மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
सदृशानां मनुष्येषु सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ।
कथमेकान्ततस्तेषां पार्थानां मन्यसे जयम् ॥ ५.६३.१ ॥
மனிதர்களில் சமமானவர்களும் ஒரே பிறப்புடையவர்களுமான அனைவரிலும், பார்த்தர்களுக்கு நிச்சயமாக வெற்றி என்று நீ எவ்வாறு நினைக்கிறாய்?
5.63.2
वयं च तेऽपि तुल्या वै वीर्येण च पराक्रमैः ।
समेन वयसा चैव प्रातिभेन श्रुतेन च ॥ ५.६३.२ ॥
நாங்களும் அவர்களும் வீரத்திலும் பராக்கிரமத்திலும், சம வயதிலும், நுண்ணறிவிலும் கல்வியிலும் சமமானவர்களே.
5.63.3
अस्त्रेण योधयुग्या च शीघ्रत्वे कौशले तथा ।
सर्वे स्म समजातीयाः सर्वे मानुषयोनयः ॥ ५.६३.३ ॥
ஆயுதப் பயிற்சியிலும், போருக்கான தகுதியிலும், விரைவிலும், திறமையிலும் அனைவரும் ஒரே இனத்தவர்கள்; அனைவரும் மனித பிறப்பினர்.
5.63.4
पितामह विजानीषे पार्थेषु विजयं कथम् ।
नाहं भवति न द्रोणे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.६३.४ ॥
பாட்டனே! பார்த்தர்களின் வெற்றியை நீ எவ்வாறு அறிகிறாய்? என்னிடமும், துரோணரிடமும், கிருபரிடமும், பாஹ்லீகரிடமும் (வெற்றி இல்லை என்றல்லவா)?
5.63.5
अन्येषु च नरेन्द्रेषु पराक्रम्य समारभे ।
अहं वैकर्तनः कर्णो भ्राता दुःशासनश्च मे ॥ ५.६३.५ ॥
மற்ற அரசர்களிடையேயும் பராக்கிரமம் காட்டித் தொடங்குவேன். நான், விகர்த்தனனின் மகன் கர்ணன், என் சகோதரன் துச்சாசனன் (தொடங்குவோம்).
5.63.6
पाण्डवान्समरे पञ्च हनिष्यामः शितैः शरैः ।
ततो राजन्महायज्ञैर्विविधैर्भूरिदक्षिणैः ॥ ५.६३.६ ॥
போரில் ஐந்து பாண்டவர்களையும் கூரிய அம்புகளால் கொல்வோம்; பின்னர், அரசே, பல பெரிய யாகங்களையும் மிகுந்த தட்சிணைகளையும் செய்வோம்.
5.63.7
ब्राह्मणांस्तर्पयिष्यामि गोभिरश्वैर्धनेन च ।
यदा परिकरिष्यन्ति ऐणेयानिव तन्तुना ।
अतरित्रानिव जले बाहुभिर्मामका रणे ॥ ५.६३.७ ॥
போரில் என் வீரர்கள் பாண்டவர்களை கயிற்றால் மான்களைச் சுற்றி வளைப்பது போலவும், நீரில் நீந்த இயலாதவர்களைத் தம் கைகளால் பிடிப்பது போலவும் சூழ்ந்து கொள்ளும்போது, நான் பிராமணர்களைப் பசுக்கள், குதிரைகள், செல்வத்தால் திருப்திப்படுத்துவேன்.
5.63.8
पश्यन्तस्ते परांस्तत्र रथनागसमाकुलान् ।
तदा दर्पं विमोक्ष्यन्ति पाण्डवाः स च केशवः ॥ ५.६३.८ ॥
அங்கே தேர்களும் யானைகளும் நிறைந்த எதிரிகளைக் காணும்போது, அப்போது பாண்டவர்களும் அந்த கேசவனும் தம் செருக்கைக் கைவிடுவார்கள்.
5.63.9
सुखान्यवाप्य सहिताः कृत्वा कर्म सुदुस्तरम् ।
विस्रब्धास्तु भविष्यामः प्राप्ते काले गतज्वराः ॥ ५.६३.९ ॥
மிகக் கடினமான செயலைச் செய்து, சுகங்களை அடைந்து, ஒன்றாக இருந்து, காலம் வரும்போது நாம் கவலையின்றி நிம்மதியாக இருப்போம்.
5.63.10
अथाब्रवीन्महाराजो धृतराष्ट्रः सुदुर्मनाः ।
विदुरं विदुषां श्रेष्ठं सर्वपार्थिवसंनिधौ ॥ ५.६३.१० ॥
பின்னர் அனைத்து அரசர்களின் முன்னிலையில், மிகவும் கலங்கிய மனம் கொண்ட மகாராஜா திருதராஷ்டிரன், அறிஞர்களில் சிறந்த விதுரரிடம் கூறினான்.
5.63.11
मोहितो मृत्युपाशेन कालस्य वशमागतः ।
तात कर्णेन सहितः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ५.६३.११ ॥
மரண பாசத்தால் மயங்கி, காலத்தின் வசத்திற்குள் வந்துவிட்டான். அன்பனே, என் மகன் துரியோதனன் கர்ணனுடன் சேர்ந்திருக்கிறான்.
5.63.12
इह निःश्रेयसं प्राहुर्वृद्धा निश्चितदर्शिनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण दमो धर्मः सनातनः ॥ ५.६३.१२ ॥
இங்கே உறுதியாகக் காண்பவர்களாகிய பெரியோர்கள் உயர்ந்த நலனைக் கூறுகிறார்கள். பிராமணனுக்கு குறிப்பாக தம்மடக்கமே நித்திய தர்மம்.
5.63.13
तस्य दानं क्षमा सिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
दमो दानं तपो ज्ञानमधीतं चानुवर्तते ॥ ५.६३.१३ ॥
அவனுக்குத் தானமும் பொறுமையும் சித்தியும் முறையாகக் கிடைக்கின்றன. தமமும் தானமும் தவமும் ஞானமும் கற்றலும் அவனைப் பின்தொடர்கின்றன.
5.63.14
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उत्तमम् ।
विपाप्मा वृद्धतेजास्तु पुरुषो विन्दते महत् ॥ ५.६३.१४ ॥
தமம் தேஜஸை வளர்க்கிறது; தமமே மிகச் சிறந்ததும் தூய்மை தருவதும் ஆகும். பாவமற்ற, வளரும் தேஜஸ் கொண்ட மனிதன் மகத்தானதைப் பெறுகிறான்.
5.63.15
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
येषां च प्रतिषेधार्थं क्षत्रं सृष्टं स्वयंभुवा ॥ ५.६३.१५ ॥
ஊன் உண்ணும் விலங்குகளால் உயிரினங்களுக்கு எப்போதும் அச்சம் இருப்பது போல, அடக்கமற்றவர்களால் அச்சம் உண்டு. அவர்களைத் தடுப்பதற்காகவே சுயம்பு க்ஷத்திரியரைப் படைத்தார்.
5.63.16
आश्रमेषु चतुर्ष्वाहुर्दममेवोत्तमं व्रतम् ।
तस्य लिङ्गं प्रवक्ष्यामि येषां समुदयो दमः ॥ ५.६३.१६ ॥
நான்கு ஆசிரமங்களிலும் தமமே மிகச் சிறந்த விரதம் என்கின்றனர். அதன் அடையாளங்களைச் சொல்லுவேன்; தமம் எவர்களில் எழுகிறதோ அவர்களின் அடையாளங்கள் இவை.
5.63.17
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ ५.६३.१७ ॥
பொறுமை, உறுதி, அகிம்சை, சமநிலை, உண்மை, நேர்மை, புலன்களை வெல்லுதல், தைரியம், மென்மை, நாணம், சபலமின்மை.
5.63.18
अकार्पण्यमसंरम्भः सन्तोषं श्रद्दधानता ।
एतानि यस्य राजेन्द्र स दान्तः पुरुषः स्मृतः ॥ ५.६३.१८ ॥
கஞ்சத்தனமின்மை, கோபமின்மை, திருப்தி, நம்பிக்கை — ஓ அரசர்களின் அரசே, இவை எவனிடம் உள்ளனவோ அவன் அடக்கமுள்ளவன் என நினைவுகூரப்படுகிறான்.
5.63.19
कामो लोभश्च दर्पश्च मन्युर्निद्रा विकत्थनम् ।
मान ईर्ष्यां च शोकश्च नैतद्दान्तो निषेवते।
अजिह्ममशठं शुद्धमेतद्दान्तस्य लक्षणम् ॥ ५.६३.१९ ॥
காமம், லோபம், செருக்கு, கோபம், தூக்கம், தற்புகழ்ச்சி, மானம், பொறாமை, துயரம் ஆகியவற்றை அடக்கமுள்ளவன் பின்பற்றுவதில்லை. நேர்மை, கபடமின்மை, தூய்மை — இதுவே அடக்கமுள்ளவனின் அடையாளம்.
5.63.20
अलोलुपस्तथाऽल्पेप्सुः कामानामविचिन्तिता ।
समुद्रकल्पः परुषः स दान्तः परिकीर्तितः ॥ ५.६३.२० ॥
பேராசையற்றவனும், குறைவாக மட்டுமே விரும்புபவனும், விருப்பங்களை எண்ணாதவனும், கடல் போன்ற உறுதியுள்ளவனுமான அவன் அடக்கமுள்ளவன் எனப் புகழப்படுகிறான்.
5.63.21
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽत्मविद्बुधः ।
प्राप्येह लोके संमानं सुगतिं प्रेत्य गच्छति ॥ ५.६३.२१ ॥
நல்லொழுக்கமுள்ளவனும், நற்குணம் நிறைந்தவனும், மனத் தெளிவுள்ளவனும், ஆத்மஞானியும், அறிவாளியுமானவன் இவ்வுலகில் மதிப்பைப் பெற்று, இறந்த பின் நல்ல கதியை அடைகிறான்.
5.63.22
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
स वै परिणतप्रज्ञः प्रख्यातो मनुजोत्तमः ॥ ५.६३.२२ ॥
எவனால் உயிர்களுக்கு அச்சமின்மை உண்டாகிறதோ, எவனிடமிருந்து அனைவருக்கும் அபயம் கிடைக்கிறதோ, அவனே முதிர்ந்த அறிவுடையவனும் புகழ்பெற்ற மனிதர்களில் சிறந்தவனுமாவான்.
5.63.23
सर्वभूतहितो मैत्रस्तस्मान्नोद्विजते जनः ।
समुद्र इव गम्भीरः प्रज्ञातृप्तः प्रशाम्यति ॥ ५.६३.२३ ॥
அனைத்து உயிர்களுக்கும் நலம் செய்பவனும் நண்பனுமானவன், ஆகவே மக்கள் அவனால் அஞ்சுவதில்லை. கடல் போல் ஆழமானவன், ஞானத்தில் நிறைவடைந்தவன், அவன் அமைதியடைகிறான்.
5.63.24
कर्मणाऽचरितं पूर्वं सद्भिराचरितं च यत् ।
तदेवास्थाय मोदन्ते दान्ताः शमपरायणाः ॥ ५.६३.२४ ॥
முன்னோர் செய்த செயல்களையும், நல்லோர் கடைப்பிடித்த நெறிகளையும் பற்றிக்கொண்டு, அமைதியில் நிலைத்த அடக்கமுள்ளவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்.
5.63.25
नैष्कर्म्यं वा समास्थाय ज्ञानतृप्तो जितेन्द्रियः ।
कालाकाङ्क्षी चरँल्लोके ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ ५.६३.२५ ॥
செயலின்மையை ஏற்று, ஞானத்தால் நிறைவடைந்து, புலன்களை வென்றவன், காலத்தை எதிர்நோக்கி உலகில் வாழ்ந்தால் பிரம்மநிலையை அடையத் தகுதியுடையவனாகிறான்.
5.63.26
शकुनीनामिवाकाशे पदं नैवोपलभ्यते ।
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य मुनेर्वर्त्म न दृश्यते ॥ ५.६३.२६ ॥
வானத்தில் பறவைகளின் அடிச்சுவடு காணப்படாததுபோல, ஞானத்தால் நிறைவுற்ற முனிவரின் வழியும் காணப்படுவதில்லை.
5.63.27
उत्सृज्यैव गृहान्यस्तु मोक्षमेवाभिमन्यते ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य कल्पन्ते शाश्वता दिवि ॥ ५.६३.२७ ॥
வீடுகளைத் துறந்து வீடுபேற்றையே குறிக்கோளாகக் கொள்பவனுக்கு, சொர்க்கத்தில் ஒளிமயமான, நித்திய உலகங்கள் உண்டாகின்றன.