மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.68.1
कथं त्वं माधवं वेत्थ सर्वलोकमहेश्वरम् ।
कथमेनं न वेदाहं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ५.६८.१ ॥
சஞ்சயா, அனைத்து உலகங்களுக்கும் மகேசுவரரான மாதவனை நீ எவ்வாறு அறிவாய்? நான் அவரை ஏன் அறியவில்லை? அதை எனக்குச் சொல்.
5.68.2
श्रृणु राजन्न ते विद्या मम विद्या न हीयते ।
विद्याहीनस्तमोध्वस्तो नाभिजानाति केशवम् ॥ ५.६८.२ ॥
கேள், அரசே. உன்னிடம் அந்த அறிவு இல்லை; என் அறிவு குறைவதில்லை. அறிவற்றவனும் இருளால் மூடப்பட்டவனும் கேசவனை அறிவதில்லை.
5.68.3
विद्यया तात जानामि त्रियुगं मधुसूदनम् ।
कर्तारमकृतं देवं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ ५.६८.३ ॥
அன்பனே, அறிவினால் மூன்று யுகங்களிலும் மதுசூதனனை அறிகிறேன் — அவர் படைப்பவர்; தாமே படைக்கப்படாதவர்; தேவர்; உயிர்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவர்.
5.68.4
गावल्गणेऽत्र का भक्तिर्या ते नित्या जनार्दने ।
यया त्वमभिजानासि त्रियुगं मधुसूदनम् ॥ ५.६८.४ ॥
கவல்கணா, இங்கே ஜனார்த்தனன் மீது உனக்குள்ள நிலையான பக்தி என்ன? அதனால் நீ மூன்று யுகங்களிலும் மதுசூதனனை அறிகிறாய்?
5.68.5
मायां न सेवे भद्रं ते न वृथाधर्ममाचरे ।
शुद्धभावं गतो भक्त्या शास्त्रद्वेद्मि जनार्दनम् ॥ ५.६८.५ ॥
உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும் — நான் வஞ்சனையைப் பின்பற்றுவதில்லை; வீணாக அதர்மத்தைச் செய்வதில்லை. தூய மனநிலையை அடைந்து, பக்தியாலும் சாஸ்திரத்தாலும் ஜனார்த்தனனை அறிகிறேன்.
5.68.6
दुर्योधन हृषीकेशं प्रपद्यस्व जनार्दनम् ।
आप्तो नः सञ्जयस्तात शरणं गच्छ केशवम् ॥ ५.६८.६ ॥
துரியோதனா, ஹிருஷீகேசனாகிய ஜனார்த்தனனைச் சரணடை. நம்பிக்கைக்குரியவன் சஞ்சயன்; அன்பு மகனே, கேசவனிடம் சரணம் புகு.
5.68.7
भगवान्देवकीपुत्रो लोकांश्चेन्निहनिष्यति ।
प्रवदन्नर्जुने सख्यं नाहं गच्छेऽद्य केशवम् ॥ ५.६८.७ ॥
பகவான் தேவகியின் மகன் அர்ஜுனனுடன் நட்பைப் பேசியபடி உலகங்களை அழித்துவிடுவாரெனில், இன்று நான் கேசவனிடம் செல்லமாட்டேன்.
5.68.8
अवाग्गान्धारि पुत्रस्ते गच्छत्येष सुदुर्मतिः ।
ईर्षुर्दुरात्मा मानी च श्रेयसां वचनातिगः ॥ ५.६८.८ ॥
ஓ காந்தாரி, உன் மகன் இதோ செல்கிறான்; இவன் மிகவும் தீய புத்தியுடையவன். பொறாமை கொண்டவன், தீய உள்ளம் கொண்டவன், பெருமையுள்ளவன்; நன்மை தரும் சொற்களை மீறுபவன்.
5.68.9
ऐश्वर्यकाम दुष्टात्मन्वृद्धानां शासनातिग ।
ऐश्वर्यजीतिते हित्वा पितरं मां च बालिश ॥ ५.६८.९ ॥
ஐஸ்வரியத்தை விரும்புபவனே, தீய உள்ளம் கொண்டவனே, பெரியோரின் கட்டளையை மீறுபவனே! செல்வத்தை வென்றெடுப்பதற்காக தந்தையையும் என்னையும் விட்டுவிட்டாயே, மூடனே!
5.68.10
वर्धयन्दुर्हृदां प्रीतिं मां च शोकेन वर्धयन् ।
निहतो भीमसेनेन स्मर्ताति वचनं पितुः ॥ ५.६८.१० ॥
பகைவர்களின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கியும், என் துயரைப் பெருக்கியும், பீமசேனனால் கொல்லப்பட்டு, தந்தையின் சொல்லை நினைவுகூர்வாய்.
5.68.11
प्रियोऽसि राजन्कृष्णस्य धृतराष्ट्र निबोध मे ।
यस्य ते सञ्जयो दूतो यस्त्वां श्रेयसि योक्ष्यते ॥ ५.६८.११ ॥
அரசே திருதராஷ்டிரா, நீ கிருஷ்ணனுக்கு அன்புக்குரியவன். என் சொல்லைக் கேள். உன் தூதன் சஞ்சயன் உன்னை நன்மையில் ஈடுபடுத்துவான்.
5.68.12
जानात्येष हृषीकेशं पुराणं यच्च वै परम् ।
शुश्रूषमाणमैकाग्र्यं मोक्ष्यते महतो भयात् ॥ ५.६८.१२ ॥
இவன் சஞ்சயன் ஹிருஷீகேசனை அறிவான்; அவர் பழமையானவர், உயர்ந்தவர். ஒருமுகமாக சேவை செய்தால் பெரும் பயத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
5.68.13
वैचित्रवीर्य पुरुषाः क्रोधहर्षसमावृताः ।
सिता बहुविधैः पाशैर्ये न तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ ५.६८.१३ ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனே! கோபத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் சூழப்பட்டு, பல வகையான கயிறுகளால் பிணைக்கப்பட்ட, தங்கள் சொந்தச் செல்வத்தால் திருப்தியடையாத மனிதர்கள்.
5.68.14
यमस्य वशमायान्ति काममूढाः पुनः पुनः ।
अन्धनेत्रा यथैवान्धा नीयमानाः स्वकर्मभिः ॥ ५.६८.१४ ॥
ஆசையால் மயங்கியவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் யமனின் ஆளுகைக்கு வருகிறார்கள்; தங்கள் சொந்தச் செயல்களால் இழுத்துச் செல்லப்படும் குருடர்களைப் போல.
5.68.15
एष एकायनः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
तं दृष्ट्वा मृत्युमत्येति महांस्तत्र न सञ्जति ॥ ५.६८.१५ ॥
இதுவே ஒரே வழி; இதன் வழியாக ஞானிகள் செல்கின்றனர். அதைக் கண்டவன் மரணத்தைக் கடக்கிறான்; அங்கு பற்றிக்கொள்ளாமல் இருக்கிறான்.
5.68.16
अङ्ग सञ्जय मे शंस पन्थानमकुतोभयम् ।
येन गत्वा हृषीकेशं प्राप्नुयां सिद्धिमुत्तमाम् ॥ ५.६८.१६ ॥
சஞ்சயா! அச்சமற்ற அந்த வழியை எனக்குச் சொல். அதன் வழியாகச் சென்று ஹ்ருஷீகேசனை அடைந்து உயர்ந்த சித்தியை நான் பெறட்டும்.
5.68.17
नाकृतात्मा कृतात्मानं जातु विद्याञ्जनार्दनम् ।
आत्मनस्तु क्रियोपायो नान्यत्रेन्द्रियनिग्रहात् ॥ ५.६८.१७ ॥
தன்னைச் செம்மைப்படுத்தாதவன் ஒருபோதும் செம்மையானவனை ஜனார்த்தனனாக அறிய முடியாது. தன்னைச் செயலால் உயர்த்தும் வழி, இந்திரிய நிக்ரஹத்தைத் தவிர வேறெதுவுமில்லை.
5.68.18
इन्द्रियाणामुदीर्णानां कामत्यागोऽप्रमादतः ।
अप्रमादोऽविहिंसा च ज्ञानयोनिरसंशयम् ॥ ५.६८.१८ ॥
எழுந்த இந்திரியங்கள் மீது ஆசையைத் துறப்பது கவனத்தால் வருகிறது. கவனமும் அகிம்சையும் ஐயமின்றி ஞானத்தின் மூலம்.
5.68.19
इन्द्रियाणां यमे यत्तो भव राजन्नतन्द्रितः ।
बुद्धिश्च ते मा च्युवतु नियच्छैनां यतस्ततः ॥ ५.६८.१९ ॥
ராஜனே, சோம்பலின்றி புலன்களை அடக்குவதில் ஈடுபடு. உன் புத்தி நிலை தவறாமல் இருக்கட்டும்; அது எங்கெல்லாம் அலைகிறதோ அங்கிருந்தெல்லாம் அதைக் கட்டுப்படுத்து.
5.68.20
एतज्ज्ञानं विदुर्विप्रा ध्रुवमिन्द्रियधारणम् ।
एतज्ज्ञानं च पन्थाश्च येन यान्ति मनीषिणः ॥ ५.६८.२० ॥
அந்தணர்கள் இதையே அறிவு என்று அறிவர் — புலன்களை உறுதியாகப் பிடித்து நிறுத்துதல். இதுவே ஞானமும், ஞானிகள் செல்லும் வழியும் ஆகும்.
5.68.21
अप्राप्यः केशवो राजन्निन्द्रियैरजितैर्नृभिः ।
आगमाधिगमाद्योगाद्वशी तत्त्वे प्रसीदति ॥ ५.६८.२१ ॥
ராஜனே, அடக்கப்படாத புலன்களையுடைய மனிதர்களுக்கு கேசவன் எட்டாதவர். அடக்கமுள்ளவன் சாஸ்திர ஞானத்தாலும் யோகத்தாலும் தத்துவத்தில் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.