Mahābhārata · Adhyāya 5.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.72.1
सञ्जयस्य श्रुतं वाक्यं भवतश्च श्रुतं मया ।
सर्वं जानाम्यभिप्रायं तेषां च भवतश्च यः ॥ ५.७२.१ ॥
Ich habe die Worte Sañjayas gehört und auch deine Worte gehört. Ich kenne die ganze Absicht von ihnen und von dir.
5.72.2
तव धर्माश्रिता बुद्धिस्तेषां वैराश्रया मतिः ।
यदयुद्धेन लभ्येत तत्ते बहुमतं भवेत् ॥ ५.७२.२ ॥
Dein Verstand gründet sich auf das Dharma, ihr Sinn aber auf Feindschaft. Was ohne Krieg zu erlangen wäre, sollte dir sehr willkommen sein.
5.72.3
न चैवं नैष्ठिकं कर्म क्षत्रियस्य विशांपते ।
आहुराश्रमिणः सर्वे न भैक्षं क्षत्रियश्चरेत् ॥ ५.७२.३ ॥
Auch ist dies nicht die feste Pflicht eines Kṣatriya, o Herr der Menschen. Alle, die in den Lebensstufen stehen, sagen, ein Kṣatriya solle nicht betteln gehen.
5.72.4
जयो वधो वा सङ्ग्रामे धात्राऽऽदिष्टः सनातनः ।
स्वधर्मः क्षत्रियस्यैष कार्पण्यं न प्रशत्यते ॥ ५.७२.४ ॥
Sieg oder Tod im Kampf ist die ewige Ordnung, die der Schöpfer befohlen hat. Dies ist die eigene Pflicht des Kṣatriya; feige Mitleidsschwäche wird nicht gelobt.
5.72.5
न हि कार्पण्यमास्थाय शक्या वृत्तिर्युधिष्ठिर ।
विक्रमस्व महाबाहो जहि शत्रून्परन्तप ॥ ५.७२.५ ॥
Wahrlich, o Yudhiṣṭhira, man kann sich nicht durch feige Mitleidsschwäche den Lebensunterhalt sichern. Zeige deine Tapferkeit, o Starkarmiger, und erschlage die Feinde, o Feindverbrenner.
5.72.6
अतिगृद्धाः कृतस्नेहा दीर्घकालं सहोषिताः ।
कृतमित्राः कृतबला धार्तराष्ट्राः परन्तप ॥ ५.७२.६ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras sind außerordentlich gierig; sie haben Zuneigung gezeigt und lange zusammen gelebt; sie haben Verbündete gewonnen und ihre Macht gesammelt, o Feindverbrenner.
5.72.7
न पर्यायोऽस्ति यत्साम्यं त्वयि कुर्युर्विशांपते ।
बलवत्तां हि मन्यन्ते भीष्मद्रोणकृपादिभिः ॥ ५.७२.७ ॥
Herr der Völker, es gibt keinen Weg, dass sie dir gleichkommen; denn Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und die anderen halten sie für mächtig.
5.72.8
यावच्च मार्दवेनैतान्राजन्नुपचरिष्यसि ।
तावदेते हरिष्यन्ति तव राज्यमरिन्दम ॥ ५.७२.८ ॥
O König, solange du sie mit Sanftmut behandelst, werden sie dir dein Reich entreißen, o Bezwinger der Feinde.
5.72.9
नानुक्रोशान्न कार्पण्यान्न च धर्मार्थकारणात् ।
अलं कर्तुं धार्तराष्ट्रस्तव काममरिन्दम ॥ ५.७२.९ ॥
Weder aus Mitleid noch aus Schwäche, noch um des Dharma und des Reichtums willen, vermag der Sohn Dhṛtarāṣṭras deinen Wunsch zu erfüllen, o Bezwinger der Feinde.
5.72.10
एतदेव निमित्तं ते धार्तराष्ट्रो यथा त्वयि ।
नान्वतप्यत कोपेन तव कृत्वाऽपि दुष्करम् ॥ ५.७२.१० ॥
Eben dies ist dein Grund: Obwohl er dir gegenüber eine schwere Tat begangen hatte, bereute der Sohn Dhṛtarāṣṭras sie im Zorn nicht.
5.72.11
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य च धीमतः ।
ब्राह्मणानां च साधूनां राज्ञश्च नगरस्य च ॥ ५.७२.११ ॥
des Großvaters Bhīṣma, Droṇas, des weisen Vidura, der Brahmanen, der Tugendhaften, des Königs und der Stadt.
5.72.12
पश्यतां कुरुमुख्यानां सर्वेषामेव तत्त्वतः ।
दानशीलं मृदुं दान्तं धर्मशीलमनुव्रतम् ॥ ५.७२.१२ ॥
Vor den Augen aller Kuru-Häupter, in Wahrheit, gegen einen, der freigebig, sanft, beherrscht, dem Dharma ergeben und gehorsam war.
5.72.13
यत्त्वामुपधिना राजन्द्यूते वञ्चितवांस्तदा ।
न चापत्रपते तेन नृशंसः स्वेन कर्मणा ॥ ५.७२.१३ ॥
O König, der dich damals im Würfelspiel mit List betrogen hat, schämt sich nicht für seine grausame Tat.
5.72.14
तथाशीलसमाचरे राजन्मा प्रणयं कृथाः ।
वध्यास्ते सर्वलोकस्य किं पुनस्तव भारत ॥ ५.७२.१४ ॥
O König, zeige keine Zuneigung zu solchen, die so handeln. Sie verdienen den Tod von der ganzen Welt; um wie viel mehr gilt dies für dich, Nachkomme des Bharata.
5.72.15
वाग्भिस्त्वप्रतिरूपाभिरतुदत्त्वां सहानुजम् ।
श्लाघमानः प्रहृष्टः सन्भ्रातृभिः सह भाषते ॥ ५.७२.१५ ॥
Mit unziemlichen Worten hat er dich und deinen jüngeren Bruder verletzt; erfreut und prahlend spricht er mit seinen Brüdern.
5.72.16
एतावत्पाण्डवानां हि नास्ति किंचिदिह स्वकम् ।
नामधेयं च गोत्रं च तदप्येषां न शिष्यते ॥ ५.७२.१६ ॥
Die Pāṇḍavas haben hier nicht einmal so viel Eigenes; nicht einmal ihr Name und ihr Geschlecht bleiben ihnen.
5.72.17
कालेन महता चैषां भविष्यति पराभवः ।
प्रकृतिं ते भजिष्यन्ति नष्टप्रकृतयो मयि ॥ ५.७२.१७ ॥
Nach langer Zeit wird ihre Niederlage kommen; nachdem sie ihre Natur verloren haben, werden sie ihre Natur in mir annehmen.
5.72.18
दुःशासनेन पापेन तदा द्यूते प्रवर्तिते ।
अनाथवत्तदा देवी द्रौपदी सुदुरात्मना ॥ ५.७२.१८ ॥
Als damals der sündige Duḥśāsana das Würfelspiel in Gang brachte, behandelte der überaus Böse die Königin Draupadī wie eine Schutzlose.
5.72.19
आकृष्य केशे रुदती सभायां राजसंसदि ।
भीष्मद्रोणप्रमुखतो गौरिति व्याहृता मुहुः ॥ ५.७२.१९ ॥
Am Haar gezerrt in der Versammlung, im Rat der Könige, weinend, wurde sie vor Bhīṣma und Droṇa an erster Stelle immer wieder als 'Kuh' angesprochen.
5.72.20
भवता वारिताः सर्वे भ्रातरो भीमविक्रमाः ।
धर्मपाशनिबद्धाश्च न किंचित्प्रतिपेदिरे ॥ ५.७२.२० ॥
Ihr hieltet alle Brüder von furchtbarer Tapferkeit zurück, und, gebunden an die Schlinge des Dharma, erwiderten sie nichts.
5.72.21
एताश्चान्याश्च परुषा वाचः स समुदीरयन् ।
श्लाघते ज्ञातिमध्ये स्म त्वयि प्रव्रजिते वनम् ॥ ५.७२.२१ ॥
Diese und andere harte Worte sprechend, rühmte er sich unter den Verwandten, nachdem du in den Wald gegangen warst.
5.72.22
ये तत्रासन्समानीतास्ते दृष्ट्वा त्वामनागसम् ।
अश्रुकण्ठा रुदन्तश्च सभायामासते सदा ॥ ५.७२.२२ ॥
Die dorthin gebracht worden waren, sahen dich unschuldig, und mit tränenerstickter Kehle weinend saßen sie stets in der Versammlung.
5.72.23
न चैनमभ्यनन्दंस्ते राजानो ब्राह्मणैः सह ।
सर्वे दुर्योधनं तत्र निन्दन्ति स्म सभासदः ॥ ५.७२.२३ ॥
Weder jene Könige noch die Brahmanen lobten ihn; alle Mitglieder der Versammlung tadelten dort Duryodhana.
5.72.24
कुलीनस्य च या निन्दा वधो वाऽमित्रकर्शन ।
महागुणो वधो राजन्नु तु निन्दा कुजीविका ॥ ५.७२.२४ ॥
Für einen Mann von edler Geburt ist Tadel oder Tod, o Bezwinger der Feinde! O König, der Tod ist in der Tat eine große Tugend; doch Tadel ist eine niedrige Lebensweise.
5.72.25
तदैव निहतो राजन्यदैव निरपत्रपः ।
निन्दितश्च महाराज पृथिव्यां सर्वराजभिः ॥ ५.७२.२५ ॥
O König, der Schamlose ist in dem Augenblick erschlagen, in dem er schamlos wird; o großer König, er wird von allen Königen auf der Erde getadelt.
5.72.26
ईषत्करो वधस्तस्य यस्य चारित्रमीदृशम् ।
प्रस्कुन्देन प्रतिस्तब्धश्छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ५.७२.२६ ॥
Für einen, dessen Verhalten so ist, wirkt die Tötung wenig; er verhärtet sich im Starrsinn wie ein Baum mit abgeschnittener Wurzel.
5.72.27
वध्यः सर्प इवानार्यः सर्वलोकस्य दुर्मतिः ।
जह्येन त्वममित्रघ्न मा राजन्विचिकित्सिथाः ॥ ५.७२.२७ ॥
Er ist niederträchtig und bösgesinnt, er gehört wie eine Schlange von der ganzen Welt erschlagen. Schlage ihn nieder, o Vernichter der Feinde; zögere nicht, o König.
5.72.28
सर्वथा त्वत्क्षमं चैतद्रोचते च ममानघ ।
यत्त्वं पितरि भीष्मे च प्रणिपातं समाचरेः ॥ ५.७२.२८ ॥
O Makelloser, dies ziemt dir in jeder Hinsicht, und es gefällt auch mir: dass du deinem Vater und Bhīṣma Ehrerbietung erweisest.
5.72.29
अहं तु सर्वलोकस्य गत्वा छेत्स्यामि संशयम् ।
येषामस्ति द्विधाभावो राजन्दुर्योधनं प्रति ॥ ५.७२.२९ ॥
Doch ich werde zu der ganzen Welt gehen und den Zweifel durchschneiden, o König, derer, deren Sinn sich über Duryodhana spaltet.
5.72.30
मध्ये राज्ञामहं तत्र प्रातिपौरुषिकान्गुणान् ।
तव सङ्कीर्तयिष्यामि ये च तस्य व्यतिक्रमाः ॥ ५.७२.३० ॥
Dort, inmitten der Könige, werde ich deine persönlichen männlichen Tugenden und seine Übertretungen verkünden.
5.72.31
ब्रुवतस्तत्र मे वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
निशम्य पार्थिवाः सर्वे नानाजनपदेश्वराः ॥ ५.७२.३१ ॥
Als ich dort heilsame Worte sprach, verbunden mit Dharma und Reichtum, hörten alle Könige, die Herren verschiedener Länder, zu.
5.72.32
त्वयि संप्रतिपत्स्यन्ते धर्मात्मा सत्यवागिति ।
तस्मिंश्चाधिगमिष्यन्ति यथा लोभादवर्तत ॥ ५.७२.३२ ॥
Sie werden dich als rechtschaffen und wahrhaftig anerkennen und erfahren, wie er aus Gier gehandelt hat.
5.72.33
गर्हयिष्यामि चैवैनं पौरजानपदेष्वपि ।
वृद्धबालानुपादाय चातुर्वर्ण्ये समागते ॥ ५.७२.३३ ॥
Ich werde ihn auch vor den Stadt- und Landbewohnern tadeln, indem ich Alte und Junge einbeziehe, wenn sich die vier Stände versammelt haben.
5.72.34
शमं वै याचमानस्त्वं नाधर्मं तत्र लप्स्यसे ।
कुरून्विगर्हयिष्यन्ति धृतराष्ट्रं च पार्थिवाः ॥ ५.७२.३४ ॥
Wenn du um Frieden bittest, wirst du dort kein Unrecht erlangen; die Könige werden die Kurus und Dhṛtarāṣṭra tadeln.
5.72.35
तस्मिंल्लोकपरित्यक्ते किं कार्यमवशिष्यते ।
हते दुर्योधने राजन्यदन्यत्क्रियतामिति ॥ ५.७२.३५ ॥
Wenn er von der Welt verlassen und Duryodhana erschlagen ist, o König, welche Aufgabe bleibt dann noch? Man tue etwas anderes.
5.72.36
यात्वा चाहं कुरून्सर्वान्युष्मदर्थमहापयन् ।
यतिष्ये प्रशमं कर्तुं लक्षयिष्ये च चेष्टितम् ॥ ५.७२.३६ ॥
Ich werde zu allen Kurus gehen, sie um euretwillen nicht zugrunde gehen lassen, mich um Frieden bemühen und ihr Verhalten beobachten.
5.72.37
कौरवाणां प्रवृत्तिं च गत्वा युद्धाधिकारिकाम् ।
निशम्य विनिवर्तिष्ये जयाय तव भारत ॥ ५.७२.३७ ॥
Nachdem ich gegangen bin und die Lage der Kauravas und die Angelegenheiten des Krieges vernommen habe, werde ich zurückkehren, o Bhārata, für deinen Sieg.
5.72.38
सर्वथा युद्धमेवाहमाशंसापि परैः सह ।
निमित्तानि हि सर्वाणि तथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ ५.७२.३८ ॥
Auf jede Weise sehe ich nur den Krieg; ich hoffe nicht einmal auf Frieden mit den Feinden, denn alle Zeichen erscheinen mir so.
5.72.39
मृगाः शकुन्ताश्च वदन्ति घोरं ।
हस्त्यश्वमुख्येषु निशामुखेषु ।
घोराणि रूपाणि तथैव चाग्नि-
र्वर्णान्बहून्पुष्यति घोररूपान् ॥ ५.७२.३९ ॥
Hirsche und Vögel sprechen Furchtbares; an den Hauptstätten der Elefanten und Pferde, bei Einbruch der Nacht, erscheinen schreckliche Gestalten, und ebenso zeigt das Feuer viele Farben von schrecklicher Gestalt.
5.72.40
मनुष्यलोकक्षयकृत्सुघोरो ।
नो चेदनुप्राप्त इहान्तकः स्यात्।
शस्त्राणि यन्त्रं कवचान्रथांश्च ।
नागान्हयांश्च प्रतिपादयित्वा ॥ ५.७२.४० ॥
Dies ist ein überaus schrecklicher Vernichter der Menschenwelt; sonst wäre der Tod schon hierher gekommen. Nachdem man Waffen, Gerät, Rüstungen, Wagen, Elefanten und Pferde bereitgestellt hat…
5.72.41
योधाश्च सर्वे कृतनिश्चयास्ते ।
भवन्तु हस्त्यश्वरथेषु यत्ताः।
साङ्ग्रामिकं ते यदुपार्जनीयं ।
सर्वं समग्रं कुरु तन्नरेन्द्र ॥ ५.७२.४१ ॥
Mögen alle Krieger, entschlossen, bereit stehen auf Elefanten, Pferden und Wagen; und alles kriegerische Gerät, das zu beschaffen ist, beschaffe es vollständig, o Herrscher der Menschen.
5.72.42
दुर्योधनो न ह्यलमद्य दातुं ।
जीवंस्तवैतन्नृपते कथंचित्।
यत्ते पुरस्तादभवत्समृद्धं ।
द्यूते हृतं पाण्डवमुख्य राज्यम् ॥ ५.७२.४२ ॥
O König, Duryodhana kann es heute nicht zurückgeben, wie auch immer er am Leben bleibt. Das blühende Reich, das einst das Deine war, wurde beim Würfelspiel dem Ersten der Pāṇḍavas geraubt.