस्य कार्यमूचुर्नराधिपाः ।
भवतः सानुबन्धस्य समुच्छेदं चिकीर्षवः ॥ ५.५५.६ ॥
அரசர்கள் அரசை மீட்பதைப் பற்றிப் பேசினர்; உங்களையும் உங்கள் சுற்றத்தாரையும் அழிக்க விரும்பியவர்களாக.
5.55.7
श्रुत्वा चैवं मयोस्तास्तु भीष्मद्रोणकृपास्तदा ।
ज्ञातिक्षयभयाद्राजन्भीतेन भरतर्षभ ॥ ५.५५.७ ॥
இதை அவர்கள் கேட்டபோது, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் ஆகியோர் உறவினர் அழிவின் பயத்தால் அஞ்சினர், ஓ அரசே, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
5.55.8
ततः स्थास्यन्ति समये पाण्डवा इति मे मतिः ।
समुच्छेदं हि नः कृत्स्नं वासुदेवश्चिकीर्षति ॥ ५.५५.८ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் தக்க காலத்தில் எழுவார்கள் என்பது என் கருத்து. வாசுதேவன் நம் முழு அழிவை விரும்புகிறான்.
5.55.9
ऋते च विदुरात्सर्वे यूयं वध्या मता मम ।
धृतराष्ट्रस्तु धर्मज्ञो न वध्यः कुरुसत्तमः ॥ ५.५५.९ ॥
விதுரரைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட வேண்டியவர்கள் என்பது என் கருத்து. ஆனால் தர்மம் அறிந்த குருக்களில் சிறந்த திருதராஷ்டிரர் கொல்லப்படத் தகுந்தவர் அல்ல.
5.55.10
समुच्छेदं च कृत्स्नं नः कृत्वा तात जनार्दनः ।
एकराज्यं कुरूणां स्म चिकीर्षति युधिष्ठिरे ॥ ५.५५.१० ॥
அன்பு தந்தையே, ஜனார்தனன் நம் முழு அழிவைச் செய்து, குருக்களின் ஏக அரசை யுதிஷ்டிரருக்கு உண்டாக்க விரும்புகிறான்.
5.55.11
तत्र किं प्राप्तकालं नः प्रणिपातः पलायनम् ।
प्राणान्वा संपरित्यज्य प्रतियुध्यामाहे परान् ॥ ५.५५.११ ॥
அப்படியானால் நமக்கு ஏற்ற தருணத்தில் எது? பணிவதா, ஓடுவதா? அல்லது உயிரைத் துறந்து பகைவரை எதிர்த்துப் போரிடுவதா?
5.55.12
प्रतियुद्धे तु नियतः स्यादस्माकं पराजयः ।
युधिष्ठिरस्य सर्वे हि पार्थिवा वशवर्तिनः ॥ ५.५५.१२ ॥
எதிர்த்துப் போரிட்டால் நமக்கு தோல்வி உறுதி, ஏனெனில் யுதிஷ்டிரருக்குக் கீழ்ப்படிந்த அரசர்கள் அனைவரும் உள்ளனர்.
5.55.13
विरक्तराष्ट्राश्च वयं मित्राणि कुपितानि नः ।
धिक्कृताः पार्थिवैः सर्वैः स्वजनेन च सर्वशः ॥ ५.५५.१३ ॥
நாங்கள் நாடுகளால் வெறுக்கப்பட்டுள்ளோம்; நண்பர்கள் எங்கள் மீது சினம் கொண்டுள்ளனர். எல்லா அரசர்களாலும், எங்கள் சொந்த மக்களாலும் நாங்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நிந்திக்கப்பட்டுள்ளோம்.
5.55.14
प्रणिपाते न दोषोस्ति सन्धिर्नः शाश्वतीः समाः ।
पितरं त्वेव शोचामि प्रज्ञानेत्रं जनाधिपम् ॥ ५.५५.१४ ॥
பணிவதில் குற்றமில்லை; நமக்கு நீண்ட ஆண்டுகளுக்கு நிலையான சமாதானம் உண்டாகலாம். ஆனால் ஞானக் கண்களை உடைய மக்களின் அதிபதியான என் தந்தைக்காகவே நான் வருந்துகிறேன்.
5.55.15
मत्कृते दुःखमापन्नं क्लेशं प्राप्तमनन्तकम् ।
कृतं हि तव पुत्रैश्च परेषामवरोधनम् ।
मत्प्रयार्थं पुरैवैतद्विदितं ते नरोत्तम ॥ ५.५५.१५ ॥
என் காரணமாக துன்பம் வந்தது; முடிவற்ற துயரம் அடைந்தது. நரர்களில் சிறந்தவரே, உங்கள் மகன்களும் எதிரிகளை முற்றுகையிட்டுள்ளனர்; என் புறப்பாட்டுக்காக இது முன்பே உங்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது.
5.55.16
ते राज्ञो धृतराष्ट्रस्य सामात्यस्य महारथाः ।
वैरं प्रतिकरिष्यन्ति कुलोच्छेदेन पाण्डवाः ॥ ५.५५.१६ ॥
அமைச்சர்களுடன் கூடிய அரசர் திருதராஷ்டிரரின் அந்த மகாரதர்களாகிய பாண்டவர்கள், குலத்தை அழிப்பதன் மூலம் பகையைத் திருப்பிச் செலுத்துவார்கள்.
5.55.17
ततो द्रोणोऽब्रवीद्भीष्मः कृपो द्रौणिश्च भारत ।
मत्वा मां महतीं चिन्तामास्थितंव्यथितेन्द्रियं ॥ ५.५५.१७ ॥
பின்னர் துரோணரும், பீஷ்மரும், கிருபரும், துரோணரின் மகனும் கூறினர், பாரதா; நான் பெரும் கவலையால் பற்றப்பட்டு, புலன்கள் கலங்கியிருப்பதை அவர்கள் கண்டனர்.
5.55.18
अभिद्रुग्धाः परे चेन्नो न भेतव्यं परन्तप ।
असमर्थाः परे जेतुमस्मान्युधि समास्थितान् ॥ ५.५५.१८ ॥
எதிரிகள் நம்மால் தாக்கப்பட்டிருந்தால், பகைவர்களை வாட்டுபவரே, அஞ்ச வேண்டியதில்லை; போரில் உறுதியாக நிற்கும் நம்மை வெல்ல எதிரிகள் இயலாதவர்கள்.
5.55.19
एकैकशः समर्थाः स्मो विजेतुं सर्वपार्थिवान् ।
आगच्छन्तु विनेष्यामो दर्पमेषां शितैः शरैः ॥ ५.५५.१९ ॥
நாங்கள் ஒவ்வொருவராக எல்லா அரசர்களையும் வெல்லும் திறன் கொண்டவர்கள். அவர்கள் வரட்டும்; கூரிய அம்புகளால் அவர்களின் செருக்கை அடக்குவோம்.
5.55.20
पुरैकेन हि भीष्मेण विजिताः सर्वपार्थिवाः ।
मृते पितर्यतिक्रुद्धो रथेनैकेन भारत ॥ ५.५५.२० ॥
முன்பு ஒருவரான பீஷ்மர் மட்டுமே எல்லா அரசர்களையும் வென்றார். பாரதனே, தந்தை இறந்ததால் பெரும் சினங்கொண்டு, அவர் ஒரே தேரில் அவ்வாறு செய்தார்.
5.55.21
जघान सुबहूंस्तेषां संरब्धः कुरुसत्तमः ।
ततस्ते शरणं जग्मुर्देवव्रतमिमं भयात् ॥ ५.५५.२१ ॥
குருக்களில் சிறந்தவர் சினந்து அவர்களில் பலரைக் கொன்றார். அப்போது அவர்கள் அச்சத்தால் இந்த தேவவிரதரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
5.55.22
स भीष्मः सुसमर्थोऽयमस्माभिः सहितो रणे ।
परान्विजेतुं तस्मात्ते व्येतु भीर्भरतर्षभ ॥ ५.५५.२२ ॥
இந்தப் பீஷ்மர் எங்களுடன் போரில் பகைவர்களை வெல்லும் திறன் பெற்றவர். ஆகவே, பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் அச்சம் நீங்கட்டும்.
5.55.23
इत्येषां निश्चयो ह्यासीत्तत्कालेऽमिततेजसाम् ।
पुरा तेषां पृथिवी कृत्स्नासीद्वशवर्तिनी ॥ ५.५५.२३ ॥
அந்தக் காலத்தில் அளவற்ற ஒளி கொண்ட அவர்களுக்கு இதுவே உறுதியான எண்ணமாக இருந்தது. முன்பு முழு பூமியும் அவர்களின் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டிருந்தது.
5.55.24
अस्मान्पुनरमी नाद्य समर्था जेतुमाहवे ।
छिन्नपक्षाः परे ह्यद्य वीर्यहीनाश्च पाण्डवाः ॥ ५.५५.२४ ॥
இன்று இவர்கள் மீண்டும் போரில் எங்களை வெல்லும் திறனற்றவர்கள். பகைவர்கள் இன்று சிறகு வெட்டப்பட்டவர்கள்; பாண்டவர்கள் வீரியமற்றவர்களாகிவிட்டனர்.
5.55.25
अस्मत्संस्था च पृथिवी वर्तते भरतर्षभ ।
एकार्थाः सुखदुःखेषु समानीताश्च पार्थिवाः ॥ ५.५५.२५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இந்த பூமி எம்மையே சார்ந்துள்ளது. இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் ஒரே நோக்கத்தோடு அரசர்கள் ஒன்று சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்.
5.55.26
अप्यग्निं प्रविशेयुस्ते समुद्रं वा परन्तप ।
मदर्थं पार्थिवाः सर्वे तद्विद्धि कुरुसत्तम ॥ ५.५५.२६ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, என் பொருட்டு இந்த அரசர்கள் அனைவரும் நெருப்பிலோ கடலிலோ கூடப் பாயத் தயாராக இருப்பார்கள். குருக்களில் சிறந்தவனே, இதை அறிந்துகொள்.
5.55.27
उन्मत्तमिव चापि त्वां प्रहसन्तीह दुःखितम् ।
विलपन्तं बहुविधं भीतं परविकत्थने ॥ ५.५५.२७ ॥
இங்கே மக்கள் உன்னை பித்தனைப் போலவும் துயருற்றவனாகவும், பல விதமாகப் புலம்பியும், பயந்தவனாகவும், எதிரியின் பெருமைப் பேச்சுக்கு முன் நிற்பவனாகவும் கண்டு சிரிக்கின்றனர்.
5.55.28
एषां ह्येकैकशो राज्ञां समर्थं पाण्डवान्प्रति ।
आत्मानं मन्यते सर्वो व्येतु ते भयमागतम् ॥ ५.५५.२८ ॥
இந்த அரசர்களில் ஒவ்வொருவரும் பாண்டவர்களை எதிர்க்கும் ஆற்றல் தனக்கு உண்டு என்று நினைக்கிறான். உன்னிடம் வந்த பயம் நீங்கட்டும்.
5.55.29
जेतुं समग्रां सेनां मे वासवोऽपि न शक्नुयात् ।
हन्तुमक्षय्यरूपेयं ब्रह्मणोऽपि स्वयंभुवः ॥ ५.५५.२९ ॥
என் இந்த முழுப் படையையும் வெல்ல இந்திரனாலும் முடியாது. அழிவற்ற வடிவம் கொண்ட இந்தப் படையை சுயம்புவான பிரம்மதேவனாலும் அழிக்க முடியாது.
5.55.30
युधिष्ठिरः पुरं हित्वा पञ्चग्रामान्स याचते ।
भीतो हि मामकात्सैन्यात्प्रभावाच्चैव मे विभो ॥ ५.५५.३० ॥
யுதிஷ்டிரன் நகரத்தை விட்டுவிட்டு ஐந்து கிராமங்களை யாசிக்கிறான். ஓ வல்லவனே, அவன் என் படையாலும் என் ஆற்றலாலும் உண்மையிலேயே அஞ்சியிருக்கிறான்.
5.55.31
समर्थं मन्यसे यच्च कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
तन्मिथ्या न हि मे कृत्स्नं प्रभावं वेत्सि भारत ॥ ५.५५.३१ ॥
குந்தியின் மகனான வ்ருகோதரனை (பீமனை) நீ வலிமை மிக்கவன் என்று நினைக்கிறாய்; அது தவறு. பாரதனே, என் முழுமையான ஆற்றலை நீ அறியவில்லை.
5.55.32
मत्समो हि गदायुद्धे पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
नासीत्कश्चिदतिक्रान्तो भविता न च कश्चन ॥ ५.५५.३२ ॥
கதாயுத்தத்தில் பூமியில் எனக்கு நிகரானவன் எவனும் இல்லை. முன்பு எவனும் என்னை மிஞ்சியதில்லை, இனிமேலும் மிஞ்சப்போவதில்லை.
5.55.33
युक्तो दुःखोषितश्चाहं विद्यापारगतस्तथा ।
तस्मान्न भीमान्नान्येभ्यो भयं मे विद्यते क्वचित् ॥ ५.५५.३३ ॥
நான் பயிற்சி பெற்றவன்; துன்பங்களைத் தாங்கியவன்; கல்வியில் தேர்ச்சி பெற்றவன். ஆகையால் பீமனிடமிருந்தோ வேறு எவரிடமிருந்தோ எங்கும் எனக்கு அச்சம் இல்லை.
5.55.34
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति निश्चयः ।
सङ्कर्षणस्य भवने यत्तदैनमुपावसम्। ॥ ५.५५.३४ ॥
கதாயுத்தத்தில் துரியோதனனுக்கு நிகரானவன் எவனும் இல்லை என்பது உறுதி. நான் சங்கர்ஷணரின் (பலராமரின்) இல்லத்தில் வாழ்ந்தபோது அவரிடமே பயின்றேன்.
5.55.35
युद्धे सङ्कर्षणसमो बलेनाभ्यधिको भुवि ।
गदाप्रहारं भीमो मे न जातु विषहेद्युधि ॥ ५.५५.३५ ॥
போரில் நான் சங்கர்ஷணருக்கு (பலராமருக்கு) நிகரானவன்; பூமியில் வலிமையில் அவரையும் மிஞ்சியவன். பீமன் போரில் என் கதைத் தாக்குதலை ஒருபோதும் தாங்க மாட்டான்.
5.55.36
एकं प्रहारं यं दद्यां भीमाय रुषितो नृप ।
स एवैनं नयोद्धोरः क्षिप्रं वैवस्वतक्षयम् ॥ ५.५५.३६ ॥
அரசே, சினந்து பீமனுக்கு ஒரு அடியைக் கொடுத்தாலும், அதுவே அந்த வீரனை விரைவில் வைவஸ்வதனின் (யமனின்) உலகத்துக்கு அனுப்பிவிடும்.
5.55.37
इच्छेयं च गदाहस्तं राजन्द्रष्टुं वृकोदरम् ।
सुचिरं प्रार्थितो ह्येष मम नित्यं मनोरथः ॥ ५.५५.३७ ॥
ஓ மன்னா, கதையை ஏந்திய வ்ருகோதரனை (பீமனை) காண விரும்புகிறேன். இதுவே நீண்ட காலமாக நான் வேண்டிய, என் நிலையான விருப்பம்.
5.55.38
गदया निहतो ह्याजौ मया पार्थो वृकोदरः ।
विशीर्णगावः पृथिवीं परासुः प्रपतिष्यति ॥ ५.५५.३८ ॥
போரில் என் கதையால் அடிபட்டு, கைகால்கள் சிதறி, உயிரற்று பூமியில் விழுவான் பிருதையின் மகன் வ்ருகோதரன் (பீமன்).
5.55.39
गदाप्रहाराभिहतो हिमवानपि पर्वतः ।
सकृन्मया विदीर्येत गिरिः शतसहस्रधा ॥ ५.५५.३९ ॥
என் கதையின் ஒரே அடியால் இமயமலையும் கூட நொறுங்கி லட்சம் துண்டுகளாகச் சிதறும்.
5.55.40
स चाप्येतद्विजानाति वासुदेवार्जुनौ तथा ।
दुर्योधनसमो नास्ति गदायामिति निश्चयः ॥ ५.५५.४० ॥
அவனும் இதை அறிவான்; வாசுதேவனும் அர்ஜுனனும் அதை அறிவர்; கதைப் போரில் துரியோதனனுக்கு நிகர் எவருமில்லை என்பது உறுதி.
5.55.41
तत्ते वृकोदरमयं भयं व्येतु महाहवे ।
व्यपनेष्याम्यहं ह्येनं मा राजन्विमना भव ॥ ५.५५.४१ ॥
ஆகவே வ்ருகோதரனைப் பற்றிய உம் அச்சம் பெரும் போரில் நீங்கட்டும். நானே அதை நீக்குவேன்; ஓ மன்னா, மனம் சோர வேண்டாம்.
5.55.42
तस्मिन्मया हते क्षिप्रमर्जुनं बहवो रथाः ।
तुल्यरूपा विशिष्टाश्च क्षेप्स्यन्ति भरतर्षभ ॥ ५.५५.४२ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே, அவனை நான் கொன்ற பின், ஒத்த உருவமுடைய பல சிறந்த தேர்வீரர்கள் விரைவில் அர்ஜுனன் மீது பாய்வார்கள்.
5.55.43
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः कर्णो भूरिश्रवास्तथा ।
प्राग्ज्योतिषाधिपः शल्यः सिन्धुराजो जयद्रथः ॥ ५.५५.४३ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், துரோணரின் மகன், கர்ணன், பூரிஸ்ரவஸ், அத்துடன் பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் அதிபதி சல்யன், சிந்துக்களின் அரசன் ஜயத்ரதன்.
5.55.44
एकैक एषां शक्तस्तु हन्तुं भारत पाण्डवान् ।
समेतास्तु क्षणेनैतान्नेष्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.५५.४४ ॥
இவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தனியாகவே பாண்டவர்களைக் கொல்ல வல்லவர். ஓ பாரதா, இவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடினால் ஒரு கணத்தில் அவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்புவர்.
5.55.45
समग्रा पार्थिवी सेना पार्थमेकं धनञ्जयम् ।
कस्मादशक्ता निर्जेतुमिति हेतुर्न विद्यते ॥ ५.५५.४५ ॥
முழு அரசப் படையும் ஒரே பார்த்தன் தனஞ்சயனை வெல்ல ஏன் இயலாது? அதற்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை.
5.55.46
शरव्रातैस्तु भीष्मेण शतशो निचितोऽवशः ।
द्रोणद्रौणिकृपैश्चैव गन्ता पार्थो यमक्षयम् ॥ ५.५५.४६ ॥
பீஷ்மரின் அம்பு மழைகளால் நூறு முறை மூடப்பட்டு உதவியற்றவனாகி, துரோணர், துரோணரின் மகன், கிருபர் ஆகியோராலும் பார்த்தன் யமலோகம் செல்வான்.
5.55.47
पितामहोऽपि गाङ्गेयः शान्तनोरधि भारत ।
ब्रह्मर्पिसदृशो जज्ञे देवैरपि सुदुःसहः ॥ ५.५५.४७ ॥
ஓ பாரதா, சாந்தனுவின் மகனாய் பிறந்த கங்கையின் மைந்தனான பிதாமகர் பீஷ்மரும் பிரம்மரிஷிக்கு நிகராகப் பிறந்தார்; தேவர்களாலும் எதிர்கொள்ள மிகக் கடினமானவர்.
5.55.48
न हन्ता विद्यते चापि राजन्भीष्मस्य कश्चन ।
पित्रा ह्युक्तः प्रसन्नेन नाकामस्त्वं मरिष्यसि ॥ ५.५५.४८ ॥
ஓ அரசே, பீஷ்மரைக் கொல்லக்கூடியவன் எவனும் இல்லை. மகிழ்ந்த தந்தையே சொன்னார்: உன் விருப்பம் இல்லாமல் நீ இறக்கமாட்டாய்.
5.55.49
ब्रह्मर्षेश्च भरद्वाजाद्द्रोणो द्रोण्यामजायत ।
द्रोणाज्जज्ञे महाराज द्रौणिश्च परमाश्त्रवित् ॥ ५.५५.४९ ॥
பிரம்மரிஷி பரத்வாஜரிடமிருந்து துரோணர் பிறந்தார்; துரோணரிடமிருந்து, மகாராஜாவே, உயர்ந்த அஸ்திரங்களை அறிந்த துரோணி பிறந்தார்.
5.55.50
कृपश्चाचार्यमुख्योयं महर्षेर्गौतमादपि ।
शरस्तम्बोद्भवः श्रीमानवध्य इति मे मतिः ॥ ५.५५.५० ॥
ஆசாரியர்களில் சிறந்தவரான கிருபரும் மகரிஷி கௌதமரின் வழியில் வந்தவர்; நாணல் புதரில் பிறந்த செல்வமிக்கவர். அவர் கொல்லப்பட முடியாதவர் என்பது என் கருத்து.
5.55.51
अयोनिजास्त्रयो ह्येते पिता माता च मातुलः ।
अश्वत्थाम्नो महारात स च शूरः स्थितो मम ॥ ५.५५.५१ ॥
இவர்கள் மூவரும் கருப்பையில் பிறக்காதவர்கள்: தந்தை, தாய், மாமன். மகாராஜாவே, அஸ்வத்தாமனுக்கும் (இவர்களே); அந்த வீரன் என் பக்கம் நிற்கிறான்.
5.55.52
सर्व एते महाराज देवकल्पा महारथाः ।
शक्रस्यापि व्यथां कुर्युः संयुगे भरतर्षभ ॥ ५.५५.५२ ॥
மகாராஜாவே, இவர்கள் அனைவரும் தேவர்களுக்கு நிகரான மகாரதர்கள்; பரதர்களில் சிறந்தவனே, போரில் இந்திரனுக்கும் துன்பம் தரக்கூடியவர்கள்.
5.55.53
नैतेषामर्जुनः शक्त एकैकं प्रतिवीक्षितुम् ।
सहितास्तु नरव्याघ्रा हनिष्यन्ति धनञ्जयम् ॥ ५.५५.५३ ॥
இவர்களில் ஒவ்வொருவரையும் அர்ஜுனன் தனித்து எதிர்கொள்ளும் வல்லமை பெற்றவனல்ல; ஆனால் ஒன்றுசேர்ந்த இந்த நரவியாக்ரர்கள் தனஞ்சயனைக் கொல்வார்கள்.
5.55.54
भीष्माद्रोणकृपाणां च तुल्यः कर्णो मतो मम ।
अनुज्ञातश्च रामेण मत्समोऽसीति भारत ॥ ५.५५.५४ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபருக்கு நிகராக கர்ணனையே நான் கருதுகிறேன். பாரதனே, ராமரும் அவனிடம் 'நீ எனக்கு நிகரானவன்' என்று அனுமதி அளித்தார்.
5.55.55
कुण्डले रुचिरे चास्तां कर्णस्य सहजे शुभे ।
ते शच्यर्थं महेन्द्रेण याचितः स परन्तपः ॥ ५.५५.५५ ॥
கர்ணனின் இயல்பான, அழகான, சுபமான அந்த இரு குண்டலங்கள் ஒளிர்ந்தன. பரந்தபனாகிய அவன் சசியின் பொருட்டு மகேந்திரனால் யாசிக்கப்பட்டான்.
5.55.56
अमोघया महाराज शक्त्या परमभीमया ।
तस्य शक्त्योपगूढस्य कस्माज्जीवेद्धनञ्जयः ॥ ५.५५.५६ ॥
மகாராஜனே, தவறாத மிகவும் பயங்கரமான அந்த சக்தியால், அதனால் தழுவப்பட்ட தனஞ்சயன் எப்படி உயிர் வாழ்வான்?
5.55.57
विजयो मे ध्रुवं राजन्फलं पाणाविवाहितम् ।
अभिव्यक्तः परेषां च कृत्स्नो भुवि पराजयः । ॥ ५.५५.५७ ॥
அரசே, என் வெற்றி நிச்சயம்; பலன் கையில் வந்ததுபோல் உள்ளது. பூமியில் எதிரிகளின் முழுமையான தோல்வி தெளிவாகத் தெரிகிறது.
5.55.58
अह्ना ह्येकेन भीष्मोयं प्रयुतं हन्ति भारत ।
तत्समाश्च महेष्वासा द्रोणद्रौणिकृपा अपि ॥ ५.५५.५८ ॥
பாரதனே, இந்த பீஷ்மர் ஒரே நாளில் ஒருவராகவே பத்து லட்சம் பேரைக் கொல்கிறார். அவருக்கு நிகரான மகா வில்லாளிகளான துரோணரும், துரௌணியும், கிருபரும் கூட அவ்வாறே செய்கிறார்கள்.
5.55.59
संशप्तकानां वृन्दानि क्षत्रियाणां परन्तप ।
अर्जुनं वयमस्मान्वा निहन्यात्कपिकेतनः ॥ ५.५५.५९ ॥
பரந்தபனே, சம்சப்தகர்களின் படைக்கூட்டங்கள் க்ஷத்திரியர்களை (அழிக்கின்றன). கபிக்கொடியோன் (அர்ஜுனன்) அவர்களை — அல்லது நம்மை — கொல்லட்டும்.
5.55.60
तांश्चालमिति मन्यन्ते सव्यसाचिवधे धृताः ।
पार्थिवाः स भवांस्तेभ्यो ह्यकस्माद्व्यथते कथम् ॥ ५.५५.६० ॥
அர்ஜுனனைக் கொல்வதில் உறுதியுடன் இருக்கும் அரசர்கள் அவர்களை (சம்சப்தகர்களை) போதுமானவர்கள் என்று கருதுகின்றனர். அரசே, நீங்கள் அவர்களைப் பற்றி திடீரென ஏன் கலங்குகிறீர்கள்?
5.55.61
भीमसेने च निहते कोऽन्यो युध्येत भारत ।
परेषां तन्ममाचक्ष्व यदि वेत्थ परन्तप ॥ ५.५५.६१ ॥
பீமசேனன் கொல்லப்பட்டபின், ஓ பாரதா, எதிரிகளில் வேறு யார் போரிடுவான்? ஓ பரந்தபா, நீ அறிந்திருந்தால் அதை எனக்குச் சொல்.
5.55.62
पञ्च ते भ्रातरः सर्वे धृष्टद्युम्नोऽथ सात्यकिः ।
परेषां सप्त ये राजन्योधाः सारं बलं मतम् ॥ ५.५५.६२ ॥
உன் ஐந்து சகோதரர்கள், திருஷ்டத்யும்னன், சாத்யகி, இன்னும் எதிரிகளின் ஏழு வீரர்கள் — இவர்களே அவர்களின் படையின் சாரமும் வலிமையும் என்று கருதப்படுகிறது, ஓ அரசே.
5.55.63
अस्माकं तु विशिष्टा ये भीष्मद्रोणकृपादयः ।
द्रौणिर्विकर्तनः कर्णः सोमदत्तोथ बाह्लिकः ॥ ५.५५.६३ ॥
ஆனால் நம்முடைய சிறந்த வீரர்கள் — பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலானோர், துரோணரின் மகன், விகர்தனன், கர்ணன், சோமதத்தன் மற்றும் பாஹ்லிகன்.
5.55.64
प्राग्ज्योतिषाधिपः शल्य आवन्त्यौ च जयद्रथः ।
दुःशासनो दुर्मखश्च दुःसहश्च विशांपते ॥ ५.५५.६४ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன், சல்யன், அவந்தியின் இரு அரசர்கள், ஜயத்ரதன், துச்சாசனன், துர்முகன், துஸ்ஸஹன் — ஓ மக்களின் தலைவனே.
5.55.65
श्रुतायुश्चित्रसेनश्च पुरुमित्रो विविंशतिः ।
शलो भूरिश्रवाश्चैव विकर्णश्च तवात्मजः ॥ ५.५५.६५ ॥
சுருதாயுஸ், சித்ரசேனன், புருமித்ரன், விவிம்சதி, சலன், பூரிசிரவஸ், உன் மகன் விகர்ணன் ஆகியோரும்.
5.55.66
अक्षौहिण्यो हि मे राजन्दशैका च समाहृताः ।
न्यूना परेषां सप्तैव कस्मान्मे स्यात्पराजयः ॥ ५.५५.६६ ॥
ஓ அரசே, என்னிடம் பத்தும் ஒன்றும் ஆக பதினொரு அக்ஷௌகிணிப் படைகள் திரண்டுள்ளன; எதிரிகளுக்கோ ஏழே குறைவாக. பின் எனக்கு எவ்வாறு தோல்வி வரும்?
5.55.67
बलं त्रिगुणतो हीनं योध्यं प्राह बृहस्पतिः ।
परेभ्यस्त्रिगुणा चेयं मम राजन्ननीकिनी ॥ ५.५५.६७ ॥
பிருஹஸ்பதி கூறினார்: எதிரிகளைவிட மூன்று மடங்கு குறைந்த படை போருக்கு ஏற்றது. அரசே, என் இந்தப் படை அவர்களைவிட மூன்று மடங்கு பெரியது.
5.55.68
गुणहीनं परेषां च बहु पश्यामि भारत ।
गुणोदयं बहुगुणमात्मनश्च विशांपते ॥ ५.५५.६८ ॥
பாரதனே, எதிரிகளிடம் நற்பண்பற்ற பலரை நான் காண்கிறேன். மக்களின் தலைவனே, நம்மிடம் நற்பண்புகள் பெருகி மிகுதியாக இருப்பதையும் காண்கிறேன்.
5.55.69
एतत्सर्वं समाज्ञाय बलाग्र्यं मम भारत ।
न्यूनतां पाण्डवानां च न मोहं गन्तुमर्हसि ॥ ५.५५.६९ ॥
பாரதனே, இவையனைத்தையும் நன்கு அறிந்து, என் படை சிறந்தது என்றும் பாண்டவர்களின் படை குறைவானது என்றும் உணர்ந்து, நீ மயக்கத்தில் ஆழ்ந்துவிடக் கூடாது.
5.55.70
इत्युक्त्वा सञ्जयं भूयः पर्यपृच्छत भारत ।
विवित्सुः प्राप्तकालानि ज्ञात्वा परपुरञ्जयः ॥ ५.५५.७० ॥
இவ்வாறு கூறி, பாரதனே, எதிரி நகரங்களை வென்றவன் சஞ்சயனிடம் மீண்டும் கேட்டான்; சரியான காலத்தை அறிய விரும்பி.