Mahābhārata · Adhyāya 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
सदृशानां मनुष्येषु सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ।
कथमेकान्ततस्तेषां पार्थानां मन्यसे जयम् ॥ ५.६३.१ ॥
Unter Menschen, die einander gleichen und von gleicher Geburt sind, wie glaubst du, dass der Sieg den Pārthas gewiss zufällt?
5.63.2
वयं च तेऽपि तुल्या वै वीर्येण च पराक्रमैः ।
समेन वयसा चैव प्रातिभेन श्रुतेन च ॥ ५.६३.२ ॥
Wir und auch sie sind in Tapferkeit und Heldenkraft, im gleichen Alter, an Geist und Gelehrsamkeit einander gleich.
5.63.3
अस्त्रेण योधयुग्या च शीघ्रत्वे कौशले तथा ।
सर्वे स्म समजातीयाः सर्वे मानुषयोनयः ॥ ५.६३.३ ॥
Im Waffenkönnen, in der Kampftauglichkeit, in Schnelligkeit und Geschick sind alle von gleicher Art; alle sind menschlichen Ursprungs.
5.63.4
पितामह विजानीषे पार्थेषु विजयं कथम् ।
नाहं भवति न द्रोणे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.६३.४ ॥
Großvater, wie weißt du, dass der Sieg den Söhnen der Pṛthā gehört? Er liegt weder bei mir noch bei Droṇa, nicht bei Kṛpa und nicht bei Bāhlīka.
5.63.5
अन्येषु च नरेन्द्रेषु पराक्रम्य समारभे ।
अहं वैकर्तनः कर्णो भ्राता दुःशासनश्च मे ॥ ५.६३.५ ॥
Unter den anderen Königen will ich mit meiner Tapferkeit beginnen: ich, Karṇa, Sohn des Vikartana, und mein Bruder Duḥśāsana.
5.63.6
पाण्डवान्समरे पञ्च हनिष्यामः शितैः शरैः ।
ततो राजन्महायज्ञैर्विविधैर्भूरिदक्षिणैः ॥ ५.६३.६ ॥
Im Kampf werden wir die fünf Pāṇḍavas mit scharfen Pfeilen erschlagen; danach, o König, werden wir mannigfaltige große Opfer mit reichen Gaben darbringen.
5.63.7
ब्राह्मणांस्तर्पयिष्यामि गोभिरश्वैर्धनेन च ।
यदा परिकरिष्यन्ति ऐणेयानिव तन्तुना ।
अतरित्रानिव जले बाहुभिर्मामका रणे ॥ ५.६३.७ ॥
Wenn meine Männer die Pāṇḍavas im Kampf umzingeln, wie man Hirsche mit einem Seil einkreist, und sie mit den Armen packen, wie man jene ergreift, die das Wasser nicht durchqueren können, dann werde ich die Brahmanen mit Kühen, Pferden und Reichtum beschenken.
5.63.8
पश्यन्तस्ते परांस्तत्र रथनागसमाकुलान् ।
तदा दर्पं विमोक्ष्यन्ति पाण्डवाः स च केशवः ॥ ५.६३.८ ॥
Wenn sie dort die Feinde sehen, die von Wagen und Elefanten wimmeln, dann werden die Pāṇḍavas und jener Keśava ihren Stolz ablegen.
5.63.9
सुखान्यवाप्य सहिताः कृत्वा कर्म सुदुस्तरम् ।
विस्रब्धास्तु भविष्यामः प्राप्ते काले गतज्वराः ॥ ५.६३.९ ॥
Nachdem wir gemeinsam Annehmlichkeiten erlangt und ein äußerst schwieriges Werk vollbracht haben, werden wir sorglos und frei von Fieber sein, wenn die Zeit gekommen ist.
5.63.10
अथाब्रवीन्महाराजो धृतराष्ट्रः सुदुर्मनाः ।
विदुरं विदुषां श्रेष्ठं सर्वपार्थिवसंनिधौ ॥ ५.६३.१० ॥
Da sprach der große König Dhṛtarāṣṭra, tief beunruhigt im Gemüt, zu Vidura, dem Besten unter den Gelehrten, in Gegenwart aller Könige.
5.63.11
मोहितो मृत्युपाशेन कालस्य वशमागतः ।
तात कर्णेन सहितः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ५.६३.११ ॥
Vom Strick des Todes verblendet, ist er in die Gewalt der Zeit geraten. Lieber, mein Sohn Duryodhana, zusammen mit Karṇa.
5.63.12
इह निःश्रेयसं प्राहुर्वृद्धा निश्चितदर्शिनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण दमो धर्मः सनातनः ॥ ५.६३.१२ ॥
Hier sagen die Alten, die mit Gewissheit sehen, das höchste Gut liege in der Selbstbeherrschung; für den Brahmanen besonders ist die Selbstbeherrschung das ewige Dharma.
5.63.13
तस्य दानं क्षमा सिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
दमो दानं तपो ज्ञानमधीतं चानुवर्तते ॥ ५.६३.१३ ॥
Ihm gelingen Gabe, Geduld und Erfolg, wie es recht ist; Selbstbeherrschung, Gabe, Askese, Wissen und das Studium der Schrift folgen ihm ebenfalls.
5.63.14
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उत्तमम् ।
विपाप्मा वृद्धतेजास्तु पुरुषो विन्दते महत् ॥ ५.६३.१४ ॥
Selbstbeherrschung mehrt den Glanz; sie ist höchst und reinigend. Der sündenlose Mann mit wachsendem Glanz erlangt Großes.
5.63.15
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
येषां च प्रतिषेधार्थं क्षत्रं सृष्टं स्वयंभुवा ॥ ५.६३.१५ ॥
Wie die Lebewesen sich stets vor fleischfressenden Tieren fürchten, so fürchten sie die Ungezügelten. Der Selbstexistente schuf die Kriegerkaste, um sie zurückzuhalten.
5.63.16
आश्रमेषु चतुर्ष्वाहुर्दममेवोत्तमं व्रतम् ।
तस्य लिङ्गं प्रवक्ष्यामि येषां समुदयो दमः ॥ ५.६३.१६ ॥
In allen vier Lebensstadien nennt man die Selbstbeherrschung das höchste Gelübde. Ich werde ihre Merkmale verkünden, bei denen sie entsteht.
5.63.17
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ ५.६३.१७ ॥
Geduld, Standhaftigkeit, Gewaltlosigkeit, Gleichmut, Wahrhaftigkeit, Aufrichtigkeit, Sieg über die Sinne, Mut, Sanftmut, Scham und Freiheit von Unstetigkeit.
5.63.18
अकार्पण्यमसंरम्भः सन्तोषं श्रद्दधानता ।
एतानि यस्य राजेन्द्र स दान्तः पुरुषः स्मृतः ॥ ५.६३.१८ ॥
Freiheit von Geiz, Abwesenheit von Zorn, Zufriedenheit und Glaube — o König der Könige, der Mann, in dem diese sind, gilt als gezügelt.
5.63.19
कामो लोभश्च दर्पश्च मन्युर्निद्रा विकत्थनम् ।
मान ईर्ष्यां च शोकश्च नैतद्दान्तो निषेवते।
अजिह्ममशठं शुद्धमेतद्दान्तस्य लक्षणम् ॥ ५.६३.१९ ॥
Begierde, Gier, Stolz, Zorn, Schlaf, Prahlerei, Dünkel, Neid und Kummer – dem Selbstbeherrschten sind diese fremd. Geradheit, Arglosigkeit und Reinheit – dies ist das Kennzeichen des Selbstbeherrschten.
5.63.20
अलोलुपस्तथाऽल्पेप्सुः कामानामविचिन्तिता ।
समुद्रकल्पः परुषः स दान्तः परिकीर्तितः ॥ ५.६३.२० ॥
Wer frei von Gier ist, wenig begehrt, nicht bei den Begierden verweilt und fest ist wie der Ozean – der gilt als selbstbeherrscht.
5.63.21
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽत्मविद्बुधः ।
प्राप्येह लोके संमानं सुगतिं प्रेत्य गच्छति ॥ ५.६३.२१ ॥
Wer wohlgeführt, mit Tugend begabt, heiteren Sinnes, selbstkundig und weise ist, erlangt in dieser Welt Ehre und geht nach dem Tod zu einem guten Ziel.
5.63.22
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
स वै परिणतप्रज्ञः प्रख्यातो मनुजोत्तमः ॥ ५.६३.२२ ॥
Wer den Wesen Furchtlosigkeit schenkt und von dem alle Sicherheit finden – der ist gereifter Weisheit und berühmt als der Beste der Menschen.
5.63.23
सर्वभूतहितो मैत्रस्तस्मान्नोद्विजते जनः ।
समुद्र इव गम्भीरः प्रज्ञातृप्तः प्रशाम्यति ॥ ५.६३.२३ ॥
Wer allen Wesen wohlgesinnt und freundlich ist, so dass die Menschen sich vor ihm nicht fürchten – tief wie der Ozean, mit Weisheit zufrieden, findet er Ruhe.
5.63.24
कर्मणाऽचरितं पूर्वं सद्भिराचरितं च यत् ।
तदेवास्थाय मोदन्ते दान्ताः शमपरायणाः ॥ ५.६३.२४ ॥
Indem sie sich an das halten, was in früherer Zeit durch Handeln vollbracht und von den Guten geübt wurde, freuen sich die Selbstbeherrschten, dem Frieden ergeben.
5.63.25
नैष्कर्म्यं वा समास्थाय ज्ञानतृप्तो जितेन्द्रियः ।
कालाकाङ्क्षी चरँल्लोके ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ ५.६३.२५ ॥
Wer die Handlungslosigkeit ergreift, durch Erkenntnis gesättigt und seine Sinne bezwungen hat, und die rechte Zeit erwartend in der Welt wandelt, wird fähig zum Brahman-Sein.
5.63.26
शकुनीनामिवाकाशे पदं नैवोपलभ्यते ।
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य मुनेर्वर्त्म न दृश्यते ॥ ५.६३.२६ ॥
Wie die Spur der Vögel am Himmel nicht gefunden wird, so ist auch der Pfad des durch Weisheit gesättigten Weisen nicht zu sehen.
5.63.27
उत्सृज्यैव गृहान्यस्तु मोक्षमेवाभिमन्यते ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य कल्पन्ते शाश्वता दिवि ॥ ५.६३.२७ ॥
Für jenen, der Haus und Hof verlassen hat und allein die Befreiung als Ziel ansieht, entstehen im Himmel strahlende, ewige Welten.