மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.8.1
शल्यः श्रुत्वा तु दूतानां सैन्येन महता वृतः ।
अभ्यात्पाण्डवान्राजन्सह पुत्रैर्महारथैः ॥ ५.८.१ ॥
சல்யன் தூதர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, அரசே, தன் புதல்வர்களும் மகாரதர்களும் சூழ பாண்டவர்களை நோக்கிச் சென்றான்.
5.8.2
तस्य सेनानिवेशोऽभूदध्वर्धमिव योजनम् ।
तथा हि विपुलां सेनां बिभर्ति स नरर्षभः ॥ ५.८.२ ॥
அவனுடைய படையின் பாசறை ஒரு யோஜனையின் அரை வழி அளவுக்கு விரிந்திருந்தது; ஏனெனில் அந்த நரர்களின் காளை இத்தனை பெரிய படையைத் தாங்கினான்.
5.8.3
अक्षौहिणीपती राजन्महावीर्यपराक्रमाः ।
विचित्रकवचाः शूरा विचित्रध्वजकार्मुकाः ॥ ५.८.३ ॥
அரசே, அக்ஷௌஹிணிப் படைகளின் தலைவர்கள், பெரும் வீரியமும் பராக்கிரமமும் கொண்டவர்கள், வண்ணமிகு கவசம் அணிந்த சூரர்கள், வண்ணமிகு கொடியும் வில்லும் கொண்டவர்கள்.
5.8.4
विचित्राभरणाः सर्वे विचित्ररथवाहनाः ।
विचित्रस्रग्धराः सर्वे विवित्राम्बरभूषणाः ॥ ५.८.४ ॥
அனைவரும் வண்ணமிகு அணிகலன்கள் உடையவர்கள், வண்ணமிகு தேர்களும் வாகனங்களும் கொண்டவர்கள், அனைவரும் வண்ணமிகு மாலை அணிந்தவர்கள், வண்ணமிகு ஆடைகளும் அணிகளும் உடையவர்கள்.
5.8.5
स्वदेशवेषाभरणा वीराः शतसहस्रशः ।
तस्य सेनाप्रणेतारो बभूवुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ५.८.५ ॥
தங்கள் நாட்டு உடையும் அணிகளும் அணிந்த நூறாயிரக்கணக்கான வீரர்கள்; அவனுடைய படையின் தலைவர்கள் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்களாயிருந்தனர்.
5.8.6
व्यथयन्निव भूतानि कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
शनैर्विश्रामयन्सेनां स ययौ यत्र पाण्डवः ॥ ५.८.६ ॥
உயிர்களை வருத்துவது போலும் பூமியை நடுங்கச் செய்வது போலும், படையை மெல்ல ஓய்வளித்தபடி அவன் பாண்டவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
5.8.7
ततो दुर्योधनः श्रुत्वा महात्मानं महारथम् ।
उपायान्तमभिद्रुत्य स्वयमानर्च भरत ॥ ५.८.७ ॥
பின்னர் துர்யோதனன் அந்த மகாத்மாவும் மகாரதருமான வீரன் வருவதைக் கேட்டு, தானே ஓடிச்சென்று அவரை வரவேற்றான், பரதனே.
5.8.8
कारयामास पूजार्थं तस्य दुर्योधनः सभाः ।
रमणीयेषु देशेषु रत्नचित्राः स्वलङ्कृताः ॥ ५.८.८ ॥
துர்யோதனன் அவரை மதிப்பதற்காக இனிய இடங்களில் ரத்தினங்களாலும் ஓவியங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சபைகளை அமைத்தான்.
5.8.9
शिल्पिभिर्विविधैश्चैव क्रीडास्तत्र प्रयोजिताः ।
तत्र माल्यानि मांसानि भक्ष्यं पेयं च सत्कृतम् ॥ ५.८.९ ॥
அங்கே பல்வேறு கலைஞர்களால் விளையாட்டுகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தன; அங்கு மாலைகளும், இறைச்சியும், உண்ணும் பொருட்களும், குடிக்கும் பானங்களும் நன்கு தயாரிக்கப்பட்டிருந்தன.
5.8.10
कूपाश्च विविधाकारा औदकानि गृहाणि च ।
स ताः सभाः समासाद्य पूज्यमानो यथाऽमरः । ॥ ५.८.१० ॥
பல்வேறு வடிவங்களில் கிணறுகளும், நீர்க் கட்டடங்களும் இருந்தன; அந்த சபைகளை அடைந்து அவன் தேவன் போல் மதிக்கப்பட்டான்.
5.8.11
दुर्योधनस्य सचिवैर्देशे देशे समन्ततः ।
आजगाम सभामन्यां देवावसथवर्चसम् । ॥ ५.८.११ ॥
துர்யோதனனின் அமைச்சர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பல நாடுகளில் தேவர்களின் இருப்பிடம் போல் ஒளிரும் மற்றொரு சபைக்கு அவனை அழைத்துச் சென்றனர்.
5.8.12
स तत्र विषयैर्युक्तैः कल्याणैरतिमानुषैः ।
मेनेऽभ्यधिकमात्मानमवमेने पुरन्दरम्। ॥ ५.८.१२ ॥
அங்கு அதிமானுடமான, மங்கலமான இன்பப் பொருட்களால் நிறைந்திருந்ததால், அவன் தன்னைப் பெரியவனாக நினைத்து இந்திரனையும் இகழ்ந்தான்.
5.8.13
पप्रच्छ स ततः प्रेष्यान्प्रहृष्टः क्षत्रियर्षभः ।
युधिष्ठिरस्य पुरुषाः केऽत्र चक्रुः सभा इमाः । ॥ ५.८.१३ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த சத்திரியர்களில் சிறந்தவன் தன் ஏவலர்களிடம் கேட்டான்: 'யுதிஷ்டிரனின் இங்குள்ள இந்த சபைகளை எந்த ஆட்கள் அமைத்தார்கள்?'
5.8.14
आनीयन्तां सभाकाराः प्रदेयार्हा हि मे मताः ।
प्रदेयमेषां दास्यामि कुन्तीपुत्रोऽनुमन्यताम्। ॥ ५.८.१४ ॥
'சபைகளை அமைத்தவர்கள் இங்கு கொண்டுவரப்படட்டும்; அவர்கள் பரிசுக்குத் தகுதியானவர்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். அவர்களுக்குப் பரிசு தருவேன்; குந்தியின் மகன் அனுமதிக்கட்டும்.'
5.8.15
ततः प्रहृष्टं राजानं ज्ञात्वा ते सचिवास्तदा ।
दुर्योधनाय तत्सर्वं कथयन्ति स्म विस्मिताः ॥ ५.८.१५ ॥
அப்போது அரசன் மகிழ்ந்திருப்பதை அறிந்த அமைச்சர்கள் வியப்புற்று துரியோதனனிடம் அனைத்தையும் சொன்னார்கள்.
5.8.16
संप्रहृष्टो यदा शल्यो दिदित्सुरपि जीवितम् ।
गूढो दुर्योधनस्तत्र दर्शयामास मातुलम् ॥ ५.८.१६ ॥
சல்யன் மிகவும் மகிழ்ந்து, உயிரையும் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தபோது, மறைந்திருந்த துரியோதனன் அங்கே தன் மாமனைக் காட்டினான்.
5.8.17
तं दृष्ट्वा मद्रराजश्च ज्ञात्वा यत्नं च तस्य तम् ।
परिष्वज्याब्रवीत्प्रीत इष्टोऽर्थो ध्रियतामिति ॥ ५.८.१७ ॥
அவனைக் கண்டு, அவனது முயற்சியை அறிந்த மத்ரநாட்டு அரசன் மகிழ்ந்து அவனைத் தழுவி, 'விரும்பிய பொருள் உனக்குக் கிடைக்கட்டும்' என்றான்.
5.8.18
सत्यवाग्भव कल्याण वरो वै मम दीयताम् ।
सर्वसेनाप्रणेता वै भवान्भवितुमर्हति ॥ ५.८.१८ ॥
'நல்லவனே, சத்தியவாதியாக இரு; எனக்கு ஒரு வரம் கொடு — நீயே முழுப் படைக்கும் தலைவனாக இருக்கத் தகுதியுடையவன்.'
5.8.19
यथैव पाण्डवास्तुभ्यं तथैव भवतो ह्यहम् ।
अनुमान्यं च पाल्यं च भक्तं च भज मां विभो ॥ ५.८.१९ ॥
பாண்டவர்கள் உங்களுடையவர்களோ, அவ்வாறே நானும் உங்களுடையவன். ஓ வீரனே, எனக்கு மரியாதை அளித்து, என்னைக் காத்து, உமது பக்தனாகிய என்னை ஏற்றருள்க.
5.8.20
कृतमित्यब्रवीच्छल्यः किमन्यत्क्रियतामिति ।
कृतमित्येव गान्धारिः प्रत्युवाच पुनःपुनः ॥ ५.८.२० ॥
சல்யன், 'செய்யப்பட்டது' என்றான்; 'வேறு என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்றான். காந்தாரியோ மீண்டும் மீண்டும் 'செய்யப்பட்டது' என்றே பதிலளித்தாள்.
5.8.21
गच्छ दुर्योधन पुरं स्वकमेव नरर्षभ ।
अहं गमिष्ये द्रुष्टुं वै युधिष्ठिरमरिंदमम् ॥ ५.८.२१ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே துரியோதனா, உன் சொந்த நகருக்குச் செல். எதிரிகளை அடக்கும் யுதிஷ்டிரனைக் காண நான் செல்வேன்.
5.8.22
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं राजन्क्षिप्रमेष्ये नराधिप ।
अवश्यं चापि द्रष्टव्यः पाण्डवः पुरुषर्षभः ॥ ५.८.२२ ॥
அரசே, யுதிஷ்டிரனைக் கண்டு விரைவில் திரும்புவேன், நராதிபனே. நரர்களில் சிறந்த பாண்டவனை அவசியம் காண வேண்டும்.
5.8.23
क्षिप्रामागम्यतां राजन्पाण्डवं वीक्ष्य पार्थिव ।
त्वय्यधीनाः स्म राजेन्द्र वरदानं स्मरस्व नः ॥ ५.८.२३ ॥
அரசே, பாண்டவனைக் கண்டு விரைவில் திரும்பு, பார்த்திவனே. ராஜேந்திரா, நாங்கள் உன்னைச் சார்ந்தவர்கள்; எங்களுக்கு அளித்த வரத்தை நினைவில் கொள்.
5.8.24
क्षिप्रमेष्यामि भद्रं ते गच्छस्व स्वपुरं नृप ।
दृष्ट्वा तु पाण्डवान्राजन्न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ ५.८.२४ ॥
விரைவில் வருவேன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். அரசே, உன் நகருக்குச் செல். அரசே, பாண்டவர்களைக் கண்ட பின் நான் பொய் செய்ய விரும்பமாட்டேன்.
5.8.25
पर्यष्वजेतामन्योन्यं शल्यदुर्योधनावुभौ ॥ ५.८.२५ ॥
சல்யனும் துரியோதனனும் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டனர்.
5.8.26
स तथा शल्यमामन्त्र्य पुरायात्स्वकं पुरम् ।
शल्यो जगाम कौन्तेयानाख्यातुं कर्म तस्य तत् ॥ ५.८.२६ ॥
அவ்வாறு சல்யனிடம் விடைபெற்று துரியோதனன் தன் நகருக்குத் திரும்பினான்; சல்யன் அவனது அந்தச் செயலை குந்தியின் மக்களுக்கு அறிவிக்கச் சென்றான்.
5.8.27
उपप्लाव्यं स गत्वा तु स्कन्धावारं प्रविश्य च ।
पाण्डवानथ तान्सर्वाञ्शल्यस्तत्र ददर्श ह ॥ ५.८.२७ ॥
சல்யன் உபப்லாவ்யத்திற்குச் சென்று படைமுகாமில் நுழைந்தான்; அங்கு அந்த பாண்டவர்கள் அனைவரையும் கண்டான்.
5.8.28
चिरात्तु दृष्ट्वा राजानं मातुलं समितिञ्जयम् ।
आसनेभ्यः समुत्पेतुः सर्वे सहयुधिष्ठिराः ॥ ५.८.२८ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு அரசனும் மாமனும் போர்வெற்றியாளனுமான சல்யனைக் கண்டதும், யுதிஷ்டிரருடன் அனைவரும் தங்கள் இருக்கைகளிலிருந்து எழுந்தனர்.
5.8.29
तथा भीमार्जुनौ हृष्टौ स्वस्त्रीयौ च यमावुभौ ।
द्रौपदी च सुभद्रा च अभिमन्युश्च भारत ॥ ५.८.२९ ॥
அதுபோலவே பீமனும் அர்ஜுனனும் மகிழ்ந்தனர்; தங்கை மக்களான இரு இரட்டையர்களும், திரௌபதியும், சுபத்திரையும், அபிமன்யுவும் மகிழ்ந்தனர், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
5.8.30
समेत्य च महापाहुं शल्यं पाण्डुसुतस्तदा ।
पाद्यमर्घ्यं च गां चैव प्रतिग्राह्य पुरोधसा ॥ ५.८.३० ॥
மகாபாகுவான சல்யனை சந்தித்த பாண்டுவின் மகன், அப்போது புரோகிதரின் வழியாக பாதம் கழுவும் நீரும், அர்க்யமும், ஒரு பசுவும் ஏற்கச் செய்தான்.
5.8.31
कताञ्जलिरदीनात्मा धर्मात्मा शल्यमब्रवीत् ।
स्वागतं तेऽस्तु वै राजन्नेतदासनमास्यताम् ॥ ५.८.३१ ॥
கைகூப்பி, தளராத மனமும் தர்ம உள்ளமும் கொண்டவன் சல்யனிடம் கூறினான்: "அரசே, உமக்கு நல் வரவு. இதோ இருக்கை; அமர்வீராக."
5.8.32
ततो न्यषीदच्छल्यश्च काञ्चने परमासने ।
तत्र पाद्यथार्घ्यं च न्यवेदयत पाण्डवः ॥ ५.८.३२ ॥
பின்னர் சல்யன் பொன்னாலான உயர்ந்த இருக்கையில் அமர்ந்தான்; அங்கே பாண்டவன் அவனுக்குப் பாத்யமும் அர்க்யமும் அளித்தான்.
5.8.33
दुःखस्यैतस्य महतो धार्तराष्ट्रकृतस्य वै ।
अवाप्स्यसि फलं राजन्हत्वा शत्रून्परन्तप ॥ ५.८.३३ ॥
சல்யன் கூறினான்: "பரந்தபனே அரசே, திருதராஷ்டிரர் மகன்களால் உண்டான இந்தப் பெரும் துன்பத்தின் பயனை, பகைவர்களைக் கொன்று நீ பெறுவாய்."
5.8.34
विदितं ते महाराज लोकतन्त्रं नराधिप ।
तस्माल्लोककृतं किञ्चित्तव तात न विद्यते ॥ ५.८.३४ ॥
சல்யன் கூறினான்: "பெரும் அரசே, மக்களாட்சி நெறி உனக்குத் தெரிந்ததே; ஆகையால் அன்பு மகனே, உலகினால் செய்யப்பட்ட எதுவும் உனக்கு இல்லை."
5.8.35
निवेद्य चार्घ्यं विधिवन्मद्रराजाय भारत ।
कुशलं पाण्डवोऽपृच्छच्छल्यं सर्वसुखावहम् ॥ ५.८.३५ ॥
பாரதா, மத்ரநாட்டு அரசனுக்கு விதிப்படி அர்க்யம் சமர்ப்பித்து, எல்லா சுகங்களையும் தரும் சல்யனிடம் பாண்டவன் நலம் விசாரித்தான்.
5.8.36
स तैः परिवृतः सर्वैः पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
आसने चोपविष्टः स शल्यः पार्थमथाब्रवीत् ॥ ५.८.३६ ॥
தர்மம் பின்பற்றும் அனைத்துப் பாண்டவர்களாலும் சூழப்பட்டு, இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த சல்யன் பின்னர் பிருதையின் மகனிடம் கூறினான்.
5.8.37
कुशलं राजशार्दूल सर्वत्र कुरुनन्दन ।
अरण्यवासाद्दिष्ट्याऽसि विमुक्तो जयतां वर ॥ ५.८.३७ ॥
அரசர்களில் புலி போன்றவரே, குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, எங்கும் நலமா? அதிர்ஷ்டவசமாக நீ காட்டு வாழ்விலிருந்து விடுபட்டாய், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே.
5.8.38
दुष्करं ते कृतं राजन्निर्जने गहने वने ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेय कृष्णाया चानयाऽनघ ॥ ५.८.३८ ॥
அரசே, தனிமையான அடர்ந்த காட்டில் சகோதரர்களுடனும் இந்தக் கிருஷ்ணையுடனும் நீ கடினமான செயலைச் செய்தாய், குந்தியின் மகனே, பாவமற்றவனே.
5.8.39
अज्ञातवासं घोरं च वसता दुष्करं कृतम् ।
दुःखमेव कुतः सौख्यं राज्यभ्रष्टस्य भारत ॥ ५.८.३९ ॥
அறியப்படாத வாழ்வை வாழ்ந்து கொடிய கடினமான செயலைச் செய்தாய். பாரதா, அரசை இழந்தவனுக்கு துன்பமே உண்டு, இன்பம் எங்கிருந்து?
5.8.40
सत्ये तपसि दाने च तव बुद्धिर्युधिष्ठिर ।
क्षमा दमश्चाहिंसा च सत्यं चैव युधिष्ठिर ॥ ५.८.४० ॥
யுதிஷ்டிரா, உண்மை, தவம், தானம் ஆகியவற்றில் உன் மனம் நிலைத்துள்ளது. பொறுமை, அடக்கம், அகிம்சை, உண்மை ஆகியவையும்தான், யுதிஷ்டிரா.
5.8.41
अद्भुतश्च पुनर्लोकस्त्वयि राजन्प्रतिष्ठितः ।
मृदुर्वदान्यो ब्रह्मण्यो दान्तो धर्मपरायणः ॥ ५.८.४१ ॥
அரசே, உன்னில் மீண்டும் ஓர் அற்புத உலகம் நிலைபெற்றுள்ளது. நீ மென்மையானவன், கொடையாளி, பிராமணப் பற்றுள்ளவன், அடக்கமுள்ளவன், தர்மத்தில் ஊன்றியவன்.
5.8.42
धर्मास्ते विदिता राजन्बहवो लोकसाक्षिकाः ।
सर्वं जगदिदं तात विदितं ते परन्तप ॥ ५.८.४२ ॥
அரசே, உன் பல தர்மங்கள் உலகம் சாட்சியாக அறியப்பட்டுள்ளன. அன்பனே, இந்த முழு உலகமும் உனக்குத் தெரியும், பகைவரைத் தகிப்பவனே.
5.8.43
मुदितश्च पुनर्लोकस्त्वयि राजन्प्रतिष्ठिते ।
दिष्ट्या कृच्छ्रमिदं राजन्पारितं भरतर्षभ ॥ ५.८.४३ ॥
அரசே, நீர் நிலைநிறுத்தப்பட்டதால் உலகம் மீண்டும் மகிழ்ந்தது. அரசே, நல்லூழால் இந்தக் கடினம் கடக்கப்பட்டது, பரதர்களில் சிறந்தவரே.
5.8.44
दिष्ट्या पश्यामि राजेन्द्र धर्मात्मानं सहानुगम् ।
निस्तीर्णदुष्करं राजंस्त्वां धर्मनिचयं प्रभो ॥ ५.८.४४ ॥
நல்லூழால், அரசர்களின் அரசே, உம்மைத் தர்மாத்மாவாக, உம் பரிவாரத்துடன் காண்கிறேன். அரசே, பிரபுவே, கடினத்தைக் கடந்து தர்மத்தின் தொகுப்பாக நீர் இருக்கிறீர்.
5.8.45
ततोऽस्याकथयद्राजा दुर्योधनसमागमम् ।
तच्च शुश्रूषितं सर्वं वरदानं च भारत ॥ ५.८.४५ ॥
பின்னர் அரசன் அவரிடம் துரியோதனனுடனான சந்திப்பைக் கூறினான். பரதா, அது அனைத்தையும், வரம் அளித்ததையும் அவர் கேட்டார்.
5.8.46
सुकृतं ते कृतं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
दुर्योधनस्य यद्वीर त्वया वाचा प्रतिश्रुतम् ॥ ५.८.४६ ॥
அரசே, நீர் நன்றாகச் செய்தீர், மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன். வீரரே, துரியோதனனுக்கு நீர் வாக்களித்ததை வாயால் நிறைவேற்றினீர்.
5.8.47
एकं त्विच्छामि भद्रं ते क्रियमाणं महीपते ।
राजन्नकर्तव्यमपि कर्तुमर्हसि सत्तम ॥ ५.८.४७ ॥
ஆனால் ஒன்றை விரும்புகிறேன், மன்னர்களின் தலைவரே, உமக்கு நலமுண்டாகட்டும், செய்யப்படுவதாக. அரசே, செய்யத்தகாததையும் நீர் செய்யலாம், நல்லோரில் சிறந்தவரே.
5.8.48
मम त्ववेक्षया वीर शृणु विज्ञापयामि ते ।
भवानिह महाराज वासुदेवसमो युधि ॥ ५.८.४८ ॥
ஆனால் என் மரியாதையின் பொருட்டு, வீரரே, கேளும், உமக்கு விண்ணப்பிக்கிறேன். மகாராஜா, இங்கே நீர் போரில் வாசுதேவருக்கு நிகரானவர்.
5.8.49
कर्णार्जुनाभ्यां संप्राप्ते द्वैरथे राजसत्तम ।
कर्णस्य भवता कार्यं सारथ्यं नात्र संशयः ॥ ५.८.४९ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே இரத் தனிப் போர் நிகழும்போது, நீ கர்ணனின் தேரோட்டியாக இருக்க வேண்டும்; இதில் ஐயமில்லை.
5.8.50
तत्र पाल्योऽर्जुनो राजन्यदि मत्प्रियमिच्छसि ।
तेजोवधश्च ते कार्यः सौतेरस्मञ्जयावह्नः ।
अकर्तव्यमपि ह्येतत्कर्मुमर्हसि मातुल ॥ ५.८.५० ॥
அரசே, நீ என் நன்மையை விரும்பினால், அங்கே அர்ஜுனனைக் காக்க வேண்டும்; சூதனின் மகனின் தேஜஸை அழிப்பதும் உன் கடமை, அது நமக்கு வெற்றியைத் தரும். மாமனே, இது செய்யத் தகாததாக இருந்தாலும் நீ இந்தச் செயலைச் செய்ய வேண்டும்.
5.8.51
श्रृणु पाण्डव भद्रं ते यद्ब्रवीषि महात्मनः ।
तेजोवधनिमित्तं मां सूतपुत्रस्य सङ्गमे ॥ ५.८.५१ ॥
பாண்டுவின் மகனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; மகாத்மாவைப் பற்றி நீ சொல்வதைக் கேள் — போரில் சூதனின் மகனின் தேஜஸை அழிக்கும் பொருட்டு என்னை (இதைச் செய்யச் சொல்கிறாய்).
5.8.52
अहं तस्य भविष्यामि सङ्घ्रामे सारथिर्ध्रुवम् ।
वासुदेवेन हि समं नित्यं मां सोऽभिमन्यतो ॥ ५.८.५२ ॥
நான் போரில் அவனுக்கு நிச்சயம் தேரோட்டியாவேன்; அவன் எப்போதும் என்னை வாசுதேவனுக்கு இணையாகக் கருதுகிறான்.
5.8.53
तस्याहं कुरुशार्दूल प्रतीपमहितं वचः ।
ध्रुवं संकथयिष्यामि योद्धुकामस्य संयुगे ॥ ५.८.५३ ॥
குருக்களில் புலியே, போரை விரும்புகிற அவனிடம் நான் நிச்சயம் பிரியமற்றதும் தீங்கானதுமான சொற்களைச் சொல்வேன்.
5.8.54
यथा स हृतदर्पश्च हृततेजाश्च पाण्डव ।
भविष्यति सुखं हन्तुं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.८.५४ ॥
பாண்டவனே, அவன் கர்வம் பறிக்கப்பட்டவனாகவும் தேஜஸ் பறிக்கப்பட்டவனாகவும் ஆகி எளிதாகக் கொல்லப்படுவான் — இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
5.8.55
एवमेतत्करिष्यामि यथा तात त्वमात्थ माम् ।
यच्चान्यदपि शक्ष्यामि तत्करिष्यामि ते प्रियम् ॥ ५.८.५५ ॥
அன்பே, நீ என்னிடம் சொன்னபடியே நான் செய்வேன். வேறு எது செய்ய முடியுமோ அதையும் உனக்கு விருப்பமானதாகச் செய்வேன்.
5.8.56
यच्च दुःखं त्वया प्राप्तं द्यूते वै कृष्णया सह ।
परुषाणि च वाक्यानि सूतपुत्रकृतानि वै ॥ ५.८.५६ ॥
சூதாட்டத்தில் கிருஷ்ணையுடன் நீ அடைந்த துன்பமும், சூதனின் மகன் சொன்ன கடுமையான வார்த்தைகளும் உண்டானவை.
5.8.57
जटासुरात्परिक्लेशः कीचकाच्च महाद्युते ।
द्रौपद्याऽधिगतं सर्वं दमयन्त्या यथाऽशुभम् ॥ ५.८.५७ ॥
மிகு ஒளி பொருந்தியவனே, ஜடாசுரனால் வந்த துன்பமும் கீசகனால் வந்த வேதனையும், தமயந்தி அடைந்த தீங்கைப் போல, திரௌபதி எல்லாவற்றையும் அனுபவித்தாள்.
5.8.58
सर्वं दुःखमिदं वीर सुखोदर्कं भविष्यति ।
नात्र मन्युस्त्वया कार्यो विधिर्हि बलवत्तरः ॥ ५.८.५८ ॥
வீரனே, இந்த எல்லாத் துன்பமும் இன்பத்தில் முடியும். இதில் நீ கோபம் கொள்ளக் கூடாது; ஏனெனில் விதியே மிகவும் வலிமையானது.
5.8.59
दुःखानि हि महात्मानः प्राप्नुवन्ति युधिष्ठिर ।
देवैरपि हि दुःखानि प्राप्तानि जगतीपते ॥ ५.८.५९ ॥
யுதிஷ்டிரா, மகாத்மாக்களும் துன்பங்களை அடைகின்றனர். உலகத் தலைவனே, தேவர்களுக்கும் கூடத் துன்பங்கள் வந்தன.
5.8.60
इन्द्रेण श्रूयते राजन्सभार्येण महात्मना ।
अनुभूतं महद्दुःखं देवराजेन भारत ॥ ५.८.६० ॥
அரசனே, மகாத்மாவாகிய இந்திரன் தன் மனைவியுடன் பெரும் துன்பத்தை அனுபவித்ததாகக் கேள்விப்படுகிறோம். பாரதனே, தேவர்களின் அரசன் அந்தப் பெரும் துன்பத்தை அனுபவித்தான்.