ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.68.1
कथं त्वं माधवं वेत्थ सर्वलोकमहेश्वरम् ।
कथमेनं न वेदाहं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ५.६८.१ ॥
ಸಂಜಯ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ಮಾಧವನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಅರಿತಿರುವೆ? ನಾನು ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
5.68.2
श्रृणु राजन्न ते विद्या मम विद्या न हीयते ।
विद्याहीनस्तमोध्वस्तो नाभिजानाति केशवम् ॥ ५.६८.२ ॥
ಕೇಳು ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಕುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಹೀನನೂ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತನೂ ಕೇಶವನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
5.68.3
विद्यया तात जानामि त्रियुगं मधुसूदनम् ।
कर्तारमकृतं देवं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ ५.६८.३ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ — ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದವನು, ದೇವನು, ಜೀವಿಗಳ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಲಯ.
5.68.4
गावल्गणेऽत्र का भक्तिर्या ते नित्या जनार्दने ।
यया त्वमभिजानासि त्रियुगं मधुसूदनम् ॥ ५.६८.४ ॥
ಗಾವಲ್ಗಣನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗಿರುವ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿ ಯಾವುದು? ಅದರಿಂದ ನೀನು ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಿರುವೆ?
5.68.5
मायां न सेवे भद्रं ते न वृथाधर्ममाचरे ।
शुद्धभावं गतो भक्त्या शास्त्रद्वेद्मि जनार्दनम् ॥ ५.६८.५ ॥
ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ — ನಾನು ಮೋಸವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶುದ್ಧ ಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ.
5.68.6
दुर्योधन हृषीकेशं प्रपद्यस्व जनार्दनम् ।
आप्तो नः सञ्जयस्तात शरणं गच्छ केशवम् ॥ ५.६८.६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ಹೃಷೀಕೇಶನಾದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಶರಣಾಗು. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಪಾತ್ರ ಸಂಜಯ; ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಕೇಶವನ ಶರಣು ಹೊಗು.
5.68.7
भगवान्देवकीपुत्रो लोकांश्चेन्निहनिष्यति ।
प्रवदन्नर्जुने सख्यं नाहं गच्छेऽद्य केशवम् ॥ ५.६८.७ ॥
ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀಪುತ್ರನು ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕೇಶವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.68.8
अवाग्गान्धारि पुत्रस्ते गच्छत्येष सुदुर्मतिः ।
ईर्षुर्दुरात्मा मानी च श्रेयसां वचनातिगः ॥ ५.६८.८ ॥
ಓ ಗಾಂಧಾರಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಇದೋ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇವನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ. ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚುಳ್ಳವನು, ದುರಾತ್ಮ, ಅಹಂಕಾರಿ; ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೀರುವವನು.
5.68.9
ऐश्वर्यकाम दुष्टात्मन्वृद्धानां शासनातिग ।
ऐश्वर्यजीतिते हित्वा पितरं मां च बालिश ॥ ५.६८.९ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನೇ, ದುಷ್ಟಾತ್ಮನೇ, ಹಿರಿಯರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿದವನೇ! ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ತಂದೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆಯಲ್ಲ, ಮೂಢನೇ!
5.68.10
वर्धयन्दुर्हृदां प्रीतिं मां च शोकेन वर्धयन् ।
निहतो भीमसेनेन स्मर्ताति वचनं पितुः ॥ ५.६८.१० ॥
ಶತ್ರುಗಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವೆ.
5.68.11
प्रियोऽसि राजन्कृष्णस्य धृतराष्ट्र निबोध मे ।
यस्य ते सञ्जयो दूतो यस्त्वां श्रेयसि योक्ष्यते ॥ ५.६८.११ ॥
ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೇ, ನೀನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವೆ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೋ. ನಿನ್ನ ದೂತ ಸಂಜಯನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನತ್ತ ತೊಡಗಿಸುವನು.
5.68.12
जानात्येष हृषीकेशं पुराणं यच्च वै परम् ।
शुश्रूषमाणमैकाग्र्यं मोक्ष्यते महतो भयात् ॥ ५.६८.१२ ॥
ಈ ಸಂಜಯನು ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ಪುರಾತನನು, ಪರಮನು. ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು.
5.68.13
वैचित्रवीर्य पुरुषाः क्रोधहर्षसमावृताः ।
सिता बहुविधैः पाशैर्ये न तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ ५.६८.१३ ॥
ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗನೇ! ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಹರ್ಷಗಳಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ, ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಧನದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗದ ಮನುಷ್ಯರು.
5.68.14
यमस्य वशमायान्ति काममूढाः पुनः पुनः ।
अन्धनेत्रा यथैवान्धा नीयमानाः स्वकर्मभिः ॥ ५.६८.१४ ॥
ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಅವರು ಪದೇ ಪದೇ ಯಮನ ವಶಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಕುರುಡರಂತೆ.
5.68.15
एष एकायनः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
तं दृष्ट्वा मृत्युमत्येति महांस्तत्र न सञ्जति ॥ ५.६८.१५ ॥
ಇದು ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ; ಇದರಿಂದ ಮನೀಷಿಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾತ್ಮನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
5.68.16
अङ्ग सञ्जय मे शंस पन्थानमकुतोभयम् ।
येन गत्वा हृषीकेशं प्राप्नुयां सिद्धिमुत्तमाम् ॥ ५.६८.१६ ॥
ಸಂಜಯ! ಭಯರಹಿತವಾದ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಅದರಿಂದ ಹೋಗಿ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೊಂದಲಿ.
5.68.17
नाकृतात्मा कृतात्मानं जातु विद्याञ्जनार्दनम् ।
आत्मनस्तु क्रियोपायो नान्यत्रेन्द्रियनिग्रहात् ॥ ५.६८.१७ ॥
ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸದವನು ಶುದ್ಧಾತ್ಮನನ್ನು ಜನಾರ್ದನನೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಾರ. ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯ ಉಪಾಯವು ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ.
5.68.18
इन्द्रियाणामुदीर्णानां कामत्यागोऽप्रमादतः ।
अप्रमादोऽविहिंसा च ज्ञानयोनिरसंशयम् ॥ ५.६८.१८ ॥
ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಮತ್ಯಾಗವು ಅಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲ.
5.68.19
इन्द्रियाणां यमे यत्तो भव राजन्नतन्द्रितः ।
बुद्धिश्च ते मा च्युवतु नियच्छैनां यतस्ततः ॥ ५.६८.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಜಾರದಿರಲಿ; ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು.
5.68.20
एतज्ज्ञानं विदुर्विप्रा ध्रुवमिन्द्रियधारणम् ।
एतज्ज्ञानं च पन्थाश्च येन यान्ति मनीषिणः ॥ ५.६८.२० ॥
ವಿಪ್ರರು ಇದನ್ನೇ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ — ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುವುದು. ಇದೇ ಜ್ಞಾನ, ಮನೀಷಿಗಳು ನಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಇದೇ.
5.68.21
अप्राप्यः केशवो राजन्निन्द्रियैरजितैर्नृभिः ।
आगमाधिगमाद्योगाद्वशी तत्त्वे प्रसीदति ॥ ५.६८.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಜಿತ ಇಂದ್ರಿಯಗಳುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕೇಶವನು ದೊರೆಯಲಾರನು. ಸಂಯಮಿಯು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.