Mahābhārata · Adhyāya 5.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.68.1
कथं त्वं माधवं वेत्थ सर्वलोकमहेश्वरम् ।
कथमेनं न वेदाहं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ५.६८.१ ॥
Wie kennst du Mādhava, den großen Herrn aller Welten? Wie kommt es, dass ich ihn nicht kenne? Sag mir das, Sañjaya.
5.68.2
श्रृणु राजन्न ते विद्या मम विद्या न हीयते ।
विद्याहीनस्तमोध्वस्तो नाभिजानाति केशवम् ॥ ५.६८.२ ॥
Höre, o König: Dieses Wissen ist nicht das deine, aber mein Wissen schwindet nicht. Wer ohne Wissen ist und von Finsternis überwältigt, erkennt Keśava nicht.
5.68.3
विद्यया तात जानामि त्रियुगं मधुसूदनम् ।
कर्तारमकृतं देवं भूतानां प्रभवाप्ययम् ॥ ५.६८.३ ॥
Lieber, durch Wissen erkenne ich Madhusūdana in den drei Zeitaltern: den Schöpfer, selbst ungeschaffen, den Gott, Ursprung und Auflösung der Wesen.
5.68.4
गावल्गणेऽत्र का भक्तिर्या ते नित्या जनार्दने ।
यया त्वमभिजानासि त्रियुगं मधुसूदनम् ॥ ५.६८.४ ॥
Gāvalgaṇa, was ist deine beständige Hingabe an Janārdana, durch die du Madhusūdana in den drei Zeitaltern erkennst?
5.68.5
मायां न सेवे भद्रं ते न वृथाधर्ममाचरे ।
शुद्धभावं गतो भक्त्या शास्त्रद्वेद्मि जनार्दनम् ॥ ५.६८.५ ॥
Mögest du gesegnet sein. Ich übe keine Täuschung und begehe nicht vergeblich Unrecht. Nachdem ich einen reinen Sinn erlangt habe, erkenne ich Janārdana durch Hingabe und durch die Schrift.
5.68.6
दुर्योधन हृषीकेशं प्रपद्यस्व जनार्दनम् ।
आप्तो नः सञ्जयस्तात शरणं गच्छ केशवम् ॥ ५.६८.६ ॥
Duryodhana, nimm Zuflucht bei Hṛṣīkeśa, Janārdana. Sañjaya ist unser Vertrauter, lieber Sohn; geh zur Zuflucht bei Keśava.
5.68.7
भगवान्देवकीपुत्रो लोकांश्चेन्निहनिष्यति ।
प्रवदन्नर्जुने सख्यं नाहं गच्छेऽद्य केशवम् ॥ ५.६८.७ ॥
Wenn der erhabene Sohn der Devakī, von Freundschaft mit Arjuna redend, die Welten vernichten wird, so werde ich heute nicht zu Keśava gehen.
5.68.8
अवाग्गान्धारि पुत्रस्ते गच्छत्येष सुदुर्मतिः ।
ईर्षुर्दुरात्मा मानी च श्रेयसां वचनातिगः ॥ ५.६८.८ ॥
O Gāndhārī, dein Sohn geht hier entlang, dieser äußerst törichte. Er ist neidisch, böswillig, stolz und übertritt die Worte des Heilsamen.
5.68.9
ऐश्वर्यकाम दुष्टात्मन्वृद्धानां शासनातिग ।
ऐश्वर्यजीतिते हित्वा पितरं मां च बालिश ॥ ५.६८.९ ॥
O du, der nach Herrschaft verlangt, böse Seele, Übertreter der Gebote der Alten! Den Vater und mich verlassen, um die Herrschaft zu erringen, o Tor!
5.68.10
वर्धयन्दुर्हृदां प्रीतिं मां च शोकेन वर्धयन् ।
निहतो भीमसेनेन स्मर्ताति वचनं पितुः ॥ ५.६८.१० ॥
Die Freude deiner böswilligen Feinde mehrend und meinen Kummer mehrend, von Bhīmasena erschlagen, wirst du dich der Worte deines Vaters erinnern.
5.68.11
प्रियोऽसि राजन्कृष्णस्य धृतराष्ट्र निबोध मे ।
यस्य ते सञ्जयो दूतो यस्त्वां श्रेयसि योक्ष्यते ॥ ५.६८.११ ॥
Du bist Kṛṣṇa lieb, o König Dhṛtarāṣṭra. Verstehe, was ich sage. Dein Gesandter Sañjaya wird dich zum Heilsamen führen.
5.68.12
जानात्येष हृषीकेशं पुराणं यच्च वै परम् ।
शुश्रूषमाणमैकाग्र्यं मोक्ष्यते महतो भयात् ॥ ५.६८.१२ ॥
Dieser Sañjaya kennt Hṛṣīkeśa, der uralt und höchst ist. Aufmerksam und einsichtig dienend, wird er von großer Furcht befreit werden.
5.68.13
वैचित्रवीर्य पुरुषाः क्रोधहर्षसमावृताः ।
सिता बहुविधैः पाशैर्ये न तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ ५.६८.१३ ॥
O Sohn des Vicitravīrya, Menschen, von Zorn und Freude überwältigt, gebunden mit vielerlei Schlingen, sind mit ihrem eigenen Reichtum nicht zufrieden.
5.68.14
यमस्य वशमायान्ति काममूढाः पुनः पुनः ।
अन्धनेत्रा यथैवान्धा नीयमानाः स्वकर्मभिः ॥ ५.६८.१४ ॥
Von Begierde verblendet, geraten sie immer wieder in Yamas Gewalt, wie Blinde, die von ihren eigenen Taten geführt werden.
5.68.15
एष एकायनः पन्था येन यान्ति मनीषिणः ।
तं दृष्ट्वा मृत्युमत्येति महांस्तत्र न सञ्जति ॥ ५.६८.१५ ॥
Dies ist der einzige Pfad, auf dem die Weisen gehen. Hat der Große ihn erblickt, überschreitet er den Tod und hängt nicht daran.
5.68.16
अङ्ग सञ्जय मे शंस पन्थानमकुतोभयम् ।
येन गत्वा हृषीकेशं प्राप्नुयां सिद्धिमुत्तमाम् ॥ ५.६८.१६ ॥
Sañjaya, sage mir jenen furchtlosen Pfad, auf dem ich gehend Hṛṣīkeśa erreichen und die höchste Vollendung erlangen mag.
5.68.17
नाकृतात्मा कृतात्मानं जातु विद्याञ्जनार्दनम् ।
आत्मनस्तु क्रियोपायो नान्यत्रेन्द्रियनिग्रहात् ॥ ५.६८.१७ ॥
Wer sein Selbst nicht geläutert hat, kann den Geläuterten, Janārdana, niemals erkennen. Für das Selbst gibt es kein anderes Mittel des Handelns als die Zügelung der Sinne.
5.68.18
इन्द्रियाणामुदीर्णानां कामत्यागोऽप्रमादतः ।
अप्रमादोऽविहिंसा च ज्ञानयोनिरसंशयम् ॥ ५.६८.१८ ॥
Das Ablegen des Verlangens gegenüber den erregten Sinnen kommt durch Wachsamkeit. Wachsamkeit und Gewaltlosigkeit sind zweifellos die Quelle der Erkenntnis.
5.68.19
इन्द्रियाणां यमे यत्तो भव राजन्नतन्द्रितः ।
बुद्धिश्च ते मा च्युवतु नियच्छैनां यतस्ततः ॥ ५.६८.१९ ॥
O König, sei wachsam und unermüdlich in der Zügelung der Sinne. Möge dein Verstand nicht abirren; halte ihn zurück, wohin er auch schweift.
5.68.20
एतज्ज्ञानं विदुर्विप्रा ध्रुवमिन्द्रियधारणम् ।
एतज्ज्ञानं च पन्थाश्च येन यान्ति मनीषिणः ॥ ५.६८.२० ॥
Die weisen Brahmanen erkennen dies als Wissen: das feste Halten der Sinne. Dies ist das Wissen, und dies ist der Pfad, auf dem die Denkenden gehen.
5.68.21
अप्राप्यः केशवो राजन्निन्द्रियैरजितैर्नृभिः ।
आगमाधिगमाद्योगाद्वशी तत्त्वे प्रसीदति ॥ ५.६८.२१ ॥
O König, Keśava ist für Menschen unerreichbar, deren Sinne nicht bezwungen sind. Der Selbstbeherrschte wird durch Schriftstudium und Yoga im Wahren erfreut.