മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.68.1
कथं त्वं माधवं वेत्थ सर्वलोकमहेश्वरम् ।
कथमेनं न वेदाहं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ५.६८.१ ॥
സഞ്ജയാ, സർവലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനായ മാധവനെ നീ എങ്ങനെ അറിയുന്നു? ഞാൻ അവനെ എങ്ങനെ അറിയാതിരിക്കുന്നു? അത് എന്നോട് പറയൂ.
5.68.2
श्रृणु राजन्न ते विद्या मम विद्या न हीयते ।
विद्याहीनस्तमोध्वस्तो नाभिजानाति केशवम् ॥ ५.६८.२ ॥
കേൾക്കൂ രാജാവേ, ആ അറിവ് നിനക്കില്ല; എന്റെ അറിവ് ക്ഷയിക്കുന്നില്ല. അറിവില്ലാത്തവനും അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവനും കേശവനെ അറിയുന്നില്ല.
5.68.3
विद्यया तात जानामि त्रियुगं मधुसूदनम् ।
कर्तारमकृतं देवं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ ५.६८.३ ॥
പ്രിയനേ, അറിവിനാൽ മൂന്നു യുഗങ്ങളിലും മധുസൂദനനെ ഞാൻ അറിയുന്നു — അവൻ സ്രഷ്ടാവാണ്; സ്വയം സൃഷ്ടിയില്ലാത്തവൻ; ദേവൻ; ജീവികളുടെ ഉത്ഭവവും ലയവും ആണ്.
5.68.4
गावल्गणेऽत्र का भक्तिर्या ते नित्या जनार्दने ।
यया त्वमभिजानासि त्रियुगं मधुसूदनम् ॥ ५.६८.४ ॥
ഗാവൽഗണാ, ഇവിടെ ജനാർദ്ദനനോടുള്ള നിനക്കുള്ള നിത്യഭക്തി എന്താണ്? അതിനാൽ നീ മൂന്നു യുഗങ്ങളിലും മധുസൂദനനെ അറിയുന്നുവോ?
5.68.5
मायां न सेवे भद्रं ते न वृथाधर्ममाचरे ।
शुद्धभावं गतो भक्त्या शास्त्रद्वेद्मि जनार्दनम् ॥ ५.६८.५ ॥
നിനക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ — ഞാൻ വഞ്ചനയെ സേവിക്കുന്നില്ല; വൃഥാ അധർമ്മം ചെയ്യുന്നില്ല. ശുദ്ധഭാവം നേടി, ഭക്തിയാലും ശാസ്ത്രത്താലും ജനാർദ്ദനനെ ഞാൻ അറിയുന്നു.
5.68.6
दुर्योधन हृषीकेशं प्रपद्यस्व जनार्दनम् ।
आप्तो नः सञ्जयस्तात शरणं गच्छ केशवम् ॥ ५.६८.६ ॥
ദുര്യോധനാ, ഹൃഷീകേശനായ ജനാർദ്ദനനെ ശരണം പ്രാപിക്കൂ. നമ്മുടെ വിശ്വസ്തൻ സഞ്ജയനാണ്; പ്രിയ പുത്രാ, കേശവനെ ശരണം പ്രാപിക്കൂ.
5.68.7
भगवान्देवकीपुत्रो लोकांश्चेन्निहनिष्यति ।
प्रवदन्नर्जुने सख्यं नाहं गच्छेऽद्य केशवम् ॥ ५.६८.७ ॥
ഭഗവാനായ ദേവകീപുത്രൻ അർജുനനോട് സഖ്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുമെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ കേശവന്റെ അടുത്ത് പോകില്ല.
5.68.8
अवाग्गान्धारि पुत्रस्ते गच्छत्येष सुदुर्मतिः ।
ईर्षुर्दुरात्मा मानी च श्रेयसां वचनातिगः ॥ ५.६८.८ ॥
ഹേ ഗാന്ധാരി, നിന്റെ പുത്രൻ ഇതാ പോകുന്നു; ഇവൻ അതിദുർബുദ്ധിയാണ്. അസൂയാലുവും ദുരാത്മാവും അഹങ്കാരിയും ശ്രേയസ്സുള്ള വാക്കുകളെ ലംഘിക്കുന്നവനുമാണ്.
5.68.9
ऐश्वर्यकाम दुष्टात्मन्वृद्धानां शासनातिग ।
ऐश्वर्यजीतिते हित्वा पितरं मां च बालिश ॥ ५.६८.९ ॥
ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ, ദുഷ്ടാത്മാവേ, മുതിർന്നവരുടെ കല്പന ലംഘിക്കുന്നവനേ! ഐശ്വര്യം നേടാനായി അച്ഛനെയും എന്നെയും ഉപേക്ഷിച്ചുവല്ലോ, മൂഢാ!
5.68.10
वर्धयन्दुर्हृदां प्रीतिं मां च शोकेन वर्धयन् ।
निहतो भीमसेनेन स्मर्ताति वचनं पितुः ॥ ५.६८.१० ॥
ശത്രുക്കളുടെ സന്തോഷം വർധിപ്പിച്ചും, എന്റെ ദുഃഖം വർധിപ്പിച്ചും, ഭീമസേനനാൽ വധിക്കപ്പെട്ട് നീ അച്ഛന്റെ വാക്ക് ഓർക്കും.
5.68.11
प्रियोऽसि राजन्कृष्णस्य धृतराष्ट्र निबोध मे ।
यस्य ते सञ्जयो दूतो यस्त्वां श्रेयसि योक्ष्यते ॥ ५.६८.११ ॥
രാജാവേ ധൃതരാഷ്ട്രാ, നീ കൃഷ്ണന് പ്രിയനാണ്. എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുക. നിന്റെ ദൂതനായ സഞ്ജയൻ നിന്നെ ശ്രേയസ്സിൽ നിയോഗിക്കും.
5.68.12
जानात्येष हृषीकेशं पुराणं यच्च वै परम् ।
शुश्रूषमाणमैकाग्र्यं मोक्ष्यते महतो भयात् ॥ ५.६८.१२ ॥
ഈ സഞ്ജയൻ ഹൃഷീകേശനെ അറിയുന്നു; അദ്ദേഹം പുരാതനനും പരമനുമാണ്. ഏകാഗ്രമായി സേവിച്ചാൽ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
5.68.13
वैचित्रवीर्य पुरुषाः क्रोधहर्षसमावृताः ।
सिता बहुविधैः पाशैर्ये न तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ ५.६८.१३ ॥
വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രാ! ക്രോധഹർഷങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടവരും പലവിധ പാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതരും സ്വന്തം ധനംകൊണ്ട് തൃപ്തരാകാത്തവരുമായ മനുഷ്യർ.
5.68.14
यमस्य वशमायान्ति काममूढाः पुनः पुनः ।
अन्धनेत्रा यथैवान्धा नीयमानाः स्वकर्मभिः ॥ ५.६८.१४ ॥
കാമമോഹിതരായി അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും യമന്റെ വശത്തിലെത്തുന്നു; സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന കണ്ണില്ലാത്തവരെപ്പോലെ.
5.68.15
एष एकायनः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
तं दृष्ट्वा मृत्युमत्येति महांस्तत्र न सञ्जति ॥ ५.६८.१५ ॥
ഇതാണ് ഏകമാർഗ്ഗം; ഇതിലൂടെ മനീഷികൾ പോകുന്നു. അതു കണ്ടവൻ മരണത്തെ കടക്കുന്നു; അവിടെ സംഗമില്ല.
5.68.16
अङ्ग सञ्जय मे शंस पन्थानमकुतोभयम् ।
येन गत्वा हृषीकेशं प्राप्नुयां सिद्धिमुत्तमाम् ॥ ५.६८.१६ ॥
സഞ്ജയാ! ഭയരഹിതമായ ആ പാത എനിക്കു പറഞ്ഞുതരൂ; അതിലൂടെ പോയി ഹൃഷീകേശനെ പ്രാപിച്ച് ഉത്തമസിദ്ധി ഞാൻ നേടട്ടെ.
5.68.17
नाकृतात्मा कृतात्मानं जातु विद्याञ्जनार्दनम् ।
आत्मनस्तु क्रियोपायो नान्यत्रेन्द्रियनिग्रहात् ॥ ५.६८.१७ ॥
ആത്മാവിനെ സംസ്കരിക്കാത്തവൻ സംസ്കൃതാത്മാവിനെ ജനാർദ്ദനനായി ഒരിക്കലും അറിയില്ല. ആത്മാവിനായുള്ള കർമ്മോപായം ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല.
5.68.18
इन्द्रियाणामुदीर्णानां कामत्यागोऽप्रमादतः ।
अप्रमादोऽविहिंसा च ज्ञानयोनिरसंशयम् ॥ ५.६८.१८ ॥
ഉണർന്നെഴുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ കാമത്യാഗം അപ്രമാദത്താൽ വരുന്നു. അപ്രമാദവും അഹിംസയും സംശയമില്ലാതെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്.
5.68.19
इन्द्रियाणां यमे यत्तो भव राजन्नतन्द्रितः ।
बुद्धिश्च ते मा च्युवतु नियच्छैनां यतस्ततः ॥ ५.६८.१९ ॥
രാജാവേ, അലസതയില്ലാതെ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണത്തിൽ പരിശ്രമിക്കുക. നിന്റെ ബുദ്ധി വഴിതെറ്റാതിരിക്കട്ടെ; അത് എവിടെയെല്ലാം അലയുന്നുവോ അവിടെനിന്നെല്ലാം അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുക.
5.68.20
एतज्ज्ञानं विदुर्विप्रा ध्रुवमिन्द्रियधारणम् ।
एतज्ज्ञानं च पन्थाश्च येन यान्ति मनीषिणः ॥ ५.६८.२० ॥
ബ്രാഹ്മണർ ഇതിനെ തന്നെ ജ്ഞാനമായി അറിയുന്നു — ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ഉറച്ചു പിടിച്ചു നിർത്തൽ. ഇതാണ് ജ്ഞാനം; മനീഷികൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴിയും ഇതുതന്നെ.
5.68.21
अप्राप्यः केशवो राजन्निन्द्रियैरजितैर्नृभिः ।
आगमाधिगमाद्योगाद्वशी तत्त्वे प्रसीदति ॥ ५.६८.२१ ॥
രാജാവേ, ജയിക്കപ്പെടാത്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങളുള്ള മനുഷ്യർക്ക് കേശവൻ അപ്രാപ്യനാണ്. ഇന്ദ്രിയജിതൻ ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിലൂടെയും യോഗത്തിലൂടെയും തത്ത്വത്തിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു.