Mahābhārata · Adhyāya 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
सदृशानां मनुष्येषु सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ।
कथमेकान्ततस्तेषां पार्थानां मन्यसे जयम् ॥ ५.६३.१ ॥
Entre homens semelhantes e de igual nascimento, como julgas que a vitória certamente pertencerá aos filhos de Pṛthā?
5.63.2
वयं च तेऽपि तुल्या वै वीर्येण च पराक्रमैः ।
समेन वयसा चैव प्रातिभेन श्रुतेन च ॥ ५.६३.२ ॥
Nós e eles somos de fato iguais em valor e proeza, na mesma idade, na sagacidade e no saber.
5.63.3
अस्त्रेण योधयुग्या च शीघ्रत्वे कौशले तथा ।
सर्वे स्म समजातीयाः सर्वे मानुषयोनयः ॥ ५.६३.३ ॥
Na arte das armas, na aptidão para a batalha, na rapidez e na habilidade, todos são da mesma espécie; todos são de origem humana.
5.63.4
पितामह विजानीषे पार्थेषु विजयं कथम् ।
नाहं भवति न द्रोणे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.६३.४ ॥
Avô, como sabes que a vitória pertence aos filhos de Pṛthā? Ela não está em mim, nem em Droṇa, nem em Kṛpa, nem em Bāhlīka.
5.63.5
अन्येषु च नरेन्द्रेषु पराक्रम्य समारभे ।
अहं वैकर्तनः कर्णो भ्राता दुःशासनश्च मे ॥ ५.६३.५ ॥
Entre os outros reis começarei mostrando valor: eu, Karṇa, filho de Vikartana, e meu irmão Duḥśāsana.
5.63.6
पाण्डवान्समरे पञ्च हनिष्यामः शितैः शरैः ।
ततो राजन्महायज्ञैर्विविधैर्भूरिदक्षिणैः ॥ ५.६३.६ ॥
Na batalha mataremos os cinco Pāṇḍava com flechas afiadas; depois, ó rei, faremos grandes sacrifícios variados com abundantes oferendas.
5.63.7
ब्राह्मणांस्तर्पयिष्यामि गोभिरश्वैर्धनेन च ।
यदा परिकरिष्यन्ति ऐणेयानिव तन्तुना ।
अतरित्रानिव जले बाहुभिर्मामका रणे ॥ ५.६३.७ ॥
Quando os meus homens cercarem os Pāṇḍavas na batalha como se cerca cervos com uma corda, e os agarrarem com os braços como aos que não conseguem atravessar a água, então saciarei os brâmanes com vacas, cavalos e riquezas.
5.63.8
पश्यन्तस्ते परांस्तत्र रथनागसमाकुलान् ।
तदा दर्पं विमोक्ष्यन्ति पाण्डवाः स च केशवः ॥ ५.६३.८ ॥
Ao verem ali os inimigos, repletos de carros e elefantes, então os Pāṇḍavas e aquele Keśava abandonarão o seu orgulho.
5.63.9
सुखान्यवाप्य सहिताः कृत्वा कर्म सुदुस्तरम् ।
विस्रब्धास्तु भविष्यामः प्राप्ते काले गतज्वराः ॥ ५.६३.९ ॥
Tendo obtido juntos os prazeres e realizado uma tarefa muito difícil, estaremos tranquilos e livres de inquietação quando chegar o momento.
5.63.10
अथाब्रवीन्महाराजो धृतराष्ट्रः सुदुर्मनाः ।
विदुरं विदुषां श्रेष्ठं सर्वपार्थिवसंनिधौ ॥ ५.६३.१० ॥
Então o grande rei Dhṛtarāṣṭra, profundamente perturbado em seu ânimo, falou a Vidura, o melhor dos sábios, na presença de todos os reis.
5.63.11
मोहितो मृत्युपाशेन कालस्य वशमागतः ।
तात कर्णेन सहितः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ५.६३.११ ॥
Iludido pelo laço da morte, caiu sob o poder do tempo. Querido, meu filho Duryodhana, junto com Karṇa.
5.63.12
इह निःश्रेयसं प्राहुर्वृद्धा निश्चितदर्शिनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण दमो धर्मः सनातनः ॥ ५.६३.१२ ॥
Aqui, os anciãos que veem com certeza dizem que o bem supremo está no domínio de si; para o brâmane, sobretudo, o autodomínio é o dharma eterno.
5.63.13
तस्य दानं क्षमा सिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
दमो दानं तपो ज्ञानमधीतं चानुवर्तते ॥ ५.६३.१३ ॥
Para ele, a doação, a paciência e o sucesso vêm como devem; o domínio de si, a doação, a austeridade, o conhecimento e o estudo das escrituras também o seguem.
5.63.14
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उत्तमम् ।
विपाप्मा वृद्धतेजास्तु पुरुषो विन्दते महत् ॥ ५.६३.१४ ॥
O domínio de si aumenta o esplendor; o domínio de si é supremo e purificador. O homem sem pecado, de esplendor crescente, alcança algo grande.
5.63.15
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
येषां च प्रतिषेधार्थं क्षत्रं सृष्टं स्वयंभुवा ॥ ५.६३.१५ ॥
Como os seres sempre temem as feras carnívoras, assim temem os indisciplinados. O Autoexistente criou a casta guerreira para contê-los.
5.63.16
आश्रमेषु चतुर्ष्वाहुर्दममेवोत्तमं व्रतम् ।
तस्य लिङ्गं प्रवक्ष्यामि येषां समुदयो दमः ॥ ५.६३.१६ ॥
Nos quatro estágios da vida, dizem que o domínio de si é o voto supremo. Declararei seus sinais, naqueles em quem ele surge.
5.63.17
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ ५.६३.१७ ॥
Paciência, firmeza, não violência, equanimidade, veracidade, retidão, vitória sobre os sentidos, coragem, gentileza, modéstia e ausência de inconstância.
5.63.18
अकार्पण्यमसंरम्भः सन्तोषं श्रद्दधानता ।
एतानि यस्य राजेन्द्र स दान्तः पुरुषः स्मृतः ॥ ५.६३.१८ ॥
Ausência de mesquinhez, ausência de ira, contentamento e fé: ó rei dos reis, o homem em quem estão estes é lembrado como disciplinado.
5.63.19
कामो लोभश्च दर्पश्च मन्युर्निद्रा विकत्थनम् ।
मान ईर्ष्यां च शोकश्च नैतद्दान्तो निषेवते।
अजिह्ममशठं शुद्धमेतद्दान्तस्य लक्षणम् ॥ ५.६३.१९ ॥
O desejo, a cobiça, o orgulho, a ira, o sono, a jactância, a presunção, a inveja e a aflição: o homem dominado de si não se entrega a eles. A retidão, a ausência de engano e a pureza: esta é a marca do homem dominado de si.
5.63.20
अलोलुपस्तथाऽल्पेप्सुः कामानामविचिन्तिता ।
समुद्रकल्पः परुषः स दान्तः परिकीर्तितः ॥ ५.६३.२० ॥
Quem está livre da cobiça, deseja pouco, não se detém nos desejos e é firme como o oceano, esse é proclamado dominado de si.
5.63.21
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽत्मविद्बुधः ।
प्राप्येह लोके संमानं सुगतिं प्रेत्य गच्छति ॥ ५.६३.२१ ॥
Quem tem boa conduta, está dotado de virtude, tem o ânimo sereno, conhece o eu e é sábio, obtém honra neste mundo e, após a morte, vai a um bom destino.
5.63.22
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
स वै परिणतप्रज्ञः प्रख्यातो मनुजोत्तमः ॥ ५.६३.२२ ॥
Aquele de quem os seres recebem segurança, e de quem todos encontram refúgio, esse é de sabedoria madura e renomado como o melhor dos homens.
5.63.23
सर्वभूतहितो मैत्रस्तस्मान्नोद्विजते जनः ।
समुद्र इव गम्भीरः प्रज्ञातृप्तः प्रशाम्यति ॥ ५.६३.२३ ॥
Quem é benfeitor e amigo de todos os seres, de modo que as pessoas não o temem; profundo como o oceano, satisfeito com a sabedoria, ele se acalma.
5.63.24
कर्मणाऽचरितं पूर्वं सद्भिराचरितं च यत् ।
तदेवास्थाय मोदन्ते दान्ताः शमपरायणाः ॥ ५.६३.२४ ॥
Acolhendo-se ao que outrora foi feito pela ação e ao que os bons praticaram, os dominados de si, entregues à calma, se alegram.
5.63.25
नैष्कर्म्यं वा समास्थाय ज्ञानतृप्तो जितेन्द्रियः ।
कालाकाङ्क्षी चरँल्लोके ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ ५.६३.२५ ॥
Tendo-se refugiado na ausência de ação, saciado pelo conhecimento e com os sentidos dominados, percorrendo o mundo à espera do tempo certo, torna-se apto a tornar-se Brahman.
5.63.26
शकुनीनामिवाकाशे पदं नैवोपलभ्यते ।
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य मुनेर्वर्त्म न दृश्यते ॥ ५.६३.२६ ॥
Assim como a pegada das aves não se encontra no céu, também não se vê o caminho do sábio saciado de sabedoria.
5.63.27
उत्सृज्यैव गृहान्यस्तु मोक्षमेवाभिमन्यते ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य कल्पन्ते शाश्वता दिवि ॥ ५.६३.२७ ॥
Para aquele que, tendo abandonado as casas, considera apenas a libertação como meta, surgem no céu mundos radiantes e eternos.