மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.81.1
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धर्मार्थसहितं हितम् ।
कृष्णा दाशार्हमासीनमब्रवीच्छोककर्शिता ॥ ५.८१.१ ॥
அரசனின் தர்மமும் பொருளும் கொண்ட நன்மை பயக்கும் சொற்களைக் கேட்ட பின், துயரால் வாடிய கிருஷ்ணை அமர்ந்திருந்த தாசார்ஹனிடம் பேசினாள்.
5.81.2
सुता द्रुपदराजस्य स्वसितायतमूर्धजा ।
संपूज्य सहदेवं च सात्यकिं च महारथम् ॥ ५.८१.२ ॥
துருபத அரசனின் மகள், நீண்ட வெண்மையான கூந்தலுடையவள், சகதேவனையும் மகாரதன் சாத்யகியையும் வணங்கி.
5.81.3
भीमसेनं च संशान्तं दृष्ट्वा परमदुर्मनाः ।
अश्रुपूर्णेक्षणा वाक्यमुवाचेदं मनस्विनी ॥ ५.८१.३ ॥
அமைதியாக இருந்த பீமசேனனைக் கண்டு மிகுந்த வருத்தமடைந்த, கண்ணீர் நிறைந்த விழிகளுடைய மனஸ்வினி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
5.81.4
विदितं ते महाबाहो धर्मज्ञ मधुसूदन ।
यथा निकृतिमास्थाय भ्रंशिताः पाण्डवाः सुखात् ॥ ५.८१.४ ॥
மஹாபாகுவே, தர்மஞ்ஞனே, மதுசூதனா! வஞ்சனையைக் கையாண்டு பாண்டவர்கள் இன்பத்திலிருந்து எவ்வாறு வீழ்த்தப்பட்டார்கள் என்பது உமக்குத் தெரியும்.
5.81.5
धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सामात्येन जनार्दन ।
यथा च सञ्जयो राज्ञा मन्त्रं रहसि श्रावितः ॥ ५.८१.५ ॥
ஜனார்த்தனனே! திருதராஷ்டிரனின் மகன் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, அரசனால் சஞ்சயனுக்கு தனிமையில் இரகசிய ஆலோசனை கேட்கச் செய்யப்பட்டதையும்.
5.81.6
युधिष्ठिरस्य दाशार्ह तच्चापि विदितं तव ।
यथोक्तः सञ्जयश्चैव तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ ५.८१.६ ॥
தாசார்ஹனே! யுதிஷ்டிரனுடையதும் அதுவும் உமக்குத் தெரியும்; சஞ்சயனிடம் சொல்லப்பட்டதும், அனைத்தையும் நீர் கேட்டிருக்கிறீர்.
5.81.7
पञ्च नस्तात दीयन्तां ग्रामा इति महाद्युते ।
अविस्थलं वृकस्थलं माकन्दीं वारणावतम् ॥ ५.८१.७ ॥
ஓ மகாத்யுதியே, அன்பனே, எங்களுக்கு ஐந்து கிராமங்கள் கொடுக்கப்படட்டும்: அவிஸ்தலம், வ்ருகஸ்தலம், மாகந்தீ, வாரணாவதம்।
5.81.8
अवसानं महाबाहो कंचिदेकं च पञ्चमम् ।
इति दुर्योधनो वाच्यः सुहृदश्चास्य केशव ॥ ५.८१.८ ॥
ஓ மகாபாகுவே, ஒன்றும் ஐந்தாவதும் வசிப்பிடம்; இவ்வாறு துரியோதனனிடமும் அவனுடைய நண்பர்களிடமும் சொல்லப்பட வேண்டும், ஓ கேசவா.
5.81.9
न चापि ह्यकरोद्वाक्यं श्रुत्वा कृष्ण सुयोधनः ।
युधिष्ठिरस्य दाशार्ह श्रीमतः सन्धिमिच्छतः ॥ ५.८१.९ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, சுயோதனன் கேட்டும் வாக்கைக் கேட்கவில்லை; ஓ தாசார்ஹா, ஸ்ரீமான் யுதிஷ்டிரர் சமாதானத்தை விரும்பிய சொல்லை.
5.81.10
अप्रदानेन राज्यस्य यदि कृष्ण सुयोधनः ।
सन्धिमिच्छेन्न कर्तव्यं तत्र गत्वा कथंचन ॥ ५.८१.१० ॥
ஓ கிருஷ்ணா, சுயோதனன் அரசை கொடுக்காமல் சமாதானம் விரும்பினால், அங்கு சென்று எவ்வகையிலும் (சமாதானம்) செய்யக்கூடாது.
5.81.11
शक्ष्यन्ति हि महाबाहो पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
धार्तराष्ट्रबलं घोरं क्रुद्धं प्रतिसमासितुम् ॥ ५.८१.११ ॥
ஓ மகாபாகுவே, பாண்டவர்கள் சிருஞ்சயர்களுடன் சேர்ந்து, கோபமுற்ற திருதராஷ்டிரர் மகன்களின் கொடிய படையை எதிர்கொள்ள வல்லவர்கள்.
5.81.12
न हि साम्ना न दानेन शक्योऽर्थस्तेषु कश्चन ।
तस्मात्तेषु न कर्तव्या कृपा ते मधुसूदन ॥ ५.८१.१२ ॥
சாமத்தாலும் தானத்தாலும் அவர்களிடமிருந்து எந்தக் காரியமும் சாதிக்க முடியாது; ஆகையால், ஓ மதுசூதனா, அவர்கள் மீது உனக்கு இரக்கம் காட்டக்கூடாது.
5.81.13
साम्ना दानेन वा कृष्ण ये न शाम्यन्ति शत्रवः ।
योक्तव्यस्तेषु दण्डः स्याज्जीवितं परिरक्षता ॥ ५.८१.१३ ॥
கிருஷ்ணா, சாமத்தாலும் தானத்தாலும் எவர் சாந்தமடையாத் பகைவர்களோ, அவர்கள் மீது தண்டனை பிரயோகிக்கப்பட வேண்டும், தன் உயிரைக் காக்க விரும்புபவனால்.
5.81.14
तस्मात्तेषु महादण्डः क्षेप्तव्यः क्षिप्रमच्युत ।
त्वया चैव महाबाहो पाण्डवैः सह सृञ्जयैः ॥ ५.८१.१४ ॥
ஆகையால், அச்சுதா, மகாபாகுவே, நீயும் பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் சேர்ந்து, விரைவாக அவர்கள் மீது பெரும் தண்டனையை ஏவ வேண்டும்.
5.81.15
एतत्समर्थं पार्थानां तव चैव यशस्करम् ।
क्रियमाणं भवेत्कृष्ण क्षत्रस्य च सुखावहम् ॥ ५.८१.१५ ॥
இது பாண்டவர்களுக்கு ஏற்றது; உனக்கும் புகழ் தரும். கிருஷ்ணா, இது செய்யப்பட்டால் க்ஷத்திரியருக்கும் மகிழ்ச்சி தரும்.
5.81.16
क्षत्रियेण हि हन्तव्यः क्षत्रियो लोभमास्थितः ।
अक्षत्रियो वा दाशार्ह स्वधर्ममनुतिष्ठता ॥ ५.८१.१६ ॥
க்ஷத்திரியனால், பேராசையில் நிலைத்த க்ஷத்திரியன் கொல்லப்பட வேண்டும்; அல்லது க்ஷத்திரியன் அல்லாதவனும் கூட, தாசார்ஹா, தன் கடமையை நிறைவேற்றுபவனால்.
5.81.17
अन्यत्र ब्राह्मणात्तात सर्वपापेष्ववस्थितात् ।
गुरुर्हि सर्ववर्णानां ब्राह्मणः प्रसृताग्रभुक् ॥ ५.८१.१७ ॥
அன்பே, எல்லாப் பாவங்களிலும் ஈடுபட்ட பிராமணனைத் தவிர; ஏனெனில் பிராமணன் எல்லா வர்ணத்தார்க்கும் குரு, முதலிலும் மிகுதியாகவும் உண்பவன்.
5.81.18
यथाऽवध्ये वध्यमाने भवेद्दोषो जनार्दन ।
स वध्यस्यावधे दृष्ट इति धर्मविदो विदुः ॥ ५.८१.१८ ॥
ஜனார்தனா, கொல்லப்படக் கூடாதவனைக் கொல்வதில் குற்றம் உண்டாவது போல, கொல்லப்பட வேண்டியவனைக் கொல்லாமல் விடுவதிலும் குற்றம் காணப்படுகிறது என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர்.
5.81.19
यथा त्वां न स्पृशेदेष दोषः कृष्ण तथा कुरु ।
पाण्डवैः सह दाशर्हैः सृञ्जयैश्च ससैनिकैः ॥ ५.८१.१९ ॥
கிருஷ்ணா, இந்தக் குற்றம் உன்னைத் தொடாதபடி அவ்வாறு செய் — பாண்டவர்கள், தாசார்ஹர்கள், சிருஞ்சயர்கள் மற்றும் அவர்களின் படைகளுடன்.
5.81.20
पुनरुक्तं च वक्ष्यामि विश्रम्भेण जनार्दन ।
का तु सीमन्तिनी मादृकं पृथिव्यामस्ति केशव ॥ ५.८१.२० ॥
ஜனார்தனா, நம்பிக்கையுடன் நான் மீண்டும் சொல்வேன் — கேசவா, பூமியில் என்னைப் போன்ற பெண் யார் இருக்கிறாள்?
5.81.21
सुता द्रुपदराजस्य वेदिमध्यात्समुत्थिता ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनी तव कृष्ण प्रिया सखी ॥ ५.८१.२१ ॥
யாகவேதியின் நடுவிலிருந்து தோன்றிய துருபத மன்னனின் மகள், திருஷ்டத்யும்னனின் சகோதரி, கிருஷ்ணா, உனக்குப் பிரியமான தோழி.
5.81.22
आजमूढकुलं प्राप्त स्नुषा पाण्डोर्महात्मनः ।
महिषी पाण्डुपुत्राणां पञ्चेन्द्रसमवर्चसाम् ॥ ५.८१.२२ ॥
அஜமீடர் குலத்தில் வந்த, மகாத்மா பாண்டுவின் மருமகள், ஐந்து இந்திரர்களுக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய பாண்டுவின் புதல்வர்களின் பட்டத்தரசி.
5.81.23
सुता मे पञ्चभिर्वीरैः पञ्च जाता महारथाः ।
अभिमन्युर्यथा कृष्ण तथा ते तव धर्मतः ॥ ५.८१.२३ ॥
ஐந்து வீரர்களால் எனக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தனர், அவர்கள் மகாரதர்கள்; கிருஷ்ணா, அபிமன்யு உனக்கு இருப்பது போல, அவர்களும் தர்மப்படி உனக்கு உரியவர்கள்.
5.81.24
साऽहं केशग्रहं प्राप्ता परिक्लिष्टा सभां गता ।
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां त्वयि जीवति केशव ॥ ५.८१.२४ ॥
நான் அவள்தான், கேசம் பிடிக்கப்பட்டு, சபைக்கு இழுத்துவரப்பட்டு, மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டேன்; பாண்டவர்கள் பார்த்திருக்க — கேசவா, நீ உயிருடன் இருக்கையில்.
5.81.25
जीवस्तु पाण्डुपुत्रेषु पञ्चालेष्वथ वृष्णिषु ।
दासीभाताऽस्मि पापानां सभामध्ये व्यवस्थिता ॥ ५.८१.२५ ॥
பாண்டு மைந்தர்களும் பாஞ்சாலர்களும் விருஷ்ணிகளும் உயிருடன் இருக்கையில், பாவிகளின் அடிமைப் பெண்ணாக சபையின் நடுவில் நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறேன்.
5.81.26
निरमर्षेष्वचेष्टेषु प्रेक्ष्यमाणेषु पाण्डुषु ।
पाहि मामिति गोविन्द मनसा चिन्तितोसि मे ॥ ५.८१.२६ ॥
சினமற்றவர்களாகவும் செயலற்றவர்களாகவும் பாண்டவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, 'கோவிந்தா, என்னைக் காப்பாய்' என்று என் மனதால் உன்னையே நினைத்தேன்.
5.81.27
यत्र मां भगवान्राजा श्वशुरो वाक्यमब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व पाञ्चालि वरार्हाऽसि मता मम ॥ ५.८१.२७ ॥
அப்போது பகவானான அரசர், என் மாமனார், என்னிடம் சொன்னார்: 'பாஞ்சாலி, வரம் கேள்; நீ வரம் பெறத்தக்கவள் என்று நான் எண்ணுகிறேன்.'
5.81.28
अदासाः पाण्डवाः सन्तु सरथाः सायुधा इति ।
मयोक्ते यत्र निर्मुक्ता वनवासाय केशव ॥ ५.८१.२८ ॥
'பாண்டவர்கள் அடிமைகளாக இருக்க வேண்டாம்; தேர்களுடனும் ஆயுதங்களுடனும் இருக்கட்டும்' என்று நான் சொன்னதால், கேசவா, அவர்கள் வனவாசத்துக்காக விடுவிக்கப்பட்டனர்.
5.81.29
एवंविधानां दुःखानामभिज्ञोऽसि जनार्दन ।
त्रायस्व पुण्डरीकाक्ष सभर्तृज्ञातिबान्धवान् ॥ ५.८१.२९ ॥
இத்தகைய துன்பங்களை நீ அறிந்தவன், ஜனார்த்தனா. தாமரைக் கண்ணா, கணவர்களுடனும் உறவினர்களுடனும் பந்துக்களுடனும் எங்களைக் காப்பாய்.
5.81.30
नन्वहं कृष्ण भीष्मस्य धृतराष्ट्रस्य चोभयोः ।
श्नुषा भवामि धर्मेण साऽहं दासीकृता बलात् ॥ ५.८१.३० ॥
கிருஷ்ணா, பீஷ்மருக்கும் திருதராஷ்டிரருக்கும் இருவருக்கும் நான் தர்மப்படி மருமகள் அல்லவா? அப்படியிருந்தும் நான் பலவந்தமாக அடிமையாக்கப்பட்டேன்.
5.81.31
धिक्पार्थस्य धनुष्मत्तां भीमसेनस्य धिग्बलम् ।
यत्र दुर्योधनः कृष्ण मुहूर्तमपि जीवति ॥ ५.८१.३१ ॥
பார்த்தனின் வில்வித்தையைக் கண்டிக்கிறேன்; பீமசேனனின் வலிமையும் இகழத்தக்கது. கிருஷ்ணா, துரியோதனன் ஒரு கணமும் உயிருடன் இருக்கிறானே.
5.81.32
यदि तेऽहमनुग्राह्या यदि तेऽस्ति कृपा मयि ।
धार्तराष्ट्रेषु वै कोपः सर्वः कृष्ण विधीयताम् ॥ ५.८१.३२ ॥
நான் உன் அருளுக்குத் தகுதியானவளாயின், என் மீது உனக்குக் கருணை இருந்தால், கிருஷ்ணா, திருதராஷ்டிரரின் மைந்தர்கள் மீது உன் கோபம் முழுவதையும் காட்டு.
5.81.33
इत्युक्त्वा मृदुसंहारं वृजिनाग्रं सुदर्शनम् ।
सुनीलमसितापाङ्गी सर्वगन्धादिवासितम् ॥ ५.८१.३३ ॥
இப்படிச் சொல்லி, மென்மையாகப் பிடிக்கும் கூர்முனையுள்ள சுதர்சனச் சக்கரத்தை எடுத்தாள்; அது மிகவும் நீலமாகவும் எல்லா நறுமணங்களாலும் மணம் கமழ்வதாகவும் இருந்தது.
5.81.34
सर्वलक्षणसंपन्नं महाभुजगवर्चसम् ।
केशपक्षं वरारोहा गृह्व वामेन पाणिना ॥ ५.८१.३४ ॥
எல்லா நல்லடையாளங்களும் நிறைந்து, பெரும் பாம்பின் ஒளி கொண்டதும், முடியாலான இறகு கொண்டதுமான அதைத் தக்க இடையுள்ள அவள் இடக்கையால் பற்றினாள்.
5.81.35
पद्माक्षी पुण्डरीकाक्षमुपेत्य गजगामिनी ।
अश्रुपूर्णेक्षणा कृष्णा कृष्णं वचनमब्रवीत् ॥ ५.८१.३५ ॥
தாமரைக் கண்ணாள், யானை நடையுள்ளவள் கிருஷ்ணை, தாமரைக் கண்ணனை அணுகி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் கிருஷ்ணனிடம் இச்சொல்லைச் சொன்னாள்.
5.81.36
अयं ते पुण्डरीकाक्ष दुःशासनकरोद्धृतः ।
स्मर्तव्यः सर्वकार्येषु परेषां सन्धिमिच्छताम् ॥ ५.८१.३६ ॥
தாமரைக் கண்ணனே, இதோ உன்னுடையது — துச்சாசனனின் கையால் இழுக்கப்பட்ட (கூந்தல்). எதிரிகள் சமாதானத்தை விரும்பும்போதெல்லாம், எல்லாச் செயல்களிலும் இதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
5.81.37
यदि भीमार्जुनौ कृष्ण कृपणौ सन्धिकामुकौ ।
पिता मे योत्स्यते वृद्धः सह पुत्रैर्महारथैः ॥ ५.८१.३७ ॥
கிருஷ்ணா, பீமனும் அர்ஜுனனும் பரிதாபமானவர்களாகவும் சமாதானத்தை விரும்புபவர்களாகவும் இருந்தால், என் வயோதிக தந்தை தனது மகாரதி மகன்களுடன் போரிடுவார்.
5.81.38
पञ्च चैव महावीर्याः पुत्रा मे मधुसूदन ।
अभिमन्युं पुरस्कृत्य योत्स्यन्ते कुरुभिः सह ॥ ५.८१.३८ ॥
மதுசூதனா, என் ஐந்து மகாவீர்யமுள்ள மகன்களும் அபிமன்யுவை முன்னிறுத்திக் கௌரவர்களுடன் போரிடுவார்கள்.
5.81.39
दुःशासनभुजं श्यामं संछिन्नं पांसुकुण्ठितम् ।
यद्यहं तु न पश्यामि का शान्तिर्हृदयस्य मे ॥ ५.८१.३९ ॥
துச்சாசனனின் கறுத்த, துண்டிக்கப்பட்ட, தூசியால் மங்கிய கரத்தை நான் காணாவிட்டால், என் இதயத்திற்கு என்ன அமைதி?
5.81.40
त्रयोदश हि वर्षाणि प्रतीक्षन्त्या गतानि मे ।
विधाय हृदये मन्युं प्रदीप्तमिव पावकम् ॥ ५.८१.४० ॥
நெருப்புபோல் எரியும் கோபத்தை இதயத்தில் வைத்துக்கொண்டு, காத்திருந்த என் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கழிந்துவிட்டன.
5.81.41
विदीर्यते मे हृदयं भीमवाक्शल्यपीडितम् ।
योऽयमद्य महाबाहुर्धर्ममेवानुपश्यति ॥ ५.८१.४१ ॥
பீமனின் அம்பு போன்ற சொற்களால் வருந்திய என் இதயம் பிளந்துபோகிறது; இந்த மகாபாகு இன்று தர்மத்தையே நோக்குகிறார்.
5.81.42
इत्युक्त्वा बाष्परुद्धेन कण्ठेनायतलोचना ।
रुरोद कृष्णा सोत्कम्पं सस्वरं बाष्पगद्गदम् ॥ ५.८१.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட நீண்ட விழிகளுடைய கிருஷ்ணை நடுங்கி, குரல் தழுதழுத்து, கண்ணீருடன் அழுதாள்.
5.81.43
स्तनौ पीनायतश्रोणी सहितावभिवर्षती ।
द्रवीभूतमिवात्युष्णं मुञ्चन्ती वारि नेत्रजम् ॥ ५.८१.४३ ॥
பருத்த, அகன்ற மார்பகங்களும் பெரிய இடுப்பும் நடுங்க, கண்களிலிருந்து மிகவும் சூடான கண்ணீரை அவள் சொரிந்தாள், அது உருகியதுபோல் இருந்தது.
5.81.44
तामुवाच महाबाहुः केशवः परिसान्त्वयन् ।
अचिराद्द्रक्ष्यसे कृष्णे रुदतीर्भरतस्त्रियः ॥ ५.८१.४४ ॥
அப்போது பெருந்தோள் கேசவன் அவளைத் தேற்றிக் கூறினான்: 'கிருஷ்ணா, விரைவில் பரதர் குலப் பெண்கள் அழுவதை நீ காண்பாய்.'
5.81.45
एवं ता भीरु रोस्त्यन्ति निहतज्ञातिबान्धवाः ।
हतमित्रा हतबला येषां क्रुद्धाऽसि भामिनी ॥ ५.८१.४५ ॥
பயந்தவளே, அழகியே, உறவினர்களும் நண்பர்களும் கொல்லப்பட்டு, வலிமை அழிந்த எவர் மீது நீ கோபம் கொண்டிருக்கிறாயோ, அவர்கள் இவ்வாறு அழுது புலம்புகின்றனர்.
5.81.46
अहं च तत्करिष्यामि भीमार्जुनयमैः सह ।
युधिष्ठिरनियोगेन दैवाच्च विधिनिर्मितात् ॥ ५.८१.४६ ॥
நானும் அதைச் செய்வேன், பீமன், அர்ஜுனன், இரட்டையர்களுடன் சேர்ந்து, யுதிஷ்டிரனின் கட்டளையால், விதி அமைத்த தெய்வத்தின் படி.
5.81.47
धार्तराष्ट्राः कालपक्वा न चेच्छृण्वन्ति मे वचः ।
शेष्यन्ते निहता भूमौ श्वसृगालादनीकृताः ॥ ५.८१.४७ ॥
காலத்தால் பழுத்த திருதராட்டிரனின் மகன்கள் என் சொல்லைக் கேட்கவில்லை என்றால், கொல்லப்பட்டு நாய்களுக்கும் நரிகளுக்கும் இரையாகி தரையில் கிடப்பார்கள்.
5.81.48
चलेद्धि हिमवाञ्शैलो मेदिनी शतधा भवेत् ।
द्यौः पतेच्च सनक्षत्रा न मे मोघं वचो भवेत् ॥ ५.८१.४८ ॥
இமயமலை நடுங்கினாலும், பூமி நூறு துண்டுகளாகப் பிளந்தாலும், நட்சத்திரங்களுடன் வானம் விழுந்தாலும், என் சொல் வீணாகாது.
5.81.49
शुष्येत्तोयनिधिः कृष्णे न मे मोघं वचो भवेत् ।
सत्यं ते प्रतिजानामि कृष्णे बाष्पो निगृह्यताम् ।
हतामित्राञ्श्रिया युक्तानचिदाद्द्रक्ष्यसे पतीन् ॥ ५.८१.४९ ॥
கடல் வறண்டு போகட்டும், ஆனாலும் என் சொல் பொய்யாகாது. கிருஷ்ணே, உண்மையாக உனக்கு உறுதி அளிக்கிறேன்; உன் கண்ணீரை அடக்கிக்கொள். விரைவில் உன் கணவர்கள் எதிரிகளை வென்று செல்வத்துடன் இருப்பதை நீ காண்பாய்.