മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.63.1
सदृशानां मनुष्येषु सर्वेषां तुल्यजन्मनाम् ।
कथमेकान्ततस्तेषां पार्थानां मन्यसे जयम् ॥ ५.६३.१ ॥
മനുഷ്യരിൽ തുല്യരും ഒരേ ജന്മമുള്ളവരുമായ എല്ലാവരിലും, പാർത്ഥന്മാർക്ക് നിശ്ചയമായും ജയം എന്ന് നീ എങ്ങനെ കരുതുന്നു?
5.63.2
वयं च तेऽपि तुल्या वै वीर्येण च पराक्रमैः ।
समेन वयसा चैव प्रातिभेन श्रुतेन च ॥ ५.६३.२ ॥
ഞങ്ങളും അവരും വീര്യത്തിലും പരാക്രമത്തിലും, സമാന പ്രായത്തിലും, ബുദ്ധിയിലും പഠനത്തിലും തുല്യരാണ്.
5.63.3
अस्त्रेण योधयुग्या च शीघ्रत्वे कौशले तथा ।
सर्वे स्म समजातीयाः सर्वे मानुषयोनयः ॥ ५.६३.३ ॥
അസ്ത്രവിദ്യയിലും യുദ്ധയോഗ്യതയിലും വേഗതയിലും കൗശലത്തിലും എല്ലാവരും സമജാതീയരാണ്; എല്ലാവരും മനുഷ്യജന്മരാണ്.
5.63.4
पितामह विजानीषे पार्थेषु विजयं कथम् ।
नाहं भवति न द्रोणे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.६३.४ ॥
പിതാമഹാ! പാർത്ഥന്മാരുടെ ജയം നീ എങ്ങനെ അറിയുന്നു? എന്നിലോ ദ്രോണരിലോ കൃപരിലോ ബാഹ്ലികനിലോ (ജയം കാണുന്നില്ല).
5.63.5
अन्येषु च नरेन्द्रेषु पराक्रम्य समारभे ।
अहं वैकर्तनः कर्णो भ्राता दुःशासनश्च मे ॥ ५.६३.५ ॥
മറ്റ് രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിലും പരാക്രമം കാട്ടി ഞാൻ തുടങ്ങും. ഞാൻ, വികർത്തനന്റെ പുത്രൻ കർണ്ണൻ, എന്റെ സഹോദരൻ ദുഃശാസനൻ (തുടങ്ങും).
5.63.6
पाण्डवान्समरे पञ्च हनिष्यामः शितैः शरैः ।
ततो राजन्महायज्ञैर्विविधैर्भूरिदक्षिणैः ॥ ५.६३.६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അഞ്ചു പാണ്ഡവരെയും മൂർച്ചയുള്ള ശരങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ കൊല്ലും; പിന്നീട്, രാജാവേ, പലതരം മഹായജ്ഞങ്ങൾ ധാരാളം ദക്ഷിണയോടെ നടത്തും.
5.63.7
ब्राह्मणांस्तर्पयिष्यामि गोभिरश्वैर्धनेन च ।
यदा परिकरिष्यन्ति ऐणेयानिव तन्तुना ।
अतरित्रानिव जले बाहुभिर्मामका रणे ॥ ५.६३.७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ വീരന്മാർ പാണ്ഡവരെ കയറുകൊണ്ട് മാനുകളെ വളയുന്നതുപോലെയും, വെള്ളത്തിൽ നീന്താനാവാത്തവരെ കൈകൾകൊണ്ട് പിടിക്കുന്നതുപോലെയും വളയുമ്പോൾ, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണരെ പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, ധനം എന്നിവകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തും.
5.63.8
पश्यन्तस्ते परांस्तत्र रथनागसमाकुलान् ।
तदा दर्पं विमोक्ष्यन्ति पाण्डवाः स च केशवः ॥ ५.६३.८ ॥
അവിടെ രഥങ്ങളും ആനകളും നിറഞ്ഞ ശത്രുക്കളെ കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ പാണ്ഡവരും ആ കേശവനും തങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിക്കും.
5.63.9
सुखान्यवाप्य सहिताः कृत्वा कर्म सुदुस्तरम् ।
विस्रब्धास्तु भविष्यामः प्राप्ते काले गतज्वराः ॥ ५.६३.९ ॥
അതിദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്ത്, സുഖങ്ങൾ നേടി, ഒന്നിച്ചിരുന്ന്, കാലമെത്തുമ്പോൾ നാം ആശങ്കയില്ലാതെ, വേദനയില്ലാതെ ആയിത്തീരും.
5.63.10
अथाब्रवीन्महाराजो धृतराष्ट्रः सुदुर्मनाः ।
विदुरं विदुषां श्रेष्ठं सर्वपार्थिवसंनिधौ ॥ ५.६३.१० ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ, അത്യന്തം അസ്വസ്ഥമനസ്സുള്ള മഹാരാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രൻ, പണ്ഡിതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു.
5.63.11
मोहितो मृत्युपाशेन कालस्य वशमागतः ।
तात कर्णेन सहितः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ५.६३.११ ॥
മൃത്യുപാശത്താൽ മോഹിതനായി, കാലത്തിന്റെ വശത്തിലായിരിക്കുന്നു. പ്രിയനേ, കർണ്ണനോടൊപ്പമുള്ള എന്റെ മകൻ ദുര്യോധനൻ.
5.63.12
इह निःश्रेयसं प्राहुर्वृद्धा निश्चितदर्शिनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण दमो धर्मः सनातनः ॥ ५.६३.१२ ॥
ഇവിടെ സ്ഥിരദൃഷ്ടിയുള്ള വൃദ്ധന്മാർ പരമശ്രേയസ്സിനെ പറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണന് വിശേഷിച്ച് ആത്മസംയമമാണ് സനാതനധർമ്മം.
5.63.13
तस्य दानं क्षमा सिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
दमो दानं तपो ज्ञानमधीतं चानुवर्तते ॥ ५.६३.१३ ॥
അവന് ദാനവും ക്ഷമയും സിദ്ധിയും യഥാവിധി ലഭിക്കുന്നു. ദമം, ദാനം, തപസ്സ്, ജ്ഞാനം, അധ്യയനം എന്നിവയും അവനെ അനുഗമിക്കുന്നു.
5.63.14
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उत्तमम् ।
विपाप्मा वृद्धतेजास्तु पुरुषो विन्दते महत् ॥ ५.६३.१४ ॥
ദമം തേജസ്സിനെ വർധിപ്പിക്കുന്നു; ദമമാണ് ഉത്തമവും പവിത്രവും. പാപരഹിതനും വളരുന്ന തേജസ്സുള്ളവനുമായ പുരുഷൻ മഹത്തായത് നേടുന്നു.
5.63.15
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
येषां च प्रतिषेधार्थं क्षत्रं सृष्टं स्वयंभुवा ॥ ५.६३.१५ ॥
മാംസഭോജികളായ മൃഗങ്ങളാൽ ജീവികൾക്ക് എപ്പോഴും ഭയമുള്ളതുപോലെ, അടക്കമില്ലാത്തവരാൽ ഭയമുണ്ട്. അവരെ തടയാനാണ് സ്വയംഭൂ ക്ഷത്രിയവർഗത്തെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
5.63.16
आश्रमेषु चतुर्ष्वाहुर्दममेवोत्तमं व्रतम् ।
तस्य लिङ्गं प्रवक्ष्यामि येषां समुदयो दमः ॥ ५.६३.१६ ॥
നാല് ആശ്രമങ്ങളിലും ദമമാണ് ഉത്തമ വ്രതമെന്ന് പറയുന്നു. ദമം ആരിൽ ഉദിക്കുന്നുവോ അവരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം.
5.63.17
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् ।
इन्द्रियाभिजयो धैर्यं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ ५.६३.१७ ॥
ക്ഷമ, ധൃതി, അഹിംസ, സമത, സത്യം, ഋജുത്വം, ഇന്ദ്രിയജയം, ധൈര്യം, മൃദുത്വം, ലജ്ജ, ചാപല്യമില്ലായ്മ.
5.63.18
अकार्पण्यमसंरम्भः सन्तोषं श्रद्दधानता ।
एतानि यस्य राजेन्द्र स दान्तः पुरुषः स्मृतः ॥ ५.६३.१८ ॥
ലുബ്ധില്ലായ്മ, കോപമില്ലായ്മ, സന്തോഷം, ശ്രദ്ധ — ഹേ രാജേന്ദ്ര, ഇവയെല്ലാം ആരിലുണ്ടോ അവൻ ദാന്തൻ എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
5.63.19
कामो लोभश्च दर्पश्च मन्युर्निद्रा विकत्थनम् ।
मान ईर्ष्यां च शोकश्च नैतद्दान्तो निषेवते।
अजिह्ममशठं शुद्धमेतद्दान्तस्य लक्षणम् ॥ ५.६३.१९ ॥
കാമം, ലോഭം, ദർപ്പം, ക്രോധം, നിദ്ര, ആത്മപ്രശംസ, മാനം, അസൂയ, ശോകം — ഇവയെ ദാന്തനായ മനുഷ്യൻ സേവിക്കുന്നില്ല. ഋജുത്വം, കപടമില്ലായ്മ, ശുദ്ധി — ഇതാണ് ദാന്തന്റെ ലക്ഷണം.
5.63.20
अलोलुपस्तथाऽल्पेप्सुः कामानामविचिन्तिता ।
समुद्रकल्पः परुषः स दान्तः परिकीर्तितः ॥ ५.६३.२० ॥
ലോഭമില്ലാത്തവനും, അല്പമേ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, കാമങ്ങളെ ചിന്തിക്കാത്തവനും, സമുദ്രതുല്യം ഉറച്ചവനുമായവൻ ദാന്തൻ എന്ന് കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
5.63.21
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽत्मविद्बुधः ।
प्राप्येह लोके संमानं सुगतिं प्रेत्य गच्छति ॥ ५.६३.२१ ॥
സദാചാരമുള്ളവനും, ശീലസമ്പന്നനും, പ്രസന്നചിത്തനും, ആത്മജ്ഞാനിയും, ബുദ്ധിമാനുമായവൻ ഈ ലോകത്ത് ബഹുമാനം നേടി, മരണശേഷം സദ്ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
5.63.22
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
स वै परिणतप्रज्ञः प्रख्यातो मनुजोत्तमः ॥ ५.६३.२२ ॥
ആരിൽ നിന്ന് ജീവികൾക്ക് അഭയം ലഭിക്കുന്നുവോ, ആരിൽ നിന്ന് എല്ലാവർക്കും അഭയം ലഭിക്കുന്നുവോ — അവനാണ് പക്വപ്രജ്ഞനും പ്രസിദ്ധനായ മനുഷ്യോത്തമനും.
5.63.23
सर्वभूतहितो मैत्रस्तस्मान्नोद्विजते जनः ।
समुद्र इव गम्भीरः प्रज्ञातृप्तः प्रशाम्यति ॥ ५.६३.२३ ॥
എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഹിതം ചെയ്യുന്നവനും സൗഹൃദമുള്ളവനുമായതിനാൽ ജനങ്ങൾ അവനെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. സമുദ്രംപോലെ ഗംഭീരനായ, പ്രജ്ഞയാൽ തൃപ്തനായ അവൻ ശാന്തനാകുന്നു.
5.63.24
कर्मणाऽचरितं पूर्वं सद्भिराचरितं च यत् ।
तदेवास्थाय मोदन्ते दान्ताः शमपरायणाः ॥ ५.६३.२४ ॥
മുൻപ് ചെയ്യപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങളെയും, സജ്ജനങ്ങൾ ആചരിച്ചവയെയും ആശ്രയിച്ച്, ശമപരായണരായ ദാന്തന്മാർ ആനന്ദിക്കുന്നു.
5.63.25
नैष्कर्म्यं वा समास्थाय ज्ञानतृप्तो जितेन्द्रियः ।
कालाकाङ्क्षी चरँल्लोके ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ ५.६३.२५ ॥
നിഷ്കർമ്മത സ്വീകരിച്ച്, ജ്ഞാനത്താൽ തൃപ്തനും ഇന്ദ്രിയജയിയുമായവൻ, കാലത്തെ കാത്തിരുന്ന് ലോകത്ത് സഞ്ചരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഭാവത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു.
5.63.26
शकुनीनामिवाकाशे पदं नैवोपलभ्यते ।
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य मुनेर्वर्त्म न दृश्यते ॥ ५.६३.२६ ॥
ആകാശത്തിൽ പക്ഷികളുടെ പാദം കാണാത്തതുപോലെ, പ്രജ്ഞയാൽ തൃപ്തനായ മുനിയുടെ വഴിയും കാണാനാവില്ല.
5.63.27
उत्सृज्यैव गृहान्यस्तु मोक्षमेवाभिमन्यते ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य कल्पन्ते शाश्वता दिवि ॥ ५.६३.२७ ॥
ഗൃഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷത്തെത്തന്നെ ലക്ഷ്യമായി കരുതുന്നവന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തേജോമയങ്ങളായ ശാശ്വത ലോകങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.