Mahābhārata · Adhyāya 5.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.64.1
शकुनीनामिहार्थाय पाशं भूमावयोजयत् ।
कश्चिच्छाकुनिकस्तात पूर्वेषामिति शुश्रुम् ॥ ५.६४.१ ॥
Aqui, para caçar pássaros, ele armou uma armadilha no chão. Caro filho, ouvimos dos antigos que havia certo caçador de pássaros.
5.64.2
तस्मिंस्तौ शकुनौ बद्धौ युगपत्सहचारिणौ ।
तावुपादाय तं पाशं जग्मतुः खचरावुभौ ॥ ५.६४.२ ॥
Naquela armadilha os dois pássaros foram presos ao mesmo tempo; eram companheiros inseparáveis. Levantando aquela mesma armadilha, ambos, andarilhos do céu, partiram voando.
5.64.3
तौ विहायसमाक्रान्तौ दृष्ट्वा शाकुनिकस्तदा ।
अन्वधावदनिर्विण्णो येन येन स्म गच्छतः ॥ ५.६४.३ ॥
Ao ver os dois subirem ao céu, o caçador, sem desânimo, correu atrás deles por onde quer que fossem.
5.64.4
तथा तमनुधावन्तमृगयुं शकुनार्थिनम् ।
आश्रमस्थो मुनिः कश्चिद्ददर्शाथ कृताह्निकः ॥ ५.६४.४ ॥
Assim, um sábio que habitava um eremitério, tendo cumprido seus ritos diários, viu o caçador correndo atrás dos pássaros.
5.64.5
तावन्तरिक्षगौ शीघ्रमनुयान्तं महीचरम् ।
श्लोकेनानेन कौरव्य पप्च्छ स मुनिस्तदा ॥ ५.६४.५ ॥
Ó descendente de Kuru, ao caçador que andava pela terra e perseguia velozmente os dois andarilhos do ar, aquele sábio então perguntou com este verso.
5.64.6
विचित्रमिदमाश्चर्यं मृगहन्प्रतिभाति मे ।
प्लवमानौ हि खचरौ पदातिरनुधावसि ॥ ५.६४.६ ॥
Ó matador de veados, isto me parece estranho e maravilhoso: que corras a pé atrás dos dois que voam pelo céu.
5.64.7
पाशमेकमुभावेतौ सहितौ हरतो मम ।
यत्र वै विवदिष्येते तत्र मे वशमेष्यतः ॥ ५.६४.७ ॥
Vou capturar estes dois juntos com um único laço; onde discutirem, ali cairão sob o meu poder.
5.64.8
तौ विवादमनुप्राप्तौ शकुनौ मृत्युसन्धितौ ।
विगृह्य च स्रुदुर्बुद्धी पृथिव्यां संनिपेततुः ॥ ५.६४.८ ॥
Aqueles dois pássaros, de mente insensata, caíram na disputa, ligados à morte, e, travados em combate, despencaram no chão.
5.64.9
तौ युध्यमानौ संरब्धौ मृत्युपाशवशानुगौ ।
उपसृत्य प्रमत्तौ तौ जग्राह मृगहा तदा ॥ ५.६४.९ ॥
Aqueles dois, lutando em fúria e submetidos ao laço da morte, desatentos, foram então abordados e apanhados pelo caçador de veados.
5.64.10
एवं ये ज्ञातयोऽर्थेषु मिथो गच्छन्ति विग्रहम् ।
ते मृत्युवशमायान्ति शकुनाविव विग्रहात् ॥ ५.६४.१० ॥
Assim, os parentes que entram em conflito mútuo por riqueza caem sob o poder da morte por esse conflito, como estas duas aves.
5.64.11
संभोजनं संकथनं संप्रश्नोऽथ समागमः ।
एतानि ज्ञातिकार्याणि न विरोधः कदाचन ॥ ५.६४.११ ॥
Comer juntos, conversar juntos, perguntar mutuamente pelo bem-estar e encontrar-se: estes são os deveres dos parentes; a oposição, nunca.
5.64.12
ये स्म काले सुमनसः सर्वे वृद्धानुपासते ।
सिंहगुप्तमिवारण्यमप्रधृष्या भवन्ति ते ॥ ५.६४.१२ ॥
Aqueles que, no tempo devido e com a mente alegre, servem a todos os anciãos tornam-se inabaláveis, como uma floresta guardada por um leão.
5.64.13
येऽर्थं सन्ततमासाद्य दीना इव समासते ।
श्रियं ते संप्रयच्छन्ति द्विषद्भ्यो भरतर्षभ ॥ ५.६४.१३ ॥
Aqueles que, tendo obtido riqueza, permanecem continuamente sentados como miseráveis, entregam sua prosperidade aos inimigos, ó touro dos Bharatas.
5.64.14
धूमायन्ते व्यपेतानि ज्वलन्ति सहितानि च ।
धृतराष्ट्रोल्मुकानीव ज्ञातयो भरतर्षभ ॥ ५.६४.१४ ॥
Os parentes que se afastaram fumegam como fumaça, e os que permanecem juntos ardem como tochas, ó touro dos Bharatas, como as tochas de Dhṛtarāṣṭra.
5.64.15
इदमन्यत्प्रवक्ष्यामि यथा दृष्टं गिरौ मया ।
श्रुत्वा तदपि कौरव्य यथा श्रेयस्तथा कुरु ॥ ५.६४.१५ ॥
Direi ainda outra coisa, como a vi na montanha. Ó descendente dos Kuru, tendo ouvido também isso, faz o que é bom.
5.64.16
वयं किरातैः सहिता गच्छामो गिरिमुत्तरम् ।
ब्राह्मणैर्देवकल्पैश्च विद्याजम्भकवार्तिकैः ॥ ५.६४.१६ ॥
Íamos juntos com os kirātas rumo à montanha do norte, com brâmanes semelhantes a deuses e ilusionistas do saber.
5.64.17
कुञ्चभूतं गिरिं सर्वमभितो गन्धमादनम् ।
दीप्यमानौषधिगणं सिद्धगन्धर्वसेवितम् ॥ ५.६४.१७ ॥
A montanha Gandhamādana, por todos os lados, erguia-se como a corcova de uma grua, cheia de ervas brilhantes e frequentada por siddhas e gandharvas.
5.64.18
तत्रापश्याम वै सर्वे मधु पीतकमाक्षिकम् ।
मरुप्रपाते विषमे निविष्टं कुम्भसंमितम् ॥ ५.६४.१८ ॥
Ali todos nós vimos mel com cera amarela, colocado num lugar irregular junto a um precipício de vento, do tamanho de um jarro.
5.64.19
आशीविषै रक्ष्यमाणं कुबेरदयितं भृशम् ।
यत्प्राप्य पुरुषो मर्त्योऽप्यमरत्वं नियच्छति ॥ ५.६४.१९ ॥
Bem guardado por serpentes venenosas, muito querido de Kubera, aquilo que, tendo alcançado, até um homem mortal obtém a imortalidade.
5.64.20
अचक्षुर्लभते चक्षुर्वृद्धो भवति वै युवा ।
इति ते कथयन्तिस्म ब्राह्मणा जम्भसाधकाः ॥ ५.६४.२० ॥
O cego recupera a visão, o velho torna-se jovem — assim lhes diziam os brâmanes que praticam as artes de Jambha.
5.64.21
ततः किरातास्तद्दृष्ट्वा प्रार्थयन्तो महीपते ।
विनेशुर्विषमे तस्मिन्ससर्पे गिरिगह्वरे ॥ ५.६४.२१ ॥
Então os kirātas, ao vê-lo, ó senhor da terra, desejando-o, pereceram naquela fenda montanhosa traiçoeira cheia de serpentes.
5.64.22
तथैव तव पुत्रोऽयं पृथिवीमेक इच्छति ।
मधु पश्यति संमोहात्प्रपातं नानुपश्यति ॥ ५.६४.२२ ॥
Assim também este vosso filho deseja sozinho a terra; por ilusão vê o mel, mas não vê o precipício.
5.64.23
दुर्योधनो योद्धुमनाः समरे सव्यसाचिना ।
न च पश्यामि तेजोस्य विक्रमं वा तथाविधम् ॥ ५.६४.२३ ॥
Duryodhana, decidido a lutar com Savyasācin na batalha; mas não vejo nele tal esplendor nem tal valor.
5.64.24
एकेन रथमास्थाय पृथिवी येन निर्जिता ।
भीष्मद्रोणप्रभृतयः सन्त्रस्ताः साधुयायिनः ॥ ५.६४.२४ ॥
Aquele por quem a terra foi conquistada, cavalgando sozinho num carro; Bhīṣma, Droṇa e os outros que combatem com retidão estão aterrorizados.
5.64.25
विराटनगरे भग्नाः किं तत्र तव दृश्यताम् ।
प्रतीक्षमाणो यो वीरः क्षमते वीक्षितं तव ॥ ५.६४.२५ ॥
Derrotados na cidade de Virāṭa — o que é teu deve ser visto ali? O herói que espera suporta o teu olhar.
5.64.26
द्रुपदो मत्स्यराजश्च सङ्कुद्धश्च धनञ्जयः ।
न शेषयेयुः समरे वायुयुक्ता इवाग्नयः ॥ ५.६४.२६ ॥
Drupada e o rei dos Matsya, e o irado Dhanañjaya — na batalha não deixariam nada para trás, como fogos impelidos pelo vento.
5.64.27
अङ्के कुरुष्व राजानं धृतराष्ट्र युधिष्ठिरम् ।
युध्यतोर्हि द्वयोर्युद्धे नैकान्तेन भवेञ्जयः ॥ ५.६४.२७ ॥
Ó Dhṛtarāṣṭra, acolhe o rei Yudhiṣṭhira no teu colo; pois de dois que lutam na guerra, a vitória nunca é absolutamente certa.