மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.72.1
सञ्जयस्य श्रुतं वाक्यं भवतश्च श्रुतं मया ।
सर्वं जानाम्यभिप्रायं तेषां च भवतश्च यः ॥ ५.७२.१ ॥
சஞ்சயனின் சொல்லையும் உங்கள் சொல்லையும் நான் கேட்டேன். அவர்களுடையதும் உங்களுடையதுமான அந்த நோக்கம் அனைத்தையும் நான் அறிவேன்.
5.72.2
तव धर्माश्रिता बुद्धिस्तेषां वैराश्रया मतिः ।
यदयुद्धेन लभ्येत तत्ते बहुमतं भवेत् ॥ ५.७२.२ ॥
உங்கள் அறிவு தருமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது; அவர்களுடைய எண்ணமோ பகையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. போர் இன்றி எது கிடைக்குமோ அதுவே உங்களுக்கு மிகவும் ஏற்றதாக இருக்கும்.
5.72.3
न चैवं नैष्ठिकं कर्म क्षत्रियस्य विशांपते ।
आहुराश्रमिणः सर्वे न भैक्षं क्षत्रियश्चरेत् ॥ ५.७२.३ ॥
அரசே, க்ஷத்திரியனுக்குரிய நிலையான கடமை இவ்வாறு அல்ல. எல்லா ஆசிரமத்தாரும் சொல்கின்றனர்: க்ஷத்திரியன் பிச்சை எடுக்கக் கூடாது.
5.72.4
जयो वधो वा सङ्ग्रामे धात्राऽऽदिष्टः सनातनः ।
स्वधर्मः क्षत्रियस्यैष कार्पण्यं न प्रशत्यते ॥ ५.७२.४ ॥
போரில் வெற்றியோ மரணமோ — இது பிரம்மனால் கட்டளையிடப்பட்ட நித்தியமான விதி. இதுவே க்ஷத்திரியனின் சுயதருமம்; கோழைத்தனம் புகழப்படுவதில்லை.
5.72.5
न हि कार्पण्यमास्थाय शक्या वृत्तिर्युधिष्ठिर ।
विक्रमस्व महाबाहो जहि शत्रून्परन्तप ॥ ५.७२.५ ॥
யுதிஷ்டிரா, கோழைத்தனத்தை ஏற்று வாழ்க்கை நடத்துவது இயலாது. மகாபாகுவே, வீரம் காட்டு; பகைவர்களை அழி, பரந்தபனே.
5.72.6
अतिगृद्धाः कृतस्नेहा दीर्घकालं सहोषिताः ।
कृतमित्राः कृतबला धार्तराष्ट्राः परन्तप ॥ ५.७२.६ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் மிகவும் பேராசை கொண்டவர்கள்; நீண்டகாலம் ஒன்றாக வாழ்ந்து பாசம் காட்டியவர்கள்; நட்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டு வலிமையையும் சேர்த்துக் கொண்டவர்கள், பரந்தபனே.
5.72.7
न पर्यायोऽस्ति यत्साम्यं त्वयि कुर्युर्विशांपते ।
बलवत्तां हि मन्यन्ते भीष्मद्रोणकृपादिभिः ॥ ५.७२.७ ॥
மக்களின் தலைவனே, உன்னோடு சமமாக நிற்க அவர்களுக்கு வழி இல்லை; பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலியோர் அவர்களைப் பலசாலிகளாகக் கருதுகின்றனர்.
5.72.8
यावच्च मार्दवेनैतान्राजन्नुपचरिष्यसि ।
तावदेते हरिष्यन्ति तव राज्यमरिन्दम ॥ ५.७२.८ ॥
அரசனே, நீ இவர்களிடம் மென்மையுடன் நடந்துகொள்ளும் வரை, இவர்கள் உன் அரசைப் பறித்துக்கொள்வார்கள், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
5.72.9
नानुक्रोशान्न कार्पण्यान्न च धर्मार्थकारणात् ।
अलं कर्तुं धार्तराष्ट्रस्तव काममरिन्दम ॥ ५.७२.९ ॥
இரக்கத்தினாலோ, பலவீனத்தினாலோ, தர்மம் அல்லது பொருளின் காரணத்தினாலோ கூட, திருதராஷ்டிரன் மகன் உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற இயலான், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
5.72.10
एतदेव निमित्तं ते धार्तराष्ट्रो यथा त्वयि ।
नान्वतप्यत कोपेन तव कृत्वाऽपि दुष्करम् ॥ ५.७२.१० ॥
இதுவே உன் காரணம்; உன்மேல் கடுமையான செயலைச் செய்தபோதும், கோபத்தினால் திருதராஷ்டிரன் மகன் வருந்தவில்லை.
5.72.11
पितामहस्य द्रोणस्य विदुरस्य च धीमतः ।
ब्राह्मणानां च साधूनां राज्ञश्च नगरस्य च ॥ ५.७२.११ ॥
பாட்டனார் பீஷ்மரின், துரோணரின், அறிவுள்ள விதுரரின், பிராமணர்களின், நல்லோரின், அரசனின், நகரத்தின் (எதிராகவும் அவன் அவ்வாறு செய்தான்).
5.72.12
पश्यतां कुरुमुख्यानां सर्वेषामेव तत्त्वतः ।
दानशीलं मृदुं दान्तं धर्मशीलमनुव्रतम् ॥ ५.७२.१२ ॥
குருக்களின் தலைவர்கள் அனைவரும் கண்ணெதிரே இருக்க, உண்மையில், தானசீலனும், மென்மையும் அடக்கமும் உடையவனும், தர்மசீலனும், பணிவுள்ளவனுமான (அவனுக்கு எதிராகவும் அவன் அவ்வாறு செய்தான்).
5.72.13
यत्त्वामुपधिना राजन्द्यूते वञ्चितवांस्तदा ।
न चापत्रपते तेन नृशंसः स्वेन कर्मणा ॥ ५.७२.१३ ॥
ஓ அரசே, அன்று சூதாட்டத்தில் வஞ்சனையால் உன்னை ஏமாற்றியவன் அந்தக் கொடியவன் தன் செயலால் வெட்கப்படுவதில்லை.
5.72.14
तथाशीलसमाचरे राजन्मा प्रणयं कृथाः ।
वध्यास्ते सर्वलोकस्य किं पुनस्तव भारत ॥ ५.७२.१४ ॥
ஓ அரசே, அத்தகைய நடத்தை உடையவர்களிடம் அன்பு வைக்காதே. அவர்கள் உலகம் முழுவதற்கும் கொல்லத்தக்கவர்கள்; ஓ பாரதா, உனக்கு எவ்வளவு மேலும்!
5.72.15
वाग्भिस्त्वप्रतिरूपाभिरतुदत्त्वां सहानुजम् ।
श्लाघमानः प्रहृष्टः सन्भ्रातृभिः सह भाषते ॥ ५.७२.१५ ॥
தகாத சொற்களால் அவன் உன்னையும் உன் தம்பியையும் வருத்தினான்; மகிழ்ச்சியுடன் பெருமை பேசிக்கொண்டு தன் சகோதரர்களுடன் அவன் பேசுகிறான்.
5.72.16
एतावत्पाण्डवानां हि नास्ति किंचिदिह स्वकम् ।
नामधेयं च गोत्रं च तदप्येषां न शिष्यते ॥ ५.७२.१६ ॥
பாண்டவர்களுக்கு இங்கு இவ்வளவு கூட சொந்தமாக எதுவும் இல்லை; அவர்களின் பெயரும் கோத்திரமும் கூட அவர்களிடம் மிச்சமில்லை.
5.72.17
कालेन महता चैषां भविष्यति पराभवः ।
प्रकृतिं ते भजिष्यन्ति नष्टप्रकृतयो मयि ॥ ५.७२.१७ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பின் அவர்களுக்குத் தோல்வி வரும்; தங்கள் இயல்பை இழந்தவர்கள், என்னிடம் தங்கள் இயல்பை அடைவார்கள்.
5.72.18
दुःशासनेन पापेन तदा द्यूते प्रवर्तिते ।
अनाथवत्तदा देवी द्रौपदी सुदुरात्मना ॥ ५.७२.१८ ॥
அன்று பாவியான துச்சாசனனால் சூதாட்டம் தொடங்கப்பட்டபோது, அந்தக் கொடிய மனம் கொண்டவன் தேவி திரௌபதியை அநாதையைப் போல நடத்தினான்.
5.72.19
आकृष्य केशे रुदती सभायां राजसंसदि ।
भीष्मद्रोणप्रमुखतो गौरिति व्याहृता मुहुः ॥ ५.७२.१९ ॥
சபையில், அரசர்களின் அவையில், அழுதுகொண்டிருக்கும்போது தலைமுடியைப் பிடித்து இழுக்கப்பட்டு, பீஷ்மரும் துரோணரும் முன்னிலையில் 'பசு' என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டாள்.
5.72.20
भवता वारिताः सर्वे भ्रातरो भीमविक्रमाः ।
धर्मपाशनिबद्धाश्च न किंचित्प्रतिपेदिरे ॥ ५.७२.२० ॥
நீர் பீமவிக்கிரமமுள்ள அனைத்துச் சகோதரர்களையும் தடுத்தீர்; அவர்கள் தர்மபாசத்தில் கட்டுண்டு எதுவும் எதிர்த்துச் செய்யவில்லை.
5.72.21
एताश्चान्याश्च परुषा वाचः स समुदीरयन् ।
श्लाघते ज्ञातिमध्ये स्म त्वयि प्रव्रजिते वनम् ॥ ५.७२.२१ ॥
இவையும் வேறுமான கடுஞ்சொற்களை அவன் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்; நீர் வனத்திற்குச் சென்றபின் உறவினர்களிடையே பெருமை பாராட்டினான்.
5.72.22
ये तत्रासन्समानीतास्ते दृष्ट्वा त्वामनागसम् ।
अश्रुकण्ठा रुदन्तश्च सभायामासते सदा ॥ ५.७२.२२ ॥
அங்கே கூட்டிவரப்பட்டிருந்தவர்கள், குற்றமற்ற உம்மைக் கண்டு, கண்ணீர் தொண்டையை அடைக்க அழுதுகொண்டே சபையில் எப்போதும் அமர்ந்திருந்தனர்.
5.72.23
न चैनमभ्यनन्दंस्ते राजानो ब्राह्मणैः सह ।
सर्वे दुर्योधनं तत्र निन्दन्ति स्म सभासदः ॥ ५.७२.२३ ॥
அந்த அரசர்களும் அந்தணர்களுடன் சேர்ந்து அவனைப் புகழவில்லை; அங்கிருந்த சபையினர் அனைவரும் துரியோதனனை நிந்தித்தனர்.
5.72.24
कुलीनस्य च या निन्दा वधो वाऽमित्रकर्शन ।
महागुणो वधो राजन्नु तु निन्दा कुजीविका ॥ ५.७२.२४ ॥
உயர்குடி மனிதனுக்கு நிந்தை அல்லது மரணம் — எதிரிகளை அடக்குபவனே! அரசனே, மரணம் பெரும் நற்குணமாகும்; ஆனால் நிந்தையோ இழிவான வாழ்க்கை.
5.72.25
तदैव निहतो राजन्यदैव निरपत्रपः ।
निन्दितश्च महाराज पृथिव्यां सर्वराजभिः ॥ ५.७२.२५ ॥
ஓ அரசே, வெட்கமற்றவன் அந்தக் கணமே அழிந்தவனாகிறான்; ஓ மகாராஜா, பூமியிலுள்ள எல்லா அரசர்களாலும் அவன் இகழப்படுகிறான்.
5.72.26
ईषत्करो वधस्तस्य यस्य चारित्रमीदृशम् ।
प्रस्कुन्देन प्रतिस्तब्धश्छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ५.७२.२६ ॥
இப்படிப்பட்ட நடத்தை உள்ளவனுக்கு கொலை அதிகம் பயனளிப்பதில்லை; அவன் பிடிவாதத்தால் இறுகி, வேர் அறுந்த மரம் போல் ஆகிறான்.
5.72.27
वध्यः सर्प इवानार्यः सर्वलोकस्य दुर्मतिः ।
जह्येन त्वममित्रघ्न मा राजन्विचिकित्सिथाः ॥ ५.७२.२७ ॥
அவன் கீழ்மையானவனும் தீய எண்ணமுடையவனும்; உலகுக்கு பாம்பு போல் கொல்லப்பட வேண்டியவன். ஓ எதிரிகளை அழிப்பவனே, அவனைக் கொல்லு; ஓ அரசே, தயங்காதே.
5.72.28
सर्वथा त्वत्क्षमं चैतद्रोचते च ममानघ ।
यत्त्वं पितरि भीष्मे च प्रणिपातं समाचरेः ॥ ५.७२.२८ ॥
ஓ குற்றமற்றவனே, இது எல்லா வகையிலும் உனக்குப் பொருத்தமானது; எனக்கும் இது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது—நீ தந்தைக்கும் பீஷ்மருக்கும் வணக்கம் செய்ய வேண்டும்.
5.72.29
अहं तु सर्वलोकस्य गत्वा छेत्स्यामि संशयम् ।
येषामस्ति द्विधाभावो राजन्दुर्योधनं प्रति ॥ ५.७२.२९ ॥
ஆனால் நான் உலகம் முழுவதிடம் சென்று ஐயத்தை நீக்குவேன்—ஓ அரசே, துரியோதனனைப் பற்றி மனம் இரண்டுபட்டவர்களின் ஐயத்தை.
5.72.30
मध्ये राज्ञामहं तत्र प्रातिपौरुषिकान्गुणान् ।
तव सङ्कीर्तयिष्यामि ये च तस्य व्यतिक्रमाः ॥ ५.७२.३० ॥
அங்கே அரசர்களின் நடுவில் நான் உன் தனிப்பட்ட வீரத் தகுதிகளையும், அவனுடைய வரம்பு மீறல்களையும் எடுத்துரைப்பேன்.
5.72.31
ब्रुवतस्तत्र मे वाक्यं धर्मार्थसहितं हितम् ।
निशम्य पार्थिवाः सर्वे नानाजनपदेश्वराः ॥ ५.७२.३१ ॥
அங்கு நான் தர்மம் மற்றும் பொருளுடன் கூடிய, நன்மை பயக்கும் சொற்களைச் சொன்னபோது, பல்வேறு நாடுகளின் அரசர்கள் அனைவரும் அதைக் கேட்டனர்.
5.72.32
त्वयि संप्रतिपत्स्यन्ते धर्मात्मा सत्यवागिति ।
तस्मिंश्चाधिगमिष्यन्ति यथा लोभादवर्तत ॥ ५.७२.३२ ॥
அவர்கள் உன்னைத் தர்மாத்மாவும் சத்தியவாதியுமாக ஏற்றுக்கொள்வார்கள்; அவன் பேராசையால் எவ்வாறு நடந்தான் என்பதையும் அறிந்துகொள்வார்கள்.
5.72.33
गर्हयिष्यामि चैवैनं पौरजानपदेष्वपि ।
वृद्धबालानुपादाय चातुर्वर्ण्ये समागते ॥ ५.७२.३३ ॥
நகர மக்களுக்கும் கிராம மக்களுக்கும் நடுவில், முதியோரையும் இளையோரையும் சேர்த்து, நால்வகை வருணத்தார் கூடியிருக்கும்போது, நான் இவனைக் கண்டிப்பேன்.
5.72.34
शमं वै याचमानस्त्वं नाधर्मं तत्र लप्स्यसे ।
कुरून्विगर्हयिष्यन्ति धृतराष्ट्रं च पार्थिवाः ॥ ५.७२.३४ ॥
சமாதானத்தை நாடும் நீ அங்கு அதர்மத்தை அடையமாட்டாய்; அரசர்கள் குருக்களையும் திருதராஷ்டிரனையும் கண்டிப்பார்கள்.
5.72.35
तस्मिंल्लोकपरित्यक्ते किं कार्यमवशिष्यते ।
हते दुर्योधने राजन्यदन्यत्क्रियतामिति ॥ ५.७२.३५ ॥
அவன் உலகால் கைவிடப்பட்டபின், துரியோதனன் கொல்லப்பட்ட பின், அரசே, வேறு என்ன செயல் எஞ்சியிருக்கும்? வேறு ஏதேனும் செய்யப்படட்டும்.
5.72.36
यात्वा चाहं कुरून्सर्वान्युष्मदर्थमहापयन् ।
यतिष्ये प्रशमं कर्तुं लक्षयिष्ये च चेष्टितम् ॥ ५.७२.३६ ॥
நான் எல்லா குருக்களிடமும் சென்று, உங்கள் பொருட்டு அவர்களை அழியவிடாமல், சமாதானம் செய்ய முயல்வேன்; அவர்களின் செயல்களையும் கவனிப்பேன்.
5.72.37
कौरवाणां प्रवृत्तिं च गत्वा युद्धाधिकारिकाम् ।
निशम्य विनिवर्तिष्ये जयाय तव भारत ॥ ५.७२.३७ ॥
கௌரவர்களின் நிலையையும் போர் தொடர்பான விவரங்களையும் சென்று கேட்டறிந்து, ஹே பாரதா, உன் வெற்றிக்காக நான் திரும்புவேன்.
5.72.38
सर्वथा युद्धमेवाहमाशंसापि परैः सह ।
निमित्तानि हि सर्वाणि तथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ ५.७२.३८ ॥
எல்லா வகையிலும் எனக்குப் போரே தோன்றுகிறது; எதிரிகளுடன் சமாதானத்தின் நம்பிக்கையும் இல்லை; எனக்கு எல்லா சகுனங்களும் அவ்வாறே தோன்றுகின்றன.
5.72.39
मृगाः शकुन्ताश्च वदन्ति घोरं ।
हस्त्यश्वमुख्येषु निशामुखेषु ।
घोराणि रूपाणि तथैव चाग्नि-
र्वर्णान्बहून्पुष्यति घोररूपान् ॥ ५.७२.३९ ॥
மான்களும் பறவைகளும் பயங்கரமானவற்றைச் சொல்கின்றன; யானைகள், குதிரைகளின் முக்கிய இடங்களில், மாலை நேரத்தில்; பயங்கரமான உருவங்கள் தோன்றுகின்றன; அதுபோலவே நெருப்பும் பல பயங்கர வண்ணங்களைக் காட்டுகிறது.
5.72.40
मनुष्यलोकक्षयकृत्सुघोरो ।
नो चेदनुप्राप्त इहान्तकः स्यात्।
शस्त्राणि यन्त्रं कवचान्रथांश्च ।
नागान्हयांश्च प्रतिपादयित्वा ॥ ५.७२.४० ॥
இது மனித உலகை அழிக்கும் மிகக் கொடிய யமன்; இல்லையெனில் யமன் இங்கு வந்திருப்பான். ஆயுதங்கள், பொறிகள், கவசங்கள், தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள் ஆகியவற்றைத் தயார் செய்து…
5.72.41
योधाश्च सर्वे कृतनिश्चयास्ते ।
भवन्तु हस्त्यश्वरथेषु यत्ताः।
साङ्ग्रामिकं ते यदुपार्जनीयं ।
सर्वं समग्रं कुरु तन्नरेन्द्र ॥ ५.७२.४१ ॥
எல்லா வீரர்களும் உறுதியுடன் யானை, குதிரை, தேர்களில் ஆயத்தமாக இருக்கட்டும்; உனக்குப் போருக்குரிய எல்லாவற்றையும் முழுமையாகச் சேகரித்துக் கொள், ஹே நரேந்திரா.
5.72.42
दुर्योधनो न ह्यलमद्य दातुं ।
जीवंस्तवैतन्नृपते कथंचित्।
यत्ते पुरस्तादभवत्समृद्धं ।
द्यूते हृतं पाण्डवमुख्य राज्यम् ॥ ५.७२.४२ ॥
ஓ அரசே, துரியோதனன் இன்று அதை எப்படியும் திருப்பித் தர முடியாது, அவன் உயிருடன் இருந்தாலும் சரி. உங்களுடையதாக முன்பு செழிப்பாக இருந்த அந்த ராஜ்யம், சூதாட்டத்தில் பாண்டவர்களின் தலைவனிடமிருந்து கவரப்பட்டது.