Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.81

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

5.81.1

राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धर्मार्थसहितं हितम् ।
कृष्णा दाशार्हमासीनमब्रवीच्छोककर्शिता ॥ ५.८१.१ ॥

രാജാവിന്റെ ധർമ്മാർത്ഥസഹിതമായ ഹിതവചനം കേട്ടശേഷം, ശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച കൃഷ്ണ ഇരിക്കുന്ന ദാശാർഹനോട് പറഞ്ഞു.

5.81.2

सुता द्रुपदराजस्य स्वसितायतमूर्धजा ।
संपूज्य सहदेवं च सात्यकिं च महारथम् ॥ ५.८१.२ ॥

ദ്രുപദരാജാവിന്റെ പുത്രി, വെളുത്തതും നീളമുള്ളതുമായ മുടിയുള്ളവൾ, സഹദേവനെയും മഹാരഥനായ സാത്യകിയെയും ആദരിച്ചു.

5.81.3

भीमसेनं च संशान्तं दृष्ट्वा परमदुर्मनाः ।
अश्रुपूर्णेक्षणा वाक्यमुवाचेदं मनस्विनी ॥ ५.८१.३ ॥

ശാന്തനായ ഭീമസേനനെ കണ്ട് അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള മനസ്വിനി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

5.81.4

विदितं ते महाबाहो धर्मज्ञ मधुसूदन ।
यथा निकृतिमास्थाय भ्रंशिताः पाण्डवाः सुखात् ॥ ५.८१.४ ॥

മഹാബാഹുവേ, ധർമ്മജ്ഞനേ, മധുസൂദനാ! വഞ്ചന അവലംബിച്ച് പാണ്ഡവരെ സുഖത്തിൽനിന്ന് എങ്ങനെ വീഴ്ത്തിയെന്ന് അങ്ങേക്ക് അറിയാം.

5.81.5

धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सामात्येन जनार्दन ।
यथा च सञ्जयो राज्ञा मन्त्रं रहसि श्रावितः ॥ ५.८१.५ ॥

ജനാർദ്ദനാ! ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം, രാജാവ് സഞ്ജയനെ രഹസ്യമായി ആലോചന കേൾപ്പിച്ചതും.

5.81.6

युधिष्ठिरस्य दाशार्ह तच्चापि विदितं तव ।
यथोक्तः सञ्जयश्चैव तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ ५.८१.६ ॥

ദാശാർഹാ! യുധിഷ്ഠിരന്റേതും അതും അങ്ങേക്ക് അറിയാം; സഞ്ജയനോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം അങ്ങ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

5.81.7

पञ्च नस्तात दीयन्तां ग्रामा इति महाद्युते ।
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ॥ ५.८१.७ ॥

ഹേ മഹാദ്യുതേ, തോഴാ, ഞങ്ങൾക്ക് അഞ്ച് ഗ്രാമങ്ങൾ നൽകണം: അവിസ്ഥലം, വൃകസ്ഥലം, മാകന്ദീ, വാരണാവതം.

5.81.8

अवसानं महाबाहो कंचिदेकं च पञ्चमम् ।
इति दुर्योधनो वाच्यः सुहृदश्चास्य केशव ॥ ५.८१.८ ॥

ഹേ മഹാബാഹോ, ഒന്നും അഞ്ചാമത്തേതും വാസസ്ഥലം; ഇങ്ങനെ ദുര്യോധനനോടും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടും പറയണം, ഹേ കേശവാ.

5.81.9

न चापि ह्यकरोद्वाक्यं श्रुत्वा कृष्ण सुयोधनः ।
युधिष्ठिरस्य दाशार्ह श्रीमतः सन्धिमिच्छतः ॥ ५.८१.९ ॥

ഹേ കൃഷ്ണാ, സുയോധനൻ കേട്ടിട്ടും വാക്ക് അനുസരിച്ചില്ല; ഹേ ദാശാർഹാ, ശ്രീമാനായ യുധിഷ്ഠിരൻ സന്ധി ആഗ്രഹിച്ച വാക്ക്.

5.81.10

अप्रदानेन राज्यस्य यदि कृष्ण सुयोधनः ।
सन्धिमिच्छेन्न कर्तव्यं तत्र गत्वा कथंचन ॥ ५.८१.१० ॥

ഹേ കൃഷ്ണാ, രാജ്യം നൽകാതെ സുയോധനൻ സന്ധി ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അവിടെ ചെന്ന് ഒരു വിധത്തിലും സന്ധി ചെയ്യരുത്.

5.81.11

शक्ष्यन्ति हि महाबाहो पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
धार्तराष्ट्रबलं घोरं क्रुद्धं प्रतिसमासितुम् ॥ ५.८१.११ ॥

ഹേ മഹാബാഹോ, പാണ്ഡവർ സൃഞ്ജയരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ഭയങ്കരവും ക്രുദ്ധവുമായ സേനയെ നേരിടാൻ കഴിവുള്ളവരാണ്.

5.81.12

न हि साम्ना न दानेन शक्योऽर्थस्तेषु कश्चन ।
तस्मात्तेषु न कर्तव्या कृपा ते मधुसूदन ॥ ५.८१.१२ ॥

സാമം കൊണ്ടോ ദാനം കൊണ്ടോ അവരിൽനിന്ന് ഒരു കാര്യവും നേടാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ, ഹേ മധുസൂദനാ, അവരോട് നിന്റെ കാരുണ്യം കാണിക്കരുത്.

5.81.13

साम्ना दानेन वा कृष्ण ये न शाम्यन्ति शत्रवः ।
योक्तव्यस्तेषु दण्डः स्याज्जीवितं परिरक्षता ॥ ५.८१.१३ ॥

ഹേ കൃഷ്ണാ, സാമംകൊണ്ടോ ദാനംകൊണ്ടോ ഏത് ശത്രുക്കൾ ശാന്തരാകുന്നില്ലയോ, അവരുടെ മേൽ ദണ്ഡം പ്രയോഗിക്കണം, സ്വജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാൽ.

5.81.14

तस्मात्तेषु महादण्डः क्षेप्तव्यः क्षिप्रमच्युत ।
त्वया चैव महाबाहो पाण्डवैः सह सृञ्जयैः ॥ ५.८१.१४ ॥

അതിനാൽ, ഹേ അച്യുതാ, ഹേ മഹാബാഹോ, നീയും പാണ്ഡവരും സൃഞ്ജയരും ചേർന്ന് അവരുടെ മേൽ മഹാദണ്ഡം വേഗം പ്രയോഗിക്കണം.

5.81.15

एतत्समर्थं पार्थानां तव चैव यशस्करम् ।
क्रियमाणं भवेत्कृष्ण क्षत्रस्य च सुखावहम् ॥ ५.८१.१५ ॥

ഇത് പാർത്ഥന്മാർക്ക് യോജിച്ചതാണ്; നിനക്കും യശസ്സു നൽകുന്നതാണ്. ഹേ കൃഷ്ണാ, ഇത് ചെയ്താൽ ക്ഷത്രിയർക്കും സുഖം ലഭിക്കും.

5.81.16

क्षत्रियेण हि हन्तव्यः क्षत्रियो लोभमास्थितः ।
अक्षत्रियो वा दाशार्ह स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ ५.८१.१६ ॥

ക്ഷത്രിയനാൽ, ലോഭത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ക്ഷത്രിയൻ വധിക്കപ്പെടണം; അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയനല്ലാത്തവനും, ഹേ ദാശാർഹാ, സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനാൽ.

5.81.17

अन्यत्र ब्राह्मणात्तात सर्वपापेष्ववस्थितात् ।
गुरुर्हि सर्ववर्णानां ब्राह्मणः प्रसृताग्रभुक् ॥ ५.८१.१७ ॥

പ്രിയനേ, സർവ്വപാപങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ ഒഴികെ; ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കും ഗുരുവാണ്, ആദ്യമായും കൂടുതലായും ഭക്ഷിക്കുന്നവനാണ്.

5.81.18

यथाऽवध्ये वध्यमाने भवेद्दोषो जनार्दन ।
स वध्यस्यावधे दृष्ट इति धर्मविदो विदुः ॥ ५.८१.१८ ॥

ഹേ ജനാർദ്ദനാ, വധിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്തവനെ വധിക്കുന്നതിൽ ദോഷമുള്ളതുപോലെ, വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനെ വധിക്കാതിരിക്കുന്നതിലും ദോഷം കാണുന്നു എന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ അറിയുന്നു.

5.81.19

यथा त्वां न स्पृशेदेष दोषः कृष्ण तथा कुरु ।
पाण्डवैः सह दाशर्हैः सृञ्जयैश्च ससैनिकैः ॥ ५.८१.१९ ॥

കൃഷ്ണാ, ഈ ദോഷം നിന്നെ സ്പർശിക്കാത്തവിധം അങ്ങനെ ചെയ്യുക — പാണ്ഡവരോടും ദാശാർഹരോടും സൃഞ്ജയരോടും അവരുടെ സേനയോടുമൊപ്പം.

5.81.20

पुनरुक्तं च वक्ष्यामि विश्रम्भेण जनार्दन ।
का तु सीमन्तिनी मादृकं पृथिव्यामस्ति केशव ॥ ५.८१.२० ॥

ജനാർദ്ദനാ, വിശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ വീണ്ടും പറയാം — കേശവാ, ഭൂമിയിൽ എന്നെപ്പോലെ ഒരു സ്ത്രീ ആരുണ്ട്?

5.81.21

सुता द्रुपदराजस्य वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनी तव कृष्ण प्रिया सखी ॥ ५.८१.२१ ॥

യാഗവേദിയുടെ മധ്യത്തിൽനിന്ന് ഉദിച്ച ദ്രുപദരാജാവിന്റെ പുത്രി, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ സഹോദരി, കൃഷ്ണാ, നിനക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സഖി.

5.81.22

आजमूढकुलं प्राप्त स्नुषा पाण्डोर्महात्मनः ।
महिषी पाण्डुपुत्राणां पञ्चेन्द्रसमवर्चसाम् ॥ ५.८१.२२ ॥

അജമീഢകുലത്തിൽ വന്നുചേർന്ന, മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ മരുമകൾ, അഞ്ച് ഇന്ദ്രന്മാർക്ക് തുല്യ പ്രഭയുള്ള പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ പട്ടമഹിഷി.

5.81.23

सुता मे पञ्चभिर्वीरैः पञ्च जाता महारथाः ।
अभिमन्युर्यथा कृष्ण तथा ते तव धर्मतः ॥ ५.८१.२३ ॥

അഞ്ച് വീരന്മാരാൽ എനിക്ക് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ മഹാരഥന്മാർ; കൃഷ്ണാ, അഭിമന്യു നിനക്കെങ്ങനെയോ, അവരും ധർമ്മത്താൽ നിനക്കങ്ങനെതന്നെ.

5.81.24

साऽहं केशग्रहं प्राप्ता परिक्लिष्टा सभां गता ।
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां त्वयि जीवति केशव ॥ ५.८१.२४ ॥

മുടി പിടിക്കപ്പെട്ട്, സഭയിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുവരപ്പെട്ട്, അതിയായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഞാനാണ് — പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ നോക്കിനിൽക്കെ — കേശവാ, നീ ജീവിച്ചിരിക്കെ.

5.81.25

जीवस्तु पाण्डुपुत्रेषु पञ्चालेष्वथ वृष्णिषु ।
दासीभाताऽस्मि पापानां सभामध्ये व्यवस्थिता ॥ ५.८१.२५ ॥

പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും പാഞ്ചാലന്മാരും വൃഷ്ണികളും ജീവിച്ചിരിക്കെ, പാപികളുടെ ദാസിയായി സഭാമധ്യത്തിൽ നിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

5.81.26

निरमर्षेष्वचेष्टेषु प्रेक्ष्यमाणेषु पाण्डुषु ।
पाहि मामिति गोविन्द मनसा चिन्तितोसि मे ॥ ५.८१.२६ ॥

ക്രോധമില്ലാതെ, ചലനമറ്റ് പാണ്ഡവർ നോക്കിനിൽക്കെ, 'ഗോവിന്ദാ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ' എന്ന് മനസ്സിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഓർത്തു.

5.81.27

यत्र मां भगवान्राजा श्वशुरो वाक्यमब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व पाञ्चालि वरार्हाऽसि मता मम ॥ ५.८१.२७ ॥

അപ്പോൾ ഭഗവാനായ രാജാവ്, എന്റെ അമ്മായിയപ്പൻ, എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'പാഞ്ചാലീ, വരം ചോദിക്കൂ; നീ വരത്തിന് അർഹയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.'

5.81.28

अदासाः पाण्डवाः सन्तु सरथाः सायुधा इति ।
मयोक्ते यत्र निर्मुक्ता वनवासाय केशव ॥ ५.८१.२८ ॥

'പാണ്ഡവർ അടിമകളാകാതെ, രഥങ്ങളോടും ആയുധങ്ങളോടും കൂടി ഇരിക്കട്ടെ' എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കേശവാ, അവർ വനവാസത്തിനായി മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

5.81.29

एवंविधानां दुःखानामभिज्ञोऽसि जनार्दन ।
त्रायस्व पुण्डरीकाक्ष सभर्तृज्ञातिबान्धवान् ॥ ५.८१.२९ ॥

ഇത്തരം ദുഃഖങ്ങൾ നീ അറിയുന്നവനാണ്, ജനാർദ്ദനാ. പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, ഭർത്താക്കന്മാരോടും ജ്ഞാതികളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ.

5.81.30

नन्वहं कृष्ण भीष्मस्य धृतराष्ट्रस्य चोभयोः ।
श्नुषा भवामि धर्मेण साऽहं दासीकृता बलात् ॥ ५.८१.३० ॥

കൃഷ്ണാ, ഭീഷ്മർക്കും ധൃതരാഷ്ട്രർക്കും ഇരുവർക്കും ഞാൻ ധർമ്മത്താൽ മരുമകളല്ലേ? എന്നിട്ടും എന്നെ ബലമായി ദാസിയാക്കി.

5.81.31

धिक्पार्थस्य धनुष्मत्तां भीमसेनस्य धिग्बलम् ।
यत्र दुर्योधनः कृष्ण मुहूर्तमपि जीवति ॥ ५.८१.३१ ॥

പാർത്ഥന്റെ വില്ലാളിത്വത്തിന് ധിക്കാരം; ഭീമസേനന്റെ ബലത്തിനും ധിക്കാരം. കൃഷ്ണാ, ദുര്യോധനൻ ഒരു നിമിഷംപോലും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ.

5.81.32

यदि तेऽहमनुग्राह्या यदि तेऽस्ति कृपा मयि ।
धार्तराष्ट्रेषु वै कोपः सर्वः कृष्ण विधीयताम् ॥ ५.८१.३२ ॥

ഞാൻ നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് അർഹയെങ്കിൽ, എന്നിൽ നിനക്ക് കൃപയുണ്ടെങ്കിൽ, കൃഷ്ണാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരോടുള്ള നിന്റെ കോപമെല്ലാം പ്രയോഗിക്കുക.

5.81.33

इत्युक्त्वा मृदुसंहारं वृजिनाग्रं सुदर्शनम् ।
सुनीलमसितापाङ्गी सर्वगन्धादिवासितम् ॥ ५.८१.३३ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മൃദുവായി പിടിക്കാവുന്നതും മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രമുള്ളതുമായ സുദർശനചക്രം അവൾ എടുത്തു; അത് അത്യന്തം നീലനിറമുള്ളതും എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങളാലും സുഗന്ധിതവുമായിരുന്നു.

5.81.34

सर्वलक्षणसंपन्नं महाभुजगवर्चसम् ।
केशपक्षं वरारोहा गृह्व वामेन पाणिना ॥ ५.८१.३४ ॥

എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളും നിറഞ്ഞതും മഹാസർപ്പത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ളതും മുടിയുടെ ചിറകുള്ളതുമായ അതിനെ വരാരോഹയായ അവൾ ഇടംകൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു.

5.81.35

पद्माक्षी पुण्डरीकाक्षमुपेत्य गजगामिनी ।
अश्रुपूर्णेक्षणा कृष्णा कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ५.८१.३५ ॥

താമരക്കണ്ണിയും ആനനടയുമുള്ള കൃഷ്ണ, താമരക്കണ്ണനായ കൃഷ്ണന്റെ അടുത്തുചെന്ന്, കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

5.81.36

अयं ते पुण्डरीकाक्ष दुःशासनकरोद्धृतः ।
स्मर्तव्यः सर्वकार्येषु परेषां सन्धिमिच्छताम् ॥ ५.८१.३६ ॥

പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, ഇതാ നിന്റേത് — ദുഃശാസനന്റെ കൈ വലിച്ചെടുത്ത (മുടി). ശത്രുക്കൾ സന്ധി ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഇത് ഓർക്കണം.

5.81.37

यदि भीमार्जुनौ कृष्ण कृपणौ सन्धिकामुकौ ।
पिता मे योत्स्यते वृद्धः सह पुत्रैर्महारथैः ॥ ५.८१.३७ ॥

കൃഷ്ണാ, ഭീമനും അർജുനനും ദീനരും സന്ധിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുമാണെങ്കിൽ, എന്റെ വൃദ്ധനായ പിതാവ് മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യും.

5.81.38

पञ्च चैव महावीर्याः पुत्रा मे मधुसूदन ।
अभिमन्युं पुरस्कृत्य योत्स्यन्ते कुरुभिः सह ॥ ५.८१.३८ ॥

മധുസൂദനാ, എന്റെ അഞ്ചു മഹാവീര്യരായ പുത്രന്മാരും അഭിമന്യുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി കൗരവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യും.

5.81.39

दुःशासनभुजं श्यामं संछिन्नं पांसुकुण्ठितम् ।
यद्यहं तु न पश्यामि का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ५.८१.३९ ॥

ദുഃശാസനന്റെ കറുത്തതും വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടതും പൊടിയിൽ മങ്ങിയതുമായ ഭുജം ഞാൻ കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിന് എന്ത് ശാന്തി?

5.81.40

त्रयोदश हि वर्षाणि प्रतीक्षन्त्या गतानि मे ।
विधाय हृदये मन्युं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ ५.८१.४० ॥

ഹൃദയത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ കോപം വഹിച്ചുകൊണ്ട്, കാത്തിരുന്ന എന്റെ പതിമൂന്നു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി.

5.81.41

विदीर्यते मे हृदयं भीमवाक्शल्यपीडितम् ।
योऽयमद्य महाबाहुर्धर्ममेवानुपश्यति ॥ ५.८१.४१ ॥

ഭീമന്റെ അമ്പുപോലുള്ള വാക്കുകളാൽ വേദനിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയം പിളരുകയാണ്; ഈ മഹാബാഹു ഇന്ന് ധർമത്തെ മാത്രം നോക്കുന്നു.

5.81.42

इत्युक्त्वा बाष्परुद्धेन कण्ठेनायतलोचना ।
रुरोद कृष्णा सोत्कम्पं सस्वरं बाष्पगद्गदम् ॥ ५.८१.४२ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കണ്ണീരിനാൽ തൊണ്ടയടഞ്ഞ, നീണ്ട കണ്ണുകളുള്ള കൃഷ്ണ വിറച്ചുകൊണ്ട്, ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ കരഞ്ഞു.

5.81.43

स्तनौ पीनायतश्रोणी सहितावभिवर्षती ।
द्रवीभूतमिवात्युष्णं मुञ्चन्ती वारि नेत्रजम् ॥ ५.८१.४३ ॥

നിറഞ്ഞതും വിശാലവുമായ സ്തനങ്ങളും വലിയ നിതംബവും വിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഉരുകിയതുപോലെ അത്യന്തം ചൂടുള്ള കണ്ണീർ അവൾ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ചൊരിഞ്ഞു.

5.81.44

तामुवाच महाबाहुः केशवः परिसान्त्वयन् ।
अचिराद्द्रक्ष्यसे कृष्णे रुदतीर्भरतस्त्रियः ॥ ५.८१.४४ ॥

അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ കേശവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: 'കൃഷ്ണേ, താമസിയാതെ ഭരതവംശത്തിലെ കരയുന്ന സ്ത്രീകളെ നീ കാണും.'

5.81.45

एवं ता भीरु रोस्त्यन्ति निहतज्ञातिबान्धवाः ।
हतमित्रा हतबला येषां क्रुद्धाऽसि भामिनी ॥ ५.८१.४५ ॥

ഭീരുവേ, ഭാമിനീ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും കൊല്ലപ്പെടുകയും ബലം നശിക്കുകയും ചെയ്തവർ, നീ ആരുടെ മേൽ കോപിച്ചിരിക്കുന്നുവോ അവർ, ഇങ്ങനെതന്നെ വിലപിക്കുന്നു.

5.81.46

अहं च तत्करिष्यामि भीमार्जुनयमैः सह ।
युधिष्ठिरनियोगेन दैवाच्च विधिनिर्मितात् ॥ ५.८१.४६ ॥

ഞാനും അത് ചെയ്യും, ഭീമാർജ്ജുനന്മാരോടും യമന്മാരോടും ചേർന്ന്, യുധിഷ്ഠിരന്റെ കല്പനയാലും, വിധി നിർമ്മിച്ച ദൈവത്താലും.

5.81.47

धार्तराष्ट्राः कालपक्वा न चेच्छृण्वन्ति मे वचः ।
शेष्यन्ते निहता भूमौ श्वसृगालादनीकृताः ॥ ५.८१.४७ ॥

കാലത്താൽ പഴുത്ത ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, കൊല്ലപ്പെട്ട് നായ്ക്കൾക്കും കുറുനരികൾക്കും ആഹാരമായി നിലത്ത് കിടക്കും.

5.81.48

चलेद्धि हिमवाञ्शैलो मेदिनी शतधा भवेत् ।
द्यौः पतेच्च सनक्षत्रा न मे मोघं वचो भवेत् ॥ ५.८१.४८ ॥

ഹിമവാൻ പർവ്വതം ഇളകിയാലും, ഭൂമി നൂറായി പിളർന്നാലും, നക്ഷത്രങ്ങളോടൊപ്പം ആകാശം വീണാലും എന്റെ വാക്ക് വ്യർത്ഥമാകില്ല.

5.81.49

शुष्येत्तोयनिधिः कृष्णे न मे मोघं वचो भवेत् ।
सत्यं ते प्रतिजानामि कृष्णे बाष्पो निगृह्यताम् ।
हतामित्राञ्श्रिया युक्तानचिदाद्द्रक्ष्यसे पतीन् ॥ ५.८१.४९ ॥

കടൽ വറ്റിപ്പോയാലും, കൃഷ്ണേ, എന്റെ വാക്ക് വ്യർഥമാകില്ല. സത്യമായി ഞാൻ നിനക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു; കൃഷ്ണേ, നിന്റെ കണ്ണീർ അടക്കുക. ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ട്, ഐശ്വര്യത്തോടെയിരിക്കുന്ന നിന്റെ ഭർത്താക്കന്മാരെ നീ വേഗം കാണും.