Mahābhārata · Adhyāya 5.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.64.1
शकुनीनामिहार्थाय पाशं भूमावयोजयत् ।
कश्चिच्छाकुनिकस्तात पूर्वेषामिति शुश्रुम् ॥ ५.६४.१ ॥
Hier legte er, um Vögel zu fangen, eine Schlinge auf den Boden. Lieber Sohn, wir haben von den Alten gehört, dass es einst einen Vogelfänger gab.
5.64.2
तस्मिंस्तौ शकुनौ बद्धौ युगपत्सहचारिणौ ।
तावुपादाय तं पाशं जग्मतुः खचरावुभौ ॥ ५.६४.२ ॥
In dieser Schlinge wurden die beiden Vögel zugleich gefangen; sie waren unzertrennliche Gefährten. Beide hoben die Schlinge hoch und flogen davon, Himmelswandler.
5.64.3
तौ विहायसमाक्रान्तौ दृष्ट्वा शाकुनिकस्तदा ।
अन्वधावदनिर्विण्णो येन येन स्म गच्छतः ॥ ५.६४.३ ॥
Als der Vogelfänger die beiden in den Himmel aufsteigen sah, lief er unermüdlich hinter ihnen her, wohin sie auch flogen.
5.64.4
तथा तमनुधावन्तमृगयुं शकुनार्थिनम् ।
आश्रमस्थो मुनिः कश्चिद्ददर्शाथ कृताह्निकः ॥ ५.६४.४ ॥
So sah ein Weiser, der in einer Einsiedelei lebte und seine täglichen Riten vollzogen hatte, den Jäger hinter den Vögeln herlaufen.
5.64.5
तावन्तरिक्षगौ शीघ्रमनुयान्तं महीचरम् ।
श्लोकेनानेन कौरव्य पप्च्छ स मुनिस्तदा ॥ ५.६४.५ ॥
O Nachkomme der Kurus, den Jäger, der auf der Erde ging und die beiden Luftwanderer eilig verfolgte, fragte jener Weise da mit diesem Vers.
5.64.6
विचित्रमिदमाश्चर्यं मृगहन्प्रतिभाति मे ।
प्लवमानौ हि खचरौ पदातिरनुधावसि ॥ ५.६४.६ ॥
O Hirschtöter, das erscheint mir seltsam und wunderlich: dass du zu Fuß hinter den beiden her rennst, die durch den Himmel fliegen.
5.64.7
पाशमेकमुभावेतौ सहितौ हरतो मम ।
यत्र वै विवदिष्येते तत्र मे वशमेष्यतः ॥ ५.६४.७ ॥
Diese beiden werde ich mit einer einzigen Schlinge zusammen fangen; wo sie streiten, dort werden sie in meine Gewalt geraten.
5.64.8
तौ विवादमनुप्राप्तौ शकुनौ मृत्युसन्धितौ ।
विगृह्य च स्रुदुर्बुद्धी पृथिव्यां संनिपेततुः ॥ ५.६४.८ ॥
Jene beiden Vögel, törichten Sinnes, gerieten in Streit und waren dem Tod verfallen; im Kampf verstrickt stürzten sie zu Boden.
5.64.9
तौ युध्यमानौ संरब्धौ मृत्युपाशवशानुगौ ।
उपसृत्य प्रमत्तौ तौ जग्राह मृगहा तदा ॥ ५.६४.९ ॥
Diese beiden, im Zorn kämpfend und dem Schlingenzwang des Todes folgend, unachtsam, wurden da vom Hirschjäger herangeschlichen und gefangen.
5.64.10
एवं ये ज्ञातयोऽर्थेषु मिथो गच्छन्ति विग्रहम् ।
ते मृत्युवशमायान्ति शकुनाविव विग्रहात् ॥ ५.६४.१० ॥
So geraten jene Verwandten, die um Reichtum miteinander in Streit geraten, durch diesen Streit in die Gewalt des Todes, wie diese beiden Vögel.
5.64.11
संभोजनं संकथनं संप्रश्नोऽथ समागमः ।
एतानि ज्ञातिकार्याणि न विरोधः कदाचन ॥ ५.६४.११ ॥
Gemeinsam essen, gemeinsam sprechen, einander nach dem Wohlergehen fragen und sich begegnen – das sind die Pflichten der Verwandten; Widerstand niemals.
5.64.12
ये स्म काले सुमनसः सर्वे वृद्धानुपासते ।
सिंहगुप्तमिवारण्यमप्रधृष्या भवन्ति ते ॥ ५.६४.१२ ॥
Diejenigen, die zur rechten Zeit und mit frohem Sinn allen Älteren dienen, werden unangreifbar, wie ein vom Löwen bewachter Wald.
5.64.13
येऽर्थं सन्ततमासाद्य दीना इव समासते ।
श्रियं ते संप्रयच्छन्ति द्विषद्भ्यो भरतर्षभ ॥ ५.६४.१३ ॥
Wer, nachdem er Reichtum erlangt hat, unablässig wie Elende dasitzt, übergibt seinen Wohlstand den Feinden, o Stier der Bharatas.
5.64.14
धूमायन्ते व्यपेतानि ज्वलन्ति सहितानि च ।
धृतराष्ट्रोल्मुकानीव ज्ञातयो भरतर्षभ ॥ ५.६४.१४ ॥
Die Verwandten, die sich getrennt haben, schwelen wie Rauch, und die beisammen sind, lodern wie Fackeln, o Stier der Bharatas, wie die Fackeln des Dhṛtarāṣṭra.
5.64.15
इदमन्यत्प्रवक्ष्यामि यथा दृष्टं गिरौ मया ।
श्रुत्वा तदपि कौरव्य यथा श्रेयस्तथा कुरु ॥ ५.६४.१५ ॥
Ich werde dir noch etwas anderes sagen, so wie ich es auf dem Berg gesehen habe. O Nachkomme der Kuru, höre auch dies und tue, was heilsam ist.
5.64.16
वयं किरातैः सहिता गच्छामो गिरिमुत्तरम् ।
ब्राह्मणैर्देवकल्पैश्च विद्याजम्भकवार्तिकैः ॥ ५.६४.१६ ॥
Wir gingen zusammen mit den Kirāta zum nördlichen Berg, mit gottgleichen Brahmanen und Zauberkünstlern der Wissenschaft.
5.64.17
कुञ्चभूतं गिरिं सर्वमभितो गन्धमादनम् ।
दीप्यमानौषधिगणं सिद्धगन्धर्वसेवितम् ॥ ५.६४.१७ ॥
Der Berg Gandhamādana erhob sich ringsum wie der Buckel eines Kranichs, voller leuchtender Kräuter und von Siddhas und Gandharvas besucht.
5.64.18
तत्रापश्याम वै सर्वे मधु पीतकमाक्षिकम् ।
मरुप्रपाते विषमे निविष्टं कुम्भसंमितम् ॥ ५.६४.१८ ॥
Dort sahen wir alle Honig mit gelbem Bienenwachs, an einer unebenen Stelle am windigen Abgrund aufgestellt, so groß wie ein Krug.
5.64.19
आशीविषै रक्ष्यमाणं कुबेरदयितं भृशम् ।
यत्प्राप्य पुरुषो मर्त्योऽप्यमरत्वं नियच्छति ॥ ५.६४.१९ ॥
Von giftigen Schlangen wohl bewacht, Kuberas Liebling, das zu erreichen selbst ein sterblicher Mensch die Unsterblichkeit erlangt.
5.64.20
अचक्षुर्लभते चक्षुर्वृद्धो भवति वै युवा ।
इति ते कथयन्तिस्म ब्राह्मणा जम्भसाधकाः ॥ ५.६४.२० ॥
Der Blinde erlangt das Augenlicht, der Alte wird jung — so sagten es ihnen die Brahmanen, die die Jambha-Künste übten.
5.64.21
ततः किरातास्तद्दृष्ट्वा प्रार्थयन्तो महीपते ।
विनेशुर्विषमे तस्मिन्ससर्पे गिरिगह्वरे ॥ ५.६४.२१ ॥
Da fanden die Kirātas, als sie es sahen, o Herr der Erde, begehrend, den Untergang in jener trügerischen Bergkluft voller Schlangen.
5.64.22
तथैव तव पुत्रोऽयं पृथिवीमेक इच्छति ।
मधु पश्यति संमोहात्प्रपातं नानुपश्यति ॥ ५.६४.२२ ॥
Ebenso begehrt dieser Euer Sohn allein die Erde; aus Verblendung sieht er den Honig, aber den Abgrund sieht er nicht.
5.64.23
दुर्योधनो योद्धुमनाः समरे सव्यसाचिना ।
न च पश्यामि तेजोस्य विक्रमं वा तथाविधम् ॥ ५.६४.२३ ॥
Duryodhana, der im Kampf mit Savyasācin zu kämpfen begehrt, doch ich sehe in ihm weder solche Strahlkraft noch solche Tapferkeit.
5.64.24
एकेन रथमास्थाय पृथिवी येन निर्जिता ।
भीष्मद्रोणप्रभृतयः सन्त्रस्ताः साधुयायिनः ॥ ५.६४.२४ ॥
Durch den allein auf einem Wagen die Erde erobert wurde; Bhīṣma, Droṇa und die anderen, die rechtschaffen kämpfen, sind in Schrecken.
5.64.25
विराटनगरे भग्नाः किं तत्र तव दृश्यताम् ।
प्रतीक्षमाणो यो वीरः क्षमते वीक्षितं तव ॥ ५.६४.२५ ॥
In der Stadt Virāṭa besiegt — was von dir ist dort zu sehen? Der Held, der wartet, erträgt deinen Blick.
5.64.26
द्रुपदो मत्स्यराजश्च सङ्कुद्धश्च धनञ्जयः ।
न शेषयेयुः समरे वायुयुक्ता इवाग्नयः ॥ ५.६४.२६ ॥
Drupada und der König der Matsya und der zornige Dhanañjaya — im Kampf würden sie nichts übrig lassen, wie vom Wind entfachte Feuer.
5.64.27
अङ्के कुरुष्व राजानं धृतराष्ट्र युधिष्ठिरम् ।
युध्यतोर्हि द्वयोर्युद्धे नैकान्तेन भवेञ्जयः ॥ ५.६४.२७ ॥
O Dhṛtarāṣṭra, nimm König Yudhiṣṭhira in deinen Schoß; denn von zweien, die im Krieg kämpfen, ist der Sieg niemals gewiss.